The Use of Modular Spaces in Interior Architecture Education: A Study on Student Experiences

Öz

Design studios are teaching environments that form the foundation of interior architecture education, where students generate knowledge and develop subjective experiences through a learning-by-doing model. Different approaches can be used in design studios to improve students' problem-solving skills and to make the process more systematic. One of these approaches, modular design, is shaped by a working logic based on predetermined units and directly affects students' design processes. The aim of this study is to evaluate the effects of the modular design method on the design processes of students who are new to design education in interior architecture. The study includes a sample of students who have completed the design studio course, which is a preparatory course for the project courses in the first-year curriculum of the Interior Architecture Department at Yeditepe University. In this study, a survey method was used to reveal students' experiences regarding the modular design process, and the data obtained were statistically analyzed. The findings show that modular design facilitates role in students' programming and design development processes; however, it may be partially limiting for some students. The results indicate that the modular approach should be considered in design education with both supportive and debatable aspects.

Anahtar Kelimeler

• Interior Architecture
• Design Education
• Modular Design

Etik Beyan

This research was carried out pursuant to the authorisation decision No. 06/2025, dated 17 June 2025, issued by the Scientific Research and Publication Ethics Committee for the Social and Human Sciences at the Rectorate of Yeditepe University.

İç Mimarlık Eğitiminde Modüler Mekân Kullanımı: Öğrenci Deneyimleri Üzerine Bir Araştırma

Öz

Tasarım stüdyoları, öğrencilerin yaparak öğrenme modeli ile bilgi ürettikleri ve öznel deneyimler geliştirdikleri, iç mimarlık eğitiminin temelini oluşturan öğretim ortamlarıdır. Tasarım stüdyolarında öğrencilerin problem çözme yetkinliklerini geliştirmek ve süreci daha sistematik bir yapıya kavuşturmak amacıyla farklı yaklaşımlar kullanılabilmektedir. Bu yaklaşımlardan biri olan modüler tasarım, önceden belirlenmiş birimlere dayalı çalışma mantığıyla şekillenmekte olup öğrencilerin tasarım süreçlerini doğrudan etkilemektedir. Bu çalışmanın amacı, modüler tasarım yönteminin tasarım eğitimine yeni başlayan öğrencilerin iç mimarlık eğitiminde tasarım süreçlerine olan etkilerini değerlendirmektir. Çalışma, Yeditepe Üniversitesi İç Mimarlık Bölümü birinci sınıf müfredatında bulunan proje derslerine hazırlık niteliği taşıyan tasarım stüdyosu dersini tamamlayan öğrencilerden oluşan örneklem alanını kapsamaktadır. Araştırmada, öğrencilerin modüler tasarım sürecine ilişkin deneyimlerini ortaya koymak amacıyla anket yöntemi kullanılmış ve elde edilen veriler istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Bulgular, modüler tasarımın öğrencilerin programlama ve tasarım geliştirme süreçlerinde kolaylaştırıcı bir rol üstlendiğini ancak bazı öğrenciler için kısmen sınırlayıcı olabileceğini göstermektedir. Elde edilen sonuçlar, modüler yaklaşımın tasarım eğitiminde hem destekleyici hem de tartışmaya açık boyutlarıyla ele alınması gerektiğine işaret etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• İç Mimarlık
• Tasarım Eğitimi
• Modüler Tasarım

Etik Beyan

Bu araştırma, Yeditepe Üniversitesi Rektörlüğü Sosyal ve Beşerî Bilimler Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Kurulunun 17.06.2025 tarihli ve 06/2025 sayılı izin Kararı ile gerçekleştirilmiştir.

Kaynakça

1. Asimow, M. (1962). Introduction to design. Prentice Hall.
2. Barnette, J. J. (2000). Effects of stem and Likert response option reversals on survey internal consistency: If you feel the need, there is a better alternative to using those negatively worded stems. Educational and Psychological Measurement, 60(3), 361–370. https://doi.org/10.1177/00131640021970592
3. Eriş, Ö. U., Soyer, A. ve Asan, U. (2015). Organizasyonel Modülerlik: Literatür Araştırması. Selçuk Üniversitesi Mühendislik, Bilim ve Teknoloji Dergisi, 3(3), 12-24. https://izlik.org/JA45BF54ZX
4. Lawson, B. (2005). How designers think: The design process demystified (4 Bs.). Routledge.
5. Matchett, E. (1968). Control of thought in creative work. Chartered Mechanical Engineer, 14(4).
6. Onur, D. ve Zorlu, T. (2017). Tasarım stüdyolarında uygulanan eğitim metotları ve yaratıcılık ilişkisi. Turkish Online Journal of Design Art and Communication, 7(4), 542–555. https://doi.org/10.7456/10704100/002
7. Orbey, B. ve Sarıoğlu Erdoğdu, G. P. (2020). Design process re-visited in the first year design studio: Between intuition and reasoning. International Journal of Technology and Design Education, 31, 771–795. https://doi.org/10.1007/s10798-020-09573-2
8. Orbey, B., Yazar, N. E. ve Sarıoğlu Erdoğdu, G. P. (2022). Tasarım süreci ve aşamalarının nitel bir analizi: Mimari strüktürler çalıştayının ardından. Mimarlık ve Yaşam, 7(3), 871–887. https://doi.org/10.26835/my.1127504

9. Özbek, H. ve Keskin, S. (2007). Standart sapma mı yoksa standart hata mı? Van Tıp Dergisi, 14(2), 64–67.
10. Özel, Y. ve Kayacan, B. (2020). Seri, bant üretimin mobilya tasarım-üretim sürecine etkisi ve modüler mobilya. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, 19, 623–632. https://doi.org/10.31590/ejosat.742261
11. Schön, D. A. (1983). The reflective practitioner: How professionals think in action. Basic Books. https://doi.org/10.4324/9781315237473
12. Soliman, A. M. (2017). Appropriate teaching and learning strategies for the architectural design process in pedagogic design studios. Frontiers of Architectural Research, 6(2), 204–217. https://doi.org/10.1016/j.foar.2017.03.002
13. Sunsal, B. (2022). The effect of modular systems on spatial design and diversity: Analysis through constructed modular buildings [Yüksek lisans tezi, Bilkent Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi Veri Tabanı.
14. Torun, T. ve Tatar, E. (2023). Mimarlık eğitiminde oyunlaştırmaya dayalı bir tasarım süreci modeli önerisi. Bodrum Journal of Art and Design, 2(1), 128–148. https://doi.org/10.58850/bodrum.1195368