A CONCEPTUAL RESEARCH: CAESAROPAPISM

Öz

The study of religion-state relations has attracted great interest from history to the present day. Many different concepts have emerged in expressing these relations. Expressions such as laicism, secularism, theocracy, religious state are frequently used in the literature. The concept of Caesaropapism can also be considered as an expression that defines the nature of the religion-state relationship. Caesaropapism, which can be defined as state sovereignty encompassing religious sovereignty and interfering in the religious sphere, has been included in a limited number of studies in the literature. In this respect, an examination of the concept has shown that an alternative usage is possible in the evaluation and expression of religion-state relations. In the conceptual analysis, first of all, the expression caesar, which represents human power in the concept, was analyzed. With this examination, it was stated that the Roman period was important and the developments regarding Christianity in the Roman period were conveyed. In these developments, it was emphasized that the Constantine period was critical and a research was conducted in this direction. Then, the Justinian period was focused in order to ensure the comprehensibility of the concept. The Justinian period is an important point in the study as it clearly shows the existence of the caesaropapist order. The concept and its reflection in the historical process were examined and it was aimed to add a new one to the limited number of studies in the literature.

Anahtar Kelimeler

• Caesaropapism
• Roman Empire
• Christianity
• Constantine
• Justinian

KAVRAMSAL BİR ARAŞTIRMA: SEZAROPAPİZM

Öz

Din-devlet ilişkileri incelemesi tarihten günümüze kadar büyük ilgi görmüştür. Bu ilişkilerin ifade edilmesinde birçok farklı kavram ortaya çıkmıştır. Laiklik, sekülarizm, teokrasi, din devleti şeklindeki ifadeler literatürde sıklıkla kullanılmaktadır. Sezaropapizm kavramı da din-devlet ilişkisinin niteliğini tanımlayan bir ifade şeklinde değerlendirilebilir. Devlet egemenliğinin dini egemenliği kapsaması ve dini alana müdahale etmesi şeklinde tanımlanabilen sezaropapizm, literatürde sınırlı sayıda çalışmada yer almıştır. Bu doğrultuda kavrama dair bir inceleme ile din-devlet ilişkilerinin değerlendirilmesinde ve ifadesinde alternatif bir kullanımın mümkün olabileceği gösterilmiştir. Kavramsal incelemede öncelikle kavramda beşeri iktidarı temsil eden sezar ifadesinin incelemesi yapılmıştır. Bu inceleme ile Roma döneminin önem arz ettiği belirtilmiş ve Roma döneminde Hıristiyanlığa ilişkin gelişmeler aktarılmıştır. Bu gelişmelerde öncelikle Konstantin döneminin kritik olduğu vurgulanmış ve bu yönde bir araştırma gerçekleştirilmiştir. Ardından kavramın anlaşılırlığının sağlanabilmesi için Justinianus dönemi odağa alınmıştır. Justinianus dönemi sezaropapist düzenin net bir şekilde varlığını gösteren bir niteliğe sahip olması çalışmada önemli bir noktayı oluşturmaktadır. Kavram ile birlikte tarihsel süreçteki yansıması incelenmiş ve literatürde sınırlı sayıda olan çalışmalara bir yenisinin eklenmesi amaçlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• sezaropapizm
• Roma imparatorluğu
• Hıristiyanlık
• Konstantin
• Justinianus

Kaynakça

1. Arifi, A. (2017). Caesaropapism of Constantine the Great and today's reflection. Academic Journal of Business, Administration, Law and Social Sciences, 3(1), 282-299.
2. Atlan, S. (2014). Roma Tarihi'nin Ana Hatları I. Kısım Cumhuriyet Devri. Ankara: Türk Tarih Kurumu.
3. Bailly, A. (1979). Bizans Tarihi Cilt 1. (H. Şaman, Çev.) İstanbul: Tercüman Yayınları.
4. Barker, E. (1995). Bizans Toplumsal ve Siyasal Düşünüşü. (M. Tunçay, Çev.) Ankara: İmge Kitabevi.
5. Barker, S. (2013). Eski Roma Bir İmparatorluğun Yükselişi ve Çöküşü. (E. Duru, Çev.) İstanbul: Say Yayınları.
6. Betten, F. S. (1922). Milan Decree of A. D. 313: Translation and Comment. The Catholic Historical Review, 8(2), 191-197.
7. Birdal, M. S. (2017). Kutsal Roma İmparatorluğu ve Osmanlı Küresel Emperyal İktidardan Mutlakiyetçi Devletlere. İstanbul: İletişim Yayınları.
8. Boak, A. E. (1919). Imperial Coronation Ceremonies of the Fifth and Sixth Centuries. Harvard Studies in Classical Philology, 30, 37-47.

9. Coşkun, M., & Zarplı, Ç. (2022). Turkey between Secularism and Cêsaropapism. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 24(42) 181-193.
10. Davies, N. (2011). Avrupa Tarihi Doğu'dan Batı'ya Buz Çağı'ndan Soğuk Savaş' Urallar'dan Cebelitarık'a Avrupa'nın Panoraması. Ankara: İmge Kitabevi.
11. Dilbirliği, M. (2021). İnsan Hakkı Olarak, Din ve Vicdan Özgürlüğünün Sosyolojik ve Felsefi Gelişimi: Tarihi Süreçte Din ve Vicdan Özgürlüğüne İlişkin Ortaya Çıkan Modeller. Adalet Dergisi(66), 667-700
12. Erdoğan, F. (2023). Konstantin'in Yükselişi ve Hıristiyanlık. Ankara: Eskiyeni Yayınları.
13. Erişgin, Ö. S. (2017). Roma Kamu Hukukuna Giriş. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
14. Eroğlu, A. H. (1999). Doğu Batı Kiliselerinin Ayrılış Sebepleri. Dini Araştırmalar, 2(5), 387-413
15. Geanakoplos, D. J. (1965). Church and State in the Byzantine Empire: A Reconsideration of the Problem of Caesaropapism. Church History, 34(4), 381-403.
16. Gibbon, E. (1994). Roma İmparatorluğu'nun Gerileyiş ve Çöküş Tarihi Cilt IV. (A. Baltacıgil, Çev.) istanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları.
17. Giocas, A. (2014). The Byzantine Legacy of Religious and Legal Pluralism: A Contemporary Reassessment of Byzantine Church-State Relations. Oxford Journal of Law and Religion, 3(3), 462-483.
18. Gruen, E. S. (2009). Caesar as an Politician. M. Griffin içinde, A Companion to Julius Caesar (s. 23-36). Oxford: Wiley-Blackwell Publishing.
19. Hunger, H. (1982). State and Society in Byzantium. Proceedings of the Royal Irish Academy: Archaeology, Culture, History, Literature, 197-209.
20. Kamm, A. (2006). Julius Caesar. New York: Routledge.
21. Kaya, A. (2013). Doğudaki Roma'nın Bizanslaştığı Devir: I. Justinianos Dönemi. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 37(2), 17-40.
22. Kaymal, C., & Akın, A. F. (2024). Sezaropapizm ve İnanç Özgürlüğü İlişkisi: Machiavelli ve Spinoza Düşünceleri Üzerinden Bir Analiz, International Topkapı Congress-IV, İstanbul, 486-495.
23. Koyzis, D. T. (1993). Imaging God and His Kingdom: Eastern Orthodoxy's Iconic Political Ethic. The Review of Politics, 55(2), 267-289.
24. Lactantius. (2021). Lucius Caecilius Firmianus Zalimlerin Ölümleri Üzerine. Ankara: Doğu Batı Yayınları.
25. Lapidus, I. M. (1996). State and Religion in Islamic Societies. Past&Present, 151(1), 3-27.
26. Lemerle, P. (2019). Bizans Tarihi. (G. Üstün, Çev.) İstanbul: İletişim Yayınları.
27. Marek, R. (2017). Caesaropapism and the Reality of the 4th-5th Century Roman Empire. Krakowskie Studia Historii Panstwa i Prawa, 10(special issue), 1-27.
28. Martin, T. R. (2024). Antik Roma Romulus'tan Justinianus'a. (S. Özgüler, Çev.) İstanbul: Bilge Kültür Sanat Yayın.
29. McGuckin, J. A. (2008). The Orthodox Church An Introduction to its History, Doctrine, and Spiritual Culture. Oxford: Blackwell Publishing.
30. Meyendorff, J. (1968). Justinian, the Empire and the Chuch. Dumbarton Oaks Papers, 22, 43-60.
31. Millar, F. (2008). Rome, Constantinople and the Near Eastern Church Under Justinian: Two Synods od C.E. 536. The Journal of Roman Studies, 98, 62-82.
32. Murvar, V. (1967). Max Weber's Concept of Hierocracy: A Study in the Typology of Church-State Relationships. Sociological Analysis, 70(276), 69-84.
33. Ortaylı, İ. (2023). Defterimden Portreler . İstanbul: Kronik Kitap. Ostrogorsky, G. (2011). Bizans Devleti Tarihi. (F. Işıltan, Dü.) Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
34. Pennington, K. (2010). Caesaropapism. The New Catholic Encyclopedia (s. 183-185). içinde The Catholic University of America. Potz, M. (2020). Political Science of Religion. Lodz: Palgrave Macmillan.
35. Runciman, S. (1957). Byzantium, Russia and Caesaropapism. Canadian Slavonic Papers, 2, 1-10.
36. Seidler, G. L. (1980). Bizans Siyasal Düşüncesi. (M. Tunçay, Çev.) Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.
37. Shepard, J. (2008). The Byzantine Empire c. 500-1492. Cambridge: Cambridge University Press.
38. Skedros, J. C. (2016). "You Cannot Have a Chuch Without an Empire": Political Orthodoxy in Byzantium. G. E. Demacopoulos, & A. Papanikolaou içinde, Christianity, Democracy and the Shadow of Constantine (s. 219-231). Newyork: Fordham University Press.
39. Vasiliev, A. A. (1943). Bizans İmparatorluğu Tarihi. (A. M. Mansel, Çev.) Ankara: Ankara Maarif Matbaası.
40. Wilken, R. L. (2012). The First Thousand Years A global History of Christianity. New Haven and London: Yale University Press.