Evaluation of Sociodemographic Characteristics, Laboratory Findings, Medical Conditions and Depression Score of Patients Followed for Suicide Attempt

Öz

Objective: The aim of this study was to evaluate the sociodemographic characteristics, laboratory findings, medical conditions and Beck Depression scores of patients admitted to toxicology intensive care due to suicidal attempt. Material and Methods: Research is cross-sectional. The study is conducted in Toxicology intensive care between 01.05.2018-30.04.2019. A total of 135 male and female individuals aged 18 and over are included in the study. Data for the study are collected with a 60-question data collection form and a 21-question Beck Depression Inventory (BDI). Arithmetic mean±standard deviation, frequency distributions and percentages are used to summarize the data. Relationships between categorical data are evaluated by Chi-square test. Statistically, p<0.05 is considered significant. Results: The average age of the study group, 70.4% of which were women, was 27.74±11.72. 20.1% (n=27) of the participants stated that they have attempted suicidal at least once before. 56.3% (n=18) of those who previously attempted suicidal reported that they tried to commit suicide by drinking drug. 53.3% of the applicants were symptomatic because of suicidal attempt. While 92.6% (n=125) of the patients were discharged with health, 7.4% (n=10) were transferred to another clinic. The mean score that patients received from BDI was 22.78±14.87. 37.8% of the participants (n=51) ranged from 0 to 16; 62.2% (n=84) scored between 17 and 63. Conclusion: As a result of the study, it is determined that one-fifth of patients had attempted suicide at least once before the current attempt. As a result of our research, two thirds of the patients received high scores from BDI which are considered to be at risk for depression.

Anahtar Kelimeler

• Suicid
• Toxicology
• Drug intoxication

İntihar Girişimi Nedeniyle Takip Edilen Hastaların Sosyodemografik Özellikleri, Laboratuvar Bulguları ve Tıbbi Durumları ile Depresyon Skorunun Değerlendirilmesi

Öz

Amaç: Bu çalışma ile suicidal girişim nedeniyle toksikoloji yoğun bakımda yatırılan hastaların sosyodemografik özelliklerinin, laboratuar bulgularının, tıbbi durumlarının ve Beck Depresyon Skorları’nın değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Araştırma kesitseldir. Çalışma toksikoloji yoğun bakımda 01.05.2018-30.04.2019 tarihleri arasında yürütülmüştür. Araştırma kapsamına 18 yaş ve üzeri toplam 135 kadın ve erkek birey alınmıştır. Çalışmaya ilişkin veriler 60 soruluk veri toplama formu ve 21 soruluk Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ) ile toplanmıştır. Verilerin özetlenmesinde; aritmetik ortalama±standart sapma, frekans dağılımları ve yüzdelikler kullanılmıştır. Kategorik veriler arasındaki ilişkiler Ki-kare testi ile değerlendirilmiştir. İstatistiksel olarak p<0,05 olduğu durumlar anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: %70,4’ü kadınlardan oluşan araştırma grubunun yaş ortalaması 27,74±11,72 idi. Katılımcıların %20,1’i (n=27) daha önce en az bir kere suicidal girişimde bulunduğunu belirtti. Daha önce suicidal girişimde bulunanların %56,3’ü (n=18) ilaç içerek intihar etmeye çalıştığını bildirdi. Suicidal girişim nedeniyle başvuranların %53,3’ü semptomatikti. Hastaların %92,6’sı (n=125) sağlıkla taburcu edilirken %7,4’ü (n=10) bir başka kliniğe devredildi. Hastaların BDÖ’den aldıkları ortalama puan 22,78±14,87 idi. Katılımcıların %37,8’i (n=51) ölçekten 0-16 arası; %62,2’si (n=84) 17-63 arası puan aldı. Sonuç: Araştırma sonucunda hastaların beşte birinin mevcut girişim öncesinde en az bir defa daha suicidal girişimde bulunduğu belirlenmiştir. Araştırmamız sonucunda hastaların üçte ikisinin BDÖ’den depresyon açısından riskli sayılacak şekilde yüksek puanlar aldığı saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Suicid
• Toksikoloji
• İlaç intoksikasyonu

Kaynakça

1. 1. Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlük ‘İntihar’. https://sozluk.gov.tr/ (Erişim Tarihi. 10.03.2020)
2. 2. Özsoy SD, Eşel E. İntihar (Özkıyım). Anadolu Psikiyatri Dergisi 2003; 4(3): 151-158.
3. 3. WHO Mental Health-Suicide Data. https://www.who.int/mental_health/prevention/suicide/suicideprevent/en/ (Erişim Tarihi. 10.03.2020)
4. 4. WHO Suicide-Crude Suicid Rates 2016. https://apps.who.int/gho/data/node.sdg.3-4-viz-2?lang=en (Erişim Tarihi: 10.03.2020)
5. 5. TUİK Nüfus ve Demografi-Hayati İstatistikler-İntihar Sayısı ve Kaba İntihar Hızı. http://tuik.gov.tr/UstMenu.do?metod=temelist (Erişim Tarihi: 10.03.2020)
6. 6. WHO Suicide Prevention-Situation. https://www.who.int/health-topics/suicide#tab=tab_2 (Erişim Tarihi: 10.03.2020)
7. 7. Marzuk PM, Leon AC, Tardiff K, Morgan EB, Stajic M, Mann JJ. The effect of access to lethal methods of injury on suicide rates. Arch Gen Psychiatry 1992; 49(6): 451-458.
8. 8. Özcan T, Tosun A, İnan G, Yendur G, Özbek E, Can D, Önal H. Hastanemize Başvuran Zehirlenme Olgularının Değerlendirilmesi. ADÜ Tıp Fakültesi Dergisi 2002; 3(1): 5-8.

9. 9. Bucaretchi F, Baracat ECE. Acute toxic exposure in children: An overview. Journal De Pediatria 2005; 81(5): 212-222.
10. 10. Jepsen F, Ryan M. Poisoning in children. Curr Pediatr 2005; 15: 563-568.
11. 11. Prosser J, Goldfrank L. Editör: Satar S. Zehirlenen Hastaya Yaklaşım Acilde Klinik Toksikoloji. Adana, Nobel Tıp Kitabevi 2009: Sayfa 67-74.
12. 12. Faul F, Erdfelder E, Buchner A, Lang AG. Statistical power analyses using G*Power 3.1: Tests for correlation and regression analyses. Behavior Research Methods 2009; 41: 1149-1160.
13. 13. Beck AT, Ward CH, Mendelson M, Mock J, Erbaugh J. An Inventory for Measuring Depression. Archives Of General Psychiatry 1961; 4: 561-571.
14. 14. Hisli N. Beck Depresyon Envanterinin Üniversite Öğrencileri İçin Geçerliliği, Güvenilirliği. J. Psychol 1989; 7: 3-13.
15. 15. Özhasenekler RA, Karaman H, Ölmez Kavak G, Tüfek A, Yıldırım Z, Çelik F ve ark. Özkıyım amaçlı ilaç intoksikasyonlu hastalarımızın demografik özellikleri, Glaskow Koma Skalası ve Revize Travma Skoru'nun mortalite ile ilişkisi. Eurasian J Emerg Med 2012;11(4): 200-203.
16. 16. Acar A. Acil servise gelen intihar vakalarının sosyodemografik açıdan ıncelenmesi. Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Cerrahi Hastalıkları Hemşireliği Yüksek Lisans Tezi. 2010.
17. 17. Kubalı Z. Ankara ilinde bir kamu hastanesi acil bölümünde intihar girişim vakalarının incelenmesi. Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Kazaların Demografisi ve Epidemiyolojisi Yüksek Lisans Tezi. 2007.
18. 18. Özgüven HD. İntihar davranışının epidemiyolojisi. Türkiye Klinikleri Psikiyatri Özel Dergisi 2008; 1(3): 1-7.
19. 19. Sadock BJ, Sadock VA. Kaplan & Sadock’s Comprehensive Textbook of Psychiatry, Sekizinci Baskı, Güneş Kitabevi, Ankara. 2007.
20. 20. Akın E, Berkem M. İntihar girişiminde bulunan ergenlerde psikiyatrik tanıların, demografik ve klinik özelliklerin değerlendirilmesi. Fırat Tıp Dergisi 2012; 17(4): 228-232.
21. 21. Yiğit Ö, Söyüncü S, Berk Y. Kimler intihar girişiminde bulunuyor? Bir acil servisin deneyimleri.Yeni Symposium 2010; 48(2):122-128.
22. 22. Starkuviene S, Kalediene R, Petrauskiene J. Epidemic of suicide by hanging in Lithuania: Does socio-demographic status matter? Public Health 2006; 120(8): 769-775.
23. 23. Uçan Ö. Türkiye’de intiharı konu alan yayınlar üzerine bir bibliyografya çalışması. Kriz Dergisi 2005; 13(3): 15-26.
24. 24. Ayaz T. İntihar amaçlı ilaç zehirlenmelerinin değerlendirilmesi. Konuralp Tıp Dergisi 2015; 7(1): 53-56.
25. 25. Totoz T, Türk HŞ, Sayın P, Çınar S, Yıldırım Ç, Oba S. Yoğun bakım ünitemizdeki intoksikasyon olgularının geriye dönük incelenmesi. Şişli Etfal Tıp Bülteni 2013. 47(2): 63-66.
26. 26. WHO Depression and Suicide https://www.who.int/gho/publications/mdgs-sdgs/MDGs-SDGs2015_chapter7_snapshot_depression_suicide.pdf (Erişim tarihi: 20.03.2020)