Araştırma Makalesi

TÜRKİYE’DE KADIN GÖÇÜ VE DOĞURGANLIK: 2018 TNSA İLE YENİDEN DEĞERLENDİRME

Cilt: 43 Sayı: 1 1 Ağustos 2022
PDF İndir
TR EN

TÜRKİYE’DE KADIN GÖÇÜ VE DOĞURGANLIK: 2018 TNSA İLE YENİDEN DEĞERLENDİRME

Öz

Bu çalışmada kümülatif kuşak doğurganlığı gibi farklı göstergeler ve çok değişkenli Poisson regresyon modelleri kullanılarak, kadınların iç göç hareketleriyle doğurganlıkları arasındaki ilişki incelenmektedir. Son Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması (TNSA) olan 2018 TNSA verilerinin kullanıldığı bu çalışmada göç eden kadınların göç etmeyenlere (kent veya kır yerlisi) göre doğurganlık davranışlarının nasıl farklılaştığı beş farklı hipoteze göre analiz edilmektedir. İki farklı göç tanımı kullanılmaktadır: (i) şimdiki ve çocuklukta ikamet edilen yerleşim yerleri karşılaştırılarak ve (ii) şimdiki ve bir önce ikamet edilen yerleşim yerleri karşılaştırılarak. Kent ve kır yerlisi kadınlara ek olarak, karşılaştırmalarda dört farklı göçmen kategorisi kullanılmaktadır: kırdan kente, kırdan kıra, kentten kıra, kentten kente göç edenler. Çok değişkenli analiz sonuçlarına göre kır yerlisi veya kentten kıra ve kırdan kente göç etmiş kadınlar en fazla doğum yapan kadınlar olarak öne çıkmaktadır. Bulgularımıza göre kırdan kente ve kentten kıra göçenler için negatif seçilmişlik etkili olmaktadır. Kırsal bölgelerden kentsel bölgelere göçen kadınlar için, bulgularımız hem bozucu etki (ilk iki sene için) hem de adaptasyon yaklaşımlarını desteklemektedir. Kentten kıra göçenler için bozucu etki yerine, seçilmişlik etkili olmaktadır. Detaylı analizler ve farklı hipotezleri test etmemize olanak sağlayan güncel metodolojiler kullanan çalışmamızda, göç ve doğurganlık davranışlarını açıklamada kullanılan beş hipotezin, farklı kadın grupları için etkili oldukları görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Acar, T. (2022). The role of educational attainment and educational pairings in women’s marriage behavior in Turkey. Women’s Studies International Forum, 93. https://doi.org/10.1016/j.wsif.2022.102616.
  2. Andersson, G. (2004). Childbearing after migration: fertility patterns of foreignborn women in Sweden. International Migration Review, 38(2), 747–774. doi: 10.1111/j.1747-7379.2004.tb00216.x.
  3. Ataca, B., Kağıtçıbaşı, C. & Diri, A. (2005). Turkish family and the value of children: Trends over time. The value of children in cross cultural perspective: Case studies from eight societies içinde, G. Trommsdorff & B. Nauck (Ed.), ss. 91–119. Lengerich, Almanya: Pabst Science.
  4. Brockerhoff, M. (1995). Fertility and family planning in African cities: The impact of female migration. Journal of biosocial science, 27(3), 347-358.
  5. Caldwell, J. (2005). On Net Intergenerational Wealth Flows: An Update. Population and Development Review, 31(4), 721-740.
  6. Chattopadhyay, A., White, M. J. & Debpuur, C. (2006). Migrant fertility in Ghana: Selection versus adaptation and disruption as causal mechanisms. Population Studies 60(2): 189-203.
  7. Corker, J. (2014). Urbanization and Demographic Change in Sub-Saharan Africa: Three essays on fertility and child mortality differentials in a rapidly urbanizing context. Publicly Accessible Penn Dissertations. 1243. http://repository.upenn.edu/edissertations/1243
  8. Devlet İstatistik Enstitüsü. (1995). Türkiye Nüfusu, 1923-1994: Demografi Yapısı ve Gelişimi. DİE Yayınları. Yayın No. 1716. Ankara.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

1 Ağustos 2022

Gönderilme Tarihi

22 Mart 2022

Kabul Tarihi

25 Haziran 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2021 Cilt: 43 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA
Abbasoğlu Özgören, A., & Acar, T. (2022). TÜRKİYE’DE KADIN GÖÇÜ VE DOĞURGANLIK: 2018 TNSA İLE YENİDEN DEĞERLENDİRME. Nüfusbilim Dergisi, 43(1), 104-135. https://izlik.org/JA53DT64TW
AMA
1.Abbasoğlu Özgören A, Acar T. TÜRKİYE’DE KADIN GÖÇÜ VE DOĞURGANLIK: 2018 TNSA İLE YENİDEN DEĞERLENDİRME. Nüfusbilim Dergisi. 2022;43(1):104-135. https://izlik.org/JA53DT64TW
Chicago
Abbasoğlu Özgören, Ayşe, ve Taylan Acar. 2022. “TÜRKİYE’DE KADIN GÖÇÜ VE DOĞURGANLIK: 2018 TNSA İLE YENİDEN DEĞERLENDİRME”. Nüfusbilim Dergisi 43 (1): 104-35. https://izlik.org/JA53DT64TW.
EndNote
Abbasoğlu Özgören A, Acar T (01 Ağustos 2022) TÜRKİYE’DE KADIN GÖÇÜ VE DOĞURGANLIK: 2018 TNSA İLE YENİDEN DEĞERLENDİRME. Nüfusbilim Dergisi 43 1 104–135.
IEEE
[1]A. Abbasoğlu Özgören ve T. Acar, “TÜRKİYE’DE KADIN GÖÇÜ VE DOĞURGANLIK: 2018 TNSA İLE YENİDEN DEĞERLENDİRME”, Nüfusbilim Dergisi, c. 43, sy 1, ss. 104–135, Ağu. 2022, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA53DT64TW
ISNAD
Abbasoğlu Özgören, Ayşe - Acar, Taylan. “TÜRKİYE’DE KADIN GÖÇÜ VE DOĞURGANLIK: 2018 TNSA İLE YENİDEN DEĞERLENDİRME”. Nüfusbilim Dergisi 43/1 (01 Ağustos 2022): 104-135. https://izlik.org/JA53DT64TW.
JAMA
1.Abbasoğlu Özgören A, Acar T. TÜRKİYE’DE KADIN GÖÇÜ VE DOĞURGANLIK: 2018 TNSA İLE YENİDEN DEĞERLENDİRME. Nüfusbilim Dergisi. 2022;43:104–135.
MLA
Abbasoğlu Özgören, Ayşe, ve Taylan Acar. “TÜRKİYE’DE KADIN GÖÇÜ VE DOĞURGANLIK: 2018 TNSA İLE YENİDEN DEĞERLENDİRME”. Nüfusbilim Dergisi, c. 43, sy 1, Ağustos 2022, ss. 104-35, https://izlik.org/JA53DT64TW.
Vancouver
1.Ayşe Abbasoğlu Özgören, Taylan Acar. TÜRKİYE’DE KADIN GÖÇÜ VE DOĞURGANLIK: 2018 TNSA İLE YENİDEN DEĞERLENDİRME. Nüfusbilim Dergisi [Internet]. 01 Ağustos 2022;43(1):104-35. Erişim adresi: https://izlik.org/JA53DT64TW