DEĞİŞEN ULUSLARARASI SİSTEMDE TÜRKİYE'NİN BALKAN POLİTİKASININ TÜRKİYE - AVRUPA BİRLİĞİ İLİŞKİLERİNE ETKİSİ

Öz

Özet

Bu makalenin temel sorusu küresel sistemin dönüşmekte olan siyasal yapısında Türkiye'nin Balkan politikasının Türkiye – Avrupa Birliği ilişkilerine etkisi ile ilgilidir. Büyük güçlerin mücadelesinde her zaman önemli yeri olan Balkanlar, yeni şekillenmekte olan dünya düzeninde konumunu korumaktadır. Balkanlar ile çeşitli bağları bulunan Türkiye'nin bölgeye yönelik politikaları, çok taraflı bir yaklaşım ve uluslararası barış operasyonlarına iştirak üzerine kurulmuştur. Avrupa için güvenlik, enerji ve yasa dışı göç bağlamında önemli yeri olan Balkanlar’da Türkiye’nin politikaları AB tarafından yakından izlenmektedir. Bu çalışma, neo- realist bir bakış açısı ile Türkiye’nin Balkan politikalarını, ülkenin Avrupa Birliği ile ilişkileri perspektifinde incelemeyi amaçlamaktadır. Öne sürdüğü ana argüman, Türkiye’nin Balkanlar’da izlediği çok taraflı ve barışı destekleyici politikaların, bölge üzerindeki olası güç mücadelesini ve dengeleme hareketlerini önleme işlevi gördüğü ve Türkiye-AB ilişkileri açısından olumlu bir nokta teşkil ettiğidir.

Anahtar Kelimeler: Balkanlar, uluslararası sistem, büyük güçler, Türk Dış Politikası, Türkiye – AB ilişkileri 

Anahtar Kelimeler

• Balkanlar
• uluslararası sistem
• büyük güçler
• Türk Dış Politikası
• Türkiye – AB ilişkileri

DEĞİŞEN ULUSLARARASI SİSTEMDE TÜRKİYE'NİN BALKAN POLİTİKASININ TÜRKİYE - AVRUPA BİRLİĞİ İLİŞKİLERİNE ETKİSİ

Öz

The research question of this article is about the impact of Turkey’s Balkan policy on Turkey – European Union relations within the context of changing structure of global political system. The Balkans has always been a special region for the great powers. This region is also vitally important for Turkey because of various ties between Turkey and the Balkans. Turkey’s Balkan policy is mainly constructed on multilateralism and support for international peace missions. The Balkans is an important region for the EU in terms of security, energy and illegal immigration, therefore, Turkey’s Balkan policy is under close scrutiny by the EU. * Dr., Marmara Üniversitesi, Avrupa Birliği Enstitüsü, AB Siyaseti ve Uluslararası İlişkiler Anabilim Dalı, e-posta: [e-mail] This study aims to evaluate Turkey’s Balkan policy with respect to its impact on Turkey-EU relations in a neo-realist perspective. The main argument of this article is that Turkey’s multilateral and peace keeping policies, which help to avoid balancing and power contest by the major global actors, have a positive impact on Turkey-EU relations.

Anahtar Kelimeler

• The Balkans
• international system
• great powers
• Turkish Foreign policy
• Turkey –EU relations

Kaynakça

1. Andrews, D. M. (der.), (2005), The Atlantic Alliance Under Stress: US-European Relations After Iraq, Cambridge: Cambridge University Press.
2. Armaoğlu, F., (1991), 20. Yüzyıl Siyasi Tarihi (1914-1990), Cilt I: 1914-1980, Ankara: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
3. Art, Robert J., (2009), America’s Grand Strategy and World Politics, New York: Routledge.
4. Ayman, G., (2012), “Balkanlar ile İlişkiler”, Çakmak, Haydar (der.), Türk Dış Politikası: 1919-2012 (2. Baskı), Ankara: Barış Platin Kitap, ss. 936-943.
5. Bechev, D., (2012), “Turkey in the Balkans: Taking a Broader View”, Insight Turkey, 14(1), ss. 131-146.
6. Braniff, M., (2011), Integrating the Balkans: Conflict Resolution and the Impact of the EU Expansion, New York: Palgrave Macmillan.
7. Bretherton, C. ve Vogler, J., (2006), The European Union as a Global Actor (Second Edition). Londra: Routledge.
8. Bullington, J.R., (1999), “American Interests, American Values, and War in the Balkans”, American Diplomacy, 4 (3). Erişim: 18 Haziran 2012, www.unc.edu/depts/diplomant/AD_Issues/amdipl_12/bullington_war.html.

9. Buzan, B. ve Ole W., (2003), Regions and Powers: The Structure of International Security, Cambridge: Cambridge University Press.
10. Cato Handbook for Policymakers, (2009), Washington D.C: Cato Institute.
11. Cohen, B., (1993), “Why Europe Failed to Halt the Genocide in Bosnia”, Washington Report on Middle East Affairs. Erişim: 10 Eylül 2013, http://www.wrmea.org/wrmea-archives/147-washington-report-archives-19881993/april-may-1993/7158-why-europe-failed-to-halt-the-genocide-inbosnia.html.
12. Croft, A., (3 Ekim 2013), “Insight: Turkey questions its EU future as Brussels looks to Balkans”, Reuters. Erişim: 13 Aralık 2013, http://www.reuters.com/article/2013/ 10/03/us-eu-turkey-insightidUSBRE99203T20131003.
13. Davutoğlu, A., (2010), Stratejik Derinlik: Türkiye’nin Uluslararası Konumu (41. Baskı), İstanbul: Küre Yayınları.
14. Demirtaş, B., (2013), “Turkey and the Balkans: Overcoming Prejudices, Builidng Bridges and Constructing a Common Future”, Perceptions, 18(2), ss. 163-184. Economides, S., (2005), “The Europeanization of Greek Foreign Policy”, West European Politics, 28(2), ss. 471-191.
15. Ekinci, D., (2011), “Accomodating Energy Security in the Balkans”, Hasret Çomak, Caner Sancaktar (der.), Uluslararası Balkan Kongresi Bildiriler Kitabı, Kocaeli: Kocaeli Üniversitesi Yayınları No:413, ss. 418-429.
16. European Commission, (2006), “Green Paper: A European Strategy for Sustainable, Competitive and Secure Energy”, COM(2006)105 final, Brussels: European Commission.
17. Fisher Onar, N. ve Watson, M., (2013), “Crisis or opportunity? Turkey, Greece and the political economy of South-East Europe in the 2010s”, Southeast European and Black Sea Studies, 13 (3), ss. 407-420.
18. Gilpin, R., (1987), The Political Economy of International Relations, Princeton: Princeton University Press.
19. Grevi, G., Hell, D. ve Keohane, D., (2009), EU Security and Defence Policy: The first ten years (1999-2009), Paris: EU Institute for Security Studies.
20. Gross, Eva, (2011), “Explaining EU Foreign Policy towards the Western Balkans”, Mérand, Frédéric, Foucault, Martial, and Irondelle, Bastien (der.), European Security Since the Fall of the Berlin Wall, Toronto: University of Toronto Press, ss. 260-273.
21. Headley, J., (2008), Russia and the Balkans: foreign policy from Yeltsin to Putin, New York: Columbia University Press.
22. Ikenberry, G. J. (der.), (2002), America Unrivaled - The Future of the Balance of Power, Ithaca ve Londra: Cornell University Press.
23. International Crisis Group, (19 Temmuz 2011), Turkey and Greece: Time to Settle the Aegean Dispute, Europe Briefing No.64. Erişim: 15 Aralık 2013, http://www.crisisgroup.org/~/media/Files/europe/turkey-cyprus/turkey/B64%20Turkey%20and %20Greece%20Time%20to%20Settle%20the%20Aegean%20Dis pute.pdf.
24. Itano, N., (15 Mayıs 2010), “Economic Crisis Brings Greek-Turkish Thaw”, Time World. Erişim: 10 Aralık 2013, http://content.time.com/time/world/article/0,8599,1989 488,00.html.
25. İrge, N.F., (2011), “Balkanlarda Jeopolitik Bölünmeler ve Türkiye”, Hasret Çomak, Caner Sancaktar (der.), Uluslararası Balkan Kongresi Bildiriler Kitabı, Kocaeli: Kocaeli Üniversitesi Yayınları No:413, ss. 275-297.
26. Ker-Lindsay, J. (2000), “Greek-Turkish Rapproachment: The Impact of Disaster Diplomacy?”, Cambridge Review of International Affairs, 14(1), ss. 215-232.
27. Kirişçi, K., (2006), “Turkey’s Foreign Policy in Turbulent Times”, Challiot Paper No.92, Paris: European Security Studies Institute.
28. Kupchan, C. A., (2002), The End of American Era: U.S. Foreign Policy and GeoPolitics of the Twenty-First Century, New York: Randam House.
29. Larrabee, S., (1996), “Russia and the Balkans: Old Themes and New Challanges”, Baranovsky, V. (der.), Russia and Europe: The Emerging Security Agenda, Stockholm: SIPRI/Oxford University Press, ss. 389-402.
30. Larrabee, F. S. ve Lesser, I. O., (2003), Turkish foreign policy in an age of uncertainty, Santa Monica: Rand Corporation.
31. Layne, C., (2011), “The unipolar exit: beyond the Pax Americana”, Cambridge Review of International Affairs, 24(2), ss. 149-164.
32. Lucarelli, S., (1997), “Germany’s Recognition of Slovenia and Croatia: An Institutionalist Perspective”, The Internatonal Spectator, 32(2), ss. 65-91.
33. Lundestad, G., (2005), “Toward transatlantic drift?”, Andrews, David M. (der.), The Atlantic Alliance Under Stress: US-European Relations After Iraq, Cambridge: Cambridge University Press, ss. 9-29.
34. Lynch, A., (2001), “The Realism of Russia’s Foreign Policy”, Europe-Asia Studie, 53(1), ss. 7-31.
35. Mazower, M., (2000), The Balkans, Londra: Phoenix Press.
36. Mearsheimer, J., (2001), “The Future of American Pacifier”, Foreign Affairs, 80(5), ss. 46-61.
37. Medvedev, R., (1999), “Brothers in the Balkans”, The Guardian. Erişim: 10 Temmuz 2012, www.guardian.co.uk/world/1999/apr/28/balkans8.
38. Miller, B. ve Kagan, K., (1997), “The Great Powers and Regional Conflicts: Eastern Europe and the Balkans from the Post-Napoleonic Erat o the Post-Cold War Era”, International Studies Quarterly, 41(1), ss. 51-86.
39. Özdal, B., (2008), “Yugoslavya’nın Dağılma Süreci Çerçevesinde Avrupa Birliği’nin Balkanlar Politikası”, (der.) Dönmez, R.Ö. ve Gökhan Telatar, Küreselleşen Dünyada Avrupa Birliği, Ankara: Phoenix, ss. 406-454.
40. Pape, R. A., (2005), “Soft Balancing against the United States”, International Security, 30(1), ss. 7-45.
41. Paul, T.V., (2005), “Soft Balancing in the Age of U.S. Primacy”, International Security, 30(1), ss. 46-71.
42. Regional Cooperation Council, (2013). Overview. Erişim: 18 Ekim 2013, http://www.rcc.int/pages/6/2/overview
43. Robins, P., (2001)., Suits and Uniforms: Turkish Foreign Policy Since the Cold War, Londra: Hurst & Company.
44. Schweller, R., (2011), “Emerging Powers in an Age of Disorder”, Global Governance, 17, ss. 285-297.
45. Stratulat, C., (4 Kasım 2013), EU Enlargement to the Balkans: shaken, not stirred, Policy Breif, European Policy Centre. Erişim: 12 Aralık 2013, http://www.epc.eu/documents/ uploads/pub_3892_eu_enlargement_to_the_balkans_-_shaken,_not_stirred.pdf. Suny, R.G., (1998), The Soviet Experiment: Russia, The USSR, and the Successor States, Oxford: Oxford University Press.
46. Sükan, Ö., (2001), 21 nci Yüzyıl Başlarında Balkanlar ve Türkiye, İstanbul: Harp Akademileri Komtanlığı Yayınları.
47. T.C. Dışişleri Bakanlığı, (2013a). Balkan Ülkeleri ile İlişkiler. Erişim: 18 Ekim 2013, http://www.mfa.gov.tr/balkanlar_ile-iliskiler.tr.mfa.
48. T.C. Dışişleri Bakanlığı, (2013b). Türkiye’nin Uluslararası Güvenlik Alanındaki Girişimleri ve Uluslararası (NATO, BM, AB) Barışı Koruma Destekleme Harekâtlarına Katkıları. Erişim: 18 Ekim 2013, http://www.mfa.gov.tr/turkiye_nin-uluslararasi-guvenlik-alanindaki-girisimlerive-uluslararasi-_nato_-bm_-ab_-barisi-koruma-destekleme-harekatlarinak.tr.mfa
49. TSK (2013), Türk Silahlı Kuvvetlerinin Barışı Destekleme Harekâtlarına Katkıları. Erişim: 18 Ekim 2013, http://www.tsk.tr/4_uluslararasi_iliskiler/4_1_turkiyenin_barisi_ destekleme_harekatina_katkilari/konular/turk_silahli_%20kuvvetlerinin_barisi_ destekleme_harekatina_katkilari.htm
50. Türbedar, E., (2011), “Turkey’s New Activism in the Western Balkans: Ambitions and Obstacles”, Insight Turkey, 13(3), ss. 139-158.
51. Walt, S. M., (2005), Taming American Power: The Global Response to U.S. Primacy, New York: W.W. Norton & Company.