1975-2005 Arası Türkiye Sanat Üretiminde “Toplu Sergiler” ve “Kavramsallaştırma”

Öz

Sanatta kavramsallaştırma ve bir kavramın sanatın konusu haline gelmesi birbiri ile ilişkili olmakla birlikte, farklı iki duruma işaret etmektedir. Batı sanat tarihinde sanatta kavramsallaştırma olgusunun, sanatın hayat ile bütünleşmeyi istemesinden bağımsız olmadığı görülür. Sanatçılar, sanatın kendisini, tanımını, kurumsallaşmasını, sanat-toplum ilişkisini vs. zihinsel bir uğraş olarak ele almışlardır. dada, Kavramsal Sanat, Fluxus gibi akım ve tavırlar düşüncenin sanat yapıtına dönüşmesi meselesinde öne çıkmışlardır. Türkiye’de sanatın tanımı, sanat kurumunun iç problemleri, gidebileceği, kenarında dolanabileceği sınırları bağlamında ve daha çok entelektüel bir uğraş olarak ele alan sanatçıların yanı sıra kavramsallaştırmayı politik söylemle ilişkilendiren sanatçıların varlığından söz edilebilir

Anahtar Kelimeler

• Modernizm, Postmodernizm, Avangard, Yeni, Kavramsallaştırma, Kavramlı Sergi, Toplu Sergi.

“The Collective Exhibitions” And “Conceptualism” On The Art Production Of Turkey Between 1975-2005

Öz

Although conceptualism on art and that a concept becomes the subject of art are related with each other, they indicate two different subjects. On the Western art history, conceptualism is not independent from the fact that art wants to integrate with life. Artists have take up the art itself, its description, that it becomes corporate, the relationship between art and society etc. as mental struggle. Flows and behaviours such as Dada, Conceptual Art, Fluxus come into prominence on the issue of that thought turns into a work of art. In Turkey, there are artists, who associate conceptualism with political expression, along with the artists, who take up conceptualism in the context of the description of art, the interior problems of the institution of art, its limits that it can reach and wonder around, and rather as an intellectual struggle

Anahtar Kelimeler

• Modernism, Postmodernism, Avant-garde, New, Conceptualism, Exhibition with concept, Collective Exhibition.

Kaynakça

1. Anonim, “Birey Olarak Sanatçı ‘İfade Özgürlüğü, Bireysel Destek, Sosyal Güvence’”, Türkiye’de Plastik Sanatların Yaşama Akışı, 21. Yüzyıl Perspektifinde Sanat, Pınar Ofset, İstanbul, 1996, s. 49–69.
2. Baudelaıre, Charles, Modern Hayatın Ressamı, (Çev. Ali Berktay), İletişim, İstanbul, 2003.
3. Burger, Peter, Avangard Kuramı, (Çev. Erol Özbek), İletişim, İstanbul, 2003.
4. Germaner, Semra, “Türk Sanatının Modernleşme Süreci: 1950-1990”, Modern ve Ötesi Sergisi Kataloğu, Bilgi Üniversitesi Yay., İstanbul, 2007, s. 3-23.
5. Harvey, David, Postmodernliğin Durumu, Çev. Sungur Savran, Metis Yay., 3. Baskı, İstanbul, 2003.
6. Koçak, Orhan, Modern ve Ötesi, Elli Yılın Sanatına Kenar Notları, Bilgi Üniversitesi Yay., İstanbul, 2007.
7. Madra, Beral “Sanat Kendini Kurtarabilir mi? 1997 ve Sonrası İçin Çağdaş Sanata İlişkin Düşünceler, (I)”, Arredamento Dekorasyon, 89, Şubat, İstanbul, 1997, s. 128-132.
8. Öğünç, Pınar, “‘2001 Krizi Çağdaş Sanata İyi Geldi’”, Radikal Gazetesi, 6 Ocak 2007, s. 3.

9. Shıner, Larry, Sanatın İcadı, Bir Kültür Tarihi, (Çev. İsmail Türkmen), Ayrıntı, İstanbul, 2004.
10. Sönmez, Ayşegül, “Vasıf Kortun, Onun Bir Misyonu Var”, Milliyet Sanat, 495, Ocak, İstanbul, 2001, s. 22-24.
11. Wu, Chin-tao, Kültürün Özelleştirilmesi, 1980’ler Sonrasında Şirketlerin Sanata Müdahalesi, (Çev. Esin Soğancılar), İletişim, İstanbul, 2005.
12. Kasım 1997 tarihinde Ayşe ve Ercüment Kalmık Vakfı’nda “Gençlerle 5. İstanbul Bienali Üzerine” başlıklı tartışma.