Düşünmenin Bir İmkânı Olarak “Felsefe Yapma”

Felsefe etkinliği bir düşünme – bilme disiplinidir. Bu disiplin ile ortaya çıkan felsefi bilgi edimi belirli bir refleksiyon ve metodolojik süreçten geçerek ortaya çıkar. Felsefi bilginin ister epistemolojik, ontolojik, ister etik, siyaset, dil vb. konularda ortaya koyduğu belirli düşünme tekniği “felsefe yapma” denilen tarzı ortaya çıkarır. Belirli bir teknikle ortaya çıkan “felsefe yapma” etkinliği teorik ve pratik olarak “olanı” inceler. Olanı boyutlarıyla birlikte serimleyen düşünürün izlediği metoda yön veren sadece sorusu mudur? Yoksa düşünmesini besleyip etkileyen ve arka planda içinden geçip geliştiği dil – kültür bağlantısı mıdır? Bu sorulara benzer şekilde düşünmemizi besleyip etkileyen pek çok başka çevresel etkilerden de söz etmek mümkün mü? vb. sorular bu incelemenin konusunu ve sorun alanını oluştur-maktadır. Felsefe yapmanın gerisinde yatan motivasyonun tarihsel olarak diğer bilme biçimlerine göre farklılığı veya varsa önceliği nereden ileri gelmektedir? Biliyoruz ki filozof sistem inşaa eder ve kurduğu sistemiyle olanı daha açık bir şekilde görünür kılma amacındadır. Belirli düşünme sistemleriyle gerçek-leşen bir bilme disiplini olarak felsefe, düşünürün aynası olarak karşımıza çıkmaktadır. Böylesi bir aynada gösterilen ile olan, başka deyişle temsil ile nesnesi arasındaki bağlantıda “düşünme, felsefe yapma, bilme” ne gibi süreçlerden geçerek gelişir? Bu soru incelemenin amacını oluşturmaktadır.