Bu makalede Hz. Âdem’e öğretilen isimlerden bahseden el-Bakara 2/31. âyet, Islâhî Tefsir Ekolü’nün en önde gelenleri olan Muhammed Abduh, Reşîd Rızâ ve Mustafâ el-Merâğî’nin tefsirlerinden incelenmiştir. Bu kıssa 30. âyetten 33. âyete kadar devam ettiği için bu âyetlerin tefsirleri de incelenmiş, ancak isimler konusuna odaklanılmıştır. Önceki tez ve makalelerde bu konu, bahsedilen üç müfessirden incelenmemiş, klasik ve çağdaş başka tefsirlerden incelenmiş, yeni değerlendirmeler yapılmıştır. Bu makalede ise tefsiri kuruluk ve durgunluktan kurtarmaya çalışan, Kur’ân’ın vermek istediği dersleri etkileyici ve edebî bir üslupla anlatmak isteyen, tefsirleri ıslâhî tefsir olarak isimlendirilen üç müfessirin, Hz. Âdem’e öğretilen esmâ’dan, böylece insanın ne olduğundan bahseden âyet hakkındaki görüşleri ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu çalışmada önce konu ile ilgili önceki tez ve makalelerdeki görüşler kısaca özetlenmiş ve değerlendirilmiş, bu şekilde konu hakkındaki birikim ortaya konulmak istenmiştir. Daha sonra konu hakkında üç müfessirin açıklamaları verilerek, önceki görüşler ile değerlendirilmiş ve bu üç müfessirin ilgili konuda tefsir tarihindeki yeri bulunmaya çalışılmıştır. Bulunan sonuçlar şunlardır: Hz. Âdem’e öğretilen isimler klasik ve çağdaş eserlerde tüm varlıkların, Âdemoğullarının, meleklerin, Allah’ın isimleri; varlıkların hakikati, din ve dünya ihtiyaçları; düşünme, anlama ve üretme kabiliyeti veya bütün diller şeklinde anlaşılmıştır. Abduh’a göre Hz. Âdem’e öğretilen isimler akıl yürütme ve gayret ile bir şeyi bulma yetisi, Reşîd Rızâ’ya göre her şeyin ilmi, Merâğî’ye göre gerçek ilim, bilgileri anlama yeteneği, eşyanın kendisi ve özellikleridir. Bu görüşler ilim ve yetenek şeklinde özetlenebilir. Bu müfessirler, -daha çok- mütekellim ve müteahhirûn tefsirlerde geçen, çağdaş çalışmalarda savunulan benzer görüşleri geliştirmişlerdir. Buna göre üç müfessir, insanın ilim öğrenme ve üretme imkânına sahip olduğunu, bu imkânın gereğini yaparak her zaman çaba sarfetmesi ve üretmesinin gerektiğini ifade etmiştir.
Chatcpt'yi yalnızca Tez Başlığı, Öz ve Anahtar Kelimeleri İngilizce'ye çevirirken kullandım. Başka kullanmadım. Tüm etik kurallara uydum.
İlginize teşekkür ederim.
This study examines Qurʾān 2:31, which recounts the teaching of the names to Adam, through the exegesis of three leading figures of the Iṣlāḥī (Reformist) tafsīr tradition: Muḥammad ʿAbduh, Rashīd Riḍā, and Muṣṭafā al-Marāghī. Since the account extends from verses 2:30–33, their commentaries on the whole passage are considered, with emphasis on the concept of the “names.” Earlier research has discussed this topic with reference to classical and modern exegetes, but not in relation to these three reformist commentators. The present article addresses this gap by presenting their views, characterized by a literary style that seeks to convey the Qurʾān’s moral and spiritual lessons and to revitalize tafsīr.The study first reviews and evaluates previous scholarship in order to situate the discussion within the wider exegetical tradition. It then analyzes the interpretations of the three exegetes and compares them with earlier opinions to determine their place in the history of Qurʾānic exegesis. Findings show that the “names” taught to Adam have been variously interpreted in classical and modern sources as all beings, humankind, angels, the names of God, the essences of created things, religious and worldly needs, intellectual and creative ability, or all languages. For ʿAbduh, the names signify the human capacity for reasoning and discovery; for Rashīd Riḍā, comprehensive knowledge of all things; and for al-Marāghī, true knowledge, the ability to comprehend, and the realities and properties of things. These views may be summarized as “knowledge and capability.” The three exegetes, in line with certain mutakallimūn, later commentators, and modern scholars, emphasize that humankind has the potential to acquire and produce knowledge and must cultivate it through constant effort and creativity.
Tafsīr Adam Names (asmāʾ) Iṣlāḥī exegesis ʿAbduh Rashīd Riḍā al-Marāghī.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Tefsir |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 8 Eylül 2025 |
| Kabul Tarihi | 26 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 2 Ocak 2026 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Sayı: 2 |
Mersin İlahiyat Dergisi, Mersin Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nin bir dergisidir.