A Study Examining the Relationship Among Transformational Leadership, Organizational Agility, and Corporate Performance

Öz

This study aims to analyze the complex network of relationships between transformational leadership, organizational agility, and corporate performance. The primary focus of the research is to determine whether organizational agility plays a mediating role in the impact of transformational leadership style on corporate performance. In this quantitative study based on the relational survey model, the sample consists of 516 manager-level participants working in enterprises operating in the automotive sector of the Marmara Region. The obtained data were tested using confirmatory factor, correlation, and regression analyses. Research findings revealed that transformational leadership affects corporate performance and organizational agility positively and significantly. Furthermore, it has been empirically confirmed that organizational agility is a strong predictor of corporate performance and assumes a mediating role of approximately % 46.3 in the relationship between transformational leadership and performance. The results indicate that for sustainable success in the automotive sector, leaders must act as "agility architects" who enhance organizational flexibility and speed.

Anahtar Kelimeler

• Transformational Leadership
• Organizational agility
• Corporate performance
• leadership
• agility
• performance

Dönüşümcü Liderlik, Örgütsel Çeviklik ve Kurumsal Performans Arasındaki İlişkinin İncelenmesine Yönelik Bir Araştırma

Öz

Bu çalışma; dönüşümcü liderlik, örgütsel çeviklik ve kurumsal performans arasındaki karmaşık ilişki ağını çözümlemeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın temel odak noktası, dönüşümcü liderlik tarzının kurumsal performans üzerindeki etkisinde örgütsel çevikliğin aracı (mediator) bir rol üstlenip üstlenmediğini tespit etmektir. İlişkisel tarama modeline dayalı nicel bir araştırma olan çalışmanın örneklemini, Marmara Bölgesi otomotiv sektöründe faaliyet gösteren işletmelerde görev yapan 516 yönetici seviyesindeki katılımcı oluşturmaktadır. Elde edilen veriler doğrulayıcı faktör, korelasyon ve regresyon analizleri ile test edilmiştir. Araştırma bulguları, dönüşümcü liderliğin kurumsal performansı ve örgütsel çevikliği pozitif ve anlamlı düzeyde etkilediğini ortaya koymuştur. Ayrıca, örgütsel çevikliğin kurumsal performansın güçlü bir yordayıcısı olduğu ve dönüşümcü liderlik ile performans arasındaki ilişkide %46,3 oranında aracı rol üstlendiği ampirik olarak doğrulanmıştır. Sonuçlar, otomotiv sektöründe sürdürülebilir başarı için liderlerin organizasyonel esneklik ve hızı artıran birer "çeviklik mimarı" olmaları gerektiğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Dönüşümcü Liderlik
• Örgütsel çeviklik
• kurumsal performans
• liderlik
• Çeviklik
• performans

Kaynakça

1. Akkaya, B. ve Tabak, A. (2018). Örgütsel Çeviklik Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması, İş ve İnsan Dergisi ǀ The Journal of Human and Work, 5(2), ss. 185-206. DOI: 10.18394/iid.439184.
2. Avsuz, A. A. (2024). Dönüşümsel Liderlik ve Örgütsel Çevikliğin Dijital Dönüşüm Üzerine Etkisi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Gebze Teknik Üniversitesi.
3. Balcı, B. E., & Erbay, E. Ö. (2021). Dönüştürücü Liderliğin Örgütsel Çeviklik Üzerine Etkisi. International Journal of Management and Administration, 5(10), 91-102.
4. Barney, J.B. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of Management, 17(1), 99-120. DOI: https://doi.org/10.1177/014920639101700108.
5. Barutçugil, İ. (2004). Stratejik insan kaynakları yönetimi. Kariyer Yayınları.
6. Bass, B. M. (1985). Leadership and Performance Beyond Expectations. New York: Free Press. DOI: https://doi.org/10.1002/hrm.3930250310.
7. Bass, B. M. and Avolio, B. J. (1993). Transformational Leadership: A response to critiques. In Leadership Theory and Research: Perspectives and Directions (pp. 49-80). San Diego, CA: Academic Press.
8. Bass, B. M., & Avolio, B. J. (Eds.) (1994). Improving Organizational Effectiveness through Transformational Leadership. Thousand Oaks, CA: SAGE Publications.

9. Bass, B.M. and Avolio, B.J. (2004) Improving Organizational Effectiveness through Transformational Leadership. Sage Publications.
10. Benn, D. R. (2003). Why measure performance? Different purposes require different measures. Public Administration Review, 63(5), 105–115.
11. Bititci, U., Cocca, P., & Ates, A. (2016). Impact of visual performance management systems on the performance management practices of organisations. International Journal of Production Research, 54(6), 1571–1593. DOI: https://doi.org/10.1080/00207543.2015.1005773.
12. Burke, R. J., & Nelson, D. L. (2001). Organizational change: Theory and practice. Sage Publications. Burns, J. M. (1978). Leadership. New York: Harper & Row.
13. Chandler, A.D. (1962) Strategy and Structure: Chapters in the History of American Enterprise. MIT Press, Boston.
14. Charnes, A., Cooper, W. W., Lewin, A. Y., & Seiford, L. M. (1994). Data envelopment analysis: Theory, methodology, and applications. Springer.
15. Conger, J. A., and Kanungo, R. N. (1998). Charismatic Leadership in Organizations. Thousand Oaks, CA: SAGE Publications.
16. Coşkun, A. (2007). Stratejik performans yönetimi ve performans karnesi (2. bs.). Literatür Yayınları.
17. Downton, J. V. (1973). Rebel leadership: Commitment and charisma in the revolutionary process. Free Press.
18. Eigenmann, R. (2007). Performance measurement: Finansal ve finansal olmayan göstergelerle stratejik yönetim. Pearson Publishing.
19. Genç, N. (2000). Zirveye Götüren Yol Dönüştürücü Liderlik. İstanbul: Timaş Yayınları.
20. Gerçek, M. (2023). Çevik/Agile Örgütler: Kuram ve Uygulama. Nobel Akademik Yayıncılık.
21. Goldman, S. L., Nagel, R. N., & Preiss, K. (1995). Agile competitors and virtual organizations: Strategies for enriching the customer. Van Nostrand Reinhold.
22. Holbeche, L. (2018). The Agile Organization: How to Build an Engaged, Innovative and Resilient Business/2. Bs. Revised Edition. New York: Kogan Page Ltd.
23. Holland, J.H. (1995) Hidden Order: How Adaptation Builds Complexity. Addison-Wesley, Reading.
24. Isaacson, W. (2011). Steve Jobs. New York: Simon & Schuster.
25. Kaplan, R. S., & Norton, D. P. (1992). The balanced scorecard-Measures that drive performance. Harvard Business Review, 70(1), 71–79.
26. Kaplan, R. S., & Norton, D. P. (1996). The balanced scorecard: Translating strategy into action. Harvard Business School Press.
27. Kaplan, R. S., & Norton, D. P. (1999). Balanced Scorecard: Şirket Stratejisini Eyleme Dönüştürmek (C. Evren, Çev.). Sistem Yayıncılık.
28. Karasar, N. (2020). Bilimsel Araştırma Yöntemi: Kavramlar, İlkeler, Teknikler. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık. Kark, R., Shamir, B., & Chen, G. (2003). The two faces of transformational leadership: Empowerment and dependency. Journal of Applied Psychology, 88(2), 246-255. DOI: https://doi.org/10.1037/0021-9010.88.2.246.
29. Koç, Ö. (2023). Dönüştürücü liderlik ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik analizi, Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 12(2), ss. 396-407.
30. Levitt, B., & March, J. G. (1988). Organizational learning. Annual Review of Sociology, 14(1), 319-340.
31. Lewin, K. (1947) Frontiers in Group Dynamics. Human Relations, 1, 5-41. DOI: http://dx.doi.org/10.1177/001872674700100103.
32. Li, X., Chung, C., Goldsby, T. J., & Holsapple, C. W. (2008). A unified model of supply chain agility: the investments–capabilities–outcomes perspective. Industrial Management & Data Systems, 108(8), 1085-1104.
33. Lusthaus, C., Adrien, M. H., Anderson, G., Carden, F., & Montalván, G. P. (2002). Organizational assessment: A framework for improving performance. International Development Resarch Center.Ottawa, Canada.
34. Miller, D., & Friesen, P. H. (1983). Strategy-making and environment: The third link. Strategic Management Journal, 4(3), 221-235.
35. Northouse, P. G. (2016). Leadership: Theory and practice. Sage publications.
36. Otomotiv Sanayii Derneği. (2025). Otomotiv sanayii genel ve istatistik bülteni 2024/2025. https://www.osd.org.tr/saved-files/PDF/2025/01/17/KATALOG_2024.pdf.
37. Özgül, T. (2022). Sağlık sektöründe entelektüel sermaye kurumsal itibar ve kurumsal performans arasındaki ilişkide bilgi yönetiminin aracılık rolü [Yayınlanmamış doktora Tezi]. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
38. Özkan, Ö. (2020). İç girişimcilik kapsamında bireysel ve kurumsal performans etkileşimi [Yayınlanmamış doktora tezi]. Kâtip Çelebi Üniversitesi.
39. Podsakoff, P.M., Mackenzie, S.B. and Bommer, W.H. (1996) Transformational Leader Behaviors and Substitutes for Leadership as Determinants of Employee Satisfaction, Commitment, Trust, and Organizational Citizenship Behaviors. Journal of Management, 22, 259-298.
40. Sambamurthy, V., Bharadwaj, A., & Grover, V. (2003). Shaping agility through digital options: Reconceptualizing the role of information technology in contemporary firms. MIS Quarterly, 27(2), 237–263. DOI: https://doi.org/10.2307/30036530.
41. Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. Doubleday/Currency.
42. Sharifi, H. and Zhang, Z. (1999) A Methodology for Achieving Agility in Manufacturing Organizations: An Introduction. International Journal of Production Economics, 62, 7-22. DOI: https://doi.org/10.1016/S0925-5273(98)00217-5.
43. Sharifi, H. and Zhang, Z. (2001). Agile manufacturing in practice – application of a methodology. International Journal of Operations & Production Management, 21(5-6), 772-794. https://doi.org/10.1108/01443570110390462.
44. Sherehiy, B., Karwowski, W., & Layer, J. K. (2007). A Review of Enterprise Agility: Concepts, Frameworks, and Attributes. International Journal of Industrial Ergonomics, 37(5), 445-460. DOI: https://doi.org/10.1016/j.ergon.2007.01.007.
45. Teece, D.J. (2007) Explicating Dynamic Capabilities: The Nature and Micro Foundations of (Sustainable) Enterprise Performance. Strategic Management Journal, 28, 1319-1350. http://dx.doi.org/10.1002/smj.640.
46. Teece, D.J., Pisano, G. and Shuen, A. (1997) Dynamic Capabilities and Strategic Management. Strategic Management Journal, 18, 509-533. DOI: http://dx.doi.org/10.1002/(SICI)1097-0266(199708)18:7<509:AID-SMJ882>3.0.CO;2-Z.
47. von Bertalanffy, L. (1968). General system theory: Foundations, development, applications. New York: Braziller.
48. Werder, K., & Maedche, A. (2018). Explaining the emergence of team agility: A complex adaptive systems perspective. Information Technology & People, 31(3), 819-844.
49. Yang, C., & Lui, H. M. (2012). Boosting firm performance via enterprise agility and network structure. Management Decision, 50(6), 1022-1044.
50. Yazıcıoğlu, Y. ve Erdoğan, S. (2014). SPSS uygulamalı bilimsel araştırma yöntemleri (4. Baskı). Detay Yayıncılık.
51. Yukl, G. (2013). Leadership in Organizations (8th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Prentice Hall. Yusuf, Y., Sarhadi, M. and Gunasekaran, A. (1999) Agile Manufacturing: The Drivers, Concepts and Attributes. International Journal of Production Economics, 62, 33-43.http://dx.doi.org/10.1016/S0925-5273(98)00219-9.