Dolaşımdaki Bilginin Dijital Dönüşümü Sorunu: Dijital Kapitalizm ve Tasarım Yoluyla Aldatma
Öz
Bu çalışma, dijital teknolojilerin ve sosyal medya platformlarının yalnızca araçsal iletişim ortamları değil, bunun yanı sıra, gerçekliğin deneyimlenme kipini ve bilginin ontolojik statüsünü yeniden kuran sosyo-teknik yapılar olduğunu ileri sürmektedir. Fuchs’un dijital kapitalizm çözümlemesi temelinde bilgi–teknoloji–iletişim ilişkisi, veri–algoritma–platform ekseninde yeniden örgütlenen üretim ilişkileri içinde incelenmiştir. Bu yeni ilişkiler ağı içinde kullanıcılar, zamanın, dikkatin ve etkileşimin metalaştırılması yoluyla, “ücretsiz izleyici emeği” olarak, sermaye birikiminin kurucu momentine dönüştürülürler. Bu ontolojik yeniden yapılanmanın epistemolojik karşılığı ise dijital pozitivizm olarak ortaya çıkmaktadır. Toplumsal gerçekliği nicel veriye indirgeyen, bilgiyi teknik denetim ve öngörüye bağlı olarak temellendiren bu paradigma, Habermas’ın bilgi-kurucu ilgiler ayrımında, teknik ilginin hegemonik bir yapıya bürünmesine işaret eder ve teorik düşünme olanaklarını geri plana iterek bilgiyi hesaplanabilirlik rejimine tabi kılar. Buna paralel olarak “tasarım yoluyla aldatma”, epistemik normların arayüz ve algoritmik mimariye içkin biçimde yeniden yapılandırılması anlamına gelir ve bu yeni mimaride doğruluk, gerekçelendirme ve güvenilirlik gibi klasik ölçütlerin yerini görünürlük, etkileşim ve dolaşım alır. Böylece bilgi, gerçekliğin doğasına ilişkin normatif bir iddia olmaktan uzaklaşarak kullanıcıların psikolojik kesinliğini pekiştiren işlevsel bir tüketim nesnesine indirgenir. Dijital ortam ise ontolojik ve epistemolojik düzeyde araçsal rasyonalitenin belirlediği bir görünürlük rejimi olarak kamusal alanı rasyonel gerekçelendirmeden performatif aleniyete doğru dönüştüren bir yapı haline gelir.
Anahtar Kelimeler
The Problem of the Digital Transformation of Information in Circulation: Digital Capitalism and Dupery by Design
Öz
This study contends that digital technologies and social media platforms must be understood not as neutral instruments of communication but as socio-technical formations that reconfigure both the experiential disclosure of reality and the ontological status of knowledge. Drawing on Fuchs’s critique of digital capitalism, it situates the knowledge–technology–communication nexus within production relations reorganized around data extraction, algorithmic governance, and platform infrastructures. In this configuration, value is generated through the commodification of time, attention, and interaction, transforming users into “free audience labour” and subsuming subjectivity itself into the circuit of capital accumulation. The epistemological counterpart of this ontological shift is digital positivism, which reduces social reality to quantifiable data and grounds epistemic legitimacy in prediction, control, and operational efficiency. In Habermasian terms, this signals the ascendancy of the technical interest over practical and emancipatory reason, as critical reflection yields to regimes of calculability. Simultaneously, “dupery by design” captures the embedding of epistemic norms within interface architectures and algorithmic systems, where truth and justification are displaced by metrics of visibility and engagement. Knowledge thus becomes a consumable object producing psychological certainty, while the public sphere shifts from rational deliberation toward performative publicity structured by instrumental rationality.
Anahtar Kelimeler