Uluslararası Bir Organizasyon Olarak Avrupa Birliği: Yapısı, Örgütlenme Biçimi ve Yönetim Fonksiyonları Bağlamında Bir İnceleme

Öz

Bu çalışma, iktisadi ve siyasi açıdan konfederal bir birlik olan Avrupa Birliği’nin yapısını, örgütlenme tarzını ve yönetim fonksiyonlarını incelemektedir. Bu doğrultuda çalışma, Avrupa Birliği’nin uluslararası açıdan önemli bir güç dengesi oluşturması ve ulus-üstü bir gümrük birliği olması gibi niteliklerinin, birliğin siyasal yapısına ve yönetsel fonksiyonlarına etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın kapsamı, AB’nin tarihsel gelişimi ve kurumsal yapısını ve AB’nin ve ona bağlı kurumlarının yönetim anlayışını incelemekle ile sınırlandırılmıştır. Çalışmanın önemi, AB'nin ekonomik ve siyasi birlikteliğinin kamu politikaları yapım süreçlerindeki yansımalarını incelemesinin ve irdelemesinin literatüre olan katkısıyla doğrudan bağlantılıdır. Çalışmanın araştırma soruları, Avrupa Birliği'nin küreselleşme sürecine olan katkılarının neler olduğu ve bu sürece göre yönetsel yapısının nasıl güncellediğidir. Çalışmadan çıkarılabilecek bir bulgu olarak AB'nin yönetim biçiminin küreselleşme politikaları ile uyumlu olduğu ve hatta onun öncüsü olduğu söylenebilir. Küreselleşme sürecinin pro-aktif yapısı içerisinde AB, bu sürecin psikolojik, sosyal, iktisadi ve siyasi olarak taşıyıcısı olmuştur. Dolayısı ile AB'nin kuruluş ve gelişim süreci ile küreselleşme sürecinin arasında pozitif bir korelasyon olduğu hipotezinin yönetim, örgütlenme ve çalışma yöntemi açısından pratik ve teorik olarak doğrulanabilir olduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Avrupa Birliği
• Uluslararası Örgütler
• Küreselleşme
• Yönetişim

The European Union as an International Organization: a Study in the Context of its Structure, Organization Form, and Administration Functions

Öz

This study explains the structure, organization style, and administration functions of the European Union (EU) are a confederal union economically and politically. In this regard, the study aims to explain the effects of the European Union's qualifications as creating a substantial balance of power internationally and being a supranational customs union on the EU's political structure and administrative functions. The scope of the study is limited to examining the historical development and institutional structure of the EU and the administration philosophy of the EU and its affiliated institutions. The importance of the study is directly related to the contribution to the literature of examining and scrutinizing the reflections of the EU's economic and political unity in the public policy making processes. As a finding that is deductible from the study, it is sayable that the administration style of the EU is compatible with the globalization policies and even its pioneer. The research questions of the study are what the contributions of the European Union to the globalization process and how EU’s administrative structure is updated according to this process. Within the pro-active structure of the globalization process, the EU has been the carrier of this process psychologically, socially, economically and politically. Therefore, it is sayable that the hypothesis that there is a positive correlation between the establishment and development process of the EU and the globalization process is verifiable in terms of management, organization and working mentality.

Anahtar Kelimeler

• the European Union
• International Organizations
• Globalization
• Governance

Kaynakça

1. Arsava, F. (2004). Avrupa Birliği’nin Anayasallaşma Sürecinde Temel Haklar Şartı. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 3(2), 1- 9.
2. Ateş, H. & Çöpoğlu M. (2015). Kamu Yönetimi ve Çalışma Hayatında Esneklik. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, 10(1), 97-113.
3. Avcı, M.,& Yavuzdoğan, S. (2016). Avrupa Birliği’ne Üye Ülkelerde Esnek Personel Rejimi ve Türkiye Uygulamalarının Kısmi Bir Analizi. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, 7(28), 29-56.
4. Bauer, M. & Trondal, J. (2015). The Administrative System of the European Union. In M. Bauer, and J. Trondal (Eds.).Palgrave Handbook of the European Administrative System (p. 1-28). London, UK: Palgrave Macmillan Press.
5. Can, H. (2009). Avrupa Birliği’nin Kurucu Antlaşmaları. Ankara: Adalet Yayınevi. Claudio M. R. (1999). The Public Policy of the European Union: Whither Politics of Expertise? Journal of European Public Policy, 6(5), 757-774.
6. Çayhan, E. (1998). Avrupa Birliği’nde Ortak Dış Politika ve Güvenlik Politikası. In F. Sönmezoğlu (Ed.).Uluslararası Politikada Yeni Alanlar, Yeni Bakışlar(p. 343-354). İstanbul: Der Yayınları.
7. Çayhan, E. (2002). Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikası ve Türkiye. Akdeniz İ.İ.B.F. Dergisi, (2)3, 42-55. Demirel, D. (2018). Lizbon Antlaşması’nın AB’nin Kurumsal Yapısına Etkileri. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Dergisi (IBAD), 3(1), 91-103.
8. Demir, F. (2018). Avrupa Birliği’nde Kamu Yönetimi Reformları Üzerine Bir Değerlendirme. ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi. 5(12), 10-20.

9. Eren, V. (2006). Kamu Yönetiminde Denetim Anlayışındaki Gelişmeler. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 7(25), 255-267.
10. Güneş, A. M. & Münster, L. L. (2008). Lizbon Antlaşması Sonrasında Avrupa Birliği. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 12(1), 739-772.
11. Heisenberg, D. & Richmond, A.(2002). Supranational Institution-building in the European Union: A Comparison of the European Court of Justice and the European Central Bank. Journal of European Public Policy, 9(2), 201 - 218.
12. Mor, H. (2010). Avrupa (Birliği) Bütünleşme Süreci ve Sorunları. Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 14(1), 499-541.
13. Nilsson, M., Jordan, A., Turnpenny, J. Hertin, J., Nykvist, B.,& Russel, D. (2008). The Use and Non-use of Policy Appraisal Tools in Public Policy Making: an Analysis of Three European countries and the European Union. Policy Sciences, 41, 335-355.
14. Peterson, J. (1995). Decision-Making. In The European Union: Towards A Framework for Analysis. Journal of European Public Policy, 2(1), 69-93.
15. Selçuk, E. (2004). Anayasasını Arayan Avrupa: Avrupa Anayasal Antlaşma Tasarısı Üzerine. Hukuk ve Adalet, 3, 59- 97.
16. Yanıkdağ, T. (2010). Anayasallaşma Sürecinde Avrupa: Temel Haklar Şartı’ndan Lizbon Antlaşması’na. Bilge Strateji, 2(3), 115-144.
17. Vogiatzis, N. (2019). The Independence of the European Court of Auditors. Common Market Law Review, 56(3), 667-701.
18. Zhussipbek, G. (2009).Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikasının Tanımı ve Düşünsel Arka Planı. Uluslararası Hukuk ve Politika, 5(19), 71-88.