COVİD- 19 SONRASI UZAKTAN ÇALIŞMA, İŞ YAŞAM DENGESİ VE ÖRGÜTSEL BAĞLILIK ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İSTATİSTİKSEL ANALİZİ

Öz

2019 yılının sonlarında dünya genelinde yayılan Covid-19 salgını, iş dünyasında birçok değişikliğe neden olmuştur. Sosyal mesafe tedbirleri kapsamında, uzaktan çalışma modeli, işletmelerin faaliyetlerini sürdürebilmeleri için birçok sektörde zorunlu bir uygulama haline gelmiştir. Bu değişim çalışanların iş-yaşam dengesi ve örgütsel bağlılıkları üzerindeki etkilerini inceleme ihtiyacını doğurmuştur. Çalışmada uzaktan çalışma modeline en hızlı adapte olan sektörlerden biri olması sebebiyle bankacılık sektörü üzerinde uygulama yapılmıştır. İstanbul'da faaliyet gösteren banka çalışanlarının uzaktan çalışma modeli ile iş-yaşam dengesi arasındaki ilişkinin yanı sıra, uzaktan çalışma modelinin örgütsel bağlılık üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Ayrıca, iş-yaşam dengesinin örgütsel bağlılık üzerindeki etkisi de incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi, basit tesadüfi örnekleme yöntemiyle seçilen 200 banka çalışanından oluşmaktadır. Bu katılımcılara anket uygulanarak veriler toplanmıştır. Araştırmanın sonuçları, uzaktan çalışma modelinin ve iş-yaşam dengesinin örgütsel bağlılık üzerinde önemli bir etkisi olduğunu ortaya koymuştur. Farklı cinsiyet, gelir grupları ve kıdem seviyelerine göre yapılan analizlerde, uzaktan çalışma modelinin ve iş-yaşam dengesinin örgütsel bağlılığı belirgin bir şekilde etkilediği tespit edilmiştir. Bu bulgular, bankacılık sektöründe çalışanların motivasyonu ve verimliliğini artırmak için uzaktan çalışma modelinin dikkatli bir şekilde planlanması ve uygulanması gerektiğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Uzaktan Çalışma
• İş Yaşam Dengesi
• Örgütsel Bağlılık
• Bankacılık Sektörü

STATISTICAL ANALYSIS OF THE RELATIONSHIP BETWEEN REMOTE WORK, WORK–LIFE BALANCE, AND ORGANIZATIONAL COMMITMENT AFTER COVID-19

Öz

The Covid-19 pandemic, which spread globally at the end of 2019, has caused many changes in the business world. As part of social distancing measures, the remote working model has become a mandatory practice in many sectors to enable businesses to continue their operations. This shift has necessitated the examination of its effects on employees' work-life balance and organizational commitment. This study focuses on the banking sector, one of the industries that quickly adapted to the remote working model. The study investigates the relationship between the remote working model and work-life balance among bank employees operating in Istanbul, as well as the impact of the remote working model on organizational commitment. Additionally, the influence of work-life balance on organizational commitment is examined. The sample of the study consists of 200 bank employees selected through simple random sampling. Data were collected through a survey method. The results of the study reveal that the remote working model and work-life balance have a significant impact on organizational commitment. Analyses conducted across different genders, income groups, and seniority levels indicate that the remote working model and work-life balance distinctly affect organizational commitment. These findings suggest that in order to enhance the motivation and productivity of employees in the banking sector, the remote working model needs to be carefully planned and implemented.

Anahtar Kelimeler

• Remote Working
• Work-Life Balance
• Organizational Commitment
• Banking Sector

Kaynakça

1. Afşar, S. T. (2015). Impact of the quality of work-life on organizational commitment: a comparative study on academicians working for state and foundation. ISGUC The Journal of Industrial Relations and Human Resources, 17(2), 45-75.
2. Akman, A. Z., Evliyaoglu, F., Erdost Çolak, H. E. & Erdirencelebi, M. (2023). Uzaktan Çalışma Yaşam Ölçeği: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması. Anadolu Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24(1), 254-277. https://doi.org/10.53443/anadoluibfd.1169089
3. Altun, M. (2021). Covid-19 sürecinde uzaktan çalışma, iş-yaşam dengesi ve örgüte bağlılık arasındaki ilişki: Medya sektörü örneği, Yüksek Lisans Tezi, İbn Haldun Üniversitesi.
4. Al Mohamed, A. A., Al Mohamed, S., & Alebrahem, M. (2024). The remote revolution: assessing the impact of working from home on finance professionals. Future Business Journal, 10(1), 1-22.
5. Aksakal, N.Y (2021). A Descriptie Study on Work-Life Balance of Turkish Employees in Varıous Sectors Durıng Covıd-19 Pandemıc. Journal of Research in Business, 6(2), 493-509. https://doi.org/10.54452/jrb.970545
6. Albayrak Erdoğan, E., & Baykal, E. (2023). The Mediator Role of Psychological Capital in The Relationship Between Remote Working and Work-Life Balance During the Pandemic: A Study on White Collar Workers. Ekonomi İşletme Ve Maliye Araştırmaları Dergisi, 5(2), 94-111. https://doi.org/10.38009/ekimad.131909
7. Başol, O. & Çömlekçi, M. F. (2021). Uzaktan çalışmanın sosyal ve demografik değişkenlerle ilişkisi üzerine bir araştırma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 16(3), 755-776.
8. Belaid, S., Ben Guedria, N., & Ballouk, H. (2025). Remote Work and Job Satisfaction: A Decade of Insights Through a Bibliometric Lens. Administrative Sciences, 15(11), 439.

9. Bjärntoft, S., Hallman, D. M., Mathiassen, S. E., Larsson, J. & Jahncke, H. (2020). Occupational and individual determinants of work-life balance among office workers with flexible work arrangements. International journal of environmental research and public health, 17(4), 1418.
10. Costello, A. B., & Osborne, J. (2005). Best practices in exploratory factor analysis: Four recommendations for getting the most from your analysis. Practical assessment, research, and evaluation, 10(1).
11. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları (Vol. 2). Ankara: Pegem akademi.
12. Dex, S.& Smith, C. (2002). The nature and pattern of family-friendly employment policies in Britain. Policy Press and Joseph Rowntree Foundation.
13. Dima, A. M., Țuclea, C. E., Vrânceanu, D. M. & Țigu, G. (2019). Sustainable social and individual implications of telework: A new insight into the Romanian labor market. Sustainability, 11(13), 3506.
14. Ekinci, H. (2022). İlköğretim Okulu Öğretmenlerinin Görüşlerine Göre İş Yaşam Dengesi İle Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişki. Mehmet Akif Ersoy University Journal of Education Faculty(64), 498-524. https://doi.org/10.21764/maeuefd.1006596 Ercan, S. (2025). E-Çalışma Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: İş-Yaşam Dengesi, Verimlilik, Örgütsel Güven ve Esneklik Bağlamında Yazılım Sektörü Üzerine Bir İnceleme. Verimlilik Dergisi, 59(1), 185-198.
15. Eurofound. (2020). Living, working and COVID-19. In COVID-19 series. Luxembourg: Publications Office of the European Union. http://eurofound.
16. Filikci, C. (2023). Covid-19 salgın sürecinde banka çalışanlarının stres ile tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi ve demografik değişkenler açısından incelenmesi, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi.
17. Fisher, G. G., Bulger, C. A., & Smith, C. S. (2009). Beyond work and family: a measure of work/nonwork interference and enhancement. Journal of occupational health psychology, 14(4), 441.
18. Furtmueller, E., van Dick, R., & Wilderom, C. P. (2011). On the illusion of organizational commitment among finance professionals. Team Performance Management: An International Journal, 17(5/6), 255-278.
19. Glass, J. & Finley, A. (2002). Coverage and effectiveness of family-responsive workplace policies. Human Resource Management Review, 12, 313-337.
20. Golden, T. D. (2021). Telework and the navigation of work-home boundaries. Organizational Dynamics, 50(1), Article 100822. Gören, T. & Sarpkaya, P. Y. (2014). İlköğretim kurumlarında görev yapan öğretmenlerin örgütsel bağlılık düzeyleri (Aydın ili örneği). Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 40(40), 69-87. Güzel, D. & Aydın, G. (2021). Covid-19 döneminde uzaktan çalışma sisteminde iş performansını etkileyen faktörler: Banka çalışanları üzerine bir uygulama. Ardahan Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(2), 128-133.
21. Haar, J. M., Russo, M., Suñe, A. & Ollier-Malaterre, A. (2014). Outcomes of worklife balance on job satisfaction, life satisfaction and mental health: A study across seven cultures. Journal of Vocational Behavior, 85(3), 361–373.
22. Harris, L. & Foster, C. (2005). Small, flexible and family friendly – work practices in service sector businesses. Department of Trade and Industry, Employment Relations Research Series No. 47.
23. Has, A. F., & Bal, Y. (2024). Uzaktan Çalışan Bireylerin İş Tatmini ve İş-Yaşam Dengesi Üzerinde Demografik Faktörlerin Etkisi. Ekonomi İşletme ve Maliye Araştırmaları Dergisi, 6(2), 142-168.
24. Hofmann, V., & Stokburger-Sauer, N. E. (2017). The impact of emotional labor on employees’ work-life balance perception and commitment: A study in the hospitality industry. International Journal of Hospitality Management, 65, 47-58.
25. Hopkins, J. L. & McKay, J. (2019). Investigating ‘anywhere working’as a mechanism for alleviating traffic congestion in smart cities. Technological Forecasting and Social Change, 142, 258-272.
26. Iman, N., & Nitawati, E. Y. (2025). The Influence of Remote Working and Organizational Support on Work Engagement with Job Satisfaction as a Mediating Variable in Service Sector Companies in Indonesia. The Influence of Remote Working and Organizational Support on Work Engagement with Job Satisfaction as a Mediating Variable in Service Sector Companies in Indonesia, 6(2), 203-217.
27. İrge, N. T. (2021). İş-yaşam dengesini etkileyen risk faktörleri. Biga İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(3), 322-333. Jam, F. A., Sheikh, R. A., Iqbal, H., Zaidi, B. H., Anis, Y. & Muzaffar, M. (2011). Combined effects of perception of politics and political skill on employee job outcomes. African Journal of Business Management, 5(23), 9896-9904. Lopez-Igual, P. & Rodriguez-Modrono, P. (2020). Who is teleworking and where from? Exploring the main determinants of telework in Europe. Sustainability, 12(21), 8797.
28. Lukitasari, D. D. (2024). Effect Of Hr Polıcıes, Employee Commıtment And Remote Workıng On Organızatıonal Performance (Study on Collaborative Education Units in Indonesia). JMBI UNSRAT (Jurnal Ilmiah Manajemen Bisnis dan Inovasi Universitas Sam Ratulangi)., 11(1), 1328-1341.
29. Marseno, W. A., & Muafi, M. (2021). The effects of work-life balance and emotional intelligence on organizational commitment mediated by work engagement. International Journal of Business Ecosystem & Strategy (2687-2293), 3(2), 01-15.
30. Martin, C. R., & Newell, R. J. (2004). Factor structure of the hospital anxiety and depression scale in individuals with facial disfigurement. Psychology, Health & Medicine, 9(3), 327-336.
31. Maxwell, G., Rankine, L., Bell, S. & MacVicar, A. (2007). The incidence and impact of flexible working arrangements in smaller businesses. Employee Relations, 29, 138-152.
32. Meyer, J. P., Allen, N. J., & Smith, C. A. (1993). Commitment to organizations and occupations: Extension and test of a three-component conceptualization. Journal of applied psychology, 78(4), 538.
33. Özdamar K., (2002). Paket Programlar ile İstatistik Veri Analizi, Eskişehir: Kaan Kitapevi.
34. Özgül, B. (2023). A Study on the Moderating Role of Self-Efficacy in the Relationship between Perceived Organizational Support and Work-Life Balance. OPUS Journal of Society Research, 20(54), 504-517. https://doi.org/10.26466/opusjsr.1306006
35. Öztırak, M. & Orak, B. (2022). Uzaktan çalışma süreçlerinde dijital zorbalığın örgütsel dışlanmaya etkisi üzerine bir çalışma. Business & Management Studies: An International Journal, 10(2), 605-630.
36. Puhakka, I., Nokelainen, P., & Lehtonen, E. (2025). Remote Work Intensity in Knowledge Work: Associations with Informal Workplace Learning, Basic Psychological Needs Satisfaction, Job Satisfaction, and Turnover Intention. Vocations and Learning, 18(1), 23.
37. Sajjad, M., Ahmad, N., & Sherwani, N. U. K. (2024). Impact of Flexible Working Hours on Organizational Commitment and the Mediating Role of Work-Life Balance. IUP Journal of Organizational Behavior, 23(2), 5-25.
38. Saygılı, Ö., & Öztırak, M. (2024). The Effect of Employees’ Attitudes Towards Digital Technology on Their Perceptions Towards Remote Working and Other Forms of Flexible Working. International Journal of Business and Economic Studies, 6(4), 227-248. https://doi.org/10.54821/uiecd.1561229
39. Schriesheim, C. A., & Eisenbach, R. J. (1995). An exploratory and confirmatory factor-analytic investigation of item wording effects on the obtained factor structures of survey questionnaire measures. Journal of Management, 21(6), 1177-1193.
40. Shabir, S., & Gani, A. (2020). Impact of work–life balance on organizational commitment of women health-care workers: Structural modeling approach. International Journal of Organizational Analysis, 28(4), 917-939.
41. Sirgy, M. J. & Lee, D. J. (2018). Work-life balance: An integrative review. Applied Research in Quality of Life, 13, 229-254.
42. Smite, D., Moe, N. B., Hildrum, J., Gonzalez-Huerta, J., & Mendez, D. (2023). Work-from-home is here to stay: Call for flexibility in post-pandemic work policies. Journal of Systems and Software, 195, 111552.
43. Solmaz, U. (2023). Covıd-19 Döneminde Bireylerin Algıladıkları Stres İle Örgütsel Destek Ve Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi(55), 329-345. https://doi.org/10.30794/pausbed.1088440
44. Şahin, F., & Zeybek, H. İ. (2025). Work-Life Balance and Work Motivation: A Study on Turkish Civil Aviation Employees During the COVID-19 Pandemic. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16, 385–397. https://doi.org/10.36362/gumus.1561159
45. Yıldız Bağdoğan, S., Tüfekçi Yaman, Ü. & Keser, A. (2023). COVID-19 sürecinde uzaktan çalışmada iş stresi, iş tatmini ve işten ayrılma niyeti. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(1), 163–184. https://doi.org/10.54558/jiss.1241552