Globalization, international migration and migration policies of European Union

Öz

With the process of globalization there is an increase of communication between people, cultures and thoughts on the one hand and a decrease of big distances on the other hand. As a result of these changes the emphasis on indigeneity brought different aspects of globalization up for discussion. A part of these discussions are related to who will decide; what parts of the indigenous will be recognized and what parts of it will be considered as other, to what degree the indigenous should be changed and to what the discourse of indigeneity corresponds. Nation states control the new cultures through these policies. Nation states are not only threatened by this outcome but also by the transnational organizations. But in the global age when the borders of nation states are exceeded, the transnational platforms re also managed by nation states. In a sense, the nation state that is threatened by globalization, is directing globalization in its favor since it has a control over the tools of globalization. These states attempt to solve the problems of migration that is one of the factors exceeding their borders in transnational platforms. This is because exceed of the borders give way to complex problems concerning more than one states and require their mutual decisions. Although European Union signed many mutual decisions, the problem has not been solved yet. This study focuses on the phenomenon of international migration that has taken a special form with globalization and on migration policies, applications and consequences that European Union developed as a reaction to globalization and this study also examines the reasons for why the problem continues

Anahtar Kelimeler

• Globalization,nation state,indigeneity,international migration,European Union

Küreselleşme, uluslararası göç ve Avrupa Birliği göç politikaları

Öz

Küreselleşme süreciyle birlikte bir taraftan insanlar, kültürler, düşünceler arasındaki iletişim artmış, diğer taraftan büyük mesafeler küçülmüştür. Bu değişimler sonucunda yerelliğe yapılan vurgu küreselleşmenin farklı yanlarını tartışmaya açmıştır. Yerelin ne kadar tanınıp ne kadar öteki kabul edileceğine ne kadar değişmeleri gerektiğine kimin karar verdiği ve yerellik söyleminin neye karşılık geldiği bu tartışmaların bir kısmıdır. Ulus devletler egemenlik alanlarına giren yeni kültürleri bu politikalarla kontrol etmektelerdir. Ulus devlet küreselleşmenin yalnızca bu getirisiyle değil, uluslar-üstü kuruluşlarca da tehdit görmektedir. Ancak ulus devletlerin sınırlarının aşıldığı, yeni dünya düzeninin kurulduğu küresel çağda uluslar-üstü platformlar yine ulus devletlerce yönetilmektedir. Bir bakıma küreselleşme tarafından tehdit edilmekte olan ulus devlet küreselleşmenin araçlarına egemen olarak onu kendi lehinde yönlendirmektedir. Bu devletler, sınırlarını aşan faktörlerden biri olan göçle ilgili sorunlarını da uluslararası ve uluslar-üstü platformlarda çözme çabasındalardır. Çünkü sınırların aşımı birden fazla devleti ilgilendiren karmaşık sorunlara yol açmakta, çözüm için ortak kararları gerektirmektedir. Avrupa Birliği göç konusunda pek çok ortak karara imza atsa da halen sorunun üstesinden gelinebilmiş değildir. Bu çalışmada küreselleşme ile birlikte farklı boyutlara taşınan uluslararası göç olgusu ile Avrupa Birliği’nin küreselleşmenin etkileriyle geliştirdiği göç politikaları, uygulamaları ve sonuçları konu edilmiş, sorunun devam etmesinin sebepleri irdelenmiştir

Anahtar Kelimeler

• Küreselleşme,ulus devlet,yerellik,uluslararası göç,Avrupa Birliği

Kaynakça

1. Akça, G. & Hülür, H. (2004). Osmanlı-Türk düşüncesindeki Doğu-Batı imgelerini küreselleşme tartışmaları bağlamında yeniden düşünmek. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 16, 259-281.
2. Akdemir, A. M. (2004). Küreselleşme ve kültürel kimlik sorunu. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(1), 43-50.
3. Akdoğan, E. & Atalay M. (2017). Avrupa Birliği’ni değişime zorlayan güç: Göç. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(15), 2437-2454.
4. Akpınar, T. (2011). Uluslararası kaçak işgücü göçlerine yönelik politikalar. Çalışma ve Toplum Dergisi, 3, 201-213.
5. Anderson, B. (2014). Hayali cemaatler (İ. Savaşır, Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
6. Çağlayan, S. (2006). Göç kuramları, göç ve göçmen ilişkisi. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17, 67-91.
7. Bayar, F. (2008). Küreselleşme kavramı ve küreselleşme sürecinde Türkiye. Uluslararası Ekonomik Sorunlar Dergisi, 32, 25-34.
8. Cebeci, K. (2008). Küreselleşme bağlamında ulus devletin egemenlik gücünün dönüşümü. Sayıştay Dergisi, 71, 23-39.

9. Dumanlı Kürkçü, D. (2013). Küreselleşme kavramı ve küreselleşmeye yönelik yaklaşımlar. The Turkish Journal of Design, Art and Communication, 3(2), 1-11.
10. Eriksen, T. H. & Nielsen, F. S. (2011). Antropoloji tarihi (A. Bora, Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.
11. Eriksen, T. H. (2009). Küçük yerler büyük meseleler (A. E. Koca, Çev.). Ankara: Birleşik Yayınevi.
12. Erkilet, E. (2004). Eleştirellikten uyuma. Ankara: Hece Yayınları.
13. Güleç, C. (2015). Avrupa Birliği’nin göç politikaları ve Türkiye’ye yansımaları. Tasam Dergisi, 2(2), 81-100.
14. Habermas, J. (2017). Öteki olmak ötekiyle yaşamak (İ. Aka, Çev.). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
15. Haviland, W. A.; Prins, H. E. L.; Walrath, D. & McBride, B. (2006). Kültürel antropoloji (İ. D. Erguvan Sarıoğlu, Çev.). İstanbul: Kaknüs Yayınları.
16. Hülür, H. (2000a). Küreselleşme ve toplumbilimsel kuramlaştırma sorunu. Selçuk İletişim, 1(2), 27-36.
17. Hülür, H. (2000b). Toplumsal bilim söyleminde yerellik. Selçuk İletişim, 1(3), 103-116.
18. Hülür, H. & Akça, G. (2007). İmparatorluktan cumhuriyete siyasal bütünlük ve ulusalcılık söylemi. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 22, 311-335.
19. İçli, G. (2001). Küreselleşme ve kültür. C. Ü. Sosyal Bilimler Dergisi, 25(2), 163-172.
20. Koçak. O. & Gündüz, D. R. (2016). Avrupa Birliği göç politikaları ve göçmenlerin sosyal olarak içerilmelerine etkisi. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 7(12), 66-91.
21. Kolukırık, S. (2014). Uluslararası göç ve Türkiye: Yerel uygulamalar ve görünümler, ZWFT Zeitschrift für die Welt der Türken Journal of World of Turks, 6(2), 37-53.
22. Koser, K. (2007). International migration: A very short introduction. Oxford: Oxford University Press.
23. Özbudun, S.; Şafak, B. & Altuntek, N. S. (2012). Antropoloji kuramlar kuramcılar. Ankara: Dipnot Yayınları.
24. Özgöker, U. & Batı, G. F. (2016). Avrupa Birliği hukukunda göç sorunu parametreleri. Arel EYSAD, 1(2), 1-10.
25. Özkan, I. (2011). Avrupa Birliği İnsan Hakları Mahkemesi ve Avrupa Birliği Adalet Divanı kararları ışığında Avrupa Birliği’nin göç ve sığınma politikası. Ankara Barosu Dergisi, 69, 163-186.
26. Samur, H. (2008). Avrupa Birliği’nde göçe yönelik global yaklaşım. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 5(2), 1-16.
27. Şemşit, S. (2010). Avrupa Birliği göç politikasının güvenlikleştirilmesi ve dışsallaştırılması: Türkiye’ye yansımaları (Yayımlanmamış doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
28. Şenses, F. (2017). Küreselleşmenin öteki yüzü: Yoksulluk. İstanbul: İletişim Yayınları.
29. Yılmaz, A. (2014). Uluslararası göç: Çeşitleri, nedenleri ve etkileri. International Periodical For the Languages and History of Turkish of Turkic Volume, 9(2), 1686-1705.
30. Yurdabakan, İ. (2002). Küreselleşme konusundaki yaklaşımlar ve eğitim. Eurasion Journal of Educational Research, 6, 61-66.