Orhan Veli Kanık’ta Yineleme Sanatı

Öz

Orhan Veli Kanık’ın şiirlerinde yineleme (tekrar) hem biçimsel hem de anlamsal düzlemde önemli bir anlatım aracıdır. Şair, geleneksel şiirin süslü dilini reddederken, gündelik konuşma dilinin doğallığını ve ritmini yinelemeler yoluyla şiire taşır. Sözcük, dize veya düşünce tekrarları, şiirde müzikaliteyi sağlamakla kalmaz, aynı zamanda ironiyi, sıradan olanın estetiğini ve halk diliyle kurulan samimi ilişkiyi güçlendirir. Yineleme, Orhan Veli’de çoğu zaman bilinçli bir sadelik stratejisidir. Aynı kelimenin ya da ifadenin tekrarı, anlamı derinleştirmekten çok, gündelik hayatın tekdüzeliğini, insanın basit arzularını ve modern bireyin içsel boşluğunu görünür kılar. Bu yönüyle yineleme, Garip şiirinin temel ilkeleriyle uyumlu olarak, okuru duygusal bir yoğunluktan ziyade düşünsel bir farkındalığa davet eder. Sonuç olarak Orhan Veli’de yineleme sanatı, klasik şiirdeki ahenk unsurundan farklı olarak, sadelik, ironi ve gerçekçilik ekseninde işlev kazanır; şiiri yapaylıktan arındırarak yaşamın kendisine yaklaştırır.

Anahtar Kelimeler

• Yineleme
• Orhan Veli Kanık
• Garip Akımı
• Sadelik
• Gündelik Dil

The Art of Repetition in Orhan Veli Kanık

Öz

In the poetry of Orhan Veli Kanık, repetition functions as a significant stylistic and semantic device. While rejecting the ornate language of traditional poetry, the poet employs repetition to convey the natural rhythm and simplicity of everyday speech. The repeated use of words, lines, or ideas not only creates a sense of musicality but also reinforces irony, sincerity, and the aesthetic value of ordinary life. Repetition in Orhan Veli’s poems often serves as a deliberate strategy of simplicity. Rather than deepening meaning in a conventional lyrical sense, repeated expressions highlight the monotony of daily life, basic human desires, and the inner emptiness of the modern individual. In this respect, repetition aligns with the core principles of the Garip movement by encouraging intellectual awareness rather than emotional excess. In conclusion, repetition in Orhan Veli’s poetry operates not as a traditional harmonic ornament but as a tool of simplicity, realism, and irony, bringing poetry closer to lived experience.

Kaynakça

1. Aksan, D. (2005). Şiir dili ve Türk şiir dili (5. bs.). Engin Yayıncılık. Bezirci, A. (1991). Orhan Veli (8. bs.). Altın Kitaplar. Fuat, M. (2000). Orhan Veli. Adam Yayınları. Güneş, Z. (2007). Cemal Süreya’nın şiir dili. Anadolu Üniversitesi Yayınları. Kanık, O. V. (2004). Bütün şiirleri (9. bs.). Yapı Kredi Yayınları. Sazyek, H. (2006). Cumhuriyet dönemi Türk şiirinde Garip hareketi (3. bs.). Akçay Yayınları. Tuncer, H. (1997). Garipçiler. Akün Yayınları.