DANIŞTAY KARARLARINDA YENİ KAMU İŞLETMECİLİĞİ KAVRAMLARININ İZİNİ SÜRMEK

Öz

İdari reform transferinin yoğunlaştığı 1960’lı yılların başında Devlet Planlama Teşkilatı’nın öncülüğünde kamu kurum kuruluşları eşitlik, verimlilik, viabilite (yaşayabilirlik) gibi değerlendirme ölçütleri temelinde kamu politikaları ve yatırımlarına karar veriyorlardı. Özellikle 2000’lı yıllarda yeni kamu işletmeciliği (YKİ) kavram ve usullerinin yaygınlaşmasıyla beraber bu ilkelerin yerine 3e olarak literatüre giren ekonomiklik, etkinlik ve etkililik karar ölçütleri geçti. YKİ kavramları siyasi iktidarın isteği ve Avrupa Birliği’nin teknik desteğiyle Türkiye’de idarenin örgütlenme ve işleyişini belirleyen birçok yasal düzenlemeye girdi. Bu çalışmada idarenin işlem ve eylemlerinin hukuka uygunluğunu denetleyen Danıştay’ın ne ölçüde YKİ’ye özgü kıstasları kararlarına yansıttığını Danıştay kararları taranarak tartışılmaktadır. Böylece idare hukukunun geleneksel doktrininin eşitlik, hukukun üstünlüğü gibi ilkeleri ile YKİ’nin ekonomlik, etkinlik gibi iktisadi temelli ölçütleri arasındaki paradigmatik farklılığın Türk idare hukukunda nasıl çözüme kavuştuğu ortaya konulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Yeni kamu işletmeciliği
• idare hukuku
• ekonomiklik
• etkinlik ve etkililik

Kaynakça

1. Akdoğan, A. A., “Habermas’ın Sistem Kuramı Eleştirisi Çerçevesinde Yeni Kamu İşletmeciliği ve Müzakereci Demokrasi”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 40, Sayı: 4, 2007, ss. 21-44.
2. Ayman Güler, B., “Yönetim Bilimi ya da Kamu Yönetimi: Yöntembilimsel Özellikler Üzerine”, Türkiye'de Kamu Yönetimi ve Kamu Politikaları, Ed. Filiz Kartal, TODAİE Yayını No: 357, 2011, s. 9-45.
3. Breyer, S. G., Administrative Law and Regulatory Policy: Problems, Text, and Cases, Aspen Law & Business, New York, 2006.
4. Cardona, F. P., The European Administrative Space: Assessing Approximation of Administrative Principles and Practices among EU Member States, SIGMA,OECD: Paris, 2002, http://www.sigmaweb.org/dataoecd/33/46/35678337.pdf, (Erişim tarihi: 15.07.2014).
5. Commission Of The European Communities, European Governance. A White Paper, COM (2001) 428 final, CEC, Brussels.
6. Eriksen, E. O. Fossum, J. E. ve Menéndez A. J., “The Chartering of a European Constitution”, içinde Constitution Making and Democratic (Ed.), Eriksen, E. O.
7. Fossum, J. E. and Menéndez A. J., Arena Report, Oslo, No 5/2002, s.1–11.
8. Flynn, N. Public Sector Management, Harvester, Wheatsheaf, NY., 1993

9. Frederickson, H. G., Social Equity and Public Administration: Origins, Developments And Applications, M.C. Sharpe, Armonk, NY, 2010.
10. Frederickson, H. G. ve Ghere, R. K., Ethics in Public Management. M.E. Sharpe, Armonk, NY., 2005.
11. Goldschmidt, P., Dorulova, M., Niculescu, ve Stemberger, T., Reference Guide for Horizontal Integration, The Network of Institutes and Schools of Public Administration in Central and Eastern Europe: Bratislava, 2005.
12. Gormley, W. T. ve Balla, S. J., Bureaucracy and Democracy: Accountability And Performance, CQ Press, Washington, DC., 2008.
13. Gözler, K., İdare Hukuk Dersleri, (Dördüncü Baskı), Ekin Kitabevi Yayınları, Bursa, 2006.
14. Gözübüyük, Ş., Yönetim Hukuku, Sevinç, Ankara, 1983.
15. Hood, C., “A Public Management for All Seasons?”, Public Administration, Cilt: 69, Sayı: 1, 1991, ss. 3-19.
16. Kamarck, E. C., The End Of Government . . . as We Know it: Making Public Policy Work, Lynne Rienner, Boulder, CO., 2007
17. Karahanoğulları, O., Türkiye’de İdari Yargı Tarihi, Turhan, Ankara, 2005.
18. Karasu, K. “Kamu Yönetimi Disiplininin Kökenine İlişkin Bir Not”, II. Kamu Yönetimi Forumu Bildirileri, Hacettepe Üniversitesi Yayını, Ankara, 2004, ss. 225– 242.
19. Kickert, W. J. M., “Distinctiveness in the Study of Public Management in Europe”, Public Management Review, Cilt: 7, Sayı: 4, 2005, ss. 537-563.
20. Ömürgönülşen, U., “Türkiye’de Lisans Düzeyinde Kamu Yönetimi Öğretiminin Kurumsal Gelişimi ve Sorunları”, M. K. Öktem ve U. Ömürgönülşen (ed.), Kamu Yönetimi: Gelişimi ve Güncel Sorunları, İmaj, Ankara, 2004, ss. 27-83.
21. Ömürgönülşen, U., “Achieving Three E’s in the Public Sector: Value for Money (VFM) Auditing”, Prof. Dr. Yüksel Koç Yalkın’a Armağan, A.Ü. SBF-TÜR-MOB, Ankara, 2003, ss. 313-354.
22. Savas, E. S., Privatization and Public-Private Partnerships, Chatham House, New York, 2000.
23. Tural, E. Türkiye’de Kamu Yönetimi Eğitiminin TODAİE Tarihi, TODAİE: Ankara, 2014.
24. Üstüner, Y., “Kamu Yönetimi Disiplininde Kimlik Sorunsalı”, Kamu Yönetimi Disiplini Sempozyumu Bildiriler, TODAİE, Ankara, 1994, ss. 59-69.
25. Vining, A. R. and Weimer, D. L., “The application of cost-benefit analysis to social policy”, La Follette Policy Report, Cilt: 19, Sayı: 2, 2010, ss.1-4.
26. Völkel, C., “Le ‘Grand Elargissement’ et le Respect du Droit Communautaire”, Notre Europe, 2004, www.pedz.uni-mannheim.de/daten/edz-k/gde/04/etudeCvolkel.pdf (Erişim tarihi 15.02.2016).
27. Woehrling, J. M., “Judicial Control of Administrative Authorities in Europe: Toward a Common Model”, paper prepared for Sigma Regional Workshop for Senior
28. Officials and Administrative Judges from the CARDS Region on Public Administration Reform and EU Integration, Budva, Montenegro, 4-6 December, 2005, www.sigmaweb.org, (Erişim tarihi 15.02.2016).