KRİZ YÖNETİM SÜRECİ: ADIYAMAN ÜNİVERSİTESİ İDARİ PERSONELİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Kamu kurumlarında kriz yönetim süreci, kamu hizmetlerinin verimli ve etkili bir biçimde yerine getirilmesi için ortaya çıkması muhtemel sorunların önceden belirlenerek bunlara yönelik gerekli tedbirlerin sistematik ve uyumlu bir şekilde alınmasını ifade eden bir yaklaşımdır. Alınacak bu tedbirlerle kamu kurumu tüzel kişiliğinin uğrayacağı maddi ve manevi kayıp en aza indirilerek kamu yararı korunabilir. Bu çalışma, Adıyaman Üniversitesi’nde görev yapan idari personelin Kriz Yönetim Sürecine bakış açılarını ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini ilgili üniversitedeki idari personel oluşturmaktadır. Açıklayıcı araştırma tekniğinden yararlanılan bu çalışmada nicel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Çalışmaya ilişkin anketin oluşturulmasında Çalışkan’ın (2020) “Kriz Yönetimi: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması” isimli makalesinden yararlanılmıştır. Anketin birinci bölümde katılımcıların demografik özelliklerini ortaya çıkarmaya yönelik sorular, ikinci bölümde ise üç alt boyuttan oluşan toplam 23 önermeden oluşan Kriz Yönetim Ölçeği yer almaktadır. Elde edilen verileri analiz etmek için SPSS 27.00 istatistik programından yararlanılmıştır. Verilerin geçerliliğini ortaya çıkarmak için KFA (Keşfedici Faktör Analizi) uygulanmıştır. Bununla birlikte normallik analizi, güvenilirlik testi, frekans analizi, tek faktörlü varyans analizi (Anova) ve bağımsız örneklem T Testi uygulanmıştır. Çalışmanın sonuçları incelendiğinde, demografik değişkenler açısından katılımcıların kriz yönetim sürecine yönelik görüşlerinde görev yapılan birim ve unvan değişkenleri açısından Faktör 1 ve Faktör 2 alt boyutlarında anlamlı farklılıklar oluşmuş, diğer değişkenler açısından ise anlamlı farklılıkların ortaya çıkmadığı görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Kriz
• Kriz Yönetimi
• İdari Personel.

Crisis Management Process: A Study on the Administrative Staff of Adıyaman University

Öz

The crisis management process in public institutions refers to a systematic and coordinated approach to identifying potential issues in advance and taking the necessary measures to ensure the efficient and effective delivery of public services. By implementing these measures, the material and moral losses that a public institution may suffer can be minimized, thereby protecting the public interest. This study was conducted to reveal the perspectives of administrative staff working at Adıyaman University on the Crisis Management Process. The population of the research consists of the administrative staff at the said university. In this study, which employs an explanatory research technique, a quantitative research method was used. The survey for the study was developed based on Çalışkan's (2020) article titled "Crisis Management: A Scale Development Study." The first part of the survey includes questions aimed at revealing the demographic characteristics of the participants, while the second part contains the Crisis Management Scale, consisting of a total of 23 propositions divided into three sub-dimensions. The data obtained were analyzed using the SPSS 27.00 statistical program. Exploratory Factor Analysis (EFA) was applied to determine the validity of the data. In addition, normality analysis, reliability test, frequency analysis, one-way analysis of variance (Anova), and independent sample T-test were applied. When the results of the study were examined, it was found that there were significant differences in the participants' views on the crisis management process in terms of the department and position variables for the Factor 1 and Factor 2 sub-dimensions, while no significant differences were found for other variables

Anahtar Kelimeler

• Crisis
• Crisis Management
• Administrative Staff.

Kaynakça

1. Akdağ, M., ve Arklan, Ü. (2013). Kamu yönetiminde kriz yönetimi. The Journal of Academic Social Science Studies, 6(4), 33-55. http://dx.doi.org/10.9761/JASSS822
2. Asunakutlu, T., Safran, B., ve Tosun, E. (1997). Kriz yönetimi üzerine bir araştırma. Dynamics, 26(2), 141-163.
3. Çalışkan, A. (2020). Kriz yönetimi: Bir ölçek geliştirme çalışması, Türk Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 5(2), 106-120.
4. Genç, N. (2007). Meslek yüksekokulları için yönetim ve organizasyon. (3. Baskı). Seçkin Yayıncılık.
5. Güneş, M., ve Beyazıt, E. (2010). Özel işletmelerde kriz yönetimi üzerine genel bir değerlendirme. Aksaray Üniversitesi İİBF Dergisi, 2(2), 15-33.
6. Güngör, B. (2020). Türkiye’de Covid-19 pandemisi süresince alınan önlemlerin kriz yönetimi perspektifinden değerlendirilmesi. Uluslararası Sosyal Bilimler Akademi Dergisi, (4), 818-851. https://doi.org/10.47994/usbad.811463
7. Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2018). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. (5. Baskı). Seçkin Yayıncılık.
8. Güreşçi, M. (2020). Covıd-19 salgınında Türkiye’de kriz yönetimi iletişimi: T.C. Sağlık Bakanlığı. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7(5), 53-65.

9. Karaağaç, T. (2013). Kriz yönetimi ve iletişim. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, (49), 117-132.
10. Karaköse, T. (2007). Örgütler ve kriz yönetimi. Akademik Bakış, 13(2), 1-15.
11. Oran, F. Ç., ve Demir, Y. (2016). Kriz yönetim süreci: Türkiye’de faaliyet gösteren özel bir banka üzerine inceleme. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (24), 181-197.
12. Sarı, E., ve Sarı, B. (2020). Kriz zamanlarında eğitim yönetimi: Covid-19 örneği. Uluslararası Liderlik Çalışmaları Dergisi: Kuram ve Uygulama, 3(2), 49-63.
13. Sui Pheng, L., Ho, D. K., ve Soon Ann, Y. (1999). Crisis management: a survey of property development firms (Kriz yönetimi: Gayrimenkul geliştirme firmaları üzerine bir anket). Property Management, 17(3), 231-251.
14. Tabachnick, B. G., ve Fidell, L. S., (2013). Using multivariate statistics (Çok Değişkenli İstatistiklerin Kullanımı). (7. Edition). Pearson.
15. Tekin, Ö. F. (2015). Kriz yönetimi ve kamu yönetimi için önemi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksek Okulu Dergisi, 18(2), 119-135.
16. Toktaş, Y. (2021). Covid-19 Sürecinde kriz yönetimi: Türkiye’de turizm işletmelerine yönelik düzenlemeler. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 4(1), 157-180. https://doi.org/10.33712/mana.848362