Finansal Başarısızlık Tahmininde Bir Yöntem: Altman Z-Skoru Modeli

Öz

Edward I. Altman tarafından 1968 yılında yaptığı çalışmalar sonucu geliştirmiş olduğu Altman Z-Skoru modeli, firmaların karşılaşabileceği finansal başarısızlık riskinin ölçülmesinde en çok kullanılan iflas tahmin yöntemlerinden biridir. Finansal başarısızlık yaşayan her firmanın iflas etmesi beklenmez. Fakat küresel ölçekte yaşanabilecek bir finans krizi, firmaların tasfiye ya da iflasına sebep olabilmektedir. Finansal başarısızlık, muhasebe ve iflas kavramları açısından bilanço ile daha ilişkili bir kavramdır. Literatür çalışmaları incelendiğinde, iflas eden firmalar üzerinde yapılan araştırmalarda Altman Z-Skor modelinin tahmin gücü oldukça yüksektir.

Anahtar Kelimeler

• Altman Z Skoru
• Finansal Başarısızlık
• İflas

A Method for Predicting Financial Failure: Altman Z-Score Model

Öz

The Altman Z-Score model, developed by Edward I. Altman as a result of his studies in 1968, is one of the most commonly used bankruptcy prediction methods in measuring the risk of financial failure that companies may face. Not every company that experiences financial failure is expected to go bankrupt. However, a financial crisis on a global scale may lead to liquidation or bankruptcy of companies. Financial failure is a concept more related to the balance sheet in terms of accounting and bankruptcy concepts. When the literature studies are examined, the predictive power of the Altman Z-Score model is quite high in researches on bankrupt companies.

Anahtar Kelimeler

• Altman Z-Score
• Financial Failure
• Bankruptcy

Kaynakça

1. Aktaş, R. (1993). Endüstri işletmeleri için mali başarısızlık tahmini (çok boyutlu model uygulaması). Ankara, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
2. Altaş, D. & Giray, S. (2005). Mali başarısızlığın çok değişkenli istatistiksel yöntemlerle belirlenmesi: Tekstil sektörü örneği. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(2): 13-28.
3. Altman, E.I. (1968). Financial ratios, discriminant analysis and the prediction of corporate bankruptcy. Journal of Finance, 23(4), 589-609.
4. Altman, E.I. (1983). Corporate financial distress: A complete guide to predicting, avoiding, and dealing with bankruptcy. Wiley Interscience, John Wiley and Sons.
5. Atiya, Amir F. (2001). Bankruptcy prediction for credit risk using neural networks: A survey and new results. IEEE Transactions on Neural Networks, 12(4): 929-935.
6. Baker, M., & Wurgler, J. (2002). Market timing and capital structure. The journal of finance, 57(1), 1-32.
7. Beaver, William H., Correıa, M. & Mcnichols, M. (2009). Have changes in financial reporting attributes ımpaired the ability of financial ratios to assess distress risk?. Rock Center for Corporate Governance, Working Paper Series.
8. Berger, A. N., & Di Patti, E. B. (2006). Capital structure and firm performance: A new approach to testing agency theory and an application to the banking industry. Journal of Banking ve Finance, 30(4), 1065-1102.

9. Beynon, M. J., & Peel, M. J. (2001). Variable precision rough set theory and data discretisation: An application to corporate failure prediction. Omega, 29, 561-576.
10. Blum, M. P. (1974). Failing company discriminant analysis. Journal of Accounting Research, 12(1), 1-25.
11. Chancharat, N. (2008). An empirical analysis of financially distressed Australian companies: The application of survival analysis. Dissertation of Doctor of Philosophy School of Accounting and Finance-Faculty of Commerce, University of Wollongong, http://ro.uow.edu.au/theses/401, 1-259.
12. Chen, J. J. (2004). Determinants of capital structure of Chinese-listed companies. Journal of Business research, 57(12), 1341-1351.
13. Chou, H-I., Li, H. & Yin, X. (2010). The effects of financial distress and capital structure on the work effort of outside directors. Journal of Empirical Finance, 17(3), 300-312.
14. Chung, K. C.; Tan, Shin Shin & Holdsworth, D. K. (2008). Insolvency prediction model using multivariate discriminant analysis and artificial neural network for the finance ındustry in New Zealand. International Journal of Business and Management, 3(1): 19-29.
15. Coad, A., & Rao, R. (2008). Innovation and firm growth in high-tech sectors: A quantile regression approach. Research policy, 37(4), 633-648.
16. Çelik, Kurtaran M. (2010). Bankaların finansal başarısızlıklarının geleneksel ve yeni yöntemlerle öngörüsü. Celal Bayar Üniversitesi Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 17(2): 129-143.
17. Çelik, M. S. (2018). Altman Z-Skor modeli kullanılarak BİST-30 endeksinde yer alan imalat şirketlerinin finansal başarısızlık riskinin tahmin edilmesi, 5. Uluslararası Politik, Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Kongresi Bildiriler Kitabı. 2. Ekonomik Araştırmalar 525-535.
18. Çoşkun, E. & Sayılgan, G. (2008). Finansal sıkıntının dolaylı maliyetleri: İMKB‟de işlem gören şirketlerde bir uygulama. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(3): 45-66.
19. Deakin, E. B. (1972). A discriminant analysis of predictors of business failure. Journal of Accounting Research, 10(1): 167-179.
20. Ekşi, İ. H. (2011). Classification of firm failure with classification and regression trees, International Research Journal of Finance and Economics, 76:113-120.
21. Gepp, A. & Kumar, K. (2008). The role of survival analysis in financial distress prediction. International Research Journal of Finance and Economics, 16: 13-34.
22. Göktan, E. (1981). Muhasebe oranları yardımıyla ve diskriminant analiz tekniği kullanarak endüstri işletmelerinin mali başarısızlığının tahmini üzerine ampirik bir araştırma. Yayınlanmamış Doçentlik Tezi, Ankara.
23. Halim, M., Suberi Ab., Jaafar, Mastura; O., Omar & Akbar, Sher (2010). The contracting firm‟s failure and financial related factors: A case study of Malaysian contracting firms. International Research Journal of Finance and Economics, 52: 28-39.
24. İçerli, M. Yılmaz & Akkaya, G. Cenk (2006). Finansal açıdan başarılı olan işletmelerle başarısız olan işletmeler arasında finansal oranlar yardımıyla farklılıkların tespiti. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 20(1): 413-421.
25. KAP, Kamuyu Aydınlatma Platformu, https://www.kap.org.tr
26. Kaplan S., Nurcan E., & Deniz, K. C. (2019). Finansal açıdan sıkıntılı firmaların bankalara olan borçlarının yeniden yapılandırılması üzerine bir analiz. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24(2), 299-310.
27. Lee, S., Koh, Y., & Kang, K. H. (2011). Moderating effect of capital intensity on the relationship between leverage and financial distress in the U.S. restaurant industry. International Journal of Hospitality Management. 30(2), 429–438.
28. Liou, Fen-May (2008). Fraudulent financial reporting detection and business failure prediction models: A Comparison. Managerial Auditing Journal, 23(7): 650-662.
29. Muigai, R. G. (2016). Effect of capital structure on financial distress of non-financial companies listed in Nairobi securities exchange. Dissertation of Doctor of Philosophy in Finance in the Jomo Kenyatta University of Agriculture and Technology.
30. Neophytou, E., Charitou, A., & Charalambous, C. (2001), Predicting corporate failure: Empirical evidence for the UK. Discussion Paper No. 01-173, March, School of Management, University of Southampton, Southampton.
31. Outecheva, N. (2007), Corporate financial distress: An empirical analysis of distress risk. The University of St. Gallen Graduate School Of Business Administration, Economics, Law And Social Sciences. Erişim Tarihi: 16.07.2014, http://Www1.Unisg.Ch/Www/Edis.Nsf/Syslkpbyıdentifier/3430/$Fıle/Dis3430.Pdf.
32. Özdemir, F. S., Choi, F.D.S. & Bayazıtlı, E. (2012). Finansal başarısızlık tahminleri yönüyle ufrs ve bilginin ihtiyaca uygunluğu. Mali Çözüm Dergisi, 112, 17-52.
33. Salehi, M. & Abedini, B. (2009). Financial distress prediction in emerging market: Empirical evidences from Iran. Business Intelligence Journal, 2(2): 398-409. Sayılgan, G. (2008). İşletme finansmanı. Ankara: Turhan Kitabevi.
34. Selimoğlu, S., & Orhan, A. (2015). Finansal başarısızlığın oran analizi ve diskriminant analizi kullanılarak ölçümlenmesi: BİST’de işlem gören dokuma, giyim eşyası ve deri işletmeleri üzerine bir araştırma. MUFAD Muhasebe ve Finansman Dergisi, Nisan.
35. Shirata, C. Y. (1998). Financial ratios as predictors of bankruptcy in Japan: An empirical research. Proceedings of The Second Asian Pacific Interdisciplinary Research in Accounting Conference, http://www3.bus.osaka-cu.ac.jp/apira98/archives/pdfs/31.pdf (Erişim: 01.12.2011)
36. Sori, Z. M. & Jalil, H. A. (2009). Financial ratios, discriminant analysis and the prediction of corporate distress. Journal of Money, Investment and Banking, 11: 5-15.
37. Terzi, S. (2011). Finansal rasyolar yardımıyla finansal başarısızlık tahmini: Gıda sektöründe ampirik bir araştırma. Çukurova Üniversitesi İİBF Dergisi,15(1). 1-18.
38. Wong, James M.W. & Ng, S. Thomas (2010). Company failure in the construction industry: A critical review and a future research agenda. XXIV FIG International Congress, 11-16 April 2010, Sydney, Australia, http://www.fig.net/pub/fig2010/papers/ts01m%5Cts01m_wong_ng_4360.pdf (Erişim:01.12.2011)
39. Wu, Y., Gaunt, C. & Gray, S. (2010). A comparion of alternative bankruptcy prediction models. Journal of Contemporary Accounting & Economics. 6(1), 34–45.
40. Yang, C.-H. & vd. (2009). Constructing financial distress prediction model using group method of data handling technique. Proceedings of the Eighth International Conference on Machine Learning and Cybernetics, 12-15 July, Taiwan, http://researchrepository.murdoch.edu.au/777/2/Published_Version.pdf (Erişim: 01.12.2011)
41. Yüzbaşıoğlu, N., Yörük, N., D., M. Özer; Bezirci, M. & Arslan; M. Arslan (2011). Comparison of financial failure estimation models for Turkey: An empirical study directed towards automative and spare parts sector. Middle Eastern Finance and Economics, 11: 95-106.
42. Zavgren, C. V. (1982). A logistic analysis of the relationship between vulnerability to failure and certain financial variables for American industrial firms. Krannert Graduate School of Management, Purdue University.
43. Zeytinoglu, E. & Akarım, Y. D. (2013). Financial failure prediction using financial ratios: an empirical application on Istanbul Stock Exchange. Journal of Applied Finance & Banking, 3(3), 107-116.
44. Zmıjewsjkı, M. E. (1983). “Essays on corporate bankruptcy. Ph. D. Dissertation, State University of New York