Sultan II. Abdülhamid, Osmanlı Devleti’nin en zorlu döneminde, 1876’dan başlayarak
1909 yılına kadar, 33 yıldan fazla bir süre devleti başarıyla yönetmiş bir padişahtır.
Bu büyük devlet adamı bir yandan devlet işlerine yoğun vakit harcarken bir
yandan da bu yoğun işleri arasında çocuklara ve onların sorunlarına zaman ayırmış,
önem vermiş ve onlara yönelik politikalar, çözümler üretmiştir. Sultan II. Abdülhamid’in
bu çocuk sevgisinin arka planında hiç şüphesiz kendi çocuklarına olan düşkünlüğünün
büyük payı vardır.
“Sultan II. Abdülhamid’in 17 çocuğu vardı. Bu çocuklardan ilk üçü, yâni Ulviye
Sultan, Mehmed Selim Efendi ve Zekiye Sultan onun şehzâdelik döneminde, diğerleri
de padişahlığı döneminde dünyaya gelmişlerdir. Padişahın 17 çocuğundan dördü,
yâni Ulviye Sultan, Hatice Sultan, Bedreddin Efendi ve Samiye Sultan çocuk yaşta
ölmüşlerdir.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Osmanlı Eğitim Tarihi, Yakınçağ Osmanlı Tarihi |
| Bölüm | Derleme |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 2 Haziran 2016 |
| Yayımlanma Tarihi | 27 Aralık 2016 |
| IZ | https://izlik.org/JA72SN53WP |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2016 Sayı: 15 |
Millî Saraylar Sanat-Tarih-Mimarlık Dergisi (MİSAD) Creative Commons Atıf-Gayriticari 4.0 Uluslararası Lisansı (CC BY NC) ile lisanslanmıştır.
National Palaces Journal of Art-History-Architecture (MİSAD) is licensed with Creative Commons Attribution International (CC BY NC) 4.0.