THE EFFECT OF EMOTIONAL INTELLIGENCE ON EMPOWERMENT

Öz

Empowerment consists of intrinsic motivation practices that give them more freedom, opportunity, authority and responsibility and give them a more active role in the enterprise in order to give employees more voice in managerial practices. In order for the empowerment to be expanded in an organizational sense, it should be ensured that employees act together with other employees. At this point, the concept of emotional intelligence comes into play. That the emotional aspect of empowerment plays a significant role and has/gives impacts on the value of emotion. Because emotional intelligence is a factor that makes individuals compatible with other individuals in terms of feelings, thoughts, attitudes and behaviors. Emotional intelligence and staff empowerment are considered to play an important role in the fact that employees can stay in the organization and show progress. The positive feeling that is possessed by the empowered employee will help in generating positive feelings in employees where this could most likely offer some help to employees, especially before they experience ‘emotional dissonance’. Essentially, employees need to engage in a certain degree of emotion in order to generate the appropriate feelings. Employees would be able to manage the required emotions if they are given a chance to facilitate and sense their own power and the significance of their role in the service transaction. The aim of this study is to examine emotional intelligence and empowerment together that have not been previously studied together in the literature. In this context, it has been tried to determine the relationship between the concepts of emotional intelligence and staff empowerment and to determine whether the emotional intelligence acquired in this relationship has an effect on personnel empowerment.

Anahtar Kelimeler

• Emotion,Emotional Intelligence,Empowerment,Employees,Managers

DUYGUSAL ZEKÂNIN PERSONEL GÜÇLENDİRME ÜZERİNE ETKİSİ

Öz

Güçlendirme, onlara daha fazla özgürlük, fırsat, otorite ve sorumluluk kazandıran içsel motivasyon uygulamalarından oluşur ve yönetsel uygulamalarda çalışanlara daha fazla ses verebilmek için onlara şirket içinde daha aktif bir rol verir. Güçlendirmenin örgütsel anlamda genişletilmesi için çalışanların diğer çalışanlarla birlikte hareket etmeleri sağlanmalıdır. Bu noktada duygusal zekâ kavramı devreye giriyor. Burada güçlendirmenin duygusal yönü önemli bir rol oynamış ve duyguların değeri üzerinde etki oluşturmuştur. Çünkü duygusal zekâ, bireyleri diğer bireylerle duygu, düşünce, tutum ve davranış açısından uyumlu hale getiren bir faktördür. Çalışanların organizasyonda kalabilmeleri ve ilerlemelerini gösterebilmeleri için duygusal zekâ ve personelin güçlendirilmesinin önemli bir rol oynadığı düşünülmektedir. Güçlendirilmiş çalışanların sahip olduğu olumlu duygu, çalışanlara, özellikle “duygusal uyumsuzluk” yaşamadan önce, çalışanlara bazı yardımlarda bulunabilecekleri pozitif duygular yaratmaya yardımcı olacaktır. Temel olarak, çalışanların uygun duyguları yaratmak için belli bir duyguya sahip olmaları gerekmektedir. Çalışanların kendi güçlerini ve hizmet işlemindeki rollerinin önemini anlama ve hissetme şansı verilirse, gerekli duyguları yönetebilecekleri savunulmaktadır. Bu çalışmanın amacı, literatürde oldukça az değinilmiş olan duygusal zekâ ve personeli güçlendirme kavramlarının bir arada incelenmesidir. Bu bağlamda, duygusal zekâ ve personelin güçlendirilmesi kavramları arasındaki ilişkiyi belirlemek ve bu ilişkide edinilen duygusal zekânın personelin güçlendirilmesi üzerinde bir etkisi olup olmadığını tespit etmeye çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Duygusal Zekâ,Personel Güçlendirme,Duygu,Çalışanlar,Yöneticiler

Kaynakça

1. Akbolat, Mahmut; Işık, Oğuz (2012), “Sağlık Çalışanlarının Duygusal Zekâ Düzeylerinin Motivasyonlarına Etkisi”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt 1, Sayı 32, Kütahya, 109-124.
2. Arslantaş C. Cüneyt; Dursun, Meral (2008), “Etik Liderlik Davranışının Yöneticiye Duyulan Güven ve Psikolojik Güçlendirme Üzerindeki Etkisinde Etkileşim Adaletinin Dolaylı Rolü”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt 8, Sayı 1, Eskişehir, 111–128.
3. Aslan, Şebnem (2009), Duygusal Zekâ Dönüşümcü ve Etkileşimci Liderlik, Eğitim Yayınevi, 1. Baskı, Konya.
4. Ataman, Göksel (2001). İşletme Yönetimi, Temel Kavramlar ve Yeni Yaklaşımlar, Türkmen Yayınları, İstanbul.
5. Aziz, Yuhanis (2008). “The Effects of Emotional Dissonance and Employee’s Empowerment on Service Quality and Customer Satisfaction Perception: Customer Level Analysis”, International Journal of Economics and Management, 2(2), 237-258.
6. Barutçugil, İsmet (2006), Yöneticinin Yönetimi, Kariyer Yayıncılık, 1. Baskı, İstanbul.
7. Bass, Bernard M. (1999), “On The Taming Of Carisma: A Reply To Janice Beyer”, Leadership Quarterly, 10(4), 541-553.
8. Bolat, Tamer (2008), Dönüşümcü Liderlik, Personeli Güçlendirme ve Örgütsel Vatandaşlık Davranışı İlişkisi, Detay Yayıncılık, 1. Baskı, Ankara.

9. Botton, de Alain (2008), Çalışmanın Mutluluğu ve Sıkıntısı, (Çev. Süha Sertabiboğlu), Sel Yayıncılık İstanbul.
10. Çekmecelioğlu, Hülya; Eren, Erol (2007), “Psikolojik Güçlendirme, Örgütsel Bağlılık ve Yaratıcı Davranış Arasındaki İlişkilerin Değerlendirilmesi”, Yönetim, Cilt 18, Sayı 57, 13-25.
11. Çavuş, Fedai Mustafa (2008), “Personel Güçlendirme: İmalat Sanayii İşletmelerinde Bir Araştırma”, Journal of Yasar University. Cilt 3, Sayı 10, 1287-1300.
12. Çavuş, Fedai Mustafa; Akgemci, Tahir (2008), “İşletmelerde Personel Güçlendirmenin Örgütsel Yaratıcılık ve Yenilikçiliğe Etkisi: İmalat Sanayiinde Bir Araştırma”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı 20, 229-244.
13. Çöl, Güner (2008). “Algılanan Güçlendirmenin İşgören Performansı Üzerindeki Etkileri”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, Cilt 9, Sayı 1, İstanbul, 35-46.
14. Çuhadar, Turan M. (2005). “Türk Kamu Yönetiminde Personel Güçlendirme: Sorunlar ve Çözüm Önerileri”, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Sayı 25, Kayseri, 1-24.
15. Doğan, Selen; Demiral, Özge (2007), “Kurumların Başarısında Duygusal Zekânın Rolü ve Önemi”, Yönetim ve Ekonomi Dergisi, Cilt 14, Sayı 1, 209-230.
16. Doğan, Selen; Şahin, Faruk (2007), “Duygusal Zekâ: Tarihsel Gelişimi Ve Örgütler İçin Önemine Kavramsal Bir Bakış”, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 16, Sayı 1, Adana, 231-252.
17. Doğan, Selen (2003), “Personel Güçlendirme-Empowerment”, Sistem Yayıncılık, İstanbul.
18. Doğan, Selen (2005), Çalışan İlişkileri Yönetimi, Kare Yayınları, 1. Baskı, İstanbul.
19. Dökmen, Üstün (2005), İletişim Çatışmaları ve Empati, Sistem Yayıncılık, 34. Baskı, İstanbul.
20. Erkuş, Ahmet; Günlü, Ebru (2008), “Duygusal Zekânın Dönüşümcü Liderlik Üzerine Etkileri”, İşletme Fakültesi Dergisi, Cilt 9, Sayı2, 187-209.
21. Erkutlu, Hakan; Chafra, Jamel (2012). “The Impact of Team Empowerment On Proactivity: The Moderating Roles of Leader's Emotional Intelligence and Proactive Personality", Journal of Health Organization and Management, 26(5), 560-577.
22. Ertürk, Mümin (2001), İşletme Biliminin Temel İlkeleri, Beta Yayınları, İstanbul.
23. Ettore, Barbara (1997), “The Empowerment Gap: Hype vs Reality”, Management Review, 86(7), 10-14.
24. Fernandez, Sergio; Moldogaziev, Tima (2013). “Employee Empowerment and Job Satisfaction in the U.S. Federal Bureaucracy: A Self-Determination Theory Perspective”, American Review of Public Administration, 20(10), 1-27.
25. Gardenhour, Corey (2008). “Teachers’ Perceptions of Empowerment in Their Work Environments as Measured by The Psychological Empowerment Instrument”, East Tennessee State University, ProQuest Dissertations Publishing, Doctoral Dissertation, Tennessee.
26. Genç, Nurullah (2004), Yönetim ve Organizasyon, Çağdaş Sistemler ve Yaklaşımlar, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
27. George, M. Jennifer (2000). “Emotions and Leadership: The Role of Emotional Intelligence”, Human Relations, 53(8), 1027-1055.
28. Gibson, Cristina; Vermeulen, Freek (2003), “A Healthy Divide: Subgroups As A Stimulus For Team Learning Behavior”, Administrative Science Quarterly, 48(2), 202-239.
29. Goleman, Daniel (2000), İşbaşında Duygusal Zekâ, (Çev. Handan Balkara), Varlık Yayınları, 2. Baskı, İstanbul.
30. Karakaş, Ayhan (2014). “İşletmelerde Personeli Güçlü Kılma Yollarından Personel Güçlendirme”, Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 6, Sayı 11, Diyarbakır, 79-105.
31. Keçecioğlu, Tamer (2002), Takım Kimyası ve Mimarisi, Literatür Yayıncılık, 1. Baskı, İstanbul.
32. Kim, Young Sun; Fernandez, Sergio (2015). “Employee Empowerment and Turnover Intention in The U.S. Federal Bureaucracy”, American Review of Public Administration, 1-19.
33. Koçel, Tamer (2014). İşletme Yöneticiliği, Beta Basım, 15. Baskı, İstanbul.
34. Maritato, Michele (2014). “Empower Your Team Through Emotional Intelligence”, PMI® Global Congress 2014—EMEA, Dubai, United Arab Emirates, Newtown Square, PA: Project Management Institute.
35. Mandell, Barbara and Pherwani, Shilpa (2003), “Relationship Between Emotional Intelligence and Transformational Leadership Style: A Gender Comparison”, Journal of Business and Psychology, 17(3), 387-404.
36. Mayer D. John; Geher, Glenn, (1996), “Emotional Intelligence and The Identification of Emotion”, Intelligence, 22(2), 89-113.
37. Mayer D. John, Salovey Peter, Caruso R. David, Sitarenios Gill (2001), “Emotional Intelligence As A Standart Intelligence”, American Psychological Association, 1(3), 232-242.
38. Menon, T. Sanjay (2001). “Employee Empowerment: An Integrative Psychological Approach”, Applied Psychology: An International Review, 50(1), 153-180.
39. Muchechetere Catherine, Ganesh Lakshmanan, Karambwe Silas (2014). “Effect of Emotional Intelligence on Empowerment of Business Leaders in Zimbabwe”, International Journal of Science and Research, ISSN: 2319-7064, 302-307.
40. Pelit Elbeyi, Öztürk Yüksel, Arslantürk Yalçın (2011). “The effects of employee empowerment on employee job satisfaction A study on hotels in Turkey”, International Journal of Contemporary Hospitality Management, 23(6), 784-803.
41. Sosik, J. John; Megerian, E. Lara (1999), “Understanding Leader Emotional Intelligence and Performance: The Role of Self-Other Agreement on Transformational Leadership Perceptions”. Group & Organization Management, 24(3), 367-390.
42. Sivanathan, Niroshaan; Fekken, Cynthia (2002), “Emotional İntelligence, Moral Reasoning and Transformational Leadership”, Leadership & Organization Development Journal, 23(4), 198-204.
43. Somuncuoğlu, Demet (2005), “Duygusal Zekâ Yeterliliklerinin Kuramsal Çerçevesi Ve Eğitimdeki Rolü”, Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı 11, 269-293.
44. Spreitzer, Gretchen, Kizilos Mark, Nason W. Stephen (1997). “A Dimensional Analysis of the Relationship Between Psychological Empowerement and Effectiveness, Satisfaction and Strain”, Journal of Managament, 23, 679 - 704.
45. Tetik, Semra; Açıkgöz, Ayşen (2013), “Duygusal Zekâ Düzeyinin Problem Çözme Becerisi Üzerindeki Etkisi: Meslek Yüksekokulu Öğrencileri Üzerine Bir Uygulama”, Elektronic Journal of Vocational Colleges, Cilt 3, Sayı 4, 87-97.
46. Thomas, Kenneth; Velthouse, Betty (1990), “Cognitive Elements of Empowerment: An Interpretive Model of Intrinsic Task Motivation”, Academy of Management Review, Vol:15, No:4, pp.666-681.