Understanding the anti-globalization movement: Social developments leading to the Seattle protests of 1999

Öz

The anti-globalization reactions and crises that have occurred in the world have shown that globalization is not a one-dimensional and simple phenomenon. Transformations that can lead to sudden changes are experienced all over the world and in every area of life. While humanity encounters many opportunities, it also faces countless threats. On the other hand, since the 1990s, the anti-globalization movement, organized around the new social movement paradigm, has become a very strong social movement and phenomenon. Globalization is also one of the most debated concepts in academic and economic circles. However, it does not seem possible to talk about a consensus in these discussions. We can define the anti-globalization movement as a social opposition formed by people and social organizations that agree on the problems caused by globalization, have their own organizational structure, action models and include different member profiles. This study, which examines the phenomenon of globalization from many aspects, also tried to explain what the anti-globalizationists on the opposite side of the globalization front defend, what they want and what they are against. In the section titled poverty and inequality, attention was drawn to the processes of marginalization of the poor and their transformation into commodities. In this context, the process leading to the Seattle protests was analyzed and it was emphasized that these protests were an important turning point in the anti-globalization movement. These protests were local in terms of action but international in terms of organization. The anti-globalization movement, which grew rapidly in the second half of the 1990s with the Seattle protests, created a strong impact on the global level with its methods and intervention capacity.

Anahtar Kelimeler

• Globalization
• globalization approaches
• anti-globalization movements
• social movements
• Seattle protests

Küreselleşme karşıtı hareketi anlamak: 1999 Seattle protestolarına yol açan toplumsal gelişmeler

Öz

Dünyada oluşan küreselleşme karşıtı tepkiler ve krizler küreselleşmenin tek boyutlu ve basit bir olgu olmadığını göstermiştir. Dünyanın her yerinde ve yaşamın her alanında ani değişimlere yol açabilen dönüşümler yaşanmaktadır. İnsanlık pek çok fırsatla karşılaşırken aynı zamanda sayısız tehditlerle de yüz yüze gelmektedir. Buna karşın 1990’lı yıllardan itibaren yeni sosyal hareketler paradigması ekseninde örgütlenen küreselleşme karşıtlığı oldukça güçlü bir toplumsal hareket ve olgu haline gelmiştir. Küreselleşme aynı zamanda akademik ve ekonomik çevrelerde en çok tartışılan kavramların başında gelmektedir. Ancak bu tartışmalarda bir uzlaşmadan söz etmek mümkün görünmemektedir. Küreselleşme karşıtı hareket, küreselleşmenin ortaya çıkardığı sorunlar üzerinde uzlaşan insanların ve toplumsal organizasyonların oluşturduğu, kendine özgü örgütlenme yapısıyla eylem modelleri olan ve farklı üye profillerini içerisinde barındıran toplumsal bir karşı çıkış olarak tanımlayabilir. Küreselleşme olgusunu pek çok yönüyle ele alan bu çalışma aynı zamanda küreselleşme cephesinin karşı tarafında yer alan küreselleşme karşıtlarının neleri savunduklarını, ne istediklerini ve neye karşı olduklarını açıklamaya çalışmıştır. Yoksulluk ve eşitsizlik başlığı altında işlenen bölümde özellikle yoksulların marjinalleştirilmesi ve birer meta haline dönüşmesi süreçlerine dikkat çekilmek istenmiştir. Bu bağlamda, Seattle eylemlerine götüren süreç analiz edilmiş ve bu eylemlerin küreselleşme karşıtı hareket içinde önemli bir dönüm noktası olduğu vurgulanmıştır. Bu protestolar eylem açısından yerel ancak organizasyon açısından uluslararası özellikler taşımaktadır. Seattle eylemleriyle birlikte 1990’ların ikinci yarısında hızla büyüyen küreselleşme karşıtı hareket, yöntemleri ve müdahale kapasitesiyle küresel düzeyde güçlü bir etki yaratmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Küreselleşme
• küreselleşme yaklaşımları
• küreselleşme karşıtları
• toplumsal hareketler
• Seattle protestoları

Kaynakça

1. Acar, M. (2002). Ekonomik, siyasal ve sosyal-kültürel boyutlarıyla küreselleşme: Tehdit mi, fırsat mı? Liberal Düşünce, 7(25-26).
2. Adda, J. (2008). Ekonominin küreselleşmesi (S. İneci, Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.
3. Albrow, M. (1996). The global age: State and society beyond modernity. Cambridge: Polity Press.
4. Aslanoğlu, R. A. (1998). Kent, kimlik ve küreselleşme. Bursa: Asa Kitabevi.
5. Aydın, M. K. (2002). Sermayenin küreselleşmesi: Kapitalizmin altın döneminden neoliberal dalgaya uzanan süreç. İstanbul: Değişim Yayınları.
6. Ayres, J. M. (2004). Framing Collective Action Against Neoliberalism: The Case of the “Anti-Globalization” Movement, Journal of World-Systems Research, 10(1), 11-34. https://doi.org/10.5195/jwsr.2004.311
7. Bauman, Z. (2010). Küreselleşme: Toplumsal sonuçları (A. Yılmaz, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
8. Bourdieu, P. (1998). Acts of resistance: Against the new myths of our time (R. Nice, Çev.). Cambridge: Polity Press.

9. Bozkurt, V. (2000). Küreselleşme: Kavram, gelişim ve yaklaşımlar. V. Bozkurt (Ed.), Küreselleşmenin insani yüzü (s. 1-25) içinde. İstanbul: Alfa Yayınları.
10. Brecher, J., Castello, T., & Smith, B. (2002). Aşağıdan küreselleşme: Dayanışmanın gücü (B. Kurt & Z. Kutluata, Çev.). İstanbul: Aram Yayınları.
11. Cangızbay, K. (2003). Globalleş(tir)me terörü. Ankara: Odak Yayınevi.
12. Choudry, A. (2002). Küreselleşme karşıtı görüş (B. Çölgeçen, Çev.). N. Klein, B. Epstein & G. Monbiot (Yay. haz.), Küreselleş-me!:Küreselleşme karşıtları ne istiyor? (s. 93-97) içinde. İstanbul: Yeni Hayat Kütüphanesi.
13. Çalış, Ş. H. (2002). Üç tarz-ı siyasetten globalizme. M. A. Çukurçayır (Der.), Küresel sistemde siyaset, yönetim ve ekonomi (s. 15-53) içinde. Konya: Çizgi Kitabevi.
14. Ellwood, W. (2003). Küreselleşmeyi anlama kılavuzu (B. D. Genç, Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
15. Epstein, B. (2002). Anarşizm (B. Çölgeçen, Çev.). N. Klein, B. Epstein & G. Monbiot (Yay. haz.), Küreselleş-me!: Küreselleşme karşıtları ne istiyor? (s. 52-56) içinde. İstanbul: Yeni Hayat Kütüphanesi.
16. Esgin, A. (2001). Ulus-devlet ve küreselleşmeye ilişkin bazı tartışmalar. Cumhuriyet Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 25(2), 185-192.
17. Falk, R. (2002). Yırtıcı küreselleşme: Bir eleştiri (A. Çaksu, Çev.). İstanbul: Küre Yayınları.
18. Giddens, A. (1990). The consequences of modernity. Cambridge: Polity Press.
19. Giddens, A. (2000). Elimizden kaçıp giden dünya: Küreselleşme hayatımızı nasıl yeniden şekillendiriyor? (O. Akınhay, Çev.). İstanbul: Alfa Yayınları.
20. Giddens, A. (2002). Sağ ve solun ötesinde: Radikal politikaların geleceği (M. Sözen & S. Yücesoy, Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
21. Goodman, J., & Maguire, A. (2001). Küreselleşme karşıtlığı: Yeni bir bilinçlenme mi? Birikim, 148, 56-59.
22. Hardt, M. (2002). Porto Alegre: Today’s Bandung? New Left Review, 14, 112-118.
23. Hardt, M., & Negri, A. (2001). İmparatorluk (A. Yılmaz, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
24. Hynes, M., & Sharpe, S. (2009). Affected with joy: Evaluating the mass actions of the anti-globalisation movement. Borderlands, 8(3).
25. Held, D. (2003). Cosmopolitanism: Globalisation tamed? Review of International Studies, 29(4), 465-480.
26. Held, D., McGrew, A., Goldblatt, D., & Perraton, J. (2000). Global transformations: Politics, economics and culture. Cambridge, UK: Polity Press.
27. Houtart, F. (2001). Direnişlerin küreselleşmesi ve neo-liberalizme karşı mücadeleler. Birikim, (148).
28. Kaldor, M. (2003). The idea of global civil society. International Affairs, 79(3), 583-593.
29. Kızılçelik, S. (2002). Kapitalizmin diasporası olarak küreselleşme. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6, 12-33.
30. Kızılçelik, S. (2003). Küreselleşme ve sosyal bilimler. Ankara: Anı Yayınları.
31. Manisalı, E. (2001). Yirmi birinci yüzyılda küresel kıskaç: Küreselleşme, ulus-devlet ve Türkiye. İstanbul: Otopsi Yayınevi.
32. Moore, M. (2003). Sınırların olmadığı dünya (Y. Türkmenoğlu, Çev.). İstanbul: Cambridge University Press.
33. Orhan, M. (2002). Küreselleşme taraftarlarının ve karşıtlarının görüşleri. Akademik Araştırmalar Dergisi, 4(15-16), 17-50.
34. Özerengin, C. (2001). Küreselleşme karşıtları in midir, cin midir? Birikim, 148, 33-38.
35. Özyurt, C. (2002). Küreselleşme sürecinde kimlik ve farklılaşma (Basılmamış doktora tezi). İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
36. Parrish, G. (2002). Cenova’da bir ölü (B. Çölgeçen, Çev.). N. Klein, B. Epstein & G. Monbiot (Yay. haz.), Küreselleş-me!: Küreselleşme karşıtları ne istiyor? (s. 29-35) içinde. İstanbul: Yeni Hayat Kütüphanesi.
37. Peck, J. E. (2020). The prefiguration of Seattle: A battle many years in the making. Socialism and Democracy, 34(1), 66-85. https://doi.org/10.1080/08854300.2020.1763067
38. Petras, J. (2004). Küreselleşme ve direniş (A. E. Aliyev, Ç. Arın & A. C. Aşkın, Çev.). İstanbul: Mephisto Yayınları.
39. Robertson, R. (1992). Globalization: Social theory and global culture. London; Thousand Oaks, CA; New Delhi: Sage Publications.
40. Robertson, R. (1999). Küreselleşme: Toplum kuramı ve küresel kültür (Ü. H. Yolsal, Çev.). Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
41. Sarıbay, A. Y. (2003). Küreselleşme, sivil toplum ve İslam. Ankara: Vadi Yayınları.
42. Savran, S. (2002). Alternatif küreselleşme mi, proleter enternasyonalizmi mi?: İmparatorluk’a reddiye. Praksis, 7, 225-266.
43. Sitrin, M. (2020). DNA in movement: Reflections on a new form of movements. Socialism and Democracy, 34(1), 166-179. https://doi.org/10.1080/08854300.2019.1841076
44. Somel, C. (2002). Azgelişmişlik perspektifinden küreselleşme. Doğu Batı Düşünce Dergisi, 18, 141-150.
45. Steger, M. B. (2003). Küreselleşme (A. Ersoy, Çev.). Ankara: Dost Kitabevi Yayınları.
46. Şen, B. (2008). Küreselleşme: Anlamlar ve söylemler, Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18, 147-162.
47. Tözüm, H. (2002). Küreselleşme: Gerçek mi, seçenek mi? Doğu Batı Düşünce Dergisi, 18, 151-171.
48. Tuna, O. D. (2005). Küreselleşme karşıtlığının gelişimi üzerine. C. Karadeli (Der.), Küreselleşme ve alternatif küreselleşme (s. 105-127) içinde. Ankara: Phoenix Yayınları.
49. Ulagay, O. (2001). Küreselleşme korkusu ve 2001 Krizi. İstanbul: Timaş Yayınları.
50. Wood, L. (2020). The Seattle model. Socialism and Democracy, 34(1), 51-65. https://doi.org/10.1080/08854300.2019.1675125