Socio-Cultural Life and Ceremonies in Ilgın Migrant Villages The Case of Orhaniye and İhsaniye

19. Yüzyılda Osmanlı Devleti’ni en çok meşgul eden konulardan birisi hiç şüphesiz dış göçler olmuştur. Tarihte 93 Harbi olarak bilinen 1877-1878 Osmanlı- Rus savaşını Osmanlı Devleti’nin kaybetmesi üzerine gerek Kafkasya’dan ve gerekse Rumeli’den Anadolu’ya büyük bir göç dalgası başlamıştır. Rus ve Bulgarların izlediği politikalar sonucu, işgale uğrayan Osmanlı topraklarındaki Müslümanlar göç etmek zorunda kalmışlardı. Göçmenler terk etmek zorunda kaldıkları topraklara geri dönme düşüncesiyle boş arazilere geçici olarak iskân edilmiştir. Ancak savaş sonrasında geri dönmek mümkün olmamıştır. Göçmenler hem göç ettikleri topluma entegre olma sürecini deneyimlemişler hem de göç ettikleri bölgelere kültürel geçmişlerini taşıyarak kültürel çeşitliliği ve zenginliği sağlamışlardır. Bu çalışmanın amacı savaş sonunda Bulgaristan’dan göç ederek Konya’nın Ilgın ilçesi Orhaniye köyüne yerleşen göçmenler ile aynı savaş sonunda Kafkasya’dan göçerek İhsaniye köyüne yerleşen Çerkeslerin sosyo-kültürel ve dini hayatlarının incelenmesidir. Ayrıca göç olaylarının sebebini anlamak ve Orhaniye ve İhsaniye köylerinde yaşayan göçmenlerin sosyo-kültürel ve dini açıdan adaptasyon durumlarını ortaya koymaktır. Bu düşünceden hareketle “göçmenlerde sosyo-kültürel ve dini hayat” konulu çalışmamız giriş, araştırmanın konusu, amacı ve yöntemi, Orhaniye ve İhsaniye köyleri hakkında genel bilgiler, Orhaniye ve İhsaniye göçmenlerinin sosyo-kültürel ve dini hayatları hakkında bilgiler içermektedir. Orhaniye ve İhsaniye göçmenlerinin sosyal, kültürel ve dini hayatları hakkında literatür çalışması yapılmıştır. Ayrıca iki köyle ilgili bulgular ve gözlemlerimiz sonucunda elde edilen veriler karşılaştırılarak ortaya koyulmaya çalışılmıştır.

In the 19th century, one of the issues that occupied the Ottoman Empire the most was undoubtedly external migration. After the Ottoman Empire lost the Ottoman-Russian War of 1877-1878, known as the 93 War in history, a great wave of migration from both the Caucasus and Rumelia to Anatolia began. As a result of the policies pursued by the Russians and Bulgarians, Muslims in the occupied Ottoman lands were forced to migrate. Immigrants were temporarily settled in empty lands with the idea of returning to the lands they had to leave. However, it was not possible to return after the war. Immigrants have both experienced the process of integrating into the society they migrated to and have provided cultural diversity and richness by carrying their cultural past to the regions they migrated to. The aim of this study is to examine the socio- cultural and religious lives of the immigrants who migrated from Bulgaria at the end of the war and settled in the Orhaniye village of Konya's Ilgın district, and the Circassians who migrated from the Caucasus and settled in İhsaniye village at the end of the same war. It also aims to understand the reason for migration events and to reveal the socio-cultural and religious adaptation status of immigrants living in Orhaniye and İhsaniye villages. Based on this idea, our study on "socio-cultural and religious life in immigrants" includes an introduction, the subject, purpose and method of the research, general information about Orhaniye and İhsaniye villages, and information about the socio-cultural and religious lives of Orhaniye and İhsaniye immigrants. A literature study was conducted about the social, cultural and religious lives of Orhaniye and İhsaniye immigrants. In addition, we tried to present the data obtained as a result of our findings and observations about the two villages by comparing them.