Araştırma Makalesi

SANAT NESNESİ OLARAK CAM: MİLLÎ SARAYLAR İDARESİ BAŞKANLIĞI ENVANTERİNE KAYITLI REVZENLER

Sayı: 27 24 Aralık 2024
PDF İndir
EN TR

SANAT NESNESİ OLARAK CAM: MİLLÎ SARAYLAR İDARESİ BAŞKANLIĞI ENVANTERİNE KAYITLI REVZENLER

Öz

Revzenler, cam sanatının bir dalı olarak tarihî yapıları aydınlatan ve tezyin eden pencerelerdir. Türk-İslâm mimarisinin doğal aydınlatma araçlarından olan revzenler, gerek kurşun yerine alçı kalıpların kullanılması gibi teknik gerekse kemer formu ve süsleme motifleri gibi tezyinî özellikleriyle özgün bir kimliğe sahiptir. Mimarinin bütünü ile uyumlu ve İslâm medeniyetini meydana getiren düşünce dünyasından beslenen bir estetik kaygı ile düzenlenmişlerdir. Mimari yapılarda ve orijinal konumlarında günümüze ulaşan revzenler olmakla beraber restorasyon ve yenileme gibi sebeplerle bulundukları yapılardan sökülüp müzelere intikal eden revzenler de mevcuttur. Bu kapsamda Beykoz Cam ve Billur Müzesi, revzenlere ayrılan seksiyonu ile önemli bir yere sahiptir. T.C. Cumhurbaşkanlığı Millî Saraylar Başkanlığı envanterine kayıtlı olup müzede teşhir edilmeyen revzenler ise Topkapı Sarayı Aziziye depolarında muhafaza edilmektedir. Bu makalede Beykoz Cam ve Billur Müzesi ile Topkapı Sarayı Aziziye deposunda yer alan toplam on altı adet revzen form, teknik ve tezyinî özellikleri ile tarihlendirme ve imal edildikleri dönemin revzen yapımına açıklık getiren detayları bakımından incelenmiştir.

Anahtar Kelimeler

Türk-İslâm Mîmarisi , Aydınlatma , Cam Sanatı , Millî Saraylar , Beykoz Cam ve Billur Müzesi , Osmanlı Revzenleri , Revzen-i Menkûş

Kaynakça

  1. Arseven, Celal Esad. Sanat Ansiklopedisi. İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı, 1975.
  2. Barkan, Ömer Lütfi. Süleymaniye Camii ve İmareti İnşaatı (1550- 1557). Ankara: Türk Tarih Kurumu, 1972.
  3. Doğanay, Aziz. “Hatayî Üslubu Motifler”, Hat ve Tezhip Sanatı. Ed. Ali Rıza Özcan. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı, 2009: 437-449.
  4. Doğanay, Aziz, Merve Akyüz. “İslîmî/Rûmî ve Hatâyî Motifinin Köken Meselesi: Timûrî Tezyînât Üslûbunun Osmanlı Sanatına Yansımaları ve İstanbul Üslûbunun Teşekkülü”, Türklük Araştırmaları Dergisi. 3/1 (2024): 31-77.
  5. Dündar, Abdulkadir. “Bir Belgeye Göre Amasya II. Bayezid Külliyesi”, AÜİFD. 44/2 (2003): 140-172.
  6. Hasol, Doğan. Ansiklopedik Mimarlık Sözlüğü. İstanbul: YEM Yayınları, 1998.
  7. Kalfazade, Kalfazade. “Cenâbî Ahmed Paşa Camii”, TDV İslam Ansiklopedisi. Cilt 7, İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 1993: 351-352.
  8. Kütükoğlu, Mübahat S. Osmanlılarda Narh Müessesi ve 1640 Tarihli Narh Defteri. İstanbul: Enderun Kitabevi, 1983.
  9. Özaltın, Fatma Nilhan, Filiz Ölmez. “Osmanlı Dönemi Minyatürlerinde El Sanatlarından İzler”, Art-e Sanat Dergisi. 4/7 (2011): 1-30.
  10. Özet, Aynur. Dipten Gelen Parıltı: Bodrum Sualtı Arkeoloji Müzesi Eserleri. Ankara: Kültür Bakanlığı, 1998, https://ekitap.ktb. gov.tr/TR-80584/camcilik-ve-yapim-teknikleri-ile-ilgili-sozluk. html#:~:text=Noble (19.08.2014).

Kaynak Göster

Chicago
Doğan, Belkıs. 2024. “SANAT NESNESİ OLARAK CAM: MİLLÎ SARAYLAR İDARESİ BAŞKANLIĞI ENVANTERİNE KAYITLI REVZENLER”. Milli Saraylar Sanat Tarih Mimarlık Dergisi, sy 27: 127-51. https://izlik.org/JA83JU76JA.