DENİZ TİCARET HUKUKUNUN GELİŞİMİ VE TÜRK HUKUKUNA ETKİLERİ

Öz

Deniz ticaretinin hukuki temellerinin ne zaman atıldığına ilişkin net bir tarih vermek mümkün olmamakla beraber, en eski düzenlemelerin ilkçağ Mezopotamya uygarlıklarında yazılı bir hukuk kuralına dönüştürüldüğü kabul edilmektedir. Bunu izleyen süreçte Rodos Kuralları temelinde gelişen Roma hukuku derlemesi Corpus Iuris Civilis karşımıza çıkmaktadır. Orta Çağ’da Avrupa’da deniz ticaret hukukunun gelişimi Baltık ülkelerinde örfi hukuk ve kent yasaları kapsamında olmuş, sonraki dönemde bu uygulamaların daha kapsamlı ve genel kanunlara dönüşmesi süreci başlamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Denizcilik,Tarih

Kaynakça

1. Ahmed Muhtar, (1325): “Ticaret-i Bahriye ve Gemi ve Vapurlar”, Ulum-i İktisadiye ve İçtimaiye Mecmuası, Cilt: 1, Numara: 4, ss. 554- 569.
2. Duran, T. (2002): Türk Denizciliği ve Deniz Ticareti Kaynakları, Vapur Donatanları ve Acenteleri Derneği, Aydoğan Matbaası, İstanbul.
3. Düstur, Birinci Tertip, I, s. 466-537.
4. Erkut, O. (2011): “Deneysel Arkeoloji: Antik Çağda Doğu Akdeniz’de Deniz Ticareti ve Uluburun Gemisi”, III. Türk Deniz Ticareti Sempozyumu, Nisan 7-8, 2011, (Erişim) http://tdtts.deu.edu.tr/779-2/ , 27 Haziran 2019.
5. Ertekin, E. (2011):“Akdeniz Dünyasının Bilinen İlk Denizcilik Kanunu: Rodos Avarya Kanunu”, Antik Çağda Doğu Akdeniz’de Deniz Ticareti ve Uluburun Gemisi”, III. Türk Deniz Ticareti Sempozyumu, Nisan 7-8, 2011, (Erişim) http://tdtts.deu.edu.tr/akdeniz-dunyasinin-bilinen-ilk-denizcilik-kanunu-rodos-avarya-kanini/ , 27 Haziran 2019.
6. Frankot, E. (2007): “Medieval Maritime Law from Oléron to Wisby: Jurisdictions in the Law of the Sea”, in J. Pan-Monjoto and F. Pedersen, eds. Communities in Europan History: Representations, Jurisdictions, Conflicts, Pisa.
7. Khalilieh, H. S. (1998): Islamic Maritime Law: An Introduction, Brill.
8. Kozak, İ. E. (2011): Kadîm Dönemler Genel Hukuk Tarihi, Adalet Yayınevi.

9. Kurul, E. (2015): “Iustinianus, Digesta XIV. 2: Gemiden Mal Atımına İlişkin Rhodos Yasası Hakkında”, Cedrus: The Journal of Mediterranean Civilisations Studies, C. III, Haziran 2015.
10. Michalopoulos, S. vd. (2011): “Trade and Geography in the Economic Origins and Spread of Islam: Theory and Evidence”, (Erişim) https://www.sss.ias.edu/files/papers/econpaper96.pdf, 22 Ekim 2019.
11. Tosun, M. ve Yalvaç, K. (1989): Sumer, Babil, Assur Kanunları ve Ammi- Şaduqa Fermanı, Türk Tarih Kurumu Basımevi, Ankara.
12. Okandan,R. G. (1951a): “Hamurabi Mecellesi”, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, C. XVII, İstanbul, ss. 283-315.
13. Okandan, R. G. (1951b): Umumi Hukuk Tarihi Dersleri, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Matbaası, İstanbul.
14. Nobel, D. R. (1988): The Principles of Islamic Maritime Law, A Dıssertatıon Presented To The Faculty Of Laws In Candidacy For The Degree Of Doctor Of Philosophy, London.
15. Reddie, J. (1841): An Historical View Of The Law Of Marritime Commerce, William Blackwood and Sons, Edinburg.
16. Wood, A.C. (2013): Levant Kumpanyası Tarihi, Çev. Çiğdem Erkal İpek, Doğu Batı Yayınları.
17. Vayani, K. (1313): Mücmel Ticaret-i Bahriye Kanunu Şerhi, Mahmud Bey Matbaası, İstanbul.