Kentlilik Bilinci ve Engelliler Meclisleri: Bozcaada Belediyesi Kent Konseyi Engelliler Meclisi Örneği

Öz

Kentlilik bilinci, bireylerde yaşamını idame ettirdikleri kentlere karşı oluşan aidiyet ve sorumluluk duygusudur. Bu duygu bireylerin kent yaşamında daha aktif ve daha katılımcı bir davranış sergilemesini sağlamaktadır. Böylece kent ve bireyler arasında güçlü bir bağ oluşmakta ve bireyler kendilerini kentin önemli bir parçası hissederek bunu davranışlarına da yansıtmaktadır. Özellikle de kentin kırılgan grupları olarak tanımlanan engelli bireylerin haklarını, erişilebilirliğini, topluma dahil olmalarını ve kent yönetimine katılım sağlamalarını teşvik etmek amacıyla kente ilişkin bazı araçlar etkili olmaktadır. Bunlardan biri kent konseyleri bünyesinde kurulan Engelliler Meclisi’dir. Engelliler Meclisi, engelli bireylerin kent yönetimine katkıda bulunmalarını, aktif rol almalarını hedefleyen ve gönüllük esasına dayanan ortak yapılardır. Bu bağlamda Bozcaada Kent Konseyi Engelliler Meclisinin engelli bireylerin kentlilik bilincini artırmadaki öneminin ortaya konulması amaçlanmaktadır. Bu amaç doğrultusunda öncelikle kentlilik bilinci ve engelliler meclisi literatür taraması yapılarak ele alınmış, sonrasında Bozcaada Kent Konseyi Engelliler Meclisinin çalışma usul ve esasları incelenmiştir. Yapılan incelemede engelliler meclisinin engelli bireylerde kentlilik bilincini oluşturmada önemli olduğu ve engelli bireyleri tüm kentlerde aktif hale getirmek için engelliler meclisinin yerel düzeyde çeşitli belediye birimleri bünyesinde kurulmasının gerekli olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Kentlilik Bilinci
• Engelliler Meclisi
• Bozcaada Belediyesi Kent Konseyi Engelliler Meclisi

Urban Awareness and Disabled Assemblies: The Example of Bozcaada Municipality City Council Disabled Assembly

Öz

Urban awareness is the sense of belonging and responsibility that individuals develop towards the cities in which they live. This feeling enables individuals to exhibit a more active and more participatory behavior in urban life. Thus, a strong bond is formed between the city and individuals, and individuals feel themselves an important part of the city and reflect this on their behaviors. In particular, some tools related to the city are effective in order to promote the rights, accessibility, inclusion in society and participation in city administration of people with disabilities, who are defined as fragile groups of the city. One of these is the Disabled People's Assembly established within the city councils. The Disabled People's Assembly is a joint structure that aims to enable people with disabilities to contribute to the city administration, take an active role and is based on a voluntary basis. In this context, it is aimed to reveal the importance of Bozcaada City Council Disabled People's Assembly in increasing the urban awareness of disabled individuals. For this purpose, urban consciousness and the disabled people's assembly were first addressed by conducting a literature review, and then the working procedures and principles of the Disabled People's Assembly of the Bozcaada City Council were examined. In the examination, it was concluded that the disabled people's assembly is effective in creating urban consciousness in disabled people and that it is necessary to establish the disabled people's assembly within various municipal units at the local level in order to activate disabled people in all cities.

Anahtar Kelimeler

• Urbanity Awareness
• Disabled Assembly
• Bozcaada Municipality City Council Disabled People

Kaynakça

1. Ateş, H. ve Bıyıklar, B. (2021). Kent ve Yönetim, Yeni Yüzyılda Kentsel Siyaset, Ed. Arzu Yılmaz Aslantürk ve İsmail Dursunoğlu, Eğitim Yayınevi, 1. Baskı, İstanbul.
2. Bıyıklar, B. (2021). Akıllı Yönetişimde Vatandaş Katılımı: Yeni Vatandaş Katılımı, Dirençli Şehirler İçin Vizyoner Yönetim, Ed. Hamza Ateş, Kartepe Zirvesi 2022 Dirençli Şehirler ve Şehrin Dönüşümü, Kocaeli: Kocaeli Büyükşehir Belediyesi, 513-532.
3. Birol, G. (2007). Bir Kentin Kimliği ve Kervansaray Oteli Üzerine Bir Değerlendirme. Arkitekt Dergisi, 514, 46-54.
4. Bozcaada Kent Konseyi Engelliler Meclisi Kuruluş ve Çalışma Yönergesi, http://www.bozcaada.bel.tr/belediyemiz/kent-konseyi/engelliler-meclisi/, Erişim Tarihi: 05.09.2023.
5. Çetinkaya İstikbal, I., Bıyıklar, B. ve Namlı, Z. (2023a). Gençlerin Yerel Seçimlerdeki Rolü Araştırması. Kazandıran İkili Yerel Seçimlerin Belirleyicileri Kadın ve Genç Seçmenler, Yusuf Akın ve Hamza Ateş, (ed.). Ekin Basım Yayın Dağıtım: Bursa.
6. Çetinkaya İstikbal, I., Bıyıklar, B. ve Namlı, Z. (2023b). Kadınların Yerel Seçimlerdeki Rolü Araştırması. Kazandıran İkili Yerel Seçimlerin Belirleyicileri Kadın ve Genç Seçmenler, Yusuf Akın ve Hamza Ateş, (ed.). Ekin Basım Yayın Dağıtım: Bursa.
7. DSÖ, (2011). Dünya Engellilik Raporu, https://www.engellilerkonfederasyonu.org.tr/wp-content/uploads/2020/04/D%C3%BCnya-Engellilik-Raporu-2011.pdf. Erişim Tarihi: 05.09.2023.
8. GENAR , (2006). Konya’da Kent kültürü ve Kentlilik Bilinci, İstanbul.

9. Geyik, S. (2010). Kırdan Kente Göç Sonrası Kentlilik Bilinci (Mevlana Mahallesi Örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
10. Gökler Alkan, L., Yenigül, S. B., Yalçıner Ercoşkun, Ö. ve Öcalir Akünal, E. V. (2020). Ankara’da Kentlilik Bilincini Oluşturan Değişkenlerin Faktör Analizi İle Değerlendirilmesi, Planlama, TMMOB Şehir Plancıları Odası Yayını, 30(2), 187-197.
11. Gölçük, M. (2007). Kentleşme Sürecinde Akrabalık ve Komşuluk Kültürü (Afyon Karahisar Örneği), Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyon.
12. Sumbas, A. ve Ömürgönülşen, U. (2018). Etkin Bir Yerel Paydaş Olma Yolunda Kadın Meclislerinin Karşılaştığı Sorunlar Üzerine Bir Değerlendirme: Ankara Kadın Meclisleri Örneği. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 32(1), 65-81.
13. Şentürk, A. ve Gülersoy, N. Z. (2019). Aidiyet, Kent Kimliği ve Kentsel Koruma Etkileşimi Bağlamında Kullanıcı Sürekliliğinin İrdelenmesi: Kadıköy Moda Örneği, MEGARON, 14(1),145-159.
14. Keleş, R. (2005). Kent ve Kültür Üzerine. Mülkiye. 29/246, 9-18.
15. Kent Konseyi Yönetmeliği, https://www.mevzuat.gov.tr/anasayfa/MevzuatFihristDetayIframe?MevzuatTur=7&MevzuatNo=10687&MevzuatTertip=5, Erişim Tarihi: 05.09.2023.
16. Kurt, N. (2011). Kent Hizmetlerinin Geleceğinde Kentsel Sorumluluklar ve Kent Kültürünün Geliştirilmesi Stratejileri, Yönetim Bilimleri Dergisi, 9(2), 262-278.
17. Kutlu, Ö. ve Göksel, Z. S. (2014). Kent Kültürü Oluşturma Aracı Olarak Kültürel Belediyecilik: Selçuklu Örneği, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Dr. Mehmet YILDIZ Özel Sayısı 2014, 75-91.
18. Leonardi, M., Birkenbach, J., Üstün, T. B., Kostanjsek, N., Chatterji, S. (2006), The Definition of Disability: What Is in a Name?, The Lancet 368(9543), 1219-1221.
19. Mutlu, A. (2013). Türkiye’de Kent Kültürü Algısı ve Kentsel Kültür Politikaları. Kuramdan Uygulamaya Yerel Yönetimler ve Kentsel Politikalar, Ed. Y. Bulut, V. Eren, S. Karakaya ve A. Aydın, Ankara: Pegem.
20. Tatlıdil, E. (2009). Kent ve Kentli Kimliği: İzmir Örneği, Ege Akademik Bakış, 9 (1), 319-336.
21. T.C. İçişleri Bakanlığı, Mülki İdare Birimleri, https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx, Erişim Tarihi: 06.09.2023.
22. TÜİK, Nüfus ve Konut Araştırması (2011). https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Nufus-ve-Konut-Arastirmasi-2011-15843. Erişim Tarihi: 06.09.2023.
23. WHO (2011), World Report on Disability, World Health Organization, Malta.