Türkiye’de Kent-Kent Göçü Üzerine Bazı Değerlendirmeler

Kentleşme süreci olarak da adlandırılan kır-kent göç süreci, ülkemizde artık tamamlanmak üzeredir. 2015 yılı verilerine göre Türkiye’de kent nüfusu %92’ye ulaşmıştır. Kentlere yapılan göçlerin %73’ünü “kent-kent” göçü, bir diğer adlandırmayla “kentlerarası göç” oluşturmaktadır. Bu bağlamda kent-kent göçü tarihsel süreci içerisinde değerlendirilmiş, başta TÜİK verileri ve diğer veri kaynakları ile sürecin dinamikleri irdelenmiştir. Bu çalışma, Türkiye’nin güncel göç türü olan kent-kent göçünü kapsamlı bir biçimde değerlendirmek, nitelik ve niceliklerini belirleyerek bütünsel bir sonuca ulaşmayı amaçlamakta- dır. Yapılan literatür incelemesi sonucunda, kent-kent göçü üzerine mevcut çalışmaların ve veri kaynak- larının son derece sınırlı olduğu ve olguyu çoğunlukla kır - büyükkent arasında “aşamalı göç” çerçevesinde incelediği görülmüştür. Kentlerarası göçün, 1950’li yıllardan önceye dayandığı ve çoğunlukla küçük/orta ölçekli kentlerden büyükkentlere yapıldığı tespit edilmiştir. Bu göçlerin birincil nedeninin eğitim amaçlı olduğu, kadınların ve eğitimli nüfusun göçlere yoğun katılım gösterdiği bulgular arasındadır. Türkiye 21. yüzyılda yoğun bir biçimde gerçekleşecek kentlerarası göçe tanık olacaktır