Günümüz Türkiyesi’ndeki Siyasi Partilerin Sosyal Politika Anlayışı

Öz

Sosyal politikalar, kamu politikasının temel uygulama alanıdır. Bu konuda literatüre bakıldığında, geniş bir inceleme alanı olduğu fark edilmektedir. Fakat gelişmiş ülkelerle ilgili olarak bol miktarda yabancı kaynak bulunabilirken, Türkiye’de refah devleti konusu hakkında geniş bir yayın kaynağı bulunmamaktadır (Özdemir 2007; Aysan & Kaya 2008, 224). Sosyal politikanın uygulama alanlarının ve hedeflerinin tanımlandığı bu çalışmada, sosyal politikanın günümüzdeki doğası Türkiye’deki muhafazakar, sosyalist, liberal ve sosyal demokrat politika yaklaşımları vasıtasıyla incelenmiştir. Tüm sosyal politika yaklaşımlara bakıldığında, liberal yaklaşımın devletin müdahalesinden uzak bir sosyal dünya; sosyalist yaklaşımın sınıfsız, kamunun ağırlığının hissedildiği bir sosyal dünya yarattığı görülmektedir. Muhafazakâr yaklaşım ilerlemeyi geleneksel değerlerine bağlı olarak hedeflerken, sosyal demokrat yaklaşımın söyleminde, liberal ve sosyalist yaklaşımda olduğu gibi, eleştirel bir dil kullanılmakta olup, sosyal devleti destekleyen ve aynı zamanda bireysel özgürlükleri de korumaya çalışan bir yaklaşım görülmüştür. Bu durumun nedeni muhafazakâr yaklaşımın aynı zamanda iktidar partisi olmasıdır. Dolayısıyla diğer partilerin söylemleri sistem eleştirisi nitelikleri taşımaktadır

Anahtar Kelimeler

• Sosyal Politika
• Sosyal Devlet
• Siyasi Parti Programları

The Social Policy Vision of Political Parties in Modern Turkey

Öz

Kaynakça

1. Alcock P., May M., Rowlingson K. (2008). Sosyal Politika: Kuramlar ve Uygulamalar. Trans. Ş. Gökbayrak. Ankara 2011.
2. Aysan M. F. & Kaya A. (2008). “Türkiye’de Sosyal Politika Disiplininin ve Uygulamalarının Gelişimi”. Turkey Literature Studies Journal 6/11 (2008) 223-250.
3. Boratav K., Yeldan A. & Köse A. H. (2000). Globalization, Distribution and Social Policy: Turkey, 1980- 1998. CEPA Working Paper Series I Globalization, Labor Markets, and Social Policy a Project
4. Funded by the John D. and Catherine T. MacArthur Foundation Working Paper No. 20 February.
5. Buğra A. (2007). “Poverty and Citizenship: An Overview of the Social-Policy Environment in Republican Turkey”. Int. J. Middle East Stud. (2007) 33-52. Doi: 10.1017.S0020743806391039
6. Ersöz H. (2011). “Doğuşundan Günümüze Sosyal Politika Anlayışı ve Sosyal Politika Kurumlarının Değişen Rolü”. Istanbul University Faculty of Economics Journal 53/2 (2011) 119-144. Retrieved from http://dergipark.gov.tr/iuifm/issue/809/8772
7. Oral A. İ. et al. (2012). Sosyal Politika. Eskişehir 20121
8. Ören K. (2013). Sosyal Politika. Ankara 2013 3.

9. Özdemir S. (2005). “Sosyal Gelişim Düzeyleri Farklı Refah Devletlerinin Sınıflandırılması Üzerine Bir İnceleme”. Journal of Social Political Conferences (2005) 231-266. Source: .
10. Özdemir S. (2007). Küreselleşme Sürecinde Refah Devleti. 20072
11. Öztekin A. (2003). Siyaset Bilimine Giriş. 2003 4.
12. Şişman Y. (2017). “Türkiye’de Sosyal Politikanın Dünü, Bugünü: Hayırseverliğin Kurumsallaşması mı? Gelişim mi?”. Optimum Journal of Economics and Management Sciences 4/2 (2017) 1-22