Kadın Futbolcularda Tekrarlı Sprint, Çoklu Sıçrama ve Wingate Testleri Arasındaki İlişkinin Belirlenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı kadın futbolcularda wingate, tekrarlı sprint (RAST) ve 30 sn çoklu sıçrama testleri arasındaki ilişkinin belirlenmesidir. Çalışmaya yaş, boy ve vücut ağırlığı ortalamaları 19.57 ± 1.28 yıl, 165.78 ± 5.04 cm ve 58.14 ± 4.80 kg olan 14 kadın futbolcu gönüllü olarak katılmıştır. Çalışmaya katılan sporcuların, wingate, 6x35 m tekrarlı sprint (RAST test) ve 30 sn çoklu sıçrama testlerine ait anaerobik performans değerleri rastgele örneklem yöntemi ile en az 48 saat arayla belirlenmiştir. Katılımcıların test öncesi, testin hemen sonrası ve testin 5., 7. ve 9. dakikası sonrası kalp atım hızları ve kan laktat değerleri tespit edilmiştir. Wingate, 6x35 m tekrarlı sprint (RAST test) ve 30 sn çoklu sıçrama testlerine ait anaerobik performans değerleri arasındaki ilişkiyi belirlemede Pearson kolerasyon katsayısı, ölçümler arasındaki tutarlılık Bland-Altman Analiziyle değerlendirilmiştir.  Çalışmaya katılan sporcuların wingate, 6x35 m tekrarlı sprint (RAST test) ve 30 sn çoklu sıçrama testi öncesi ve sonrasındaki kalp atım hızları ve kan laktat değerleri arasında farkı belirlemede çok boyutlu varyasyon analizi (MANOVA) testi kullanılmıştır. Çalışmaya katılan sporcuların wingate testinden elde edilen güç değerleri (absolüt pik güç, relatif pik güç, absolüt ortalama güç ve relatif ortalama güç) ile 6x35 m tekrarlı sprint (RAST test) testinden elde edilen güç değerleri arasında anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir (R1=0.98, R2=0.98, R3=0.96 ve R4=0.93, p<0.01). Wingate testinden elde edilen güç değerleri ile 30 sn çoklu sıçrama testinden elde edilen güç değerleri (R1=0.49, R2=0.33, R3=0.38 ve R4=0.24, p>0.05). 6x35 m tekrarlı sprint (RAST test) testinden elde edilen güç değerleri ile 30 sn çoklu sıçrama testinden elde edilen güç değerleri arasında (R1=0.43, R2=0.27, R3=0.43 ve R4=0.31, p>0.05) ise anlamlı ilişkiler tespit edilememiştir. Wingate testinden elde edilen güç değerleri ile 6x35 m tekrarlı sprint (RAST test) testinden elde edilen güç değerleri arasında anlamlı yüksek ilişkiler olmasına rağmen, Bland-Altman tutarlılık gösteriminde iki ölçüm arasındaki farklılığın %95 güven aralığını aştığı tespit edilmiştir. Yapılan Multivariate Analysis of  Variance (MANOVA) testi sonrası çalışmaya katılan sporcuların wingate, 6x35 m tekrarlı sprint (RAST test) ve 30 sn çoklu sıçrama testinin  hemen sonrası ve toparlanmanın 5.,7 ve 9. dakikası sonrası kalp atım hızları ve kan laktat değerleri arasında anlamlı farka rastlanmıştır. 

Anahtar Kelimeler

• Wingate testi,tekrarlı sprint testi,çoklu sıçrama testi

Kaynakça

1. Adamczyk, J.G. (2011). The Estimation Of The Rast Test Usefulness In Monitoring The Anaerobic Capacity Of Sprinters In Athletics. Pol. J. Sport Tourism,18, 214-218.
2. Almuzaini, K.S. (2000). Optimal Peak And Mean Power On The Wingate Test: Relationship With Sprint Ability, Vertical Jump And Standing Long Jump in Boys. Pediatric Exercise Science, 4, 349-359.
3. Bakhtiari, A. r., rastegar, m. (2012). Correlation Between Running-Based Anaerobic Sprint Test (RAST) Field Tests, Sargent Jump And 300 Yard Shuttle Run Tests With Laboratory Anaerobic Wingate Test In Evaluation Of Indoor Soccer Player’s Anaerobic Readiness. Annals of Biological Research, 3(1), 377-384.
4. Balciunas, m., Stonkus, S., Abrantes, c., Sampaio, J. (2006). Long TermEffects Of Different Training Modalities On Power, Speed, Skill And Anaerobic Capacity In Young Male Basketball Players. J Sports Sci Med., 5, 163–170.
5. Baljinder, S., Ashok, K., ranga, m.D. (2014). Comparison of Vertical Jump Performance of Male Handball & Basketball Players. Journal of Exercise Science and Physiotherapy, 10(1), 64-68.
6. Bar-or, o. (1987). The Wingate Anaerobic Test: An Update On Methodology, Reliability, And Validity. Sports Med., 4,381-394.
7. Bar-or, o. (1996). Anaerobic Performance. In: Measurement in Pediatric Exercise Science. D. Docherty, ed. Champaign, IL: Human Kinetics, 161–182.
8. Beneke, r., Pollmann, c., Bleif, ı., leithauser, r. m., Hutker, m. (2002). How Anaerobic İs The Wingate Anaerobic Test For Humans?. European Journal of Applied Physiology, 87, 388-392.

9. Bosco, c. luhtanen, P. Komi, P.v. (1983). Simple Method for Measurement of Mechanical Power in Jumping. Eur J Appl Physiol, 50, 273-282.
10. calbet, J.A.l., chavarren J., Dorato c. (1997). Fractional Use Of Aerobic Capacity During A 30 And 45-S Wingate Test. Eur. J. Appl. Physiol. 76, 308-313.
11. changela, P.K., Bhatt, S. (2012). The Correlational Study of The Vertical Jump Test and Wingate Cycle Test As a Method to Assess Anaerobic Power in High School Basketball Players. International Journal of Scientific and Research Publications,2(6), 1-6.
12. Genç, y., Sertkaya, D., Demirtaş, S. (2003). Klinik Araştırmalarda İki Ölçüm Tekniğinin Uyumunu İncelemede Kullanılan İstatistiksel Yöntemler. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası,56(1), 1-6.
13. Green, S., Dawson, B.T. (1995). The Oxygen Uptake-Power Regression İn Cyclists And Untrained Men: Implications For The Accumulated Oxygen Deficit. Eur J Appl Physiol., 70:351-359.
14. Harmancı, H., Kalkavan, A., Karavelioğlu, m.B., şentürk, A. (2013). Effects Of Creatine Supplementation On Motor Performance İn Female Futsal Players. The Online Journal of Recreation and Sport, 2(4), 14-20.
15. Harmon, e.A., rosenstein, m.T., Frykman, P.n., rosenstein, r.m., Kraemer, W.J. (1991). Estimation Of Human Power Output From Vertical Jump. J. Appl. Sport Sci. Res, 5, 116–120.
16. Hill, D.W., Davey, K.m., Stevens, e.c. (2002). Maximal Accumulated O2 Deficit in Running And Cycling. Can J Appl Physiol, 27, 463–478.
17. Hoffman, J.r., maresh, c.m., newton, r.u., Hoffman J.r., maresh, c.m., newton, r.u., rubin, m.r., French, D.n., volek, J.S., Sutherland, J., robertson, m., Gómez, A.l., ratamess, n.A., Kang, J., Kraemer, W.J. (2002). Performance, Biochemical, And Endocrine Changes During A Competitive Football Game. Med Sci Sports Exerc., 34(11), 1845-53.
18. Jastrzebski, z. (1995). Selected Aspects Of The Assessment Of Anaerobic Capacity By Applying The Wingate Test. Biol. Sport, 12,131-135.
19. Kalva-Filho, c.A., loures, J.P., Franco, v.H., Kaminagakura, e.ı., zagatto, A.m., Papoti, m. (2013). Comparison Of The Anaerobic Power Measured By The Rast Test At Different Footwear And Surfaces Conditions. Rev Bras Med Esporte, 19(2), 139-142.
20. Kaminagakura, e.ı., zagatto, A.m., redkva, P.e., Gomes, e.B., loures, J.P., Kalva-Filho, c.A., Papoti, m. (2012). Can the Running-Based Anaerobic Sprint Test be used to Predict Anaerobic Capacity?. Journal of Exercise Physiologyonline, 90-99.
21. legaz-Arrese, A., munguía-ızquierdo, D., carranza-García, l.e., Torres-Dávila, c.G. (2011). Validity Of The Wingate Anaerobic Test For The Evaluation Of Elite Runners. J Strength Cond Res., 25, 819-824.
22. meckel, y., Atterbom, H., Grodjinovsky, A., Ben-sira, D., rotstein, A. (1995). Physiological Characteristics Of Female 100 Metre Sprinters Of Different Performance Levels. J Sports Med Phys Fitness, 35, 169175.
23. minahan c., chia, m., ınbar, o. (2007). Does Power İndicate Capacity? 30-S Wingate Anaerobic Test Vs. Maximal Accumulated O2 Deficit. Int J Sports Med., 28, 836-843.
24. nedeljkovic, A., mirkov, D.m., Pazin, n., Jaric, S. (2007). Evaluation Of Margaria Staircase Test: The Effect Of Body Size. Eur J Appl Physiol, 100, 115–120.
25. nikolaidis, P.T., Afonso J., vicente Javier clemente-Suarez, Alvarado, J.r.P., Driss T., Knechtle B., Gema Torres-luque (2016). Vertical Jumping Tests Versus Wingate Anaerobic Test In Female Volleyball Players. The Role of Age Sports, 4(9), 2-7.
26. nummela, A., Alberts, m., rijntjes, r.P., luhtanen P., rusko, H. (1996). Reliability And Validity Of The Maximal Anaerobic Running Test. Int. J. Sports Med. 17(Suppl 2), 97-102.
27. nummela, A., Hämäläinen, ı., rusko, H. (2007). Comparison Of Maximal Anaerobic Running Tests On A Treadmill and Track. J Sports Sci., 25, 87-96.
28. Paradisis, G.P., Tziortzis, S., zacharogiannis, e., Smirniotou, A., Karatzanos, l. (2005). Correlation Of The Running-Based Anaerobic Sprint Test (RAST) And Performance On The 100m, 200m And 400m Distance Tests. nJournal of Human Movement Studies, 49, 77-92.
29. reiser, r. F., rocheford, e. c., Armstrong, c. J. (2006). Building A Better Understanding Of Basic Mechanical Principles Through Analysis Of The Vertical Jump. Strength and Conditioning Journal, 28(4), 70-80.
30. Saç, A., Taşmektepligil, m.y. (2011). Farklı Sporcu Gruplarında Üç Ayrı Anaerobik Güç Ölçüm Yöntemiyle Elde Edilen Sonuçların Değerlendirilmesi. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 2(1),
31. Sands, W.A., mcneal, J.r., ochi, m.T., urbanek, T.l., Jemni, m., Stone m.H. (2004). Comparison Of The Wingate And Bosco Anaerobic Test. Journal of Strenght and Conditioning Research, 18(4), 810-815.
32. Scott, c.B., roby, F.B., lohman, T.G., Bunt, J.c. (1991). The Maximally Accumulated Oxygen Deficit As An Indicator Of Anaerobic Capacity. Med Sci Sports Exercise, 23, 618-624.
33. Semler, c.c. (2011). Effect Of Plyometric Training And Squats On The Vertical Jump Performance Of Untrained Females, In Health and Sport Science Dissertation, The University of Memphis. Smith, J.c., Hill, D.W. (1991). Contribution Of Energy Systems During A Wingate Power Test. Br J Sport Med., 25, 196-199.
34. Spencer, m.r., Gastin, P.B. (2001). Energy System Contribution During 200 To 1500 m Running In Highly Trained Athletes. Med Sci Sports Exerc., 33, 157-162.
35. Tharp, G., newhouse, r., uffelman, l., Thorland, W., Johnson, G. (1985). Comparison Of Sprint And Run Times With Performance On The Wingate Anaerobic Test. Res. Q Exerc Sport, 56, 73-76.
36. Querioga, m.r., cavazzotto, T.G., Katayama, K.y., Tartaruga, m.P., Ferreira, S.A. (2013). Validity Of The Rast For Evaluating Anaerobic Power Performance As Compared To Wingate Test In Cycling Athletes. Motriz, Rio Claro, 19(4), 696-702.
37. Vandewalle, H., Peres, G., monod, H. (1987). Standard Anaerobic Exercise Tests. Sports Med., 4(4), 268-89.
38. Zacharogiannis, e., Paradisis, G., Tziortzis, S. (2004). An Evaluation Of Tests Of Anaerobic Power And Capacity. Med Sci Sports Exerc., 36, 116.
39. Zagatto, A.m., Beck, W.r., Gobatto, c.A. (2009). Validity Of The Running Anaerobic Sprıint Test For Assessing Anaerobic Power And Predicting Short-Distance Performances. Journal of Strength and Conditioning Research, 23(6), 1820-1827.
40. Zagatto, A.m., redkva, P., loures, J., Kalva, F.c., Franco, v., Kaminagakura, e., Papoti, m. (2011). Anaerobic Contribution During Maximal Anaerobic Running Test: Correlation With Maximal Accumulated Oxygen Deficit. Scand J Med Sci Sports., 1, 1-9.