Objective:
Artificial intelligence (AI) has emerged as a transformative technology in intensive care units (ICUs), where clinicians must process large volumes of rapidly evolving physiological, laboratory, and imaging data. This review aims to evaluate current AI applications in critical care, highlight organ- and syndrome-specific use cases, identify major implementation challenges, and outline future directions necessary for safe and effective integration of AI into ICU practice.
Method:
A narrative review methodology was adopted. Relevant literature was identified through a non-systematic search of PubMed and major critical care journals, focusing on recent clinical, computational, and translational studies. Evidence was synthesized across functional domains—including diagnosis, risk stratification, prognostic modeling, decision support, and imaging analysis—and across organ-specific applications such as respiratory failure, acute kidney injury, cardiovascular dysfunction, sepsis, trauma, nutrition, and delirium.
Results:
AI-driven tools demonstrated substantial potential in early detection of clinical deterioration, prediction of outcomes, optimization of mechanical ventilation, identification of acute kidney injury, enhanced cardiovascular monitoring, and improved detection of sepsis and traumatic injuries. AI-assisted imaging systems, including those integrated within PACS, have shown marked improvements in diagnostic accuracy and workflow efficiency. Despite these advancements, significant limitations persist, including data heterogeneity, lack of standardized infrastructures, limited interpretability of algorithmic outputs, risks of bias, and evolving regulatory and ethical considerations.
Conclusion:
AI has the capacity to augment clinical decision-making, enhance workflow efficiency, and improve patient outcomes in the ICU. However, its real-world impact depends on addressing challenges related to data quality, transparency, fairness, regulatory oversight, and clinician training. With responsible implementation and continued interdisciplinary collaboration, AI is positioned to become an integral component of modern critical care practice.
.
Artificial intelligence İntensive care unit Machine learning Clinical decision support systems
As this study is a narrative review based solely on previously published literature, it did not involve human participants, patient data, or animal subjects. Therefore, ethical approval was not required. All included studies were referenced appropriately, and the review adhered to principles of academic integrity and responsible scholarship.
This study did not receive support from any specific institution or funding body. All stages of the research, including literature review, analysis, and manuscript preparation, were conducted using the authors’ own academic resources and institutional facilities.
The author would like to thank their colleagues and institutional library services for providing access to essential literature sources that contributed to the development of this manuscript. The author also acknowledges the broader scientific community whose ongoing research in artificial intelligence and critical care continues to advance the field.
Amaç:
Yapay zekâ (YZ), klinisyenlerin hızla gelişen büyük miktarda fizyolojik, laboratuvar ve görüntüleme verisini işlemesi gereken yoğun bakım ünitelerinde (YBÜ) dönüştürücü bir teknoloji olarak ortaya çıkmıştır. Bu derleme, kritik bakımda mevcut YZ uygulamalarını değerlendirmeyi, organ ve sendroma özgü kullanım durumlarını vurgulamayı, önemli uygulama zorluklarını belirlemeyi ve YZ'nin YBÜ uygulamasına güvenli ve etkili bir şekilde entegrasyonu için gerekli gelecekteki yönleri özetlemeyi amaçlamaktadır.
Yöntem:
Anlatısal bir derleme metodolojisi benimsenmiştir. İlgili literatür, PubMed ve başlıca kritik bakım dergilerinde sistematik olmayan bir arama yoluyla belirlenmiş olup, yakın tarihli klinik, hesaplamalı ve translasyonel çalışmalara odaklanılmıştır. Kanıtlar, tanı, risk sınıflandırması, prognostik modelleme, karar desteği ve görüntüleme analizi gibi fonksiyonel alanlar ve solunum yetmezliği, akut böbrek yetmezliği, kardiyovasküler disfonksiyon, sepsis, travma, beslenme ve deliryum gibi organa özgü uygulamalar genelinde sentezlenmiştir.
Sonuçlar:
Yapay zekâ destekli araçlar, klinik bozulmanın erken tespiti, sonuçların tahmin edilmesi, mekanik ventilasyonun optimizasyonu, akut böbrek yetmezliğinin belirlenmesi, kardiyovasküler izlemenin iyileştirilmesi ve sepsis ile travmatik yaralanmaların daha iyi tespit edilmesinde önemli bir potansiyel göstermiştir. PACS'e entegre olanlar da dahil olmak üzere yapay zekâ destekli görüntüleme sistemleri, tanısal doğruluk ve iş akışı verimliliğinde belirgin iyileşmeler göstermiştir. Bu gelişmelere rağmen, veri heterojenliği, standartlaştırılmış altyapıların eksikliği, algoritmik çıktıların sınırlı yorumlanabilirliği, önyargı riskleri ve gelişen düzenleyici ve etik hususlar da dahil olmak üzere önemli sınırlamalar devam etmektedir.
Sonuç:
Yapay zekâ, klinik karar verme süreçlerini destekleme, iş akışı verimliliğini artırma ve yoğun bakım ünitesinde hasta sonuçlarını iyileştirme kapasitesine sahiptir. Bununla birlikte, gerçek dünyadaki etkisi, veri kalitesi, şeffaflık, adalet, düzenleyici denetim ve klinisyen eğitimi ile ilgili zorlukların ele alınmasına bağlıdır. Sorumlu uygulama ve sürekli disiplinler arası işbirliği ile yapay zekâ, modern yoğun bakım uygulamasının ayrılmaz bir bileşeni haline gelmeye hazırdır.
Yapay Zeka Yoğun Bakım Ünitesi Makine Öğrenmesi Klinik Karar Destek Sistemleri
Bu çalışma, yalnızca daha önce yayınlanmış literatüre dayalı bir anlatısal inceleme olduğundan, insan katılımcıları, hasta verileri veya hayvan denekleri içermemiştir. Bu nedenle, etik onay gerekmemiştir. Dahil edilen tüm çalışmalar uygun şekilde referanslandırılmış ve inceleme, akademik dürüstlük ve sorumlu bilimsel çalışma ilkelerine bağlı kalmıştır.
Bu çalışma herhangi bir kurum veya fon kuruluşundan destek almamıştır. Literatür taraması, analiz ve makale hazırlığı da dahil olmak üzere araştırmanın tüm aşamaları, yazarların kendi akademik kaynakları ve kurumsal olanakları kullanılarak gerçekleştirilmiştir.
Yazar, bu makalenin geliştirilmesine katkıda bulunan temel literatür kaynaklarına erişim sağladıkları için meslektaşlarına ve kurum kütüphane hizmetlerine teşekkür eder. Yazar ayrıca, yapay zeka ve yoğun bakım alanındaki devam eden araştırmalarıyla bu alanı geliştirmeye devam eden daha geniş bilim camiasına da minnettar olduğunu belirtir.
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Yoğun Bakım |
| Bölüm | Derleme |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 9 Aralık 2025 |
| Kabul Tarihi | 26 Ocak 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 29 Ocak 2026 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 2 Sayı: 1 |