Muğla Üniversitesi İdari Personelinin İlaç Kullanma Alışkanlıklarının Belirlenmesi

Öz

Çalışma, Muğla Üniversitesi idari personelinin ilaç kullanma alışkanlıklarının belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak planlanmıştır. Araştırma 320 idari personelden, ulaşılan 146 kişi üzerinde yürütülmüştür. Araştırma kapsamındaki 146 kişinin %57.5’i 25-34 yaş grubunda olup, %58.2’si kadın, %58.2’si ön lisans-lisans mezunu, gelir durumu %61.5’lik oranla 500 Milyon ve üstü olduğu belirlenmiştir. İdari personelin koruyucu amaçlı hekime gitmedikleri hastalandıklarında teşhis ve tedavi amacıyla hekime gittikleri, reçetede yazılan ilaçları aldıkları, kendi kendilerine ilaç kullanma alışkanlıklarının yüksek olduğu, ilaçları genellikle bildik şikayetler olduğunda aldıkları, hastalık belirtileri geçtiğinde ilacı erken bırakabildikleri, prospektüsü okudukları ve anladıkları, ilaçların kullanma şeklini hekimden ve eczacıdan öğrendikleri tespit edilmiştir. Personelin koruyucu sağlık hizmetlerine önem vererek periyodik olarak sağlık taramaları yaptırmalarının, artık ilaçların evde saklanması ve imha edilmesi konularında doğru davranış şeklini öğrenmelerinin, semptomların bir hastalık değil hastalık belirtisi olduğu ve aynı semptomun farklı ve ciddi hastalıkların belirtisi olabileceği, hastalık belirtilerin geçmesinin hastalığın tedavi olduğu anlamını taşımadığı konusunda bilgilendirilmelerinin gerekli olduğu düşünülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Akılcı ilaç kullanımı

Determination of Drug Usage Habits of the Personnel of Mugla University

Abstract

This study was planned as descriptive to determine drug-usage habits of the personnel of Muğla University . Of 320 personnel , the study was done among 146 person who could be reached. Among 146 person 57.5% were between 25-34 years old,58.2% were female, 58.25 were graduated from a master programme and monthly income of 61.5% was over 500.000.00 TL It was found that the personnel did not admit physician for preventive medical purposes,only admitted for diagnosis and treatment and they used prescribed drugs. Self drug usage among personnel was high especially in case of common complaints. And they disused drug as soon as they get relief off complaint. They read and understood prospectus of drug and learned usage of drug from physician or chemist. It was realized that the personnel should mind about preventive medicine and periodic check-up. They should learn about conservation and destruction of drugs at home. They shold be teached that symptoms are not disease and they are only signs of disease, and same symptoms could be sign of different diseases. And they should be teached that the relief from symptoms does not mean the treatment of disease

Keywords

• Rational drug use

Kaynakça

1. Akılcı İlaç Kullanımı Ve Hekimin Rolü Çalışma Grubu (1993). Türk Tabipler Birliği: TTB Halk Sağlığı Kolu Nusret Fişek Halk Sağlığı Değerlendirme Günleri (5-6 Kasım),5-13, Ankara.
2. Atay, Okan. (2001) “Sağlıkta İlacın Yeri, Sorunları”; Yeni Türkiye Mecmuası, 7(40), 147-156.
3. Azhar, M.A. et all (1993). Over The Counter Drugs , BMJ, 307, 1422, Bangladesh,.
4. Blenkinsopp, A. Brandley, C. (1996). Patient, Society And The Increase İn Self- Medication, BMJ, 312: 629-632.
5. Data 2001 Update Avrupa ilaç Endüstrileri ve Birlikleri Federasyonu (EFPIA) The Key.http://efpia.org.6_publ/ documentllnfig%2001.pdf Industry in Figures,
6. Devlet Planlama Teşkilatı (1996). Ekonomik Sosyal Göstergeler (1950-1995), 36, DTP yayınları, Ankara.
7. Devlet Planlama Teşkilatı 2002 Yılı Programı (2002). 26, DTP yayınları, Ankara.
8. Eren N. (1985) Alma Ata Bildirgesi ve Türkiye’de Sağlık Hizmetleri, HÜTF Halk sağlığı AD Yayınları, 115-123, Ankara

9. Eser, E., Oğuz, M (1995). Sosyalizasyon Uygulamalarında Kırsal Kesimdeki İlaç Sorununa Bir Çözüm Önerisi, Toplum Hekim, Temmuz- Ağustos,10(68), 45-48.
10. Güler, N (1991). Kızılırmak Sağlık Ocağında Doktorlarca Verilen Reçetelerin Hastalar Tarafından Uygulanıp Uygulanmamalarının İzlenmesi ve Bunu Etkileyen Etmenler, Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi,57-70, Sivas,.
11. TEB Raporu(1995). İlaç Tüketimini Etkileyen Faktörler Ve Türkiye'de İlaç Tüketim 2-3 : 85-87, İstanbul.
12. Hasta ve Hasta Yakını Hakları Derneği İnternet (2001). Yayını İlaç Yokluğu Önlenmelidir ; (www.hayad.org.tr/ilac01.htm), İstanbul.
13. Kamacık, L. (1983). Yasal Düzenlemeler ve İlaç Kullanımına Etkisi, İzmir.
14. Öztek, Z.(1992). Temel Sağlık Hizmetleri, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Halk Sağlığı Anabilim Dalı Yayın No:92/2, 88,95,Ankara.
15. Sağlıklı İlaç Kullanımında Temel Politikalar (2001) www.chp.org.tr/bykp/ - .htm - 101k
16. Tedavi Gruplarına Göre İlaç Tüketimi Oranları Belli Oldu (2001). İlaç ve Kimya Endüstrisi İşverenler Sendikası Aylık Rapor, 12: 110.
17. Tuğlular, İsmail (1987). Gereksiz İlaç Kullanımı ve Toplum Sağlığı, Çağdaş Hekim, 2: 21-22.
18. Türkiye'de İlaç (2001), İlaç Endüstrisi İşverenler Sendikası ve İEİS 1988 yılı İstatistikleri, Ankara.