Distance Education Model in The Pandemic Process: Student Experiences of Interior Design Education

Abstract

With COVID-19, the traditional (face-to-face) education model has been replaced by an emergency structured web-based distance education model. This research aims to evaluate the positive and negative aspects of the distance education application in terms of students. The sampling area consists of second-year students who take a project course in the interior design department of a state university in the spring semester of 2019-2020. The phenomenological approach, one of the qualitative research methods, was used in the study and 23 students were participated in the questionnaire study sent over the internet. The data obtained through student feedbacks were analyzed and the perspectives of students towards the distance education system were determined. It is thought that the research may be important in terms of enabling the evaluation of the positive and negative aspects of the distance education model through a discipline where applied courses such as interior design are predominant.

Keywords

• Distance Education
• Distance Emergency Education
• Interior Design Education
• Project Lesson
• Student Experience.

Pandemi Sürecinde Uzaktan Eğitim Modeli: İç Mimarlık Eğitiminde Öğrenci Deneyimleri

Öz

Dünya’nın mücadele ettiği COVID-19, yaşamı tüm boyutlarıyla olumsuz etkilemiş ve eğitim de bu olumsuz durumdan payını almıştır. Geleneksel (yüz yüze) eğitim modeli, yerini acil yapılandırılmış web tabanlı uzaktan eğitim modeline bırakmıştır. Bu araştırma da eğitimin uzaktan acil eğitim uygulamasıyla devam etmesinden dolayı, sistemin öğrenciler açısından olumlu-olumsuz yönlerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Örneklem alanını, 2019-2020 Bahar döneminde, bir devlet üniversitesinin iç mimarlık bölümünde uygulamalı ders olan proje dersini alan ikinci sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden fenomenolojik yaklaşım kullanılmış ve internet ortamından gönderilen anket çalışması ile araştırmaya 23 öğrencinin katılımı sağlanmıştır. Anket çalışması neticesinde, öğrenci geri bildirimleri ile elde edilen verilerin analizi yapılmış ve dersi alan öğrencilerin, uzaktan eğitim sistemine olan bakış açıları belirlenmiştir. Araştırmanın, pandemi sürecinde ara verilen geleneksel (yüz yüze) eğitime bir alternatif olarak yapılandırılan uzaktan acil eğitim modelinin olumlu-olumsuz yönlerinin, iç mimarlık gibi uygulamalı derslerin ağırlıklı olduğu bir disiplin üzerinden değerlendirme yapabilmeye imkân tanıması açısından önemli olabileceği düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Uzaktan Eğitim
• Uzaktan Acil Eğitim
• İç mimarlık Eğitimi
• Proje Dersi
• Öğrenci Deneyimi.

Kaynakça

1. Adıgüzel, D. (2012). Mimarlığın Enformel Eğitim Alanı Olarak Çevresel Yaklaşım Konulu Yarışmalar: Ekopavyon Proje Yarışması Örneği. GreenAge Symposium,
2. Arat T. ve Bakan, Ö. (2011). Uzaktan Eğitim ve Uygulamaları. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 14 (1-2), ss. 363-374
3. Bakioğlu, A. ve Can, E. (2014). Uzaktan eğitimde kalite ve akreditasyon. Ankara: Vize Yayıncılık.
4. Curabay, Şensu ve Emine Demiray. (2002). 20. Kuruluş yılında Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Sistemi ve Açıköğretim Fakültesi Eğitim Televizyonu (ETV). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
5. Çetinkaya, Ç. (2014). Basic Design Education Parameters In Turkey. Humanitas, Sayı: 4.
6. Çoban, Serhat (2013). Uzaktan ve Teknoloji Destekli Eğitimin Gelişimi, İstanbul: XVI. Türkiye’de İnternet Konferansı Bildiri Kitabı.
7. Demirbaş, O. (2014). IFI İç mekanlar deklerasyonu kapsamında içmimarlık tartışmaları1 “Kimlik”. TMMOB İçmimarlar Odası, İçmimar Dergisi, sayı:34, ss. 73-75.
8. Erbaş, Ç. (2020). Korona Sürecinin Eğitim Modeli: Acil Uzaktan Öğretim.

9. Fourie, Ina. (2001). Tha use of CAI for distance teaching in the formulation of search strategies. Library Trends 50 (1), ss. 110-129. Gökmen, H., Süer, D. (2003). Dosya: Mimarlık Eğitiminde Tasarım Stüdyolarına Farklı Yaklaşımlar: Mimari Tasarım Stüdyosunun Elemanları.
10. Ege Mimarlık, 47, ss. 6-7.
11. Göksel, N. (2015). Distance Education: A System View of Online Leraning. AUAd, 1(1), ss. 129-138
12. Gör, I. (1997). İçmimarlık Kavram ve Terimleri Sözlüğü. Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi, İstanbul: İçmimarlık Yayınları 1.
13. Gürel M., Potthoff J. (2006). Interior Design in Architectural Education. The Authors. Journal compilation NSEAD/Blackwell Publishing Ltd.
14. Kırık A. (2014). Uzaktan eğitimin tarihsel gelişimi ve Türkiye’deki durumu. Marmara Üniversitesi İletişim Dergisi, Sayı: 21, ss. 73-94.
15. Nizam, Feridun (2004). “Eğitim-Öğretimde Kitle İletişim Araçlarının Kullanım Olanakları ve Avantajları”, Trabzon: KATÜ Akademik Bilişim 2004, ss.1-17.
16. Odabaş, H. (2004). İnternet Tabanlı Uzaktan Öğrenim Modelinin Bilgi Hizmetlerine Yönelik Yüksek Öğretim Programlarında Kullanımı. Kütüphaneciliğin Destanı Uluslararası Sempozyumu 21-24 Ekim 2004, Ankara: (Bildiriler)
17. Uluçay N., Kaptan B.(2018). İçmimarlık Mesleği ve Eğitim Tarihi. The Journal of Academic Social Science, Yıl: 6, Sayı: 80.
18. Trigwell, K. (2006). Phenomenography: An approach to researh into geography education. Journal of Geography in Higher Education, 30(2), ss. 367-372.
19. URL-1. https://sozluk.gov.tr/ (25.08.2020)
20. URL-2. https://dictionary.cambridge.org/tr/s%C3%B6zl%C3%BCk/ingilizce/distance-learning (25.08.2020)
21. URL-3. https://www.britannica.com/topic/distance-learning (25.08.2020)
22. URL-4. https://www.igi-global.com/dictionary/distance-education/7981 (25.08.2020)
23. URL-5. Polat, F., Kamalak, S., Ekiz, B. (ty). Uzaktan Eğitim Türleri. https://slideplayer.biz.tr/slide/1925995/ (26.08.2020)
24. URL-6. Gülbahar, Y. (ty). Uzaktan Eğitimin Temelleri. https://acikders.ankara.edu.tr/pluginfile.php/76383/mod_resource/content/0/e-ogrenme-01.pdf (26.08.2020)
25. URL-7. https://www.cidq.org/ (26.08.2020)