Protection of The Non-Registered Trademarks in The Framework of The Decree Law No: 556 in Turkey

Öz

Decree Law effective in the year 1995 in our country “Decree Law on the Protection of Trademarks No 556” has taken the registration system as a base in the protection of trademarks. For this reason, trademarks registered at the trademark registry established under the Turkish Patent Institute in Turkey, provide their owners the right of monopoly. However, it does not mean that a trademark that is not registered as to the clauses of the Decree Law No: 556 are not protected within the borders of our country. Even though the protection of trademarks depends on the registry basis as to the Decree Law No: 556; a trademark not registered in accordance to the procedure is also protected as to the mentioned legislation. In this study the regulations of the Decree Law No: 556 permitting the protection of a nonregistered trademark within the borders of Turkey related to the topic will be discussed.

Anahtar Kelimeler

• Non-registered trademark,The Decree Law No: 556 in Turkey

556 Sayılı KHK Kapsamında Tescilsiz Markaların Türkiye’de Korunması

Öz

Ülkemizde 1995 yılında yürürlüğü giren “556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (KHK)” markaların korunmasında tescil sistemini esas almıştır. Bu nedenle Türkiye’de Türk Patent Enstitüsü nezdinde kurulan marka siciline tescil edilen markalar sahibine tekel hakkı verir. Ancak Türkiye’de bir markanın 556 sayılı KHK hükümlerine göre tescil edilmemiş olması o markanın ülkemiz sınırları içinde korunmayacağı anlamına gelmemektedir. Her ne kadar 556 sayılı KHK uyarınca markaların korunması tescil esasına dayanmakta ise de usulüne göre tescil edilmeyen bir marka da anılan mevzuat uyarınca korunabilmektedir. Bu çalışmada Türkiye sınırları içinde tescilsiz bir markanın korunmasına izin veren 556 sayılı KHK’nın konuya ilişkin düzenlemeleri ele alınacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Tescilsiz marka,Türkiye’de 556 sayılı kanun

Kaynakça

1. Ayhan, Rıza (2007), Ticari İşletme Hukuku, Ankara: Yetkin.
2. Bozgeyik, Hayri (2007), Markalarda Rüçhan Hakları, Fikri Mülkiyet Ve Rekabet Hukuku Dergisi, Yıl 7, Sayı 7, Ankara: Ankara Barosu Dergisi.
3. Çolak, Uğur (2014), Türk Marka Hukuku, İstanbul: On İki Levha.
4. Karahan, Sami (2002), Marka Hukukunda Hükümsüzlük Davaları, Konya: Mimoza.
5. Özdilek Yurdaer (2007), Markanın Kullanımla Ayırt Edicilik Kazanması 11. Hukuk Dairesinin Konuya İlişkin İki Yeni Kararının Değerlendirilmesi, Prof. Dr. Hüseyin Ülgen’e Armağan, İstanbul: Vedat.
6. Soyaslan, Doğan (2005), Ceza Hukuku Genel Hükümler, İstanbul: Yetkin Yayınları
7. Tekinalp, Ünal (1997), Yeni Marka Hukukunda Tescil İlkesi Ve Tescilsiz İşaretlerin Hukuki Durumu, Kenan Tunçomağ'a Armağan, Ankara: Beta.
8. Tekinalp, Ünal, (2003), Ayırt Edici Nitelik Kazanma, Prof. Dr. Fahiman Tekil’ İn Anısına Armağan, İstanbul: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi.

9. Türk Patent Enstitüsü, (2011), Marka İnceleme Kılavuzu.
10. Uzunallı, Sevilay (2012), Markanın Korunmasının Kapsamı Ve Tazminat Talebi, Ankara: Adalet.
11. Yasaman, Hamdi (2004), Marka Hakkının Niteliği Ve Tanınmış Markalar Hakkında Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin Kararı Üzerine Düşünceler, Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Yıl: 1, Sayı: 2, İstanbul: Beta.
12. Yılmaz, Lerzan (2008), Marka Olabilecek İşaretler Ve Mutlak Tescil Engelleri, İstanbul: Beta.