قضية الإبداع في الكتب الإسلامية بعد المغول في ضوء رسائل محيي الدين الكافيجي في التفسير

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

ةيملاسلإابتكلايفعادبلإاةيضق لوغملادعب يجيفاكلانيدلاييحملئاسرءوضيف ريسفتلايف

Öz

lam düşüncesinin de seçkin âlim ve kurucu metinlerini çıkardıktan ve mecrasını bulduk- tan sonra, belli bir seviyede akışını sürdürdüğünü, esas olanın bu akışın, canlılığın ve sü- rekliliğin sağlanması olduğunu dile getirmiştir. Muhyiddin el-Kafiyeci’nin tefsire dair eserleri incelendiğinde, bir donukluk ve gerilemenin varlığı değil, diğer İslamî ilimler yanında tefsirdeki sürekliliğin sağlandığı hatta yeni metodolojilerin geliştirildiği görül- mektedir

Anahtar Kelimeler

• Moğol istilası, İslamî ilimler, gerileme, Kâfiyeci, tefsir usûlü

Kaynakça

1. Bâkıllânî, Ebû Bekir, el-İntisâr li’l-Kur’ân (thk. Muhammed Isâm el- Kudâh), Dâru’l-Feth, Amman-Dâru İbn Hazm, Beyrut, 1422.
2. Bikâî, İbrahim b. Ömer, Mesâidü’n-Nazar li’l-İşrâfi alâ Makâidi’s- Süver, Mektebetü’l-Meârif, Riyâd, 1408.
3. Brockelmann, C., GAL, Leiden 1944-1949; Supplement, Leiden 1937- 1942.
4. Câbirî, Muhammed Âbid, Fikru İbn Haldûn ve’l-Asabiyye, Merkezü Dirâsâti’l-Vahdeti’l-Arabiyye, Beyrut, 2001.
5. Cürcânî, Abdülkâhir, Delâilü’l-İ‘câz (thk. M: Muhammed Şâkir), Matbaatü’l-Medenî, Kâhire – Dâru’l-Medenî, Cidde, 1413.
6. Daşdemir, Yusuf, “İbn Sina Mantığında Burhanî Bilimlerin Konu, İlke ve Sorunları”,Felsefe Dünyası, 55/2012, 1.
7. Davutoğlu, Ahmet, “İslam Düşünce Geleneğinin Temelleri, Oluşum Süreci ve Yeniden Yorumlanması”, Divan, 1996/1.
8. Ebu Hayyân, Muhammed b. Yusuf el-Endelüsî, el-Bahru’l-Muhît fi’t- Tefsîr (thk. Sıtkî Muhammed Cemîl), Dâru’l-Fikr, Beyrut, 1420.

9. Fazlur Rahman, Islam And Modernity, The University of Chicago Press, 1982.
10. Fenârî, Mehmed b. Hamza, Füsûlü’l-Bedâi‘ fî Usûli’ş-Şerâi‘, Matbaatü Şeyh Yahya Efendi, İstanbul, 1289; Miftâhu Şerhi’l-Ğayb ve’l-Vücûd ve Şerhuhû Misbâhu’l-Üns beyne’l-Ma‘kûl ve’l-Meşhûd (thk. Âsım İbrahim) Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Lübnan, 2010.
11. Goldziher, Ignaz, Klasik Arap Literatürü, (trc. Azmi Yüksel-Rahmi Er) Ankara, 1993; (A Short History of Classical Arabic Literatür,ed. trans. Joseph De Somogyi, Berlin, 1966).
12. İbn Haldûn, Abdurrahmân b. Muhammed, Mukaddime (thk. Halil Şehhâte), Dâru’l-Fikr, Beyrut, 1408-1988.
13. İbn Teymiyye, Takıyyüddin Ahmed, Mukaddime fî Usûli’t-Tefsîr, Dâru Mektebeti’l-Hayât, Beyrut, 1400.
14. İsfehânî, Râğıb, Tefsîru’r-Râğıb el-İsfehânî, Muhammed Abdülaziz Besyûnî, Külliyyetü’l-Âdâb, Tanta, 1420.
15. Kâfiyeci, Mehmed b. Süleyman, et-Teysîr fî Kavâidi İlmi’t-Tefsîr (thk. İsmail Cerrahoğlu), Menşûrâtü Külliyyeti’l-İlâhiyyât, Ankara, 1974.
16. Kâtip Çelebi, Keşfü’z-Zunûn an Esâmi’l-Kütüb ve’l-Fünûn, Mektebetü’l- Müsennâ, Bağdat, 1941.
17. Mustafa Sabri Efendi, Yeni İslam Mücedditlerinin Kıymet-i İlmiyesi, Dâru’l-Hılâfeti’l-Âliye, İstanbul, 1337.
18. Rosenthal, Franz, İlmü’t-Târîh İnde’l-Müslimîn (trc. Ahmed Sâlih el- Ilâ), Müessesetü’r-Risâle, Beyrut, 1403-1983.
19. Sehâvî, Şemseddin, Ed-Dav’ü’l-Lâmi‘ li-Ehli’l-Karni’t-Tâsi‘, Dâru Mektebeti’l-Hayât, Beyrut, ts.
20. Süyûtî, Celâleddin, Büğyetü’l-Vüât fî Tabakâti’l-Lüğaviyyîn ve’n-Nühât (thk. Muhammed Ebu’l-Fadl İbrahim), el-Mektebetü’l-Asriyye, Sayda, ts.; el- İtkân fî Ulûmi’l-Kur’ân (thk. Muhammed Ebu’l-Fadl İbrahim), el-Hey’etü’l- Mısriyye, 1394.
21. Şeşen, Ramazan, Müslümanlarda Tarih-Coğrafya Yazıcılığı, İsar, İs- tanbul, 1998.
22. Taşköprîzade, Ahmed b. Muhammed, eş-Şekâiku’n-Nu‘mâniyye fî Ulemâi’d-Devleti’l-Usmâniyye, Dâru’l-Kitâbi’l-Arabî, Beyrut, ts.
23. Tayyâr, Müsâid b. Süleyman, Mefhûmü’t-Tefsîr ve’t-Te’vîl ve’l-İstinbât ve’t-Tedebbür ve’l-Müfessir, Dâru İbni’l-Cevzî, Riyâd, 1427.
24. Togan, A. Zeki Velidî, Tarihte Usûl, Enderun Kitabevi, İstanbul, 1981.
25. Touati, Houari,Islam Et Voyage Au Moyen Âge, Paris, Le Seuil, 2000.
26. Tûfî, Süleyman b. Abdülkâvî, el-İksîr fî Kavâidi İlmi’t-Tefsîr (thk. Abdülkâdir Hüseyin), Mektebetü’l-Âdâb, Kâhire, ts.
27. Watt, M. Islamic Philosopy and Theology, Edinburg University Press, 1985.
28. Zehebî, Muhammed Hüseyin, et-Tefsîr ve’l-Müfessirûn, Mektebetü Vehbe, Beyrut, ts.
29. Zürkânî, Muhammed Abdülazîm, Menâhilü’l-İrfân, Matbaatü İsâ el- Bâbî el-Halebî ve Şürakâih, ts.