Seasonal Change of Microbiological Pollution Level of Karacaören I Dam Lake, Burdur, Turkey

Abstract

It was aimed to monitor seasonal changes of coliform and fecal coliform bacteria densities in different stations of Karacaören I Dam Lake and Isparta Stream and Göksu Creek downstream and to determine the level of microbiological pollution in the dam Besides, water temperature, pH, and dissolved oxygen values were measured during the study. The surface water samples were collected seasonally between July 2013 and June 2014. Microbiological analyzes were carried out by the membrane filtration method. Microbiological pollution of the study area was evaluated according to national and international criteria. The total coliform and fecal coliform bacteria counts were between 500 and >100,000 CFU/100 mL, between 430 and 14680 CFU/100 mL respectively. The pollution indicator parameters showed spatial and seasonal changes, are detected high level especially in winter. Total coliform and fecal coliform bacteria count in Isparta Stream and Göksu Creek were detected higher than dam lake stations. According to Surface Water Quality Regulation and Quality Criteria of Continental Surface Water Resources dam lake, Isparta Stream, and Göksu Creek have bacteriological contamination with class III and IV type water.

Keywords

• Fecal caliform
• Göksu Creek
• Isparta Stream
• Karacaören I Dam Lake
• total coliform

Karacaören I Baraj Gölü (Burdur) Mikrobiyolojik Kirlilik Düzeyinin Mevsimsel Değişimi

Öz

Bu araştırmada, Burdur ili sınırları içerisinde yer alan Karacaören I Baraj Gölü ile gölü besleyen Isparta Çayı ve Göksu Deresi mansaplarının koliform ve fekal koliform bakteri yoğunluklarının mevsimsel değişimleri izlenerek, rezervuarın maruz kaldığı mikrobiyolojik kirlilik düzeyi belirlenmiş olup; ayrıca su sıcaklığı, pH ve çözünmüş oksijen değerleri de çalışma süresince ölçülmüştür. Mikrobiyolojik analizler, membran filtrasyon metodu ile gerçekleştirilmiştir. Çalışma alanının mikrobiyolojik kirliliği ulusal ve uluslarası kriterlere göre değerlendirilmiştir. Temmuz 2013 - Haziran 2014 tarihleri arasında yürütülen bu çalışmada, toplam koliform bakteri sayısı 500 - >100.000 KOB/100 mL, fekal koliform bakteri sayısı 430 - 14680 KOB/100 mL arasında değişim göstermiştir. Çalışma alanında kirlilik göstergesi parametrelerin alansal ve zamansal değişim gösterdiği, bu değerlerin özellikle kış aylarında yüksek seviyelerde olduğu tespit edilmiştir. Baraj gölünü besleyen Isparta Çayı ve Göksu (Çandır) Deresi toplam koliform ve fekal koliform bakteri sayıları, tüm aylarda, göl içindeki çalışma noktalarına göre oldukça yüksek değerlerde kaydedilmiştir. Yerüstü Su Kalitesi Yönetmeliği, Kıtaiçi Yerüstü Su Kaynaklarının Kalite Kriterlerine göre; baraj gölüne giren akarsu ve göl istasyonlarının III. ve IV. sınıf su kalitesinde olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Fekal koliform
• Toplam koliform
• Karacaören I Baraj Gölü
• Isparta Çayı
• Göksu Deresi

Kaynakça

1. Akkan, T. 2017. Antibiotic resistance case study: Enterobacteriaceae isolated from Batlama Creek in Giresun, Turkey. TURJAF. 5(8):969-972.
2. Akkan T, Mehel S, Mutlu C. 2019. Determining the level of bacteriological pollution level in Yağlıdere Stream, Giresun. LimnoFish. 5(2):83-88. doi: 10.17216/limnofish.450722
3. Akkan, T., Topkaraoğlu, T. 2019. Determination of antibiotic resistance levels of Escherichia coli isolates obtained from freshwater sources: Batlama Creek. Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences 4(3):539-544. doi: 10.35229/jaes.650210
4. Altuğ G, Çardak M, Türetken PSÇ, Şahin SK, Kalkan S. 2017. The levels of bio-indicator bacteria in the fresh water resources of Eastern Anatolia Region of Turkey. Environmental Pollution and Protection. 2(3):117-123. doi: 10.22606/epp.2017.23005
5. APHA 1995. Standard methods for the examination of water and wastewater, 19th Edition. Washington: American Public Health Association 1040 p.
6. Atayeter Y. 2005. Aksu Çayı Havzası'nın jeomorfolojisi. Isparta: Fakülte Kitabevi Yayınları 200 s.
7. Bulbul G, Elipek BC. 2017. Investigation of the effects of domestic waste on aquatic bacterial distribution in the Meric River (Edirne, Turkey). Biologija. 63(3):256-263. doi: 10.6001/biologija.v63i3.3580
8. Bulut C, Akçimen U, Uysal, K., Çınar, Ş., Küçükkara, R., Savaşer, S. 2012. Isparta Çandır Göksu kaynağı üzerindeki alabalık işletmelerinin dere suyuna olan etkileri. Journal of Fisheries Sciences.com. 6(4):331-340.

9. Bulut C, Kubilay A, Akçimen U, Yener O. 2016. Eğirdir Gölü mikrobiyoloji kalitesinin mevsimsel değişimi. SDÜ Fen Bil Enst Derg. 20(1):50-53.
10. Çelebi H. 2018. Karasu kanal sularında belirli mikroorganizma türlerinin araştırılması. Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi. 6(2):182-189. doi: 10.21923/jesd.398688
11. Çolakoğlu FA, Çakır F. 2004. Sarıçay akarsuyunun mikrobiyolojik kalitesi. Türk Sucul Yaşam Dergisi. 3:320-327.
12. Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü (DSİ) 2017. Türkiye’deki Barajlar Albümü; [Erişim Tarihi: 05 Haziran 2017]. Erişim Adresi: http://www2.dsi.gov.tr/baraj/detay.cfm?BarajID=135
13. Elmacı A, Teksoy A, Topaç FO, Özengin N, Başkaya HS. 2008. Uluabat Gölünün mikrobiyolojik özelliklerinin mevsimsel değişiminin izlenmesi. Uludağ Üniv Mühendislik-Mimarlık Fak Derg. 13(1):93-103.
14. Erkan ME, Vural A. 2006. Dicle nehrinin hijyenik kalitesi üzerine bir araştırma. Dicle Tıp Derg. 33(4):205-209. Gülle İ. 2005. Karacaören I Baraj Gölü (Burdur) planktonunun taksonomik ve ekolojik olarak incelenmesi [Doktora Tezi]. Süleyman Demirel Üniversitesi. 199 s.
15. Gümüş E, Gülle İ, Yüksel O. 2009. Burdur İli su ürünleri yetiştiriciliği ve potansiyeli. EgeJFAS 26(4):281-286.
16. İleri S, Karaer F, Kâtip A, Onur S. 2014. Sığ göllerde su kalitesi değerlendirmesi. Uluabat Gölü örneği. Uludağ Üniv Mühendislik-Mimarlık Fak Derg. 19(1):47-57.
17. Kalyoncu H, Yorulmaz B, Barlas M, Yıldırım Z, Zeybek M. 2008. Aksu Çayı’nın su kalitesi ve fizikokimyasal parametrelerinin makroomurgasız çeşitliliği üzerine etkisi. Fırat Üniv Fen ve Mühendislik Bil Derg. 20:23-33.
18. Koloren Z, Taş B, Kaya D. 2011. Gaga Gölü (Ordu, Türkiye)'nün mikrobiyolojik kirlilik seviyesinin belirlenmesi. Karadeniz Fen Bil Derg. 2(1):74-85.
19. Morris WC. 2007. Coliform bacteria-an indicator of water quality, UT Extension Publication SP392-B6/0707-0293; [Erişim tarihi: 10 Haziran 2017]. Erişim adresi: https://trace.tennessee.edu/utk_agexenvi/21
20. Selvi K, Özdikmenli Tepeli S, İleri B, Yıldız R, Yücel MA. 2017. Yenice–Davutköy (Çanakkale) sulama göletlerinin fizikokimyasal ve mikrobiyolojik kalitesinin araştırılması. Türk Tarım – Gıda Bilim ve Teknoloji Dergisi. 5(12):1595-1603.
21. Tunçsiper B. 2017. Akkaya Barajını besleyen Kızılca (Karasu) Deresindeki bakteriyolojik kirlenmenin incelenmesi ve kirliliğin azaltılması için çözüm önerileri. Tekirdağ Ziraat Fak Derg. 14(1):28-37.
22. WHO 2017. Guidelines for drinking-water quality: Fourth edition incorporating the first addendum; [Erişim tarihi: 09 Haziran 2017]. Erişim Adresi: http://www.who.int/water_sanitation_health/publications/drinking-water-quality-guidelines-4-including-1st-addendum/en/
23. YSKY 2015. Yerüstü Su Kalitesi Yönetmeliği. 15 Nisan 2015 Tarih ve 29327sayılı Resmi Gazete. Orman ve Su İşleri Bakanlığı, Ankara.
24. YSKY 2016. Yerüstü Su Kalitesi Yönetmeliği. 10 Ağustos 2016 Tarih ve 29797 sayılı Resmi Gazete. Orman ve Su İşleri Bakanlığı, Ankara.