-

Abstract

During the field surveys in wheat fields in the Mardin province of Turkey, 85 weed species belonging to 79 genus and 24 families of which one was monocotyledon and the remaining dicotyledonous were determined. In terms of frequencies, Avena sterilis L., Galium tricornutum Dandy and Sinapis arvensis L. were the most common weeds (>50,0%) while Cephalaria syriaca (L.) Schrad., Lolium perenne L., Vaccaria pyramidata Medik. and Vicia narbonensis L. were highly common ones (25,0%-49,9%). In terms of densities, A. sterilis was the most common weed species (over 3,00 plants per m2) followed by S. arvensis (2,00-2,99 plants/m²) and G. tricornutum (1,00-1,99 plants/m²)

Keywords

• -

Mardin Buğday Ekim Alanlarında Bulunan Yabancı Ot Türlerinin, Yaygınlıklarının ve Yoğunluklarının Belirlenmesi

Öz

Mardin ili buğday tarlalarında yapılan surveylerde; 1’i monokotiledon (Poaceae), diğerleri dikotiledon olan 24 familya’ya ait 79 cins ve 85 yabancı ot türü saptanmıştır. Rastlama sıklıklarına göre; Avena sterilis L., Galium tricornutum Dandy. ve Sinapis arvensis L. Çok Rastlanan (> % 50.0) yabancı otlar iken Cephalaria syriaca (L.) Schrad., Lolium perenne L., Vaccaria pyramidata Medik. ve Vicia narbonensis L. Yaygın Rastlanan (% 25.0 - % 49.9) yabancı otlardır.  Yoğunluklarına bakıldığında; A. sterilis (>3.00/m²) en yoğun tür olup, bunu S. arvensis (2.00-2.99 adet/m²) ve G. tricornutum (1.00-1.99 adet/m²) izlemektedir.

Anahtar Kelimeler

• Mardin, Buğday, Yabancı otlar, Yaygınlık, Yoğunluk

Kaynakça

1. Acıbuca V, 2010. Mardin ilinde makarnalık buğday üretim ekonomisi. Yüksek Lisans tezi, Çukurova Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Adana.
2. Anonim, 2009. Mardin Tarım Master Planı, Mardin.
3. Anonim, 2013. Meteoroloji İşleri İl Müdürlüğü Kayıtları, Mardin.
4. Arısoy H ve Oğuz C, 2005. Tarımsal Araştırma
5. Demir B, 2000. Diyarbakır ili nohut (Cicer arietinum L.) ekim alanlarında bulunan yabancı ot türlerinin belirlenmesi ve mücadeleleri. Yüksek Lisans tezi, Yüzüncü
6. Yıl Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Van. Direk M ve Gül A, 2003. Konya ticaret borsasında buğday fiyat oluşumunu etkileyen faktörler. Ticaret Borsası Dergisi, 16, Konya.
7. Güncan A, 1975. Erzurum Çevresinde Bulunan Yabancı Otlar
8. Bazılarının Yazlık Arpa ve Buğdayda Mücadele Araştırmalar. Atatürk Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Araştırma Serisi No: 135, 79s., Erzurum. Önemlilerinden Üzerinde Güncan A, 1980. Anadolu’nun Doğusunda

9. Buğday Ürününe Karışan Yabancı Ot Tohumları, Bunların Yoğunlukları ve Önemlilerinin Toplulukları Üzerinde Bir Araştırma. Atatürk Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Bitki Koruma Bölümü, 48s., Erzurum. Bitki Kadıoğlu İ, 1989. Çukurova Bölgesi Buğday
10. Ekiliş Alanlarında Görülen Yabani Yulaf (Avena spp.) Türleri, Gelişme Biyolojileri, Buğday ile Karşılıklı Etkileşimleri ve Kontrol Olanakları Üzerinde Araştırmalar. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Araştırma Yayınları Serisi, Yayın No: 66, 128s., Ankara. Karaca M, 2010. Yatık gökbaş (Centaurea depressa Bieb.) ve kokarot (Bifora radians
11. Bieb.)’un bazı biyolojik özellikleri ve konya yöresinde buğdayda ekonomik zarar eşiklerinin tespiti. Doktora tezi, Selçuk Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Konya. Karasu H ve Sönmez S, 1978. Marmara bölgesi’nde buğday tarlalarında sorun olan yabancı otlara karşı ilaç denemeleri. Zirai Mücadele Yıllığı, 2: 145-147.
12. Karlıil A, 1988. Bornova yöresindeki buğday tarlalarında saptanması, fide ve tohum morfolojilerinin belirlenmesi üzerinde incelemeler. Yüksek
13. Lisans tezi, Ege Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İzmir. yabancı otların Kordali Ş, 2002. Bayburt ili arpa, buğday, mercimek ve şekerpancarı tarlalarında görülen topluluk tohumlarının ürüne karışma oranları üzerinde araştırmalar. Doktora tezi, Atatürk Enstitüsü. Erzurum. yoğunlukları, oluşturma durumları ve Üniversitesi, Fen Bilimleri Saunders Company, 574s,
14. Orel E, 1996. Çukurova bölgesi buğday ve mısır ekim alanlarında bazı ekolojik faktörlerin göstergesi olabilecek yabancı ot türlerinin saptanması. Yüksek Lisans tezi, Çukurova Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Adana.
15. Özaslan C, 2011. Diyarbakır ili buğday ve pamuk ekim alanlarında sorun olan yabancı otlar ile üzerindeki fungal etmenlerin potansiyellerinin araştırılması. Doktora tezi, Selçuk Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Konya. ve bio-etkinlik
16. Özer Z, Kadıoğlu İ, Önen H ve Tursun N, 1998.
17. Herboloji (Yabancı Ot Bilimi), 2. Baskı. Gaziosmanpaşa Fakültesi Yayınları No: 20, Kitaplar Serisi No: 10, 403s., Tokat. Ziraat Pamukoğlu Z, 2011. Kahramanmaraş kırmızı biber alanlarında sorun olan yabancı otlar ve bunlarla mücadelede kritik periyodun belirlenmesi.
18. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Kahramanmaraş. Sönmez S, 1973. Buğday tarlalarında yabancı otlara karşı ilaç denemesi. Zirai Mücadele Yıllığı, 7: 92.
19. Taştan B ve Erciş A, 1991. Orta Anadolu bölgesi buğday ekim alanlarında gözlenen yabancı otların yayılış ve yoğunlukları üzerinde araştırmalar. Bitki Koruma Bülteni, 31: 39-60.
20. Tepe I, 1998. Van’da buğday ürününe karışan yabancıot tohumlarının yoğunluk ve dağılımları. Türkiye Herboloji Dergisi, 1 (2) 1
21. Uludağ A ve Katkat M, 1991. Güneydoğu Anadolu alanlarındaki alanlarının ve yoğunluklarının belirlenmesi üzerinde pamuk otların yayılış yabancı çalışmalar. VI. Türkiye
22. Fitopatoloji Kongresi (7-11 Ekim 1991, İzmir) Bildiriler, 125-131.
23. Uludağ A, 1993. Diyarbakır ve yöresinde buğday, mercimek kültürlerindeki önemli yabancı otların dağılışı ve bunların biyolojik özellikleri üzerinde araştırmalar. Yüksek
24. Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tokat. Cumhuriyet Uludağ A ve Katkat M, 1993. Güneydoğu
25. Anadolu bölgesinde meyve fidanlıklarında bulunan yabancı otlar ve yoğunluklarının belirlenmesi üzerinde çalışmalar. Türkiye I. Herboloji Kongresi (3-5 Şubat 1993, Adana) Bildiriler, 175-184.
26. Uluğ E, Kadıoğlu İ ve Üremiş İ, 1993.
27. Türkiye’nin Yabancı Otları ve Bazı Özellikleri. T.K.B. Adana Zirai Mücadele Araştırma Enstitüsü, Yay. No: 78, 513s., Adana. Ulusoy V, 2002. 2002 Ürün Raporları, Buğday
28. Raporu. T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Araştırma Planlama ve Koordinasyon Kurulu Başkanlığı, Ankara. Uygur FN, 1985. Untersuchungen zu art und
29. Bedeutung der Verunkrautung in der Cukurova Berücksictigung von Cynodon dactylon (L.) Pers. und Sorghum halepense (L.) Pers. PLITS, 1985/3 (5) Josef Margraf, 169s, Stuttgart, Germany. Besonderer
30. Uygur FN, Koch W ve Walter H, 1986.
31. Çukurova Bölgesi Buğday - Pamuk Ekim Sistemindeki Önemli Yabancı Otların Tanımı. Çukurova Üniversitesi 165s., Filder Stadt – Plattenhardt. Pres. etmenlerinin kullanılma araştırılması. Doktora Tezi, Çukurova Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Adana. biyolojik olanaklarının Uzun A, 19 Güneydoğu Anadolu bölgesi’nde hububatta yabancı otlara karşı ilaç denemeleri. Zirai Mücadele Yıllığı, 16: 170-1
32. Uzun A ve Nemli Y, 1985. Güneydogu
33. Anadolu bölgesindeki çeltik alanlarındaki bazı darıcan (Echinochloa spp.) ve bazı tek yıllık topalak (Cyperus spp.) türleri üzerinde Fitopatoloji Kongresi (8-11 Ekim 1985, İzmir) Bildiriler, 30. IV.Türkiye
34. Uzun A, 1988. Güneydoğu Anadolu Projesi
35. (GAP) kapsamına giren bazı illerde mercimekte üzerinde Fitopatoloji Kongresi (18-21 Ekim 1988,
36. Antalya) Bildiriler, 84. ot mücadelesi V. Türkiye Vrbnicanin S., Stevanovic ZD, Radovanov KJ, Uludag A, 2009. Weed management of small grain crops in Serbia: Enviromental and human impacts. Turkish Journal of
37. Agriculture and Forestry, 33, 325-337. Zel N, 1974. Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgeleri hububat tarlalarında mevcut yabancı ot çeşitleri üzerinde sürvey çalışması. Zirai Mücadele Araştırma Yıllığı, 8: