Sultan II. Abdülhamid Döneminde Mâbeyn-i Hümâyûn

Mâbeyn; “Mâ” ve “Beyn” kelimelerden oluşan Arapça bir terkip olup “iki şeyin arası” anlamına gelir. “Mâbeyn-i Hümâyûn”, “Mâbeyn-i Hümâyûn-ı Cenâb-ı Mülûkâne” olarak da kullanılırdı. Bununla beraber, “Mâbeyn” denince, genel itibarıyla yönetim yeri olarak Saray anlaşılırdı.1 Kaynaklarda, sarayların resmî bölümüne neden bu adın verildiğine dair net bir bilgi tespit edilememektedir. Bununla beraber, Osmanlı saraylarının Mâbeyn dairelerinin işleyişi ve kadrosu incelendiğinde bu tanımlamanın ipuçları belirmektedir. Bu bağlamda Mâbeyn-i Hümâyûn’un işleyişinde belirleyici rol ve etkileri olan mâbeynciler sarayla dış daireler arasındaki irtibatı sağlarlar; huzura kabule edilecek yerli ve yabancı devlet adamlarının sarayda karşılanması ve ağırlanması işleri ile ilgilenirdi.