İtalyan Yeni Gerçekçiliği'nin Güncel Etkisi Üzerine Bir İnceleme

Öz

Sinema, diğer sanat dallarına kıyasla henüz yeni bir sanat olmasına rağmen, dramaturjik olarak konu edindiği olayların ve kişilerin toplumsal yapının bir temsili olması konusunda en yetkin sanat dallarından birisi durumundadır. İtalyan Yeni Gerçekçiliği akımı bu anlamda verilebilecek en doğru örneklerden birisidir. Gerçekçi sinemanın dönüm noktası olarak bilinen ve modern sinema akımlarını derinden etkileyen İtalyan Yeni Gerçekçiliği akımı, fiili olarak sona erdikten sonra da hem İtalya hem de dünyanın çeşitli ülkelerindeki yönetmenler üzerinde etkisini sürdürmüştür. Bu örneklerden birisi de İngiliz yönetmen Ken Loach’tur. Yönetmenin politik sinemasında İtalyan Yeni Gerçekçi izler bulmak mümkündür. Bu çalışma Ken Loach’un son filmlerinden birisi olan Sorry We Missed You (Üzgünüz, Size Ulaşamadık, 2019) filmini tarihsel eleştiri yöntemiyle İtalyan Yeni Gerçekçiliği açısından incelemeyi amaçlamaktadır. Sinema tarihinin önemli bir akımının güncel filmler üzerindeki etkilerine bir örneğin verilmesi, böylece sinema tarihi çalışmalarına güncel bir katkı sunulması çalışmanın nihai amacıdır. Çalışmanın sonucunda Sorry We Missed You filminin Yeni Gerçekçi izler barındırdığı görülmüştür. Amatör ve yarı profesyonel oyuncular arasından yapılan oyuncu tercihleri, sadeliği öne çıkaran estetik yapı, kameranın stüdyo dışında çekimler gerçekleştirmesi, gerçek insanların gerçek öykülerinin anlatılması ve filmin politik bir duyarlılık taşıması İtalyan Yeni Gerçekçiliği’nin güncel etkilerini ortaya koyan sonuçlar arasındadır.

Anahtar Kelimeler

• Ken Loach
• Sorry We Missed You
• İtalyan Yeni Gerçekçiliği
• Sinema Tarihi
• Film Eleştirisi

A Study of the Contemporary Influence of Italian Neo-Realism

Öz

Although cinema is still a new art compared to other branches of art, it is one of the most competent branches of art in terms of being a representation of the social structure of the events and people it dramaturgically deals with. Italian Neo-Realism movement is one of the best examples in this sense. Italian Neo-realism movement, which is known as the turning point of realist cinema and deeply influenced modern cinema movements, continued its influence on directors both in Italy and in various countries of the world even after its de facto end. One of these examples is the British director Ken Loach. It is possible to find traces of Italian Neo-Realism in his political cinema. This study aims to analyse Sorry We Missed You (2019), one of Ken Loach's latest films, in terms of Italian Neo-Realism through historical criticism. The ultimate aim of the study is to give an example of the effects of an important movement in the history of cinema on contemporary films, thus making an up-to-date contribution to the study of cinema history. As a result of the study, the film Sorry We Missed You was found to contain traces of Neo-Realism. The casting choices made among amateur and semi-professional actors, the aesthetic structure that emphasises simplicity, the shooting outside the studios and in real locations, the telling of real stories of ordinary people, and the political sensitivity of the film are among the results that reveal the contemporary influence of Italian Neo-Realism.

Anahtar Kelimeler

• Ken Loach
• Sorry We Missed You
• Italian Neo-realism
• History of Cinema
• Film Criticism

Kaynakça

1. Abisel, N. (2003). Sessiz sinema. İstanbul: Om Yayınevi.
2. Armes, R. (2011). Sinema ve gerçeklik: Tarihsel bir inceleme (Ö. Barkot, Çev.). İstanbul: Doruk Yayıncılık.
3. Bağdatlı, S. (2000). İtalyan yenigerçekçiliği. İstanbul: Der Yayınları.
4. Baker, U. (2011). Beyin ekran. İstanbul: Birikim Yayınları.
5. Bauer, S. W. (2016). Dünya tarihi: 4. Cilt: Yakınçağ: Victoria çağından SSCB'nin dağılışına (M. Doğan, Çev.). İstanbul: Say Yayınları.
6. Biryıldız, E. (2000). Sinemada akımlar. İstanbul: Beta Yayınları.
7. Cardullo, B. (2011). A cinema of social conscience: An interview with Ken Loach. The Minnesota Review, 76, 81-96. https://doi.org/10.1215/00265667-1222065
8. Chambers, J. (2014). ‘On the Side of the Angels?’: Ken Loach, The Angels’ Share, and the pursuit of new forms of politically-engaged cinema. International Journal of Scottish Theatre and Screen, 7(1), 45-69.

9. Clarke, J. (2012). Sinema akımları: Sinema dünyasını değiştiren filmler (Ç. E. Babaoğlu, Çev.). İstanbul: Kalkedon Yayınları.
10. Coşkun, E. E. (2011). Dünya sinemasında akımlar. Ankara: Phoenix Yayınları.
11. Dmytryk, E. ve Dmytryk, J. P. (2011). Sinemada yönetmenlik, oyunculuk, kurgu (İ. Şener, Çev.). İstanbul: Doruk Yayınları.
12. Faulkner, N. (2014). Marksist dünya tarihi: Neandertallerden neoliberallere (T. Öncel, Çev.). İstanbul: Yordam Kitap.
13. Fischer, E. (1993). Sanatın gerekliliği (C. Çapan, Çev.). Ankara: V Yayınları.
14. Fuller, G. (1998). Loach on Loach. London: Faber & Faber.
15. Grazzini, G. (2006). Federico Fellini (C. Akalın, Çev.). İstanbul: Agora Kitaplığı.
16. Guichonnet, P. (1998). Mussolini ve faşizm (T. Gökçöl, Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.
17. Güvemli, Z. (1960). Sinema tarihi: Başlangıcından bugüne Türk ve dünya sineması. İstanbul: Varlık Yayınları.
18. Hart, B. L. (2015). İkinci Dünya Savaşı tarihi (K. Bağrıaçık, Çev.). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
19. Hayward, A. (2004). Hangi taraftasınız: Ken Loach ve filmleri (Ö. Arıkan, Çev.). İstanbul: Agora Kitaplığı.
20. Hayward, S. (2012). Sinemanın temel kavramları (U. Kutay ve M. Çavuş, Çev.). İstanbul: Es Yayınları.
21. Hill, J. (2011). Ken Loach: The politics of film and television. London: BFI.
22. Hobsbawm, E. (1996). Kısa 20. yüzyıl: 1914-1991 aşırılıklar çağı (Y. Alogan, Çev.). İstanbul: Sarmal Yayınevi.
23. JPBox-Office. (t.y.). Sorry We Missed You. Erişim adresi: https://www.jpbox-office.com/fichfilm.php?id=19634. Erişim tarihi: 28 Temmuz 2025
24. Judt, T. (2013). Yirminci yüzyıl üzerine düşünceler (N. Elhüseyni, Çev.). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
25. Kabadayı, L. (2018). Film eleştirisi: Kuramsal çerçeve ve sinemamızdan örnek çözümlemeler. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
26. Kansu, A. (2013). Kuzey İtalya sorunu (Bölgesel devlet İtalya açısından). Yüksek Lisans tezi, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
27. Kolker, R. P. (2010). Değişen bakış: Çağdaş uluslararası sinema (E. Yılmaz, Çev.). Ankara: De Ki Yayınları.
28. Loach, K. (Yönetmen). (2019). Sorry we missed you [Film].
29. McNeill, W. H. (2002). Dünya tarihi (A. Şenel, Çev.). Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.
30. Okyay, S. (1997). Proleteryanın şairi: Ken(neth) Loach. A. Ş. Onaran, S. Büker, K. Özyazıcı, E. Yılmaz ve A. Taşçıyan (Ed.). Avrupalı yönetmenler içinde (ss. 121-135). Ankara: Kitle Yayınları.
31. Onaran, A. Ş. (1994). Sessiz sinema tarihi. Ankara: Kitle Yayınları.
32. Ó Drisceoil, D. (2009). Framing the Irish Revolution: Ken Loach’s The Wind That Shakes the Barley. Radical History Review, 104, 5-15. https://doi.org/10.1215/01636545-2008-065
33. Özden, Z. (2004). Film eleştirisi: Film eleştirisinde temel yaklaşımlar ve tür filmi. Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.
34. Ranciere, J. (2016). Sinematografik masal (T. Ertuğrul, Çev.). İstanbul: Küre Yayınları.
35. Roux, G. (1966). Mussolini. S. Bozbağlı (Ed. ve Çev.). İhtilaller ve darbeler tarihi: İkinci cilt içinde (ss. 235-261). İstanbul: Yirminci Yüzyıl Yayınları.
36. Sander, O. (1996). Siyasi tarih: 1918-1994. Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.
37. Schlappner, M. (1988). Savaş sonrası İtalyan sinemasında gerçekçiliğin ana hatları. K. Geitel, H. H. Prinzler, M. Schlappner ve W. Schütte (Ed.). Luchino Visconti içinde (F. Ant, Çev.; ss. 7-49). İstanbul: Afa Yayınları.
38. Sivas, Â. (2010). İtalyan sinemasına bakış. İstanbul: Kırmızı Kedi Yayınevi.
39. Sixteen Films. (2019). Sorry We Missed You: Production notes. Centre for Research in the Arts, Social Sciences and Humanities (CRASSH), University of Cambridge. Erişim adresi: https://www.crassh.cam.ac.uk/wp-content/uploads/2022/07/Sorry-We-Missed-You-Production-Notes-2609.pdf. Erişim tarihi: 28 Temmuz 2025
40. Stam, R. (2014). Sinema teorisine giriş (S. Salman ve Ç. Asatekin, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
41. Teksoy, R. (1997). Luchino Visconti ve “Senso”. A. Ş. Onaran, S. Büker, K. Özyazıcı, E. Yılmaz, A. Taşçıyan ve S. Okyay (Ed.). Avrupalı yönetmenler içinde (ss. 169-189). Ankara: Kitle Yayınları.
42. Teksoy, R. (2009). Rekin Teksoy'un sinema tarihi: Birinci cilt. İstanbul: Oğlak Yayıncılık.
43. Uçarol, R. (2015). Siyasi tarih: 1789-2014. İstanbul: Der Yayınları.
44. Woodruff, W. (2006). Modern dünya tarihi (H. Vardar ve A. Vardar, Çev.). İstanbul: Pozitif Yayınları.