Öz
Schools of thought within the Islamic tradition generally assume that prophets are infallible (maʿṣūm). However, there is no consensus regarding the precise scope of this ʿismah. Despite their differences, these schools commonly define ʿismah as the state of being protected from sin and error. Although prophets possess the capacity to commit sin, ʿismah is understood as a divinely granted faculty that enables them to abstain from wrongdoing. The schools largely agree that God does not intervene in such a way as to nullify or suspend the prophets’ moral responsibility and free will for an extended period of time.In this sense, ʿismah—meaning the divine preservation of prophets from any acts or words that would tarnish their integrity or diminish their status—is viewed as a manifestation of God’s grace and as a form of divine oversight over them. Within the broader Islamic intellectual tradition, this notion of prophetic sinlessness is shared, to varying degrees, by all theological schools, though important disagreements remain.For instance, the Shiʿa extend the principle of ʿismah to the Imams, while the Muʿtazilites restrict it exclusively to prophets, denying its applicability to ordinary human beings. According to the Muʿtazilite view, God continually watches over His prophets through ʿismah, thereby keeping them free from sin and error. As a member of the Muʿtazilite school, al-Zamakhsharī elaborates on the nature of ʿismah in his Qurʾanic exegesis, the al-Kashshāf, in line with the principles of his theological school.The present study confines itself to an examination of his interpretation of ʿismah with reference to the examples of Adam and Abraham in al-Kashshāf. The research follows a textual-analytical and partially comparative methodology.
Anahtar Kelimeler
Etik Beyan
-
Destekleyen Kurum
-
Proje Numarası
yok
Teşekkür
-
Kaynakça
- Abdulcebbâr, el-H. K. (1996). Şerhu’l-Usuli’l-Hamse thk. Abdulkerîm Osman. Mektebetü Vahbe.
- Abdulhamid, İ. (1968). Akîdetu’l-İsmeti fi’l-İslâm. Mecelletü Külliyeti’d-dirâsati’l-İslâmiyyeti, 2, 49-56.
- Akçay, M. (2011). Kelam Literatüründe Peygamber Zelleleri. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 13(24), 1-33.
- Bakkal, A. (2020). Hz. Peygamber’in Düşmanlarından Korunması. Diyanet İlmi Dergisi, 56, 493-522.
- Bayram, A. (2008). Kur’ân-ı Kerîm’e Göre Peygamberlerin İsmeti [Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Üniversitesi.
- Baysal, S. (2022). Zemahşerî: El-Keşşâf adlı Tefsiri Yanında Arap Dili ve Edebiyatına Dair Çalışmaları ile Tanınan Çok Yönlü Mu‘tezile e Âlimi. İçinde Bilgeler ve Bilginler Cumhuriyetin 100. Yılında 100 Türk Büyüğü Y. Haz. Vahit Türk (C. 1). Kültür ve Turizim Bakanlığı.
- Buhari, M. b İ. (1987). el-Câmiʿu’s-Sahîh Thk. Mustafa Dîb el-Bugâ. Dâr İbn Kesîr.
- Bulut, M. (1991). Ehli Sünnet ve Şia’da İsmet İnancı. Risale Yayınları.
- Çınar, B. (2021). Kelam’da Salah–Aslah Tartışmaları. Mevzu–Sosyal Bilimler Dergisi, 5, 195-229.
- Çınar, B. (2022). Mu‘tezile e’de Peygamberin Masumiyeti Teorisi. Bülent Ecevit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 9(1), 137-167.
- Çınar, B. (2023). Nübüvvet Bahisleri. Fecr Yayınları.
- Çınar, M. (2011). Peygamberi Diğer İnsanlardan Ayıran Üç Özellik: Vahiy, Mucize ve İsmet. Din Eğitimi Araştırma Dergisi, 21, 95-127.
- Demireşik, Ö. F. (2003). İtab Ayetleri Işığında Hz. Peygamber’in Dindeki Yeri ve İsmeti [Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi]. Marmara Üniversitesi.
- el-Bağdâdî, A. (2002). Usûli’d-dîn thk. Ahmed Şemsu’d-din. Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye.
- es-Sâbûnî, N. (1979). Mâturidiyye Akâidî çev. Bekir Topaloğlu. Diyanet İsleri Başkanlığ Yayınları.
- Fûrek, E. B. İ. (1987). Mücerradu Makâlâti’ş-Şeyh Ebî’l-Hasan el-Eş’arî thk. Daniel Gimaret. Dâru’l-Maşrık.
- İbn Bâbeveyh, E.-K. (1978). Risȃletu’l-İ‘tikȃdȃti’l-İmȃmiyye çev. Ethem Ruhi Fığlalı. Ankara Üniversitesi Basımevi.
- İbn Hazm, E. M. A. b A. İ. (2017). el-Fasl Dinler ve Mezhepler Tarihi çev. Halil İbrahim Bulut 3 Cilt. Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Yayınları.
- Krasinqi, V. B. (2020). Zemahşerî Tefsirinde Peygamberlerin İsmetine Bakış. Akademik Platform İslami Araştırmalar Dergisi, 4(3), 419-457.
- Matûrîdî, E. M. (2020). Te’vîlâtu’l-Kur’ân ed. Yunus Şevki Yavuz 18 Cilt. Ensar Yayınları.
- Özdemir, A. (2018). Fahreddi̇n Râzî’de Peygamberleri̇n İsmeti̇ Meselesi̇. Electronic Turkish Studies, 13(9), 195-212.
- Şahin, B. (2017). Tefsir literatürü çerçevesinde peygamberlerin İsmeti–Dâll, Vizr Kelimeleri ve Na’ce meselesi bağlamında [Yüksek Lisans Tezi]. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Şahin, N. (2006). Peygamberlik ve İsmet sıfatı. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
- Türcan, G. (2003). Peygamberlerin İsmeti Meselesi. Süleyman Demirel Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 11, 91-123.
- Ünverdi, V. (2015). Mu‘tezile e’de Peygamberlerin İsmeti. Dinbilimleri Dergisi, 15(1), 71-111.
- Zemahşerî, E.-K. (2016). El- Keşşaf. Çev. Muhammed Coşkun vd. (1-6). Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Yayınları.
- Zemahşerî, E.-K. h. (1987). Esâsu’l-Belâğa. Thk. Abdüsselâm Muhammed Hârûn. Dâru’l-Me’arif.
Öz
İslam geleneğine mensup ekoller, peygamberin masum olduğunu varsayarlar. Fakat ismetin neleri kapsadığı konusunda aralarında bir görüş birliği yoktur. Farklılıklara rağmen, ekoller ismeti, peygamberlerin hata ve günahtan masum olmaları şeklinde tanımlar. Peygamberlerin günah işleme güçleri olmasına rağmen günahlardan uzak kalma melekeleri olarak görülen ismet, “peygamberlerin günahlardan uzak durmaları için Allah tarafından sorumluluklarını devre dışı tutacak kadar iradelerini işlevsiz kılacak uzun süreli bir müdahalede bulunulmaması gerektiği” konusunda uzlaşı halindedirler. “Peygamberlerin gerek sözlerinde gerekse fiillerinde kendilerini lekeleyecek ve kıymetten düşürecek hatalardan korunmuş olmaları” anlamına gelen ismet, Allah’ın peygamberlerine bir lütfu olup, onların bir nevi kontrol altında tutulması gerektiği şeklinde değerlendirilir. İslam kültür geleneğinde; peygamberlerin günahsızlığını ifade eden bu değerlendirmeler, belirli oranda bütün ekoller tarafından paylaşılmıştır, fakat ihtilafların bulunduğunu da bilmek icap eder. Şia bunu imamlara da teşmil ederken Mu‘tezile, ismeti peygamberlere has bir sıfat olarak kabul eder. Bu niteliğin, diğer insanlar için söz konusu olamayacağını düşünür. Onlar ismet sayesinde Allah’ın peygamberleri sürekli kontrol altında tuttuğunu, böylece de onları hata ve günahlardan beri kıldığını düşünürler. Zemahşerî de Mu‘tezile ekolün bir üyesi olarak, peygambere nispet ettiği ismeti, diğer eserlerinde olduğu gibi Kur’an tefsirinde de detaylandırır. İlgili ayetleri ekolün görüşleri ile bağlantılı bir biçimde yorumlar. Araştırmamız onun ismet sıfatına ilişkin görüşlerini Hz. Âdem ve Hz. İbrahim örneği özelinde Keşşaf tefsirine referansla ortaya koymak ile sınırlıdır. Çalışmamız metin analizi ve kısmen karşılaştırmalı metot izlenerektir.
Anahtar Kelimeler
Etik Beyan
Çalışmam etik beyan gerektirmez
Destekleyen Kurum
-
Proje Numarası
yok
Teşekkür
-
Kaynakça
- Abdulcebbâr, el-H. K. (1996). Şerhu’l-Usuli’l-Hamse thk. Abdulkerîm Osman. Mektebetü Vahbe.
- Abdulhamid, İ. (1968). Akîdetu’l-İsmeti fi’l-İslâm. Mecelletü Külliyeti’d-dirâsati’l-İslâmiyyeti, 2, 49-56.
- Akçay, M. (2011). Kelam Literatüründe Peygamber Zelleleri. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 13(24), 1-33.
- Bakkal, A. (2020). Hz. Peygamber’in Düşmanlarından Korunması. Diyanet İlmi Dergisi, 56, 493-522.
- Bayram, A. (2008). Kur’ân-ı Kerîm’e Göre Peygamberlerin İsmeti [Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Üniversitesi.
- Baysal, S. (2022). Zemahşerî: El-Keşşâf adlı Tefsiri Yanında Arap Dili ve Edebiyatına Dair Çalışmaları ile Tanınan Çok Yönlü Mu‘tezile e Âlimi. İçinde Bilgeler ve Bilginler Cumhuriyetin 100. Yılında 100 Türk Büyüğü Y. Haz. Vahit Türk (C. 1). Kültür ve Turizim Bakanlığı.
- Buhari, M. b İ. (1987). el-Câmiʿu’s-Sahîh Thk. Mustafa Dîb el-Bugâ. Dâr İbn Kesîr.
- Bulut, M. (1991). Ehli Sünnet ve Şia’da İsmet İnancı. Risale Yayınları.
- Çınar, B. (2021). Kelam’da Salah–Aslah Tartışmaları. Mevzu–Sosyal Bilimler Dergisi, 5, 195-229.
- Çınar, B. (2022). Mu‘tezile e’de Peygamberin Masumiyeti Teorisi. Bülent Ecevit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 9(1), 137-167.
- Çınar, B. (2023). Nübüvvet Bahisleri. Fecr Yayınları.
- Çınar, M. (2011). Peygamberi Diğer İnsanlardan Ayıran Üç Özellik: Vahiy, Mucize ve İsmet. Din Eğitimi Araştırma Dergisi, 21, 95-127.
- Demireşik, Ö. F. (2003). İtab Ayetleri Işığında Hz. Peygamber’in Dindeki Yeri ve İsmeti [Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi]. Marmara Üniversitesi.
- el-Bağdâdî, A. (2002). Usûli’d-dîn thk. Ahmed Şemsu’d-din. Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye.
- es-Sâbûnî, N. (1979). Mâturidiyye Akâidî çev. Bekir Topaloğlu. Diyanet İsleri Başkanlığ Yayınları.
- Fûrek, E. B. İ. (1987). Mücerradu Makâlâti’ş-Şeyh Ebî’l-Hasan el-Eş’arî thk. Daniel Gimaret. Dâru’l-Maşrık.
- İbn Bâbeveyh, E.-K. (1978). Risȃletu’l-İ‘tikȃdȃti’l-İmȃmiyye çev. Ethem Ruhi Fığlalı. Ankara Üniversitesi Basımevi.
- İbn Hazm, E. M. A. b A. İ. (2017). el-Fasl Dinler ve Mezhepler Tarihi çev. Halil İbrahim Bulut 3 Cilt. Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Yayınları.
- Krasinqi, V. B. (2020). Zemahşerî Tefsirinde Peygamberlerin İsmetine Bakış. Akademik Platform İslami Araştırmalar Dergisi, 4(3), 419-457.
- Matûrîdî, E. M. (2020). Te’vîlâtu’l-Kur’ân ed. Yunus Şevki Yavuz 18 Cilt. Ensar Yayınları.
- Özdemir, A. (2018). Fahreddi̇n Râzî’de Peygamberleri̇n İsmeti̇ Meselesi̇. Electronic Turkish Studies, 13(9), 195-212.
- Şahin, B. (2017). Tefsir literatürü çerçevesinde peygamberlerin İsmeti–Dâll, Vizr Kelimeleri ve Na’ce meselesi bağlamında [Yüksek Lisans Tezi]. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Şahin, N. (2006). Peygamberlik ve İsmet sıfatı. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
- Türcan, G. (2003). Peygamberlerin İsmeti Meselesi. Süleyman Demirel Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 11, 91-123.
- Ünverdi, V. (2015). Mu‘tezile e’de Peygamberlerin İsmeti. Dinbilimleri Dergisi, 15(1), 71-111.
- Zemahşerî, E.-K. (2016). El- Keşşaf. Çev. Muhammed Coşkun vd. (1-6). Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Yayınları.
- Zemahşerî, E.-K. h. (1987). Esâsu’l-Belâğa. Thk. Abdüsselâm Muhammed Hârûn. Dâru’l-Me’arif.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Kelam |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Proje Numarası | yok |
| Gönderilme Tarihi | 24 Ekim 2025 |
| Kabul Tarihi | 29 Aralık 2025 |
| Erken Görünüm Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 8 Sayı: 2 |
Kaynak Göster
Amaç ve Kapsam
MM-Uluslararası Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, Türkiye Sosyal ve Beşeri Bilimlere ilişkin kaleme alınmış bilimsel çalışmalara zemin hazırlamayı ve bunları ilgililere ulaştırmayı amaç edinmiştir.
MM-Uluslararası Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, alanında bir boşluğu dolduran, ele aldığı konuya dair yeni ve dikkate değer görüşler ortaya koyan, özgün bilimsel çalışmalara yer veren uluslararası hakemli bir dergidir
MM-Uluslararası Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi Sosyal ve Beşeri Bilimlere ilişkin tüm alanları kapsamaktadır.
Yazım Kuralları
Genel Yayın İlkeleri
- Dergi eğitimin tüm alanlarıyla ilgili nicel ve nitel araştırma makalelerine ve kuramsal nitelikli eserlere yer vermektedir.
- Derginin yayın dili İngilizce ve Türkçe’dir.
- Dergiye gönderilen makalelerin başka bir yerde yayınlanmamış veya yayınlanmak üzere aynı anda başka bir dergiye gönderilmemiş olması gerekmektedir.
- Dergimiz, yayınlanmak üzere kabul edilen makalelerin tüm yayın haklarına sahiptir.
- Dergiye gönderilecek makalelerin sadece sistem üzerinden kabul edilmektedir.
- Yayın Kurulu üyelerine gönderilen makaleler resmi başvuru olarak kabul edilmemektedir.
- Dergiye gönderilen yazılar Editörler ve Yayın Kurulu tarafından ön incelemeden geçirilir.
- Ön incelemede uygun bulunan makaleler hakemlere gönderilir. Ön incelemede çalışmalar; Yayın etiğine, Dergi yayın ilkelerine, Çalışmanın konusunun bilimsel açıdan özgünlüğü ve güncelliği, Çalışma konusunun eğitime katkısı, Yazım kurallarına ve şablona uygunluğu açısından değerlendirilir.
- Ön inceleme sonucunda uygun olduğuna karar verilen çalışmalar bilimsel açıdan değerlendirmesi için hakemlere gönderilir.
- Hakem raporlarına dayalı olarak makalelerin yayınlanıp yayınlanmayacağına Yayın Kurulu ve/veya Editörler karar verir.
- Gerek duyulması durumunda çalışmalar, hakemlerden gelen eleştiri ve öneriler doğrultusunda, gözden geçirilmesi veya önerilen düzeltmelerin yapılması için yazarlara geri gönderilir.
- Yazar(lar)la hakemler arasındaki iletişimi sadece Editörler sağlar.
- Dergi yayın ilkesi gereğince makalelerin değerlendirilmesi sürecinde çift kör hakemlik sistemi kullanılmaktadır.
- Yayına kabul edilen ve son biçimi verilen makaleler üzerinde yazar(lar) değişiklik yapamaz.
- Yayınlanan makalenin içeriğinden (kaynakların ve alıntıların doğruluğundan, ileri sürülen görüşlerden ve telif hakkı olan çizelge, resim ve diğer görsellerden) yazar(lar) sorumludur.
- Yayına kabul edilen makaleler için yazar(lar)a ve hakemlere ücret ödenmez.
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
Yayın Etiği
Maarif Mektepleri Uluslararası Sosyal ve Beşerî Bilimler Dergisi (MM-USOBEBİD) akademik, bilimsel ve araştırmaya dayalı makalelerin yayınlandığı hakemli bir dergidir. Dergimizde daha önce herhangi bir yerde yayımlanmamış makaleler yayımlanmaktadır.
Yazarlar İçin Etik Kurallar
Tüm yazarlar çalışmalarının özgün olduğunu garanti ederler. Diğer araştırmacıların fikir, dil, resim, grafik ve tablolarına çalışmalarında yer verdiklerinde alıntı olarak belirtmek durumundadırlar. Kaynağı belirtmeden yapılan alıntı, size ait olan bir çalışmadan ya da başkalarının çalışmasından bir cümlenin bile kullanılması intihale yol açmaktadır.
Çalışmada adı geçen her yazar çalışmanın içeriğinden sorumludur. Çalışmaya katkısı bulunup araştırmacının ismine yer verilmemesi ya da katkısı bulunmadığı halde haksız yere adına yer verilmesi kabul edilemez bir durumdur.
Çalışmanın dergilere eş zamanlı gönderimi söz konusu değildir. Yazarlar bir çalışmayı aynı anda birden fazla dergiye göndermemelidirler. Bu konuyla ilintili olarak, yazarlar önceden yayımlanmış çalışmalarını da dergiye göndermemelidirler.
Yazarlar araştırmalarının bulgularına sadık kalmalıdır. Bulguların değiştirilmesi, bulgu ve sonuç uydurmak ve bunlardan yola çıkarak araştırma yapmak söz konusu değildir. Veriler ve materyaller üzerinde oynama, silme, çıkarma ya da baş etmesi güç verilerin yorumlanma işlemini atlama gibi durumlar güven kırıcıdır. Yazarlar, kişileri kötüleyici yorumlardan kaçınmalıdırlar.
Hakemler İçin Etik Kurallar
Hakemler değerlendirme sürecinin gizli olduğunun ve dışarıdan üçüncü kişilerle paylaşılmaması gerektiğini bilmelidir.
Dergiye gönderilen her çalışma hakemlerce tarafsız değerlendirmeye tabi tutulmalıdır.
Hakemler, belirlenen süre içerisinde çalışma ile ilgili anlaşılır ve yapıcı bir değerlendirme raporu sunmalıdır.
Çalışmanın intihal olduğu ya da önceden başka bir yerde yayımlandığı anlaşılması üzerine hakemler durumu editöre bildirmelidir.
Editörler İçin Etik Kurallar
Editör ve editör takımı hakem değerlendirme sürecini gizli tutar ve üçüncü kişilerle paylaşmaz.
Din, dil, ırk, cinsiyet, milliyet, kıdem veya kurumsal ilişki gözetmeksizin editör ve editör takımı dergiye gönderilen ve yayımı uygun görülen her çalışmaya tarafsız tutum sergiler.
Dergiye gönderilen bir makalenin intihal olduğu, başka yerde yayımlanma aşamasında olduğu veya yayımlandığına ilişkin bir iddia karşısında dergi editörü ve editör takımı bu durumu araştırır. İlgili iddianın doğrulanması durumunda editör makaleyi yayımlamaz.
Öneriler
Etik kurallar ile ilgili önerileriniz için lütfen editörle iletişime geçiniz.
Ücret Politikası
Dergimize makale gönderim ve yayım süreçleri ücretsizdir.
Dizinler
Atıf Dizinleri
Diğer Dizinler
Dergi Kurulları
Baş Editör
Editör
Yayın Kurulu
KOSGEB Burdur Merkez Yöneticisi olarak 2005 - 2008 yıllarında görev yapan SARITAŞ, 2008 - 2012 yıllarında Akdeniz Üniversitesinde Öğretim Görevlisi olarak, 2012 – 2020 yılları arasında Mehmet Akif Ersoy Üniversitesinde Öğretim Üyesi olarak çalışmış ve 2020 yılından itibaren de Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesinde görev yapmaktadır.
Farklı üniversiteler bünyesinde Rektör Danışmanlığı, Senatörlük, Meslek Yüksekokulu Müdürlükleri, Dekan Vekilliği, Dekan Yardımcılığı, Bölüm Başkanlığı, Sanayi İşbirliği, Girişimcilik ve İş Geliştirme Merkez Müdürlüğü, Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Rekabet ve İnovasyon Merkezi (REKMER) Müdürlüğü görevlerinde bulunmuştur. Halen AYBÜ Teknokent kurulum sürecinde ve AYBU TTO Yönetim Kurulu Üyeliği görevleri devam etmektedir.
Üniversitedeki görevlerinin yanında, TBMM Milletvekili Danışmanlığı, Türk Patent ve Marka Kurumu Bilgi ve Doküman Birimi Sorumluluğu, ÖSYM Sınav Koordinatörlüğü, Burdur Kent Konseyi Ekonomik ve Sosyal Gelişme Grubu Başkanlığı ve MAKÜ – BAKA Teknokenti kurulumun da görev yapmış olan SARITAŞ, üniversite içinde ve dışında birçok kurulda da yer almış ve Yönetim Kurulu Üyesi olarak görev yapmıştır Ayrıca, Başbakanlık Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığında da çeşitli yurtdışı görevlerinde bulunmuştur.
Birincisi Burdur’da yapılan Uluslararası Ticaret Kongresi (UTİK 2014) Düzenleme Komitesi Başkanlığı yapan SARITAŞ, 2014 yılında Yunus Emre Enstitüsü davetlisi olarak Arnavutluk’ta “Mehmet Akif’in Siyasi Yönü” ve Macaristan’da Erasmus Değişim Programı kapsamında “Expo 2016 Antalya” konularında seminer vermiştir. Üniversitede Akademik danışmanlığını yaptığı ÜNİAK ve GEBİR (Gelişme ve Geliştirme Topluluğu) öğrenci topluluğu ile birçok aktivite ve 2 ulusal kongre organize etmiştir.
Pazarlama alanında Doçent olan SARITAŞ, Pazarlama, Markalaşma, Girişimcilik, Strateji Geliştirme, Proje Yönetimi, Sosyal Medya, Sektörel Kümelenme, Devlet Teşvikleri ve Aile İşletmelerinde Yönetim konuşlarında çalışmalar yapmış, birçok firma ve STK’ya danışmanlık ve eğitim hizmetinde de bulunmuştur. Türkiye’nin birçok ilinde 100’e yakın eğitim ve konferans veren SARITAŞ, Batı Akdeniz Bölgesi Ticaret ve Sanayi Odaları’nın tamamında, Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı, Gençlik ve Spor Bakanlığı dâhil birçok Kamu Kurum ve Kuruluşunda KOBİ’lere, girişimcilere ve gençlere yönelik eğitim, seminer ve konferans vermiştir.
1981 Yılında Ankara - Şereflikoçhisar’da doğan Ahmet SARITAŞ, ilk ve orta öğrenimi Antalya’da tamamladıktan sonra, 2003 yılında Akdeniz Üniversitesi İİBF İşletme bölümünden onur öğrencisi olarak lisans, 2007 yılında yine aynı üniversitede yüksek lisans, 2012 yılında Süleyman Demirel Üniversitesinde doktora eğitimini tamamlamıştır. İngilizce bilen SARITAŞ’ın, çeşitli dergi ve gazetelerde yayınlanmış köşe yazıları ve çok sayıda bilimsel proje, makale ve tebliğleri ile kitap yazarlıkları bulunmaktadır.
Tekin Önal 2007 yılında Gazi Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü'nden mezun olmuş ve aynı yıl Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türkiye Cumhuriyeti Tarihi Bilim Dalı'nda Yüksek Lisans eğitimine başlamıştır. Buradaki eğitimini 2010 yılında "İnönü Hükümetleri ve Dönemindeki İç ve Dış Gelişmeler (1961-1965)" başlıklı teziyle tamamlamıştır. 2010-2014 yılları arasında aynı üniversite ve aynı bilim dalında Doktora eğitimini devam ettiren Önal, "Kâmran İnan: Hayatı ve Siyasi Kişiliği" başlıklı tezle Doktor unvanı almıştır. 2020 yılı itibariyle Doçent olan Önal, 2011 yılından beri Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi, Tarih Bölümü'nde akademik çalışmalarını devam ettirmektedir. Türkiye'de anayasal ve demokratik gelişmeler, askeri müdahaleler, dış politika, tarih yazımı gibi alanlar çalışma alanları içerisinde yer almaktadır.
Editör Yardımcısı
Editör Kurulu
Baş Editör
Alan Editörleri
Lisansını 2000 yılında Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesinde; yüksek lisansını 2003’te, doktorasını ise 2009’da Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İslam Felsefesi Anabilim Dalında tamamladı. 2009-2013 yılları arasında Çankırı Karatekin Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümünde öğretim üyesi olarak çalıştı. 2015 yılında felsefe bilim dalında Doçent oldu. 2020 yılında İslam Felsefesi Anabilim Dalı’na Profesör olarak atandı. 2013 yılından itibaren Mardin Artuklu Üniversitesi İslami İlimler Fakültesi İslam Felsefesi Anabilim Dalında öğretim üyesi olarak çalışmakta olup Rektör Yardımcılığı, Dekanlık, Enstitü Müdürlüğü, Yüksekokul Müdürlüğü, Bölüm Başkanlığı gibi idarî görevlerde bulundu. İslam felsefesi ve genel felsefenin çeşitli alanlarına dair kitap, çok sayıda kitap bölümleri ve kitap editörlükleri, kitap kritikleri, ulusal ve uluslararası nitelikteki dergilerde birçok makalesi, yurt içi ve dışında uluslararası ve ulusal sempozyumlarda sunduğu bildirileri, Arapça ve İngilizce dillerinden çevirdiği kitap bölümleri, görev aldığı çeşitli nitelikte ulusal ve uluslararası proje ile birçok sempozyum ve çalıştay yürütücülüğü bulunmaktadır. Çeşitli projeler çerçevesinde İspanya ve İtalya’daki üniversite ve enstitülerde bir süreliğine araştırmalar yapan ve Türkiye’de önde gelen bilimsel hakemli dergilerinde editörlük görevi üstlenen Ömer Bozkurt, Arapça ve İngilizce dillerini bilmektedir.
Yeni Medya, Kültür, Kimlik, Metaverse
