Mekândaki Teknolojik Ögelerin Çocuğun Zeka Alanlarını ve Bilişsel Gelişimini Destekleme Durumu

Öz

Çocuk mekânlarında gün geçtikçe kullanımı artan etkileşimli teknolojik ögeler, çocuk-mekân ilişkisinde farklı görevler üstlenmektedir. Çocukluk evresindeki gelişim dönemlerini iyi bilmek ve buna uygun tasarımlara yer vermek, mekândaki teknolojik ögelerin çocuk gelişimi üzerindeki olumlu etkisini artıracaktır. Bu noktadan yola çıkarak, mekânlarda kullanılan etkileşimli teknolojilerin çocuğun gelişimi üzerindeki etkisinin ne yönde olabileceğinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Araştırma kapsamında seçilen 10 mekândaki etkileşimli ögenin çocuk gelişimi üzerindeki etkisi, yaş grubu gelişim özellikleri ve çoklu zekâ kuramı üzerinden çok yönlü analiz edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda, etkileşimli ögelerin çocukların yaş gruplarına uygun olarak farklı duyulara hitap ederek dikkat çekici formlarda tasarlanması, sosyalleşme ihtiyacını karşılaması ve etkileşim bitince mekânsal bütünlüğü sağlayacak şekilde kullanılması, teknolojiyi mekân ve kullanıcısı açısından etkin bir öge hâline getirmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Çocuk
• Çocuk Gelişimi
• Etkileşimli Teknoloji
• Mekan
• Zeka Kuramı

Technological Elements in Space Support the Child's Intelligence Areas and Cognitive Development

Abstract

Interactive technological elements, which are increasingly used in children's spaces, undertake different tasks in the relationship between child and space. Knowing the developmental stages in childhood and including appropriate designs will increase the positive effect of technological elements in the space on child development. Based on this point, it is aimed to reveal how interactive technologies used in spaces can have an impact on child development. Within the scope of the research, the effect of interactive elements in 10 selected spaces on child development was analyzed in a multidimensional way through age group development characteristics and multiple intelligence theory. As a result of the analysis, the design of interactive elements in remarkable forms by appealing to different senses in accordance with the age groups of children, meeting the need for socialization and using them in a way to ensure spatial integrity after the interaction is over makes technology an effective element in terms of space and its user.

Keywords

• Child
• Child Development
• Interactive Technology
• Space
• Theory of Intelligence

Kaynakça

1. Akbulut, Y. (2013). Çocuk ve ergenlerde bilgisayar ve internet kullanımının gelişimsel sonuçları. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 53-68.
2. Akkoyunlu, B., ve Tuğrul, B. (2002). Okul öncesi çocukların ev yaşantısındaki teknolojik etkileşimlerinin bilgisayar okuryazarlığı becerileri üzerindeki etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(23), 12-21.
3. Alayyoub, B. (2022). Çocuk hastanelerinde hasta deneyimini geliştirmeye yönelik etkileşimli tasarım kullanımı: Çocuk dostu etkileşimli bir görsel tasarım önerisi (Yayın No. 737928). [Yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi Veri Tabanı.
4. Altan, M. Z. (2011). Çoklu zekâ kuramı ve değerler eğitimi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 1(4), 53-57.
5. Archdaily (2016, December 26). Translucent Wood and Light Installation Brightens Children’s Hospital in Australia. https://www.archdaily.com/802196/translucent-wood-and-light-installation-brightens
6. Arısoy, Ö. (2009). İnternet bağımlılığı ve tedavisi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 1(1), 55–67.
7. Aydın, B. (2005). Gelişim ve öğrenme. Nobel Yayın Dağıtım.
8. Bareconductive (2021, 21 Eylül). MuCiK - An Interactive Musical Table. https://www.bareconductive.com/blogs/community/mucik-an-interactive-musical-table

9. Behance (2023). Istanbul-O-Matik. Erişim tarihi: 22.07.2023 https://www.behance.net/gallery/17501743/Istanbul-O-Matik
10. Behance (2023). Interactive Musical Table for Cerebral Palsy Kids, Erişim tarihi: 22.07.2023, https://www.behance.net/gallery/123560861/Interactive-Musical-Table-for-Cerebral-Palsy-Kids
11. Bulut, A. (2018). Okul öncesi öğrencilerinin teknoloji kullanımlarına ilişkin alışkanlıklarının gelişim özellikleri üzerindeki etkileri. Eğitimde Yeni Yaklaşımlar Dergisi, 1(1), 52-69.
12. Core77 (t.y.). How Dalziel and Pow Realized This Awesome Interactive Touch Wall. Erişim tarihi: 22.07.2023 https://www.core77.com/posts/35697/How-Dalziel-and-Pow-Realized-This-Awesome-Interactive-Tou%20ch%20-Wall
13. Çelenk, A. ve Kurak Açıcı, F. (2022). Tasarımda yeni yaklaşımlar: Refik Anadol ve makine hatıraları. Akademik Sanat, 17, 73-86.
14. Designboom (2023). Firewall. Erişim tarihi: 22.07.2023, https://www.designboom.com/art/firewall/
15. Doggett, L. (2014). Bringing the tech revolution to early learning. U.S. Department of Education. https://blog.ed.gov/2014/04/bringing-the-techrevolution-to-early-learning/
16. Exporabbit (2023). https://www.exporabbit .com/portfolio/items/viimsi-raamatukogu/
17. Feeldesain (2014, 14 Nisan). Interactive Objects – Milan Design Week 2014, https://www.feeldesain.com/interactive-objects-fuorisalone-2014.html
18. Fish, A. M., Li, X., McCarrick, K., Butler, S. T., Stanton, B., Brumitt, G. A., Bhavnagri, N., P., Holtropt, T. & Partridge, T (2008). Early childhood computer experience and cognitive development among urban low-income preschoolers. Journal of Educational Computing Research, 38(1), 97-113. https://doi.org/10.2190/EC.38.1.e
19. Fitnessgaming (2017, 18 Aralık). Augmented Climbing Wall Creates Value for Business Owners. https://www.fitness-gaming.com/news/events-and-fun/augmented-climbing-wall-creates-value-for-business-owners.html
20. Griffiths, M. (1995). Technological addictions. Clinical Psychology Forum, 71, 14-19.
21. Gül, H. (2015). Kamu politikası analizi, yöntemleri ve teknikleri. Yasama Dergisi, 29, 5-31.
22. Harris, C., & L. Straker (2000). Survey of physical ergonomics issues associated with school children's use. International Journal of Industrial Ergonomics, 26, 337-346.
23. Hemmingsson, E., & Ekelund, U. (2007). Is the association between physical activity and body mass index obesity dependent? International Journal of Obesity, 31(4), 663-668.
24. İnanç Y. B., Bilgin, M. ve Kılıç A. M. (2004). Gelişim psikolojisi: Çocuk ve ergen gelişimi. Nobel Kitabevi.
25. Karakuzu, E. ve Aksu, G., A., (2022). Çocuk dostu kent kavramının çocuk – oyun – mekân ilişkileri ve paydaşlar çerçevesinde değerlendirilmesi, Journal of Technology and Applied Sciences, 4(2), 147-156.
26. Kautiainen, S., Koivusilta, L., Lintonen, T., Virtanen, S. M., & Rimpelä, A. (2005). Use of information and communication technology and prevalence of overweight and obesity among adolescents. International Journal of Obesity, 29(8), 925-933.
27. Kıpırtı, S. (2019). Çocuk oyun alanları tasarımlarının mekansal kurgu açısından değerlendirilmesi: Maltepe - Kadıköy kıyı şeridi örneği (Yayın No. 618590). [Yüksek Lisans Tezi, Maltepe Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi Veri Tabanı.
28. Kuzu, A. (2011). Çoklu ortam uygulamalarının kuramsal temelleri. Ö. Özgür Dursun ve H. Ferhan Odabaşı. (Ed.). Çoklu Ortam Tasarımı, 2-33, Pegem Akademi.
29. Linebarger, D. L., & Piotrowski, J. T. (2009). TV as storyteller: How exposure to television narratives impacts at–risk preschoolers’ story knowledge and narrative skills. British Journal of Developmental Psychology, 27(1), 47–69.
30. Merriam, S. B. (1988). Case study research in education. Jossey-Boss Publishers.
31. Mustafaoğlu, R., Zirek, E., Yasacı, Z. ve Razak Özdinçler, A. (2018). Dijital teknoloji kullanımının çocukların gelişimi ve sağlığı üzerine olumsuz etkileri. The Turkish Journal on Addiction, 5, 227–247.
32. Oktaylar, H.C. (2017). Gelişim psikolojisi. Yargı Yayınevi.
33. Pattu (2023, 22 Haziran). İstanbul-o-matik. https://www.pattu.net/istanbul-o-matik
34. Retaildesign (2017, 5 Haziran). #tipic #italiangestures installations by Tipic at Biffi, Milan – Italy. https://retaildesignblog.net/2017/06/05/tipic-italiangestures-installations-by-tipic-at-biffi-milan-italy/
35. Rideout, V. J., & Hamel, E. (2006). The media family: Electronic media in the lives of infants, toddlers, preschoolers, and their parents. Menlo Park, CA: Kaiser Family Foundation.
36. Rogers, P. L. (2002). Designing instruction for technology-enhanced learning. Idea Group Publishing.
37. Rosen, L. D., Lim, A., Felt, J., Carrier, L. M., Cheever, N. A., Lara-Ruiz, J., & Rokkum, J. (2014). Media and technology use predicts ill-being among children, preteens and teenagers independent of the negative health impacts of exercise and eating habits. Computers in Human Behavior, 35, 364–375.
38. Saban, A. (2001). Çoklu zeka teorisi ve eğitim, Nobel Yayın Dağıtım.
39. Talu, N. (1999). Çoklu zeka kuramı ve eğitime yansımaları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(15), 164-172.