ALEVİ KİMLİĞİ VE DİLİNİN TOPLUMSAL İNŞA SÜRECİ

Bu çalışmada, Alevilik inancının tarihsel ve inançsal temellerinden hareketle, modernleşme ve kentleşme süreçlerinin Alevi kimliği ve toplumsal yapısı üzerindeki dönüştürücü etkileri incelenmiştir. Tarihsel süreçte Ehl-i Beyt sevgisi ve kırsal yaşam pratikleriyle şekillenen geleneksel Alevi yapısının, köyden kente göç olgusuyla birlikte nasıl bir değişim geçirdiği çalışmanın temel odak noktasını oluşturmaktadır. Kırsal alanda dede-talip ilişkisine ve sözlü kültüre dayalı olan inanç aktarımının, kentsel ortamda zayıfladığı ve yerini daha kurumsal yapılara bıraktığı görülmektedir. Çalışma kapsamında, kentleşmenin bir sonucu olarak ortaya çıkan cemevlerinin, sadece bir ibadet mekânı olmanın ötesinde Alevi kimliğinin kamusal alandaki temsili ve sosyalleşme aracı olarak üstlendiği yeni işlevler tartışılmıştır. Sonuç olarak bu çalışma, Aleviliğin kentleşme ile birlikte yeniden inşa edilen kimlik sürecini ortaya koymaktadır.

This study examines the transformative effects of modernization and urbanization processes on Alevi identity and social structure, based on the historical and religious foundations of the Alevi faith. The central focus of the study is how the traditional Alevi structure, shaped by love for the Ahl al-Bayt and rural life practices throughout history, has changed with the phenomenon of migration from villages to cities. It is observed that the transmission of faith, which was based on the dede-talip relationship and oral culture in rural areas, has weakened in the urban environment and been replaced by more institutional structures. Within the scope of the study, the new functions assumed by cemevis, which emerged as a result of urbanization, beyond being merely a place of worship, as a means of representing Alevi identity in the public sphere and as a means of socialization, are discussed. Ultimately, this study reveals the process of identity reconstruction in Alevism alongside urbanization.