Küresel Yönetişim Ekseninde Stratejik Planlarda Koordinasyonun Önemi

Öz

Küresel yönetişimde devletler arası-hükümetler arası ortak hedeflerin yerine getirilmesinde

koordinasyonun sağlanması, kamu yönetiminde değişimin başlıca göstergelerindendir. Küresel

yönetişimde yaşanan gelişmeler yerelden küresele doğru artan işbirliği ve koordinasyonu zorunlu

kılmıştır. Bu çalışma, kamu politikalarında koordinasyonun sağlanmasına yönelik adımları ele

almaktadır. Bu bağlamda, koordinasyonun avantajlarından ve koordinasyonsuzluğun dezavantajlarından

bahsedilmekte ve kamu politikalarında koordinasyonun etkinliğini ölçecek kriterler sunulmaktadır.

Çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır. İlk olarak, Türk kamu yönetiminde kamu politikalarının

koordinasyonunda stratejik planlamanın yeri ve önemi tartışılmaktadır. İkinci olarak, Türk kamu

yönetiminde stratejik planlama ve koordinasyonla ilgili Avrupa Birliği Komisyonu’nun “2015 İlerleme

Raporu” ve Kalkınma Bakanlığı’nın hazırlamış olduğu “Stratejik Yönetimde Kapasite Geliştirme Teknik

Destek Projesi Revize Edilmiş Taslak Boşluk Değerlendirme Raporu” ışığında irdelenmektedir. Son

olarak, Türk kamu yönetiminde koordinasyonun etkinliğinin değerlendirilmesi ve yapılması gereken

iyileştirmeler tartışılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Küresel Yönetişim,Kamu Yönetiminde Etkinlik,Koordinasyon,Stratejik Planlama,5018 Sayılı Kanun

Kaynakça

1. Avrupa Komisyonu (2015), Türkiye İlerleme Raporu 2015, SWD (2015) 216, 10.11.2015, Brüksel. Boughton M. James ve Colin I. Bradford (2007), “Global Governance: New Players, New Rules: Why the 20th-century model needs a makeover”, Finance & Development, 44(4), (December): 10-14.
2. Bryson, John M. (2004), Strategic Planning for Public and Nonprofit Organizations, 3. Edition, San Francisco: Jossey-Bass A Wiley Imprint.
3. European Commission (2016), “Commission Staff Working Document- Turkey 2016 Report” SWD (2016) 366, 9.11.2016, Brussels, http://ec.europa.eu/enlargement/pdf/key_documents/2016/20161109_ report_turkey.pdf , (Erişim Tarihi: 14.11.2016).
4. Gregory, Robert (2003), “All the King’s Horses and All the King’s Men: Putting New Zealand’s Public Sector Back Together Again”, International Public Management Review, 4 (2): 41–58.
5. Gündoğdu, Hakan G. (2015), “6360 Sayılı Büyükşehir Yasası ve Kamu Personelinin Durumu”, Afyon Kocatepe Üniversitesi İİBF Dergisi, 2 (Aralık): 127-138, DOI No: 10.5578/jeas.10183.
6. Heywood, Andrew (2014), Küresel Siyaset, (Çev.) Nasuh Uslu ve Haluk Özdemir, 3. Baskı, Ankara: Adres Yayınları.
7. Kalkınma Bakanlığı (2013a), “Kamuda Stratejik Yönetim Çalışma GrubuRaporu”,http://www.sp.gov.tr/ upload/xSpKutuphane/files/jYEng+Kamu da_Stratejik_Yonetim_Calisma_Grubu_Raporu.pdf, (Erişim Tarihi: 24.10.2016).
8. Kalkınma Bakanlığı (2013b), Stratejik Yönetimde Kapasite Geliştirme Teknik Destek Projesi: “Stratejik Yönetimde Kapasite Geliştirme Teknik Destek Projesi Revize Edilmiş Taslak Boşluk Değerlendirme Raporu”, www.sp.gov.tr/upload/Sayfa/54/files/Bosluk_Degerlendirme_Raporu_-_GAR.docx, (Erişim Tarihi: 04.10.2016).

9. Kavruk, Hikmet (2005), “Yerel Yönetim Reformu ve Yönetişim Öngörüsü”, 21. Yüzyılda Türkiye’de Sosyal Bilimler ve Toplum Sorunları Sempozyumu Bildiriler Kitabı İçinde, (Ed.) Levent Özmen ve M. Akif Sözer, Ankara, 362-377.
10. Latif, Dilek (1999), “United Nations Changing Role in the Post-Cold War era”, Turkish Yearbook V. XXX, 23- 66.
11. Malone, Thomas W. (1988), “What is Coordination Theory?”, (Working Paper: 2051-88), Cambridge: Massachusetts, Massachusetts Institute of Technology Sloan School of Management, 1-29.
12. Malone, Thomas W. ve Crawston, Kevin (1994), “The İnterdisciplinary Study of Coordination”, in ACM Computing Surveys, 26 (1): 87-119.
13. Matei, Ani ve Dogaru, Tatiana-Camelia (2012), “Coordination of Public Policies through Strategic Planning Instruments: Romania Case study”, MPRA Paper No. 53674, https://mpra.ub.uni-muenchen. de/53674/1/MPRA_paper_53674.pdf, (Erişim Tarihi: 1.10.2016).
14. Metcalfe, Les (1994), “International Policy Co-ordination and Public Management Reform”, in International Review of Administrative Sciences, London, Thousand Oaks and New Delhi: Sage, Vol. 60: 271-290.
15. OECD, (1996), Globalisation: What challenges and opportunities for governments?, Paris: OECD.
16. OECD, (2003), Public Sector Transparency and the International Investor, Paris: OECD.
17. Okçu, Murat (2005), “Avrupa Yönetsel Alanına Doğru Türk Kamu Yönetimi: Çok Düzlemli Yönetişim”, http://www.tepav.org.tr/upload/files/1269868421r8525.Avrupa_Yonetsel_Alanina_Dogru_Turk_ Kamu_Yonetimi_Cok_Duzlemli_Yonetisim.pdf, (Erişim Tarihi: 14.09.2016).
18. Pollitt, Christopher, Xavier Girre, Jeremy Lonsdale, Robert Mul, Hilkka Summa ve Marit Waerness (1999), Performance or Compliance? Performance Audit and Public Management in Five Countries, Oxford: Oxford University Press.
19. Pollitt, Christopher ve Geert Bouckaert (2004), Public Management Reform: A Comparative Analysis, 2. Edition, Oxford: Oxford University Press.
20. State Services Commission (2008), “Factors for Successful Coordination – A Framework to Help State Agencies Coordinate Effectively”, New Zealand, Wellington, https://www.ssc.govt.nz/sites/all/files/ Factors-publication_0.pdf, (Erişim Tarihi: 24.10.2016).
21. Steiss, Alan Walter (2003), Strategic Management for Public and Nonprofit Organizations, New York: Marcel Dekker Inc.
22. Sumpor, Marijana (2006), “Creating Collaborative Advantages Through Coordination of Regional Development Activities”, https://www.econstor.eu/handle/10419/118291, (Erişim Tarihi: 24.10.2016).
23. TEPAV (2012), “KKTC Politika Oluşturma ve Koordinasyon Sistemi’nin Fonksiyonel ve Kurumsal Analizi”, http://www.tepav.org.tr/upload/files/14550069721.KKTC_Politika_Olusturma_ve_Koordinasyon_ Sistemi___nin_Fonksiyonel_ve_Kurumsal_Analizi.pdf, (Erişim Tarihi: 14.06.2016).
24. Weiss, Thomas G. (2013), Global Governance: Why? What? Whither?, New York: John Wiley&Sons. Volz, Ulrich (2011), Regional Integration, Economic Development and Global Governance, Cheltenham, UK ve Northampton: Edward Elgar Publishing.
25. Yılmaz, Kutluhan (2003), “Kamu Kuruluşları İçin Stratejik Planlama Uygulaması”, Sayıştay Dergisi, (50-51): 67-86.
26. 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu (24.12.2003 tarih ve 25236 sayılı, Resmi Gazete).
27. 5436 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun (24.12.2005 tarih ve 26033 sayılı, Resmi Gazete).