A Classifying Study: Alexithymic Symptoms and Attachment Patterns

Öz

The current study investigated the development of alexithymia concept, alexithymic symptoms and characteristics, and etiology of alexithymia in the light of psychoanalytic, cognitive, social learning, and attachment theories. The aim of this study was to examine the process of researches concerning with alexithymia and the probability of the incidence of alexithymia among healthy population. Second aim of the current research was to investigate the association between the development of attachment patterns and alexithymic features. For this purpose, the hypothesis of anxious and avoidant dimensions of insecure attachment styles prediction over the alexithymia scores was tested. Participants were 425 university students in Turkey. The hierarchical regression analysis results revealed that education level, anxious and avoidant dimensions of insecure attachment were important predictors of the alexithymia scores. The factors influencing the probability of incidence of alexithymia symptoms were examined by discriminant analysis. According to the results, insecure attachment styles increase significantly the incidence probability of alexithymic symptoms. The most significant variable in discrimination between the groups of alexithymic and non-alexithymic is anxious attachment style. Alexithymic symptoms appear to be common among also healthy individuals. Attachment theory seems to be important ground to explain the development of alexithymia. Although there was an important data for the prediction of alexithymia scores, other factors should also be investigated.

Anahtar Kelimeler

• Alexithymia,Attachment Theory,Insecure Attachment,Discrimination

Bir Sınıflandırma Çalışması: Aleksitimik Belirtiler ve Bağlanma Örüntüleri

Öz

Bu çalışmada aleksitimi kavramının gelişimi, aleksitimik belirtiler ve özellikler, aleksitiminin etiyolojisine ilişkin yaklaşımlar; psikanalitik, bilişsel, sosyal öğrenme ve bağlanma olmak üzere dört başlıkta incelenmiştir. Bu çalışma literatürde yapılan araştırmaların ışığında aleksitimi ile ilgili çalışmaların seyrini ortaya koymayı ve sağlıklı popülasyonda ortaya çıkma ihtimalini incelemeyi amaçlamaktadır. Ayrıca bağlanma örüntülerinin gelişimi ile aleksitimik özellikler arasındaki ilişkinin incelenmesi de çalışmanın bir diğer amacını oluşturmaktadır. Bu amaçla güvensiz bağlanma stillerinin (kaygılı, kaçınmacı) aleksitimiyi yordadığı hipotezi sınanmıştır. Araştırmanın örneklemi Türkiye’nin çeşitli illerinde öğrenim görmekte olan 425 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Hiyerarşik regresyon analizi sonuçlarına göre eğitim seviyesi ve güvensiz bağlanmanın kaygı ve kaçınma boyutları aleksitimi puanlarının önemli yordayıcılarıdır. Aleksitimik özelliklerin ortaya çıkma ihtimalini etkileyen faktörler ise ayırma analizi ile incelenmiştir. Buna göre, güvensiz bağlanma stillerinin, bireylerin aleksitimik belirtiler geliştirme ihtimalini anlamlı ölçüde artırdığı görülmektedir. Aleksitimik olan ve olmayan grupları ayırmaya en fazla katkısı olan değişkenin ise kaygılı bağlanma olduğu bulgulanmıştır. Buradan hareketle aleksitiminin normal sağlıklı bireylerde de ortaya çıkabildiği ve aleksitiminin oluşumunu ve nedenlerini açıklayan yaklaşımlar arasında “bağlanma kuramının” önemli bir yerinin bulunduğu söylenebilir. Bağlanmanın aleksitimiyi yordamasına ilişkin önemli veriler bulunmakla beraber, aleksitimiye neden olan diğer etmenlerin de incelenmesi gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Aleksitimi,Bağlanma Kuramı,Güvensiz Bağlanma,Ayırma

Kaynakça

1. Ainsworth, M. D. (1964). Patterns of Attachment Behavior Shown By The Infant In Interaction With His Mother. Merrill-Palmer Quarterly of Behavior and Development, 10(1), 51-58.
2. Ainsworth, M. D. (1969). Object Relations, Dependency, and Attachment: A Theoretical Review of the Infant-Mother Relationship. Child Development, 40(4), 969-1025.
3. Ainsworth, M. D. (1989). Attachments Beyond Infancy. American Psychologist, 44(4), 709-716.
4. Ainsworth, M. D., & Bell, S. M. (1970). Attachment, Exploration, and Separation: Illustrated by the Behavior of One-Year-Olds in a Strange Situation. Society for Research in Child Development, 41(1), 49-67.
5. Ainsworth, M. D., Blehar, M. C., Waters, E., & Wall, S. (2014). Patterns of Attachment. A Psychological Study of the Strange Situation. New York: Psychology Press.
6. Bartholomew, K., & Horowitz, L. M. (1991). Attachment Styles Among Young Adults: A Test of a Four-Category Model. Journal of Personality and Social Psychology, 61(2), 226-244.
7. Batıgün, A. D., & Büyükşahin, A. (2008). Aleksitimi: Psikolojik Belirtiler ve Bağlanma Stilleri. Klinik Psikiyatri, 11, 105-114.
8. Bowlby, J. (1969). Attachment and Loss. Attachment (Cilt I). New York: Basic Books.

9. Bowlby, J. (1973). Attachment and Loss. Separation Anxiety and Anger (Cilt II). Basic Books.
10. Bowlby, J. (1980). Attachment and Loss. Loss Sadness And Depression (Cilt III). New York: Basic Books.
11. Cömert, I. T., & Ögel, K. (2014). Madde Kullanan Ergenlerin Bağlanma Stilleri. Addicta : The Turkish Journal On Addictions, 1(1), 9-40.
12. Çalışır, M. (2009). Yetişkin Bağlanma Kuramı ve Duygulanım Düzenleme Stratejilerinin Depresyonla İlişkisi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 1, 240-255.
13. Çelikel, F. Ç., & Saatçioğlu, Ö. (2002). Konversiyon Bozukluğunda Aleksitiminin Depresyon ve Anksiyeteye Etkisi. Klinik Psikiyatri, 5, 229-234.
14. Dereboy, İ. F. (1990). Aleksitimi: Bir Gözden Geçirme. Türk Psikiyatri Dergisi, 1(3), 157-165.
15. Epözdemir, H. (2012). Aleksitimi: Psikolojik Bir Semptom Mu, Yoksa Bir Kişilik Özelliği Mi? Türk Psikoloji Yazıları, 15(30), 25-33.
16. Fraley, R. C., Waller, N. G., & Brennan, K. A. (2000). An Item Response Theory Analysis of Self-Report Measures of Adult Attachment. Journal of Personality and Social Psychology, 78(2), 350-365.
17. Gillath, O., Karantzas, G. C., & Fraley, R. C. (2016). Adult Attachment. A Concise Introduction to Theory and Research. London: Elsevier.
18. Güleç, H., Köse, S., Güleç, M. Y., Çitak, S., Evren, C., Borckardt, J., & Sayar, K. (2009). Relaibility and Factorial Validity of the Turkish Version of the 20-Item Toronto Alexithymia Scale (TAS-20). Klinik Psikofarmakoloji Bülteni, 19, 214-220.
19. Hazan, C., & Shaver, P. R. (1994). Attachment as an Organizational Framework for Research on Close Relationships. Psychological Inquiry, 5(1), 1-22.
20. Hexel, M. (2003). Alexithymia and attachment style in relation to locus of control. Personality and Individual Differences(35), 1261-1270.
21. Kobak, R. R., & Sceery, A. (1988). Attachment in Late Adolescence: Working Models, Affect Regulation, and Representationsof Self and Others. Child Development, 1, 135-146.
22. Koçak, R. (2002). Aleksitimi: Kuramsal Çerçeve Tedavi Yaklaşımları ve İlgili Araştırmalar. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 35(1-2), 184-212.
23. Kokkonen, P., Karvonen, J. T., Veijola, J., Laksy, K., Jokelainen, J., Jarvelin, M. R., & Joukamaa, M. (2001). Prevalence and Sociodemographic Correlates of Alexithymia in a Population Sample of Young Adults. Comprehensive Psychiatry, 42(6), 471-476.
24. Kosten, T. R., Krystal, J. H., Giller, E. L., Frank, J., & Dan, E. (1992). Alexithymia as a predictor of treatment response in post‐traumatic stress disorder. Journal of Traumatic Stress, 5(4), 563-573.
25. Krystal, H. (1979) Alexithymia and psychotherapy. American Journal of Psychotherapy, 33(1), 17-31.
26. Lazarus, R. S. (1982). Thoughts on the relation between emotions and cognition. Psychoter Psychosom, 7, 87-135.
27. Lesser, I. M. (1981). A Review of the Alexithymia Concept. Psychosomatic Medicine, 43(6), 531-543.
28. Lesser, I. M. (1985). Current Concepts In Psychiatry: Alexithymia. The New England Journal of Medicine, 312(11), 690-692.
29. Mattila, A. K., Salminen, J. K., Nummi, T., & Joukamaa, M. (2006). Age is strongly associated with alexithymia in the general population. Journal of Psychosomatic Research, 61, 629-635.
30. McDougall, J. (1974). The psychosoma and the psychoanalytic process. International Review of Psychoanalysis, 1, 437- 459.
31. Mikulincer, M. (1995). Attachment Style and the Mental Representation of the Self. Journal of Personality and Social Psychology, 69(6), 1203-1215.
32. Mikulincer, M., & Shaver, P. R. (2016). Attachment in Adulthood. Structure, Dynamics, and Change. New York: The Guilford Press.
33. Montebarocci, O., Codispoti, M., Baldaro, B., & Rossi, N. (2004). Adult attachment style and alexithymia. Personality and Individual Differences, 36, 499-507.
34. Nemiah, J. C. (1975). Denial Revisited: Reflections on Psychosomatic Theory. Psychother. Psychosom., 26, 140-147.
35. Oktay, B., & Batıgün, A. D. (2014). Aleksitimi: Bağlanma, Benlik Algısı, Kişilerarası İlişki Tarzları ve Öfke. Türk Psikoloji Yazıları, 17(33), 31-40.
36. Parker, J. D., Taylor, G. J., & Bagby, M. (1998). Alexithymia: Relationship With Ego Defense and Coping Styles. Comprehensive Psychiatry, 39(2), 91-98.
37. Parker, J. D., Taylor, G. J., & Bagby, R. M. (1989). The Alexithymia Construct: Relationship With Sociodemographic Variables and Intelligence. Comprehensive Psychiatry, 30(5), 434-441.
38. Pellerone, M., Tomasello, G., & Migliorisi, S. (2016). Relationship Between Parenting, Alexithymia And Adult Attachment Styles: A Cross-Sectional Study On A Group Of Adolescents And Young Adults. Clinical Neuropsychiatry, 13, 1-10.
39. Sayar, K., Köse, S., Grabe, H. J., & Topbas, M. (2005). Alexithymia and dissociative tendencies in and adolescent sample from Eastern Turkey. Psychiatry and Clinical Neurosciences, 59, 127-134.
40. Selçuk, E., Günaydın, G., Sümer, N., & Uysal, A. (2005). Yetişkin Bağlanma Boyutları İçin Yeni Bir Ölçüm: Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II'nin Türk Örnekleminde Psikometrik Açıdan Değerlendirilmesi. Türk Psikoloji Yazıları, 8(16), 1-11.
41. Sifneos, P. E. (1972). Short-term Psychotherapy and Emotional Crisis. Cambridge: Harvard University Press.
42. Solmaz, M., Sayar, K., Özer, Ö. A., Öztürk, M., & Acar, B. (2000). Sosyal Fobi Hastalarında Aleksitimi, Umutsuzluk ve Depresyon: Kontrollü Bir Çalışma. Klinik Psikiyatri, 3, 235-241.
43. Sümer, N., & Güngör, D. (1999). Yetişkin Bağlanma Stilleri Ölçeklerinin Türk Örneklemi Üzerinde Psikometrik Değerlendirmesi ve Kültürlerarası Bir Karşılaştırma. Türk Psikoloji Dergisi, 14(43), 71-106.
44. Sümer, N., Sayıl, M., & Berümert, S. K. (2016). Anne Duyarlığı ve Çocuklarda Bağlanma. İstanbul: Koç Üniversitesi. Şahin, R. A. (1991). Peptik ülser ve aleksitimi. Türk Psikiyatri Dergisi, 2(3), 25-30.
45. Şenkal, İ., & Işıklı, S. (2015). Çocukluk Çağı Travmalarının ve Bağlanma Biçiminin Depresyon Belirtileri ile İlişkisi: Aleksitiminin Aracı Rolü. Türk Psikiyatri Dergisi, 26(4), 261-267.
46. Taylor, G. J., Bagby, R. M., & Parker, J. D. (1991). The Alexithymia Construct. A Potential Paradigm for Psychosomatic Medicine. Psychosomatics, 32(2), 153-164.
47. Taylor, G. J., Bagby, R. M., & Parker, J. D. (1999). Disorders of affect regulation: Alexitymia in medical and psychiatric illness. Cambridge, U.K.: Cambridge University Press.
48. Taylor, G. J., Parker, J. D., Bagby, R. M., & Acklin, M. W. (1992). Alexithymia And Somatic Complaints In Psychiatric Out-Patients. Journal of Psychosomatic Research, 36(5), 417-424.
49. Timoney, L. R., & Holder, M. D. (2013). Emotional Processing Deficits and Happiness Assesing the Measurement, Correlates, and Well-Being of People with Alexithymia. Canada: Springer.
50. Wearden, A. J., Lamberton, N., Crook, N., & Walsh, V. (2005). Adult attachment, alexithymia, and symptom reporting. An extension to the four category model of attachment. Journal of Psychosomatic Research, 58, 279-288.
51. Wearden, A., Cook, L., & Vaughan-Jones, J. (2003). Adult attachment, alexithymia, symptom reporting, and health-related coping. Journal of Psychosomatic Research, 55, 341-347.
52. Yazıcı, A. C., Başterzi, A., Acar, Ş. T., & Üstünsoy, D. (2006). Alopesi Areata ve Aleksitimi. Türk Psikiyatri Dergisi, 17(2), 101-106.