EVALUATION of PHYSICAL ACTIVITY LEVELS in WOMEN ACADEMICIANS

Abstract

Objective: The aim of our study is to evaluate the level of physical activity in female academicians. The search for quality life is one of the most just struggles of human beings between birth and death. Nowadays, in parallel with technology, the place of movement has started to decrease gradually in both working life and transportation and leisure activities. The increase in living standards has increased the physical and social needs of people due to the intense competitive environment and stress of life. Considering the benefits of physical activity, people should be encouraged to exercise at the most appropriate level for healthier individuals.

Material and Methods: 40 female academicians working at a desk according to the volunteering principle were included in the research. Data on physical activity variable were obtained by using the short form of International Physical Activity Assessment Questionnaire (IPAQ).

Results: The mean age of the female academicians included in the study was 35.4 (min 25-max 63). Average height 167.9cm (min.157.0 cm, max.177.0 cm), body weight 59.5kg (min. 51kg, max 77kg), body mass index of 21.3 kg/m² (min.17.7 kg/m², max 25 kg/m²) The mean time spent on one day (OBGGS) was 132.2 min. (min. 0 min., max 480 min.) and the mean duration of physical activity (FA) was 412 min./week. 45% of the total cases did not have physical activity during the day; 52.5% were inactive, 30% were minimum active and 20% were very active.

Conclusion: In the study, it was found that physical activity levels of female academicians at Necmettin Erbakan University were low and minimum active

Keywords

• Academician
• female
• physical activity

KADIN AKADEMİSYENLERDE FİZİKSEL AKTİVİTE DÜZEYİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Amaç: Çalışmamızın amacı kadın akademisyenlerde fiziksel aktivite düzeyinin değerlendirilmesidir. Nitelikli yaşam arayışı doğumla ölüm çizgisi arasında insanoğlunun en haklı mücadelelerinden biridir. Günümüzde teknolojiye paralel olarak gerek çalışma hayatı ve gerekse ulaşım ve serbest zaman aktiviteleri içerisinde hareketin yeri giderek azalmaya başlamıştır. Yaşam standartlarının yükselmesi hayatın yoğun rekabet ortamı ve stresinden kaynaklanan sorunları insanların fiziksel ve sosyal ihtiyaçlarını artırmıştır. Fiziksel aktivitenin yararları dikkate alındığında, daha sağlıklı bireyler için kişilerin en uygun düzeyde fiziksel aktiviteye teşvik edilmeleri gerekmektedir.

Gereç ve Yöntemler: Araştırmaya gönüllülük prensibine göre masa başı çalışan 40 kadın akademisyen dâhil edilmiştir. Fiziksel aktivite değişkeniyle ilgili veriler “Uluslararası fiziksel aktivite değerlendirme anketi” (IPAQ) kısa formu kullanılarak elde edilmiştir.

Bulgular: Çalışmaya dâhil olan kadın akademisyenlerin yaş ortalaması 35.4 (min 25-mak 63). boy ortalaması 167.9cm (min.157.0 cm, mak.177.0 cm), vücut ağırlıkları 59.5kg (min. 51kg, mak 77kg), vücut kitle indeksi 21.3 kg/m² (min.17.7 kg/m², mak. 25 kg/m²), oturarak bir günde geçirilen süre (OBGGS) 132.2 dk. (min. 0 dk, mak. 480 dk.), ortalama fiziksel aktivite süresi (FA) 412 dk/hf olarak bulunmuştur. Toplam olguların %45'inin gün içinde fiziksel aktivitede bulunmadığı; %52.5’inin inaktif, %30’unun minimum aktif ve %20’sinin ise hepa aktif olduğu saptanmıştır.

Sonuç: Çalışmada Necmettin Erbakan Üniversitesinde ki kadın akademisyenlerin fiziksel aktivite düzeylerinin düşük, minimum aktif oldukları bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• akademisyen
• fiziksel aktivite
• kadın

Kaynakça

1. Shaper A.G, Wannamethee G. Physical activity and ischaemic heart disease in middle-aged British men. Br Heart J, 1991. 66(5):384-94.
2. Morris J.N, Heady J.A, Raffle P.A, Roberts C.G, Parks J.W. Coronary heart disease and physical activity of work. Lancet, 1953. 2(5111): 1485–1496.
3. Lee I.M, Shiroma E.J, Lobelo F, Puska P, Blair S.N, Katzmarzyk P.T. Effect of physical inactivity on major non-communicable diseases worldwide: an analysis of burden of disease and life expectancy. Lancet, 2012. 21;380(9838):219-29.
4. Özer D, Baltacı G. İş yerinde fiziksel aktivite. Ankara: Klasmat Matbaacılık, 2008.
5. Akyol A, Bilgiç B, Ersoy G. Fiziksel aktivite, beslenme ve sağlıklı yaşam Ankara: Klasmat Matbaacılık. 2008.
6. Yakut H, Yakut Y. Evaluation of musculoskeletal injuries, fatigue, and job satisfaction of physiotherapists in Turkey. Turkish Journal of Physiotherapy and Rehabilitation, 2011.22(2):74-80.
7. Saxena P, Gupta S.K, Jain S, Jain D. Work-related musculoskeletal pain among dentists in Madhya Ppradesh, India prevalence, associated risk factors, and preventive measures. Asia Pac J Public Health, 2014. 26(3): 304-9.
8. Mohan, V., Justine, M., Jagannathan, M., Aminudin, A., Johari, H. S. (2015). Preliminary study of the patterns and physical risk factors of work-related musculoskeletal disorders among academicians in a higher learning institute. J Orthop Sci., 20(2):410-7.

9. Başakçı Ç.B, Telli A B, Basgan E, Gökçe B. Analyzing musculoskeletal system discomfort, work interference and risk factors of office workers with computer users. Journal of Marmara University Institute of Health Sciences, 2013. 3(4): 208- 214.
10. Özdinç S, Kayabınar E, Özenç T, Turand F.T, Yılmaz S. Musculoskeletal problems in academicians and related factors in Turkey. Journal of Back and Musculoskeletal Rehabilitation, 2019. 32(6):833-839.
11. Hansen B.H, Kolle E, Dyrstad S.M, Holme I, Anderssen S. A. Accelerometer-determined physical activity in adults and older people. Med Sci Sports Exerc, 2012. 44(2): 266–72.
12. Vural Ö, Eler S, Güzel, AN. Masa başı çalışanlarda fiziksel aktivite düzeyi ve yaşam kalitesi ilişkisi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2010. 7(2):69-75.
13. Lim K, Taylor L. Factors associated with physical activity among older people: a population based study. Preventive Medicine, 2005. 40(1):33-40.
14. Larssona L, Johanssona B, Wadell K, Thilénc U, Sandbergab C. Adults with congenital heart disease overestimate their physical activity level. IJC Heart & Vasculature, 2019. 22: 13-17.
15. Meneses E.J.F, González J.E, Ramírez V.R. Supervised exercise reduces cancer-related fatigue: a systematic review. J Physiothe, 2015. 61(1): 3-9.
16. Schmitz K.H, Williams N I, Kontos D, Kurzer M.S, Schnall M, Domchek S, Stopfer J, Galantino M.L, Hwang W.T, Morales K, Wu S, DiGiovanni L, Salvatore D, Fenderson D, Good J, Sturgeon K, Grant L, Bryan C.J, Adelman J. Women ın steady exercise research (WISER) sister: Study design and methods. Contemp Clin Trials, 2015. 3(41):17-30.
17. Montoye H.J. Introduction: evaluation of some measurements of physical activity and energy expenditure. Med Sci Sports Exerc, 2000. 32(9):439-441.
18. Tarsuslu Ş.T, Tütün Y.E, Sertel M, Öztürk A, Yümin M. Kadın ve erkek yaşlı bireylerde depresyonun sağlıkla ilgili yaşam kalitesi ve yaşam memnuniyeti üzerine etkisi. F.Ü. Sağ. Bil. Tıp Derg, 2010. 24(3):147-153.
19. Yüksel E. Çalışan kadınların fiziksel aktivitelerini etkileyen faktörlerin incelenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi, ANKARA, 2001.
20. Aslan B.A, Livanelioğlu A, Aslan Ş. Fiziksel aktivite düzeyinin üniversite öğrencilerinde iki farklı yöntemle değerlendirilmesi. Fizyoterapi Rehabilitasyon Derg, 2007. 8(1): 11-19.
21. Craig C.L, Marshall A.L, Sjostrom M, Bauman A.E, Booth M.L. and Ainsworth B.E, et al. International physical activity questionnaire: 12-country reliability and validity. Medicine Science and Sports Exercise, 2003. 35(8):1381–95.
22. Savcı B.A. Kanserli hastalarda yaşam kalitesini ve sosyal destek düzeyini etkileyen faktörler. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Atatürk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Tıp Fakültesi, Halk Sağlığı Ana Bilim Dalı, Erzurum, 2006.
23. Howley E.T. Type of Activity: resistance, aerobic and leisure versus occupational physical activity. Medicine Science and Sports Exercise, 2001. 33(6): 364-369.
24. Tekkanat Ç. Öğretmenlik bölümünde okuyan öğrencilerde yaşam kalitesi ve fiziksel aktivite düzeyleri. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Pamukkale Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, DENİZLİ, 2008.
25. Vatansever Ş, Ölçücü B, Özcan G, Çelik A. Orta yaşlılarda fiziksel aktivite düzeyi ve yaşam kalitesi ilişkisi. Turkiye Klinikleri J Sports Sci, 2010. 2(1):46-54.
26. Bauman A, Phongsavan P, Schoeppe S, Owen N. Physical activity measurement-a primer for health promotion. Promot Educ, 2006. 13(2): 92-103.
27. Hallal P.C, Victora C.G, Wells J.C, Lima R.C. Physical inactivity: prevalence and associated variables in Brazilian adults. Med Sci Sports Exerc, 2000. 35(11):1894-900.
28. Arabacı R, Çankaya C. Beden eğitimi öğretmenlerinin fiziksel aktivite düzeylerinin araştırılması. Eğitim Fakültesi Dergisi, 2007. 20(1):1-15.