Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

NEV‘ÎZÂDE ATÂÎ’NİN HEFT-HÂN MESNEVİSİNDE BABALAR VE MİRASYEDİ OĞULLAR

Yıl 2025, Cilt: 5 Sayı: 9, 59 - 74, 31.12.2025
https://izlik.org/JA97ZU37CA

Öz

Türk edebiyatında baba, babalık ve babasızlık olgusu, aile ve devlet düzeninin bir yansıması olarak farklı dönemlerde edebî metinlerde önemli bir tema olarak işlenmiştir. Tanzimat romanlarında bu mesele, devletin otorite olarak temsil ettiği “baba” figürünün sarsılmasıyla toplumsal düzen ve düzeyde ortaya çıkan bocalamanın bir tezahürü şeklinde görünür. Osmanlı ahlâkı ve nizamıyla yetişmiş Tanzimat romancıları, devletin asırlardır koruduğu mutlak düzenin çözülmeye başladığı bir dönemde kendilerini “babasız” hissetmiş; eserlerinde Batı’ya özentiliğiyle gülünçleşen alafranga tipleri, züppe ve mirasyedi gençleri, özellikle babasızlığın yol açtığı savruluş bağlamında ele almışlardır. Bununla birlikte, babasızlık ve otorite boşluğu yalnızca modern edebiyatın değil, klasik edebiyatın da bir meselesidir. Klasik Türk edebiyatında baba figürü ortadan kalktığında oğullar, Tanzimat romanlarındakine benzer biçimde savruk ve sefahat içinde bir hayat sürebilir; ancak otorite çoğu kez bir hami yahut tarikat büyüğü şeklinde yeniden belirerek bu savruluşu sınırlar. Bu bağlamda Nev‘îzâde Atâî’nin Heft-hân mesnevisinde, “Dâsitân Gûften-i Sehâbî-i Zâr” başlıklı bölümde yer alan iki babanın oğullarıyla ilgili hikâye, mirasyedi tipleri ve otorite boşluğunun nasıl ikincil figür ve mercilerle telafi edildiğini göstermektedir. Bu makaleyle babalar ve mirasyedi oğulların, -Heft-hân örneklemiyle- yalnızca Tanzimat romanının değil, farklı zeminlerde seyredip farklı sonları ihtiva etse de Klasik Türk edebiyatının da bir meselesi-motifi olduğuna dikkatleri çekmek amaçlanmaktadır.

Kaynakça

  • Âşık Çelebi. (2018). Meşâ’irü’ş-Şu’arâ, F. Kılıç (haz.). Kültür ve Turizm Bakanlığı.
  • https://ekitap.ktb.gov.tr/Eklenti/59036,asik-celebi-mesairus-suarapdf.pdf?0 Asaf Hâlet Çelebi. (2020). Dîvân şiirinde İstanbul. Everest Yayınları.
  • Beyzadeoğlu, S. A. (haz.). (2022). Sünbülzâde Vehbî, Lutfiyye metin tespiti. Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
  • Bilkan, A. F. (1993). Nâbî’nin Türkçe Dîvânı [Yayımlanmamış doktora tezi]. Gazi Üniversitesi. Genceli Nizamî. (2013). Heft Peyker Yedi Sûret, M. E. Yümni (çev.); A. Yıldız (haz.). Büyüyenay Yayınları.
  • Güvâhî. (1983). Pend-nâme, M. Hengirmen (haz.). Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları. Karacan, T. (1974). Nev’îzâde Atâyî Heft-Hvân mesnevisi: İnceleme-metin. Atatürk Üniversitesi Yayınları.
  • Kınalızâde Ali Efendi. (t.y.). Ahlâk-ı Alâî, H. Algül (haz.). Tercüman 1001 Temel Eser. Küçükler Kuşcu, N. (2014). Tanzimat romanında kişiler ve eğitim. Turkish Studies, 9(6), 773– 781. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.6844
  • Nâbî. (2019). Hayriyye, M. Kaplan (haz.). Kültür ve Turizm Bakanlığı. https://ekitap.ktb.gov.tr/TR-249185/nabi-hayriyye.html
  • Nev’îzâde Atâyî. (2017). Sohbetü’l-Ebkâr, M. Yelten (haz.). Kültür ve Turizm Bakanlığı. https://ekitap.ktb.gov.tr/Eklenti/55751,sohbetul-ebkarpdf.pdf?0
  • Nişanyan Sözlük. (t.y.). Patron. 15 Ağustos 2025 tarihinde https://www.nisanyansozluk.com/kelime/patron adresinden edinilmiştir.
  • Oktay, A. S. (1998). Kınalızâde Ali Efendi ve Ahlâk-ı Alâî [Yayımlanmamış doktora tezi]. Marmara Üniversitesi.
  • Okuyucu, C. (2004). Divan edebiyatı estetiği. L&M Yayınları.
  • Parla, J. (2022). Babalar ve oğullar: Tanzimat romanının epistemolojik temelleri. İletişim Yayınları.
  • Recaizade Mahmut Ekrem. (2018). Araba sevdası. Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  • Rumelili Za’îfî. (2011). Rumelili Za’îfî Dîvânı, K. Akarsu (haz.). Berikan Yayınevi.
  • Sönmez, F. (2021). Hayriyye ve Lutfiyye tesirinde yazılmış bir mesnevi: Kilisli Hâmî’nin Nasihat-nâme’si. Kocatepe İslami İlimler Dergisi, 4(1), 104–121. https://doi.org/10.52637/kiid.890199
  • Tanrıbuyurdu, G. (2018). Klasik Türk edebiyatına yansıyan yönleriyle “Galata”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(1), 21–42. https://doi.org/10.15869/itobiad.276801
  • Tureng. (t.y.-a). Fatherland. 28 Ağustos 2025 tarihinde https://tureng.com/tr/turkceingilizce/fatherland adresinden edinilmiştir.
  • Tureng. (t.y.-b). Vaterland. 28 Ağustos 2025 tarihinde https://tureng.com/tr/almancaingilizce/vaterland adresinden edinilmiştir.
  • Uludağ, S. (1991). Tasavvuf terimleri sözlüğü (“Baba”, “Mürid”, “Mürşid” maddeleri). Marifet Yayınları.
  • Uludağ, S. (t.y.). Aşk. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (c. 4). 29 Ağustos 2025 tarihinde https://islamansiklopedisi.org.tr/ask adresinden edinilmiştir.
  • Ünver, İ. (t.y.). Heft Hân. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (c. 17). 1 Ağustos 2025 tarihinde https://islamansiklopedisi.org.tr/heft-han adresinden edinilmiştir

Yıl 2025, Cilt: 5 Sayı: 9, 59 - 74, 31.12.2025
https://izlik.org/JA97ZU37CA

Öz

Kaynakça

  • Âşık Çelebi. (2018). Meşâ’irü’ş-Şu’arâ, F. Kılıç (haz.). Kültür ve Turizm Bakanlığı.
  • https://ekitap.ktb.gov.tr/Eklenti/59036,asik-celebi-mesairus-suarapdf.pdf?0 Asaf Hâlet Çelebi. (2020). Dîvân şiirinde İstanbul. Everest Yayınları.
  • Beyzadeoğlu, S. A. (haz.). (2022). Sünbülzâde Vehbî, Lutfiyye metin tespiti. Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
  • Bilkan, A. F. (1993). Nâbî’nin Türkçe Dîvânı [Yayımlanmamış doktora tezi]. Gazi Üniversitesi. Genceli Nizamî. (2013). Heft Peyker Yedi Sûret, M. E. Yümni (çev.); A. Yıldız (haz.). Büyüyenay Yayınları.
  • Güvâhî. (1983). Pend-nâme, M. Hengirmen (haz.). Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları. Karacan, T. (1974). Nev’îzâde Atâyî Heft-Hvân mesnevisi: İnceleme-metin. Atatürk Üniversitesi Yayınları.
  • Kınalızâde Ali Efendi. (t.y.). Ahlâk-ı Alâî, H. Algül (haz.). Tercüman 1001 Temel Eser. Küçükler Kuşcu, N. (2014). Tanzimat romanında kişiler ve eğitim. Turkish Studies, 9(6), 773– 781. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.6844
  • Nâbî. (2019). Hayriyye, M. Kaplan (haz.). Kültür ve Turizm Bakanlığı. https://ekitap.ktb.gov.tr/TR-249185/nabi-hayriyye.html
  • Nev’îzâde Atâyî. (2017). Sohbetü’l-Ebkâr, M. Yelten (haz.). Kültür ve Turizm Bakanlığı. https://ekitap.ktb.gov.tr/Eklenti/55751,sohbetul-ebkarpdf.pdf?0
  • Nişanyan Sözlük. (t.y.). Patron. 15 Ağustos 2025 tarihinde https://www.nisanyansozluk.com/kelime/patron adresinden edinilmiştir.
  • Oktay, A. S. (1998). Kınalızâde Ali Efendi ve Ahlâk-ı Alâî [Yayımlanmamış doktora tezi]. Marmara Üniversitesi.
  • Okuyucu, C. (2004). Divan edebiyatı estetiği. L&M Yayınları.
  • Parla, J. (2022). Babalar ve oğullar: Tanzimat romanının epistemolojik temelleri. İletişim Yayınları.
  • Recaizade Mahmut Ekrem. (2018). Araba sevdası. Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  • Rumelili Za’îfî. (2011). Rumelili Za’îfî Dîvânı, K. Akarsu (haz.). Berikan Yayınevi.
  • Sönmez, F. (2021). Hayriyye ve Lutfiyye tesirinde yazılmış bir mesnevi: Kilisli Hâmî’nin Nasihat-nâme’si. Kocatepe İslami İlimler Dergisi, 4(1), 104–121. https://doi.org/10.52637/kiid.890199
  • Tanrıbuyurdu, G. (2018). Klasik Türk edebiyatına yansıyan yönleriyle “Galata”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(1), 21–42. https://doi.org/10.15869/itobiad.276801
  • Tureng. (t.y.-a). Fatherland. 28 Ağustos 2025 tarihinde https://tureng.com/tr/turkceingilizce/fatherland adresinden edinilmiştir.
  • Tureng. (t.y.-b). Vaterland. 28 Ağustos 2025 tarihinde https://tureng.com/tr/almancaingilizce/vaterland adresinden edinilmiştir.
  • Uludağ, S. (1991). Tasavvuf terimleri sözlüğü (“Baba”, “Mürid”, “Mürşid” maddeleri). Marifet Yayınları.
  • Uludağ, S. (t.y.). Aşk. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (c. 4). 29 Ağustos 2025 tarihinde https://islamansiklopedisi.org.tr/ask adresinden edinilmiştir.
  • Ünver, İ. (t.y.). Heft Hân. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (c. 17). 1 Ağustos 2025 tarihinde https://islamansiklopedisi.org.tr/heft-han adresinden edinilmiştir

Yıl 2025, Cilt: 5 Sayı: 9, 59 - 74, 31.12.2025
https://izlik.org/JA97ZU37CA

Öz

Kaynakça

  • Âşık Çelebi. (2018). Meşâ’irü’ş-Şu’arâ, F. Kılıç (haz.). Kültür ve Turizm Bakanlığı.
  • https://ekitap.ktb.gov.tr/Eklenti/59036,asik-celebi-mesairus-suarapdf.pdf?0 Asaf Hâlet Çelebi. (2020). Dîvân şiirinde İstanbul. Everest Yayınları.
  • Beyzadeoğlu, S. A. (haz.). (2022). Sünbülzâde Vehbî, Lutfiyye metin tespiti. Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
  • Bilkan, A. F. (1993). Nâbî’nin Türkçe Dîvânı [Yayımlanmamış doktora tezi]. Gazi Üniversitesi. Genceli Nizamî. (2013). Heft Peyker Yedi Sûret, M. E. Yümni (çev.); A. Yıldız (haz.). Büyüyenay Yayınları.
  • Güvâhî. (1983). Pend-nâme, M. Hengirmen (haz.). Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları. Karacan, T. (1974). Nev’îzâde Atâyî Heft-Hvân mesnevisi: İnceleme-metin. Atatürk Üniversitesi Yayınları.
  • Kınalızâde Ali Efendi. (t.y.). Ahlâk-ı Alâî, H. Algül (haz.). Tercüman 1001 Temel Eser. Küçükler Kuşcu, N. (2014). Tanzimat romanında kişiler ve eğitim. Turkish Studies, 9(6), 773– 781. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.6844
  • Nâbî. (2019). Hayriyye, M. Kaplan (haz.). Kültür ve Turizm Bakanlığı. https://ekitap.ktb.gov.tr/TR-249185/nabi-hayriyye.html
  • Nev’îzâde Atâyî. (2017). Sohbetü’l-Ebkâr, M. Yelten (haz.). Kültür ve Turizm Bakanlığı. https://ekitap.ktb.gov.tr/Eklenti/55751,sohbetul-ebkarpdf.pdf?0
  • Nişanyan Sözlük. (t.y.). Patron. 15 Ağustos 2025 tarihinde https://www.nisanyansozluk.com/kelime/patron adresinden edinilmiştir.
  • Oktay, A. S. (1998). Kınalızâde Ali Efendi ve Ahlâk-ı Alâî [Yayımlanmamış doktora tezi]. Marmara Üniversitesi.
  • Okuyucu, C. (2004). Divan edebiyatı estetiği. L&M Yayınları.
  • Parla, J. (2022). Babalar ve oğullar: Tanzimat romanının epistemolojik temelleri. İletişim Yayınları.
  • Recaizade Mahmut Ekrem. (2018). Araba sevdası. Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  • Rumelili Za’îfî. (2011). Rumelili Za’îfî Dîvânı, K. Akarsu (haz.). Berikan Yayınevi.
  • Sönmez, F. (2021). Hayriyye ve Lutfiyye tesirinde yazılmış bir mesnevi: Kilisli Hâmî’nin Nasihat-nâme’si. Kocatepe İslami İlimler Dergisi, 4(1), 104–121. https://doi.org/10.52637/kiid.890199
  • Tanrıbuyurdu, G. (2018). Klasik Türk edebiyatına yansıyan yönleriyle “Galata”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(1), 21–42. https://doi.org/10.15869/itobiad.276801
  • Tureng. (t.y.-a). Fatherland. 28 Ağustos 2025 tarihinde https://tureng.com/tr/turkceingilizce/fatherland adresinden edinilmiştir.
  • Tureng. (t.y.-b). Vaterland. 28 Ağustos 2025 tarihinde https://tureng.com/tr/almancaingilizce/vaterland adresinden edinilmiştir.
  • Uludağ, S. (1991). Tasavvuf terimleri sözlüğü (“Baba”, “Mürid”, “Mürşid” maddeleri). Marifet Yayınları.
  • Uludağ, S. (t.y.). Aşk. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (c. 4). 29 Ağustos 2025 tarihinde https://islamansiklopedisi.org.tr/ask adresinden edinilmiştir.
  • Ünver, İ. (t.y.). Heft Hân. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (c. 17). 1 Ağustos 2025 tarihinde https://islamansiklopedisi.org.tr/heft-han adresinden edinilmiştir

Fathers and Prodigal Sons in Nev‘îzâde Atâî’s Heft-Hân Masnavi

Yıl 2025, Cilt: 5 Sayı: 9, 59 - 74, 31.12.2025
https://izlik.org/JA97ZU37CA

Öz

Kaynakça

  • Âşık Çelebi. (2018). Meşâ’irü’ş-Şu’arâ, F. Kılıç (haz.). Kültür ve Turizm Bakanlığı.
  • https://ekitap.ktb.gov.tr/Eklenti/59036,asik-celebi-mesairus-suarapdf.pdf?0 Asaf Hâlet Çelebi. (2020). Dîvân şiirinde İstanbul. Everest Yayınları.
  • Beyzadeoğlu, S. A. (haz.). (2022). Sünbülzâde Vehbî, Lutfiyye metin tespiti. Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
  • Bilkan, A. F. (1993). Nâbî’nin Türkçe Dîvânı [Yayımlanmamış doktora tezi]. Gazi Üniversitesi. Genceli Nizamî. (2013). Heft Peyker Yedi Sûret, M. E. Yümni (çev.); A. Yıldız (haz.). Büyüyenay Yayınları.
  • Güvâhî. (1983). Pend-nâme, M. Hengirmen (haz.). Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları. Karacan, T. (1974). Nev’îzâde Atâyî Heft-Hvân mesnevisi: İnceleme-metin. Atatürk Üniversitesi Yayınları.
  • Kınalızâde Ali Efendi. (t.y.). Ahlâk-ı Alâî, H. Algül (haz.). Tercüman 1001 Temel Eser. Küçükler Kuşcu, N. (2014). Tanzimat romanında kişiler ve eğitim. Turkish Studies, 9(6), 773– 781. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.6844
  • Nâbî. (2019). Hayriyye, M. Kaplan (haz.). Kültür ve Turizm Bakanlığı. https://ekitap.ktb.gov.tr/TR-249185/nabi-hayriyye.html
  • Nev’îzâde Atâyî. (2017). Sohbetü’l-Ebkâr, M. Yelten (haz.). Kültür ve Turizm Bakanlığı. https://ekitap.ktb.gov.tr/Eklenti/55751,sohbetul-ebkarpdf.pdf?0
  • Nişanyan Sözlük. (t.y.). Patron. 15 Ağustos 2025 tarihinde https://www.nisanyansozluk.com/kelime/patron adresinden edinilmiştir.
  • Oktay, A. S. (1998). Kınalızâde Ali Efendi ve Ahlâk-ı Alâî [Yayımlanmamış doktora tezi]. Marmara Üniversitesi.
  • Okuyucu, C. (2004). Divan edebiyatı estetiği. L&M Yayınları.
  • Parla, J. (2022). Babalar ve oğullar: Tanzimat romanının epistemolojik temelleri. İletişim Yayınları.
  • Recaizade Mahmut Ekrem. (2018). Araba sevdası. Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  • Rumelili Za’îfî. (2011). Rumelili Za’îfî Dîvânı, K. Akarsu (haz.). Berikan Yayınevi.
  • Sönmez, F. (2021). Hayriyye ve Lutfiyye tesirinde yazılmış bir mesnevi: Kilisli Hâmî’nin Nasihat-nâme’si. Kocatepe İslami İlimler Dergisi, 4(1), 104–121. https://doi.org/10.52637/kiid.890199
  • Tanrıbuyurdu, G. (2018). Klasik Türk edebiyatına yansıyan yönleriyle “Galata”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(1), 21–42. https://doi.org/10.15869/itobiad.276801
  • Tureng. (t.y.-a). Fatherland. 28 Ağustos 2025 tarihinde https://tureng.com/tr/turkceingilizce/fatherland adresinden edinilmiştir.
  • Tureng. (t.y.-b). Vaterland. 28 Ağustos 2025 tarihinde https://tureng.com/tr/almancaingilizce/vaterland adresinden edinilmiştir.
  • Uludağ, S. (1991). Tasavvuf terimleri sözlüğü (“Baba”, “Mürid”, “Mürşid” maddeleri). Marifet Yayınları.
  • Uludağ, S. (t.y.). Aşk. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (c. 4). 29 Ağustos 2025 tarihinde https://islamansiklopedisi.org.tr/ask adresinden edinilmiştir.
  • Ünver, İ. (t.y.). Heft Hân. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (c. 17). 1 Ağustos 2025 tarihinde https://islamansiklopedisi.org.tr/heft-han adresinden edinilmiştir
Toplam 21 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

İbrahim Cirit 0000-0001-6146-611X

Gönderilme Tarihi 28 Ekim 2025
Kabul Tarihi 17 Aralık 2025
Yayımlanma Tarihi 31 Aralık 2025
DOI https://doi.org/10.60051/medbel.1812438
IZ https://izlik.org/JA97ZU37CA
Yayımlandığı Sayı Yıl 2025 Cilt: 5 Sayı: 9

Kaynak Göster

Chicago Cirit, İbrahim. 2025. “NEV‘ÎZÂDE ATÂÎ’NİN HEFT-HÂN MESNEVİSİNDE BABALAR VE MİRASYEDİ OĞULLAR”. Medeniyet Kültürel Araştırmalar Belleteni 5 (9): 59-74. https://doi.org/10.60051/medbel.1812438.