Quest for Global Policy Development against Climate Refugee Crisis: the Case of Sub-Saharan Africa

Öz

As the impacts of climate change continue to escalate, efforts to develop policies to address the regional and global problems caused by climate migration are also gaining momentum. The aim of this study is to examine global policy development efforts in response to the climate migration crisis caused by climate change, with a particular focus on the Sub-Saharan Africa example. Sub-Saharan Africa stands out as one of the regions most affected by the adverse consequences of climate change. This study aims to analyze the causes, effects, and international community's policy development efforts to address the forced migration movements directly or indirectly caused by climate change in the region. Factors such as drought, desertification, and extreme weather events significantly undermine the region's ecosystems and agricultural activities. These adverse conditions lead people to abandon their habitats, resulting in an increase in climate migration cases. In this context, it is imperative for the international community to develop common policies in response to the climate migration crisis in Sub-Saharan Africa. These policies should primarily aim to mitigate the effects of climate change, build resilience among communities in the region, and reduce climate migration. Supporting water management projects, promoting sustainable agriculture, and encouraging renewable energy sources are crucial to achieving these objectives. As a fundamental policy proposal, there is a highlighted necessity to strengthen international protection and assistance mechanisms for climate migrants originating from Sub-Saharan Africa.

Anahtar Kelimeler

• Sub-Saharan Africa
• Climate crisis
• Climate migration

İklim Mülteciliğine Karşı Küresel Politika Geliştirme Arayışları: Sahra Altı Afrika Örneği

Öz

İklim değişikliğinin etkileri giderek artarken, iklim mülteciliğinin neden olduğu bölgesel ve küresel sorunlara karşı politika geliştirme çabaları da hız kazanmaktadır. Bu çalışmanın amacı, iklim değişikliğinin neden olduğu iklim mülteciliği krizine karşı küresel politika geliştirme çabalarını, özellikle Sahra Altı Afrika örneğinde ele almaktır. Sahra Altı Afrika, iklim değişikliğinin olumsuz sonuçlarından en fazla etkilenen bölgelerden biri olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışma, bölgedeki iklim değişikliğinin doğrudan veya dolaylı olarak neden olduğu zorunlu göç hareketlerinin nedenlerini, etkilerini ve uluslararası toplumun bu soruna karşı politika geliştirme çabalarını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Kuraklık, çölleşme ve aşırı hava olayları gibi faktörler, bölgenin ekosistemlerini ve tarımsal faaliyetleri ciddi şekilde olumsuz etkilemektedir. Bu tür olumsuz durumlar, insanların yaşam alanlarını terk etmelerine neden olmakta ve iklim mülteciliği vakalarının artmasına yol açmaktadır. Bu bağlamda, uluslararası toplumun Sahra Altı Afrika'daki iklim mülteciliği krizine yanıt olarak ortak politikalar geliştirmesi zorunlu olmaktadır. Bu politikaların öncelikle iklim değişikliğinin etkilerini azaltmayı ve bölgedeki toplulukları dayanıklı hale getirmeyi ve iklim mülteciliğini azaltmayı hedeflemesi gerekmektedir. Bu hedeflere ulaşmak için su yönetimi projelerinin desteklenmesi, tarımın sürdürülebilir hale getirilmesi ve yenilenebilir enerji kaynaklarının teşvik edilmesi önem arz etmekte, temel politika önerisi olarak Sahra Altı Afrika kökenli iklim mültecilerine yönelik uluslararası koruma ve yardım mekanizmalarının güçlendirilmesi gerekliliği öne çıkmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Sahra Altı Afrika
• İklim krizi
• İklim Mülteciliği

Kaynakça

1. Akbaş, İ. (2018). İklim değişikliği ve iklim mültecileri: genel bir bakış, International Social Sciences Studies Journal, 4(24), 5159-5172.
2. Apap, J. (2019). The concept of climate refugee towards a possible definition. European Parlimentary Service, 621-893.
3. Bannor, F. (2023), Interdependence between climate change and migration: Does agriculture, geography, and development level matter in sub-Saharan Africa?. South African Journal of Economics, 91(2), 139-269.
4. Bardsley, K. D., ve Hugo, G. J. (2010). Migration and climate change: Examining thresholds of change to guide effective adaptation decision-making, Popul Environ, 32, 238-264.
5. Bilben, M. S. (2019). Dünyadan örnekler ışığında iklim değişikliği kaynaklı göçleri anlamak. Mediterranean Journal Of Humanities, 11(2), 335-355.
6. Bilici, İ. (2021). The relation between environmental change and environmental refugees: The case of Asia. Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(13), 82-94.
7. Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi’ne Katılmamız Hakkında Karar. (2003). T.C. Resmi Gazete (25266,21.10.2003).
8. BM İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi (2004). BM İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi / T.C. Dışişleri Bakanlığı (mfa.gov.tr) (Erişim Tarihi: 11.12. 2023).

9. Borderon, M. (2019). Migration influenced by environmental change in Africa: A systematic review of empirical evidence, Demographıc Research, 41(18), 491 544.
10. Brown, O. (2008). Migration and climate change. Geneva: International Organization for Migration.
11. Brown, O. (2008). Migration and climate change. IOM migration research series no.31. International Organization for Migration, Geneva, 7.
12. Çomak, H., & Çınar, Y. (2022). Afrika’da iklimsel göçler ve sonuçları. TASAM (Türk Asya Stratejik Araştırmalar Merkezi, https://tasam. org/tr-TR/Icerik/70109/afrikada_iklimsel_gocler_ve_sonuclari (Erişim Tarihi: 15.08. 2023).
13. Çomak, H., ve Çınar, H. Y. (2022). Afrika’da iklimsel göçler ve sonuçları. https://tasam.org/tr-TR/Icerik/70109/afrikada_iklimsel_gocler_ve_sonuclari, (Erişim Tarihi: 15.12. 2023).
14. Deliktaş, A. (2021). Küresel iklim değişikliği konusuna Amerikan yaklaşımı. BŞEÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 6(2), 309-322.
15. Demirbilek, B. (2023). İklim krizi bağlamında çevresel göç sorunsalı. Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 7(31), 499-529.
16. Duran, Ş. (2022). Yeni bir sosyo-ekolojik sorun olarak iklim göçü, Yüksek Lisans Tezi, Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
17. Durkavo, P., Gromilova, A., Kiss, B., & Plaku, M. (2012). Climate refugees ın the 21st century. Regional Academy On The United Nation.
18. Ekşi, N. (2016). İklim mültecileri. Göç Araştırmaları Dergisi, 2(2), 10-58.
19. Girişken, M. (2023). Küresel iklim değişikliğinin iklim mültecileri üzerine etkileri: Orta Afrika Örneği, Yüksek Lisans Tezi, Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
20. Ilesanmi, A. O. (2012). Analysis of infrastructure development for sustainable housing in Lagos megacity, Nigeria, Journal of Construction Project Management and Innovation, 2(1), 190-207.
21. Kanlı, D. D., & Başköy, D. (2018). Küreselleşme ve çevre sorunları bağlamında göç: iklim mültecileri. Siyaset, Ekonomi Ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 6(3), 21-39.
22. Kolmes, S. A., Kolmes, S. K., & Lin, P-H. (2022). What lies ahead: how aid for climate refugees must focus on human rights and human health. Environment, 64(3), 7-16.
23. Martin, S. (2009). Managing environmentally induced migration. In: Migration, Environment and Climate Change: Assessing the Evidence, IOM, Geneva, 353–384.
24. Merone, L., & Talt, P. (2018). Climate refugees: is it time to legally acknowledge those displaced by climate disruption?. Australian and New Zealand. Journal of Public Health, 42(6), 508-5510.
25. Mutlu, A., İrdem, İ., & Üre, B. (2015). Ekolojik mültecilik, Memleket Siyaset Yönetimi Dergisi, 10(13), 79-118.
26. OXFAM (2023), Unfair Share: Unequal Climate Finance To East Africa’s Hunger Crisis. Https://Www.Oxfam.Org/En/Unfair-Share-Unequal-Climate-Finance (Erişim Tarihi: 20.11.2023).
27. Özerdem, F. & Barlas B. (2021). Kopenhag okulu çerçevesinde 2020 ve sonrası dünya politikasının yeni sorunu: iklim değişikliği ve iklim göçmenleri. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 41, 273-302.
28. Özmen, M. T. (2009). Sera gazı-küresel ısınma ve Kyoto Protokolü. İMO Dergisi, 453(1), 42-46.
29. Özmen, M. T. (2015). Sel-taşkın Türkiye ve Antalya. Antalya: Kutlu&Avcı Ofset.
30. Ravenstein, E. G. (1889). The laws of migration, Journal of the Royal Statistical Society, 52 (2), 241-301.
31. Reyhan, A., ve Reyhan, H. (2016). Küresel ısınmanın nedenleri, sonuçları, çözümleri üzerine yeni değerlendirmeler. Memleket Siyaset Yönetim, 11(26), 1-24.
32. Seki, İ., ve Bektaş, B. (2018). Afrika’dan Avrupa’ya göçün belirleyicileri üzerine ampirik analiz. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 5, 181-189.
33. Türkeş, M. (2006). Küresel iklimin geleceği ve Kyoto Protokolü. Jeopolitik, 29, 99-107.
34. United Kingdom (2007). Energy, Security and Climate. United Nations Security Council Open Debate: UK Concept Paper.
35. Williams, A. (2008). Turning the tide: recognizing climate change refugees in ınternational law. Law & Policy, 30(4), 502-529.
36. Wodon, Q., Liverani, A., Joseph, G., & Bougnoux, N. (2014). Climate change and migratio: Evidence From The Middle East And North Africa.
37. Yılmaz, F. H., ve Navruz, M. (2019). Küresel iklim değişikliği, iklim mültecileri ve güvenlik. Assam Uluslararası Hakemli Dergisi, 13. Uluslararası Kamu Yönetimi Sempozyumu Bildirileri Özel Sayısı, 255-270.
38. Yücel, G. (2020). İklim mültecilerinin Türkiye’deki hukuki statüsü. Middle East Journal of Refugee Studies, 5(2), 43-62.
39. Ziya, O. (2012). Mülteci-göçmen belirsizliğinde iklim mültecileri. TBB Dergisi, (99), 229-240.