Farklı Yeme Bozukluklarının Gelişmesinde Etiyolojik Bir Faktör Olarak Kültürlerarası Farklılıklar

Sema Merve Balçık

doi:10.33817/muhakeme.1118416

EN TR

Cross-Cultural Differences as an Etiological Factor in the Development of Different Eating Disorders

Öz

Eating disorders are recurrent disturbances in eating behaviours (APA, 2013) whose development are presumably associated with biologic, psychological, developmental and sociocultural factors (Rikani et all., 2013). Encompassing six distinct eating habits, eating disorders are classified in DSM-5 as pica, rumination, avoidant or restrictive food intake disorder, anorexia nervosa, bulimia nervosa and binge eating disorder (APA,2013). On the other hand, two contrasting explanations exist vis-a-vis the connection between culture and eating disorders, i.e. eating disorders appear in unalike forms in different cultures and eating disorders are worldwide phenomenon irrespective of cultural variations. This paper endeavours to collate the views on the functions of cultural elements in emergence of eating disorders and assesses the intercultural dissimilitudes during the process. To this end, it also touches on the possible causes of cultural distinctions detected during the literature review. It appears that the majority of studies are administered on anorexia nervosa, bulimia nervosa, and binge eating disorder and their results indicate that certain eating disorders have culture-specific symptoms. They also indicate, however, the symptoms may not develop on all eating disorders and future studies in the field need to examine eating disorders in different cultural settings.

Anahtar Kelimeler

Eating disorders, culture, cross- cultural studies, body image.

Farklı Yeme Bozukluklarının Gelişmesinde Etiyolojik Bir Faktör Olarak Kültürlerarası Farklılıklar

Öz

Yeme bozuklukları, genel bir bakışla, biyolojik, psikolojik, gelişimsel ve kültürel faktörlerden etkilenerek gelişen (Rikani ve ark., 2013) yeme davranışındaki tekrarlayan bir rahatsızlıktır (APA, 2013). Yeme bozuklukları DSM-5 içerisinde pika, ruminasyon bozukluğu, kaçıngan/ kısıtlı gıda alım bozukluğu, anoreksiya nervoza, bulimiya nervoza ve tıkınırcasına yeme bozukluğu olmak üzere beş farklı yeme biçimini kapsayacak şekilde sınıflandırılmıştır (APA, 2013) ve bu sınıflandırmalar doğası gereği evrensel olarak kabul edilir. Öte yandan, bu kapsamda yeme bozukluklarına dair farklı kültürlerde farklı şekillerde ortaya çıktığına ilişkin ve yeme bozukluklarının yüzyıllardır tüm dünyaya yayılmış ve kültürel etkilerden bağımsız bir sendrom olduğu yönünde iki ayrı açıklama mevcuttur. Bu derleme çalışması, buradan hareketle, yeme bozukluklarının ortaya çıkışındaki kültürel etmenlerin rolü ile ilgili düşünceleri bir araya toplamayı ve kültürlerarasında görülen farklılıkları değerlendirmeyi amaçlamıştır. Bu amaç kapsamında, ilgili literatür çerçevesinde gözlenen kültürel farkların olası sebeplerine de değinilmiştir. Genel olarak sonuçlarına bakıldığında çalışmaların çoğunun anoreksiya nervoza, bulimiya nervoza ve tıkınırcasına yeme bozukluğu üzerinden gerçekleştirildiği görülmektedir. Ayrıca yeme bozukluklarının -özellikle anoreksiya nervozanın- farklı kültürlerde farklı belirtilerle ortaya çıktığı da bulunmuştur. Bu sonuçlar, bazı yeme bozukluklarının kültüre özgü semptomları olduğunu gösterirken bu durumun her yeme bozukluğu için ortaya çıkmayabileceğini ve ilgili literatürde, gelecek çalışmaların farklı yeme bozukluklarını farklı kültürlerde test etmesine ihtiyaç olduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

yeme bozuklukları, kültürlerarası çalışmalar, beden imajı, kültür, Eating disorders, culture, cross- cultural studies, body image.

Teşekkür

Makalenin geliştirilmesinde yaptığı öneriler, yorumlar ve destekleri için Dr. Öğretim Üyesi Büşra Aktaş'a teşekkür ederim.

Kaynakça

American Psycholohical Association. (2013). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 329-355. American Psychiatric Publishing.
Absah, I., Rishi, A.R., Talley, N.J., Katzka, D.A. ve Halland, M. (2017). Rumination syndrome: pathophysiology, diagnosis, and treatment. Neurogastroenterology & Motility, 29(4). doi:10.1111/nmo.12954
al-Kanhal, M.A. ve Bani, I. (1995). Food habits during pregnancy among Saudi women. International journal for vitamin and nutrition research. Internationale Zeitschrift fur Vitamin- und Ernahrungsforschung. Journal international de vitaminologie et de nutrition, 65(3), 206-10.
Andersen, A. E. ve Yager, J. (2005). Eating Disorders. B. J. Sadock ve V. A. Sadock, (Ed.), Comphrehensive Textbook of Psychiatry. New York: Lippincott Williams & Wilkins.
Bemporad, J. R. (1997). Cultural and Historical Aspect of Eating Disorders. Theoretical Medicine, 401- 420.
Bennett, D., Sharpe, M., Freeman, C. ve Carson, A. (2004). Anorexia Nervosa Among Female Secondary Students in Ghana. British Journal Psychiatry., 185, 312- 371.
Butcher, J. N., Mineka, S. ve Hooley, J. M. (2013). Anormal Psikoloji (O. Gündüz, Çev.). Kaknüs Yayınları.
Cachelin, F. M., Veisel, C., Barzegarnazari, E. ve Striegel- Moore, R. H. (2000). Disordered Eating, Acculturation, and Treatment Seeking in a Community of Hispanic, Asian, Black, and White Women. Psychol Women Quart., 24, 244-253.
Chatoor, I., Getson, P., Menvielle, E., Brasseaux, C., O'Donnell, R., Rivera, Y. ve Mrazek, D. A. (1997). A feeding scale for research and clinical practice to assess mother—infant interactions in the first three years of life. Infant Mental Health Journal: Official Publication of The World Association for Infant Mental Health, 18(1), 76-91.
Chogle, A., Velasco-Benitez, C.A., Koppen, I.J., Moreno, J.E., Ramírez Hernández, C.R. ve Saps, M. (2016). A Population-Based Study on the Epidemiology of Functional Gastrointestinal Disorders in Young Children. The Journal of Pediatrics, 139-143. doi:10.1016/j.jpeds.2016.08.095.

Currin, L., Schmidt, U., Treasure, J. ve Jick, H. (2005). Time trends in eating disorder incidence. British Journal of Psychiatry, 186, 132–135. DOI: 10.1192/bjp.186.2.132
Ersoy, G. (1991). Yeme Davranışı Bozuklukları: Anoreksia ve Bulumia Nervoza. Beslenme ve Diyet Dergisi, 20, 95-106.
Delaney, C.B., Eddy, K.T., Hartmann, A.S., Becker, A.E., Murray, H.B. ve Thomas, J.J. (2014). Pica and rumination behavior among individuals seeking treatment for eating disorders or obesity. The International journal of eating disorders, 48(2), 238-48. doi:10.1002/ye.22279.
Dingemans, A., Bruna, M. ve van Furth, E. (2002). Binge eating disorder: a review. International Journal of Obesity, 26(3), 299-307. https://doi.org/10.1038/sj.ijo.0801949
Dolan, B. (1991). Cross Cultural Aspects of Anorexia and Bulemia: A Review International Journal of Eating Disorders, 10, 67–78.
Edwards, C.H., Johnson, A.A., Knight, E.M., Oyemade, U.J., Cole, O.J., Westney, O.E., Jones, S., Laryea, H.A. ve Westney, L.S. (1994). Pica in an urban environment. The Journal of nutrition, 124(6), 954S-962S.
Fairburn, C.G. ve Cooper, P.J. (1984). Rumination in bulimia nervosa. British Medical Journal (Clinical research ed.), 288, 826-827. doi:10.1136/bmj.288.6420.826-a
Farrow, J.A. (1992). The adolescent male with an eating disorder. Pediatric annals, 21(11), 769-74. doi: 10.3928/0090-4481-19821101-12
Fassino, S., Daga, G. A., Pierò, A., Leombruni, P. ve Rovera, G. G. (2001). Anger and Personality in Eating Disorders. Journal of Psychosomatic Research, 51(6), 757- 764. doi:10.1016/s0022-3999(01)00280-x
Fawcett, E. J., Fawcett, J. M. ve Mazmanian D. (2016). A meta-analysis of the worldwide prevalence of pica during pregnancy and the postpartum period. International journal of gynaecology and obstetrics: the official organ of the International Federation of Gynaecology and Obstetrics, 133(3), 277-283. doi:10.1016/j.ijgo.2015.10.012
Fisher, M. M., Rosen, D. S., Ornstein, R. M., Mammel, K. A., Katzman, D. K., Rome, E. S., Callahan, S. T., Malizio, J., Kearney, S. Walsh, B. T. (2014). Characteristics of Avoidant/ Restrictive Food Intake Disorder in Children and Adolescents: A New Disorder in DSM-5. Journal of Adolescent Health, 55(1), 49-52. doi: 10.1016/j.jadohealth.2013.11.013
Furnham, A. ve Baguma, P. (1994). Cross-Cultural Differences in the Evaluation of Male and Female Body Shapes. International Journal of Eating Disorders, 15(1), 81-89. https://doi.org/10.1002/1098-108X(199401)15:1<81::AID- EAT2260150110>3.0.CO;2-D
Galmiche, M., Déchelotte, P., Lambert, G. ve Tavolacci, M.P. (2019). Prevalence of eating disorders over the 2000-2018 period: a systematic literature review. The American journal of clinical nutrition, 109(5), 1402-1413.
Gordon, K. H., Perez, M. Ve Joiner, T. E. (2002). The Impact of Racial Stereotypes on Eating Disorder Recognition. International Journal of Eating Disorders, 32(2), 219-224.
Gravestock, S. (2000). Eating disorders in adults with intellectual disability. Journal of Intellectual Disability Research 44(6), 625–637. doi:10.1111/j.1365- 2788.2000.00308.x
Grigsby, R. K., Thyer, B. A., Waller, R. J. ve Johnston Jr, G. A. (1999). Chalk eating in middle Georgia: a culture-bound syndrome of pica?. Southern medical journal, 92(2), 190-192.
Halmi, K.A., Falk, J.R., & Schwartz, E. (1981). Binge-eating and vomiting: a survey of a college population. Psychological medicine, 11(4), 697-706.
Hartmann, A. S., Becker, A. E., Hampton, C. ve Bryant-Waugh, R. (2012). Pica and rumination disorder in DSM-5. Psychiatric Annals, 42(11), 426-430.
Hartmann, A. S., Poulain, T., Vogel, M., Hiemisch, A., Kiess, W. ve Hilbert, A. (2018). Prevalence of pica and rumination behaviors in German children aged 7–14 and their associations with feeding, eating, and general psychopathology: A population-based study. European Child and Adolescent Psychiatry, 27(11), 1–10.
Hergüner S. Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi Temel Kitabı: Bebeklerde ve Küçük Çocuklarda Beslenme ve Yeme Sorunları. Hekimler Yayın Birliği.
Hoek, H.W. (2006). Epidemiology of Eating Disorders: Incidence, Prevalence and Mortality Rates. Current Opinion in Psychiatry. 19(4), 389-394.
Hoek, W.H. ve Hoeken, Van D. (2003). Review of the Prevalence and Incidence of Eating Disorders. International Journal of Eating Disorders, 34, 383- 396.
Hudson, J.I., Hiripi, È., Pope, H.G., & Kessler, R.C. (2007). The Prevalence and Correlates of Eating Disorders in the National Comorbidity Survey Replication. Biological Psychiatry, 61, 348- 358. doi: 10.1016/j.biopsych.2006.03.040
Jaworski, M., Panczyk, M., Śliwczyński, A., Brzozowska, M., Janaszek, K., Małkowski, P. Ve Gotlib, J. (2019). Eating Disorders in Males: An 8-Year Population-Based Observational Study. American Journal of Men's Health, 13(4). doi: 10.1177/1557988319860970
Johnson, C., Lewis, C., Love, S., Lewis, S. ve Stuckey, M. (1984). The incidence and correlates of bulimic behavior among a high school population. Journal of Youth and Adolescence, 13, 15-25.
Karadere, M. E. ve Hocaoğlu, Ç. (2018). Kaçıngan/kısıtlı yiyecek alımı bozukluğu nedir? Tanı ve tedavi yaklaşımları. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 7(4), 110- 118.
Keel,P. K. ve Klump, K. L. (2003). Are Eating Disorders Culture- Bound Syndromes? Implications for Conceptualizing Their Etiology. Psychological Bulletin, 129, 747- 769.
Keleş, N. ve Hocaoğlu, Ç. (2016). Erişkinlikte Fsrklı Bir Pika Türü: Pagofaji. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 17(4).
Kernberg, O. F. (1994). Aggression, Trauma, and Hatred in the Treatment of Borderline Patients. Psychiatric Clinics of North America, 17(4), 701–714.
Kesi- Rahkonen, A., Hoek, W. H., Susser, S. E., Linna, S.M., Sihvola, E., Raevuori, A., Bulik, C., Kaprio, J. ve Rissanen, A. (2007). Epidemiology and Course of Anorexia Nervosa in the Community. The American Journal of Psychiatry, 164, 1259-1265.
Kjelsas, E., Bjornstrom, C. ve Götestam, G.K. (2004). Prevalence of Eating Disorders in Female and Male Adolescents (14-15 years). Eating Behaviors. 5(1), 13-25.
Koloski, N.A., Talley, N.J. ve Boyce, P. (2002). Epidemiology and health care seeking in the functional GI disorders: a population-based study. American Journal of Gastroenterology, 97, 2290-2299.
Kring, A. M., Johnson, S. L., Davison, G. C. ve Neale, J. M. (2019). Anormal Psikoloji (M. Şahin, Çev.). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
Kessler, R.C., Berglund, P.A., Chiu, W.T., Deitz, A.C., Hudson, J.I., Shahly, V., Aguilar gaxiola, S., Alonso, J., Angermeyer, M.C., Benjet, C., Ronny, Bruffaerts, Girolamo, G.D., Graaf, R.D.,
Maria, J., Haro, Kovess-Masfety, V., O’neill, S., José, Posada-Villa, Sasu, C., Scott, K.M., Viana, M.C. ve Xavier, M. (2013). The prevalence and correlates of binge eating disorder in the WHO World Mental Health Surveys. Biological Psychiatry, 73(9), 904- 914. doi: https://doi.org/10.1016/j.biopsych.2012.11.020
Kuǧu, N., Akyuz, G., Doğan, O.V., Erşan, E., & Izgiç, F. (2006). The prevalence of eating disorders among university students and the relationship with some individual characteristics. The Australian and New Zealand journal of psychiatry, 40(2), 129-35.
Kurz, S., van Dyck, Z., Dremmel, D., Munsch, S., ve Hilbert, A. (2015). Early- Onset Restrictive Eating Disturbances in Primary School Boys and Girls. Eur Child Adolesc Psychiatry, 24(7), 779-785. doi: 10.1007/s00787-014-0622-z
Lee, S. (1991). Anorexia Nervosa in Hong Kong: A Chinese Perspective. Psychological Medicine, 703- 711.
Lee, S., Lee, A. M., Ngai, E., Lee, D. T. S. ve Wing, Y. K. (2001). Rationale for food refusal in Chinese Patients with Anorexia Nervosa. International Journal of Eating Disorders, 29, 224-229.
Lock, J.D., Agras, W.S., Bryson, S.W., Brandt, H.A., Halmi, K.A., Kaye, W., Wilfley, D.E., Woodside, B., Pajarito, S. ve Jo, B. (2016). Does family-based treatment reduce the need for hospitalization in adolescent anorexia nervosa? The International journal of eating disorders, 49(9), 891-4. doi: 10.1002/eat.22536
López-Colombo, A., Morgan, D.R., Bravo-González, D., Montiel-Jarquín, Á.J., Méndez Martínez, S. ve Schmulson, M. (2012). The Epidemiology of Functional Gastrointestinal Disorders in Mexico: A Population-Based Study. Gastroenterology Research and Practice. doi: 10.1155/2012/606174
Lucarelli, J., Pappas, D.M., Welchons, L.W. ve Augustyn, M. (2017). Autism Spectrum Disorder and Avoidant/Restrictive Food Intake Disorder. Journal of Developmental & Behavioral Pediatrics, 38(1), 79-80. doi:10.1097/DBP.0000000000000362
Maner, F. (2013). Yeme Bozuklukları ve Bilişsel Davranışçı Görüşler: Yeme Bozuklukları ve Obezite. Türkiye Psikiyatri Derneği.
McFarlane, T., MacDonald, D., Troitter, K., Polivy, J., Herman, C. P. ve Arsenault, J. (2016). Eating Disorders. J. Maddux ve B. A. Winstead (Ed.), Psychopathology: Foundationns for a Contemporary Understanding. New York: Routledge.
Micali, N., Martini, M.G., Thomas, J.J., Eddy, K.T., Kothari, R., Russell, E., Bulik, C.M. ve Treasure, J.L. (2017). Lifetime and 12-month prevalence of eating disorders amongst women in mid-life: a population-based study of diagnoses and risk factors. BMC Medicine, 15(1). doi: 10.1186/s12916-016-0766-4
Mikkelsen, T. B., Andersen, A. M. N. ve Olsen, S. F. (2006). Pica in pregnancy in a privileged population: myth or reality. Acta Obstetricia Et Gynecologica Scandinavica, 85(10), 1265–1266. doi:10.1080/00016340600676425
Miller, M. N. (1999). Culture and Eating Disorders. Psychiatric Times, 16(2).
Miller, M. N. ve Pumariega, A. J. (2001). Culture and Eating Disorders: A Historical and Cross Cultural Review. Psychiatry, 64(2).
Mumford, D. B. (1993), Eating Disorders in Different Cultures. International Rewiev of Psychiatry, 5, 109-114.
Mumford, D. B., Whitehouse, A. M. ve Plaits, M. (1991). Eating Disorders Among Asian Schoolgirls in Bradford: Socio-Cultural Correlates, British Journal of Psychiaty, 158, 222-228.
Mumford, D. B., Whitehouse, A. M. ve Choudry, I.Y. (1992). Survey of eating disorders in English medium schools in Lahore, Pakistan. International Journal of Eating Disorders, 11, 173-184.
Murray, H. B., Thomas, J. J., Hinz, A., Munsch, S. ve Hilbert, A. (2018). Prevalence in primary school youth of pica and rumination behavior: The understudied feeding disorders. International Journal of Eating Disorders, 51(8), 994-998. doi: https://doi.org/10.1002/eat.22898
Nakai, Y., Nin, K., Noma, S., Teramukai, S. ve Wonderlich, S.A. (2016). Characteristics of Avoidant/Restrictive Food Intake Disorder in a Cohort of Adult Patients. European eating disorders review : the journal of the Eating Disorders Association, 24(6), 528- 530. doi: 10.1002/erv.2476
Nicholls, D. E., Lynn, R. ve Viner, R. M. (2011). Childhood eating disorders: British national surveillance study. British Journal of Psychiatry, 198 (4), 295-301.
Norris, M.L., Spettigue, W., Hammond, N.G., Katzman, D.K., Zucker, N.L., Yelle, K., Santos, A., Gray, M. ve Obeid, N. (2018). Building evidence for the use of descriptive subtypes in youth with avoidant restrictive food intake disorder. International Journal of Eating Disorders, 51(2), 170-173. doi: 10.1002/ye.22814
Oral, N. ve Şahin, N. (2008). Yeme Tutum Bozukluğunun Kişilerarası Şemalar, Bağlanma, Kişilerarası İlişki Tarzları ve Öfke ile İlişkisi. Türk Psikoloji Dergisi, 23(62), 37-48.
Parry-Jones, B. (1991). Historical Terminology of Eating Disorders. Psychological Medicine, 21(1). doi: 10.1017/s0033291700014616
Parry-Jones, B. ve Parry-Jones, W. L. (1992). Pica: symptom or eating disorder? A historical assessment. British Journal of Psychiatry, 160(3), 341-354. doi:10.1192/bjp.160.3.341
Pate, J. E., Pumariega, A. J., Hester, C. ve Garner, D. M. (1992). Cross-Cultural Patterns in Eating Disorders: A Review. Journal American Academy of Child and Adolescent Psychiatry, 31(5).
Rajinjadrith, S., Devanarayana, N. M. ve Crispus Perera, B. J. (2012) Rumination syndrome in children and adolescents: A school survey assessing prevalence and symptomatology. BMC Gastroenterology, 12(1). doi:10.1186/1471-230X-12-163
Pinhas, L., Morris, A., Crosby, R. D. ve Katzman, D. K. (2011). Incidence and age-specific presentation of restrictive eating disorders in children: A Canadian Paediatric
Surveillance Program study. Archives of Pediatrics and Adolescent Medicine, 165 (10), 895-899.
Pope, H.G., Hudson, J.I., Yurgelun-Todd, D.A. ve Hudson, M.S. (1984). Prevalence of anorexia nervosa and bulimia in three student populations. International Journal of Eating Disorders, 3, 45-51.
Prince, R. (1985). The concept of culture-bound syndromes: Anorexia nervosa and brain fag. Social Science & Medicine, 21(2), 197-203.
Prince, R. ve Thebaud, E. F. (1983). Is Anorexia Nervosa a Culture- Bound Syndrome?. Transcultural Psychiatric Research Review, 20(4), 299-302. https://doi.org/10.1177/136346158302000419
Qian, J., Wu, Y., Liu, F., Zhu, Y., Jin, H., Zhang, H., Wan, Y., Li, C. ve Yu, D. (2021). An update on the prevalence of eating disorders in the general population: a systematic review and meta-analysis. Eating and Weight Disorders - Studies on Anorexia, Bulimia and Obesity, 27(2), 415-428. doi: 10.1007/s40519-021-01162-z
Rikani, A. A., Choudhry, Z., Maqsood Choudhry, A., Ikram, H., Waheed Asghar, M., Kajal, D., … Jahan Mobassarah, N. (2013). A critique of the literature on etiology of eating disorders. Annals of Neurosciences, 20(4). doi:10.5214/ans.0972.7531.200409
Rose, E.A., Porcerelli, J.H. ve Neale, A.V. (2000). Pica: Common but Commonly Missed. The Journal of the American Board of Family Medicine, 13, 353-58. doi: 10.3122/15572625-13-5-353
Santos, A.M., Benute, G.R., Nomura, R.M., Santos, N.D., Lúcia, M.C. ve Francisco, R.P. (2016). Pica and Eating Attitudes: A Study of High-Risk Pregnancies. Maternal and Child Health Journal, 20, 577-582.
Saunders, C., Padilha, P.D., Della Líbera, B., Nogueira, J.L., Oliveira, L.M. ve Astulla, A. (2009). [Pica: epidemiology and association with pregnancy complications]. Revista brasileira de ginecologia e obstetricia : revista da Federacao Brasileira das Sociedades de Ginecologia e Obstetricia, 31(9), 440-6.
Sayar, K. (1998). Kültür ve Psikopatoloji. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni, 8(3), 176-180.
Silén, Y., Sipilä, P.N., Raevuori, A., Mustelin, L., Marttunen, M., Kaprio, J. ve Keski Rahkonen, A. (2020). DSM-5 eating disorders among adolescents and young adults in Finland: A public health concern. The International journal of eating disorders, 53(5), 520- 531. doi: 10.1002/ye.23236
Smink, F., Van Hoeken, D., Donker, G., Susser, E., Oldehinkel, A., & Hoek, H. (2016). Three decades of eating disorders in Dutch primary care: Decreasing incidence of bulimia nervosa but not of anorexia nervosa. Psychological Medicine, 46(6), 1189-1196. doi:10.1017/S003329171500272X
Stice, E., Marti, N.C. ve Rohde, P. (2013). Prevalencei Incıdence, Impairment and Course of Proposed DSM-5 Eating Disorder Diagnoses in an 8-Year Prospective Community Study of Young Women. Journal of Abnormal Psychology. 122(2), 445-457.
Stiegler, L.N. (2005). Understanding Pica Behavior. Focus on Autism and Other Developmental Disabilities, 20, 27-38. doi: 10.1177/10883576050200010301
Swanson, S.A., Saito, N., Borges, G., Benjet, C., Aguilar‐gaxiola, S., Medina-Mora, M.E. ve Breslau, J. (2012). Change in binge eating and binge eating disorder associated with migration from Mexico to the U.S. Journal of psychiatric research, 46(1), 31-7.
Tareen, A., Hodes, M. Ve Rangel, L. (2005). Non-fat-phobic Anorexia Nervosa in British South Asian Adolescents. International Journal of Eating Disorders, 37(2), 161- 165.
Thomas, J. J. ve Murray, H. B. (2016). Cognitive- Behavioral Treatment of Adult Rumination Behavior in the Setting of Disordered Eating: A Single Case Experimental Design. International Journal of Eating Disorders, 49(10), 967–972.
Treasure, J.L., Claudino, A.M. ve Zucker, N.L. (2010). Eating disorders. The Lancet, 375, 583 593. doi: 10.1016/S0140-6736(09)61748-7
Toker, D. ve Hocaoğlu, Ç. (2009). Yeme Bozuklukları ve Aile Yapısı: Bir Gözden Geçirme. Düşünen Adam, 22(1-4), 36-42.
Ünal, R. N. ve Samur, F. G. (2012). Pika Davranışının İnsan Sağlığı Üzerine Etkileri. Beslenme ve Diyet Dergisi, 40(2), 155-162.
Vardar, E. ve Erzengin, M. (2011). Ergenlerde yeme bozukluklarının yaygınlığı ve psikiyatrik eş tanıları iki aşamalı toplum merkezli bir çalışma. Türk Psikiyatri Dergisi, 22, 205- 212.
Yücel, B. (2009). Estetik Bir Kaygıdan Hastalığa Uzanan Yol: Yeme Bozuklukları. Klinik Gelişim 22(4), 39-44.
Zerbe, K. (2008). Integrated treatment of eating disorders: Beyond the body betrayed. W.W. Norton & Company.
Zuckerman, D.M., Colby, A.M., Ware, N.C. ve Lazerson, J. (1986). The prevalence of bulimia among college students. American journal of public health, 76(9), 1135-7.
Wilfley, D.E., Friedman, M.A., Dounchis, J.Z., Stein, R.I., Welch, R.R. ve Ball, S. (2000). Comorbid psychopathology in binge eating disorder: relation to eating disorder severity at baseline and following treatment. Journal of consulting and clinical psychology, 68(4), 641-9.
Wildes, J. E., Emery, R. E. ve Simons, A. D. (2001). The Roles of Ethnicity and Culture in the Development of Eating Disturbance and Body Dissatisfaction: A Meta- Analytic Review. Clinical Psychology Review, 21(4), 521-551.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Psikoloji

Bölüm

Derleme

Yazarlar

Sema Merve Balçık ^*
0000-0002-0083-8175
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

31 Aralık 2022

Gönderilme Tarihi

18 Mayıs 2022

Kabul Tarihi

12 Eylül 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2022 Cilt: 5 Sayı: 2

DOI

https://doi.org/10.33817/muhakeme.1118416

IZ

https://izlik.org/JA72RD87YP

APA

Balçık, S. M. (2022). Farklı Yeme Bozukluklarının Gelişmesinde Etiyolojik Bir Faktör Olarak Kültürlerarası Farklılıklar. Muhakeme Journal, 5(2), 66-79. https://doi.org/10.33817/muhakeme.1118416

AMA

1.Balçık SM. Farklı Yeme Bozukluklarının Gelişmesinde Etiyolojik Bir Faktör Olarak Kültürlerarası Farklılıklar. Muhakeme Journal. 2022;5(2):66-79. doi:10.33817/muhakeme.1118416

Chicago

Balçık, Sema Merve. 2022. “Farklı Yeme Bozukluklarının Gelişmesinde Etiyolojik Bir Faktör Olarak Kültürlerarası Farklılıklar”. Muhakeme Journal 5 (2): 66-79. https://doi.org/10.33817/muhakeme.1118416.

EndNote

Balçık SM (01 Aralık 2022) Farklı Yeme Bozukluklarının Gelişmesinde Etiyolojik Bir Faktör Olarak Kültürlerarası Farklılıklar. Muhakeme Journal 5 2 66–79.

IEEE

[1]S. M. Balçık, “Farklı Yeme Bozukluklarının Gelişmesinde Etiyolojik Bir Faktör Olarak Kültürlerarası Farklılıklar”, Muhakeme Journal, c. 5, sy 2, ss. 66–79, Ara. 2022, doi: 10.33817/muhakeme.1118416.

ISNAD

Balçık, Sema Merve. “Farklı Yeme Bozukluklarının Gelişmesinde Etiyolojik Bir Faktör Olarak Kültürlerarası Farklılıklar”. Muhakeme Journal 5/2 (01 Aralık 2022): 66-79. https://doi.org/10.33817/muhakeme.1118416.

JAMA

1.Balçık SM. Farklı Yeme Bozukluklarının Gelişmesinde Etiyolojik Bir Faktör Olarak Kültürlerarası Farklılıklar. Muhakeme Journal. 2022;5:66–79.

MLA

Balçık, Sema Merve. “Farklı Yeme Bozukluklarının Gelişmesinde Etiyolojik Bir Faktör Olarak Kültürlerarası Farklılıklar”. Muhakeme Journal, c. 5, sy 2, Aralık 2022, ss. 66-79, doi:10.33817/muhakeme.1118416.

Vancouver

1.Sema Merve Balçık. Farklı Yeme Bozukluklarının Gelişmesinde Etiyolojik Bir Faktör Olarak Kültürlerarası Farklılıklar. Muhakeme Journal. 01 Aralık 2022;5(2):66-79. doi:10.33817/muhakeme.1118416