Ömer Seyfettin’in Hikâyelerine Psikobiyografik Bakış

Sanatçının özel hayatının sanat hayatına yansıması tabiidir. Özel hayat, sanat üretiminin de dinamiğini teşkil eder. Özel hayat diyerek nitelenen ise mizaçtan, yetişme tarzına, tahsilden tecrübeye büyük bir terkibin kendisidir. Çevre ve dönem de bu hayatı şekillendirir. Sanatçının kişiliğinin, bakış açısının, psikolojisinin, sahip olduğu ideolojinin sanatına olan tesiri görmezden gelinemez. Kısacası hayat ve şahsiyet, esere mührünü basar. Sanat eseri bu bakımdan psikolojik, biyografik, sosyolojik, politik, estetik verilerle dolu bir yapıdır. Bu çerçevede Ömer Seyfettin’in hikâyelerinin tetkiki faydalı olacaktır; zira çocukluğundan yetişkinliğine, askerlik hayatından öğretmenliğine biyografisinin izlerini taşıyan hikâyeleri aynı zamanda sanatçının psikolojisini, ideolojisini, sanat anlayışını açıklar mahiyettedir. Bu makalede yazarın biyografi-sinin hikâyelerine ne ölçüde, nasıl yansıdığına işaret edilecek; hikâyelerde yer alan tipler ele alınarak bunlarla yazarın psikolojisi, bakış açısı, ideolojisi arasındaki münasebet irdelenecektir. Böyle bir çalışma için kuşkusuz psikanalitik edebiyat teorisinin görüşlerinden istifade edilecektir. Dolayısıyla hikâyelerde geçen rüyalara ve arketiplere de ayrıca değinilecektir. Savunma mekanizmaları, vicdan azapları, bilinçdışı, kitle psikolojisinin akisleri ile dolu olan bu hikâyelerin, yazarı tanımak kadar edebiyat eserlerinin boyut, kapsam ve nitelik özelliklerinin hacmini, genişliğini ve zenginliğini kavramaya da faydası olacaktır. Makalede, sanatçı hakkında bilinmeyen bilgilere ulaşılmış; sanatının nelerle beslendiğ