Öz

Türkiye’de sağlık hizmetleri, 1923’te Cumhuriyet’in kuruluşundan 1982 yılına kadar devletin sunması gereken bir hizmet olarak kabul edilmiştir. Devletin sağlık hizmeti sunması önceleri yasalarla düzenlenmiştir. Daha sonra anayasa hükmü olarak 1961 Anayasası içinde yer almıştır. Türkiye’de çağdaş hekimlik uygulamalarına geçişin en önemli adımı, 1961 yılında kabul edilen “Sağlık Hizmetlerinin Sosyalleştirilmesi Hakkındaki Kanun” ile atılmıştır. Bu Kanun eşitlikçi bir yaklaşımla hazırlanmıştır ve Türkiye’de tüm sağlık hizmetlerinin bir devlet görevi olduğunu kabul etmektedir. Kanunla birinci basamak hizmetlerin kırsal kesime kadar yayılarak herkesin sağlık hizmetinden yararlandırılması ve koruyucu ve iyileştirici sağlık hizmetlerinin entegre biçimde bir arada yürütülmesi hedeflenmiştir. Kanun ayrıca kamu sektöründe sağlık hizmetlerinin tek elden yönetimini, halk ile bütünleşmeyi ve kamu sektöründe hekimlerin tam süre çalışma ilkesini getirmektedir.

SAĞLIK REFORMLARI VE İŞYERİ HEKİMLİĞİ: NELER OLUYOR?

Öz

Kaynakça

1. OECD, Towards High-Performing Health Systems Summary Report, The OECD Health Project, Paris, 2004. http://www.oecd.org/ dataoecd/7/58/ 317 85551. pdf .
2. Pala K., Türkiye İçin Nasıl Bir Sağlık Reformu? Milliyet Gazetesi Örsan Öymen Anısına Yılın İnceleme Ödülü, 2006. http://halksagligi.uludag.edu.tr/ turkiye_icin_ nasil_bir_ saglik_reformu.pdf.
3. Savaş B. S., et al. In Thomson, S. and Mossialos, E., eds. Health care systems in transition: Turkey. Copenhagen, European Observatory on Health Care Systems, 4(4), 2002.
4. WHO, Health Care Systems in Transition HiT summary, Turkey. European Observatory on Health Systems and Policies, 2004.
5. TTB, Sağlıkta Dönüşüm Programı 2003 Türkiye’sinde Halka Hekimlere Sağlık Personeline Ne Getiriyor? Türk Tabipleri Birliği, Ankara, 2003.
6. WHO, World Health Statistics 2009. http:// www.who.int/ whosis/whostat/EN_ WHS09_Full.pdf
7. Sosyal Güvenlik Kurumu 2009. http://www.sgk.gov.tr/wps/wcm/connect/bd8860804f1 899e1abe6bf2 2801f22d5/2009_06_mali.xls? MOD= AJPERES.
8. Burgermeister J., Germany reaches controversial deal on healthcare reform, BMJ, 2003; 327:250.

9. Sheldon T., Dutch government introduces swingeing cuts to health spending, BMJ, 2003;327:641.
10. Creese A., “User fees: They don't reduce costs, and they increase inequity”, BMJ, 1997;315:202-203 (26 July).
11. http://www.tumgazeteler.com/?a=5243959 (Erişim 8 Aralık 2009).
12. Sosyal Güvenlik Kurumu Sigortalı İstatistikleri, http:// www.sgk.gov.tr/wps/portal/ ut/p/c1/04_SB8K8xLLM9 MSSzPy8xBz9CP0os_gAS-PAAE8TIwN3d09AyNjr1 AnQ6dgQ-dgI6B8JJK8hZuHOVDeMNTI1cXY0M DdiIBuP4_83FT9gtyIcgCElpjh/dl2/d1/L2dJQSEvU Ut3QS9ZQnB3LzZfUDkzUVBJNDIwODhVMTAy VkRLTElJT DBPODA / .
13. Yücesan Özdemir G., “Emek Süreci, Denetim ve Emek Rejimleri:Taşeron Çalışma Üzerine İlk Notlar”, TTB, Toplum ve Hekim Dergisi, Temmuz-Ağustos 2008; 23(4):254-262.l kaçınılmazdır.