SEVENTEEN TO ONE: CAN TÜRKIYE'S 2026 PARENTAL LEAVE REFORM DELIVER WHAT ITS PRONATALIST PROJECT REQUIRES?

Ezgi Berktas

doi:10.67031/nufusbilim.1956014

TR EN

17'YE 1: TÜRKİYE’NİN 2026 EBEVEYN İZNİ REFORMU, PRONATALİST POLİTİKASININ GEREKTİRDİKLERİNİ KARŞILAYABİLECEK Mİ?

Öz

Bu makale, Mayıs 2026'da yürürlüğe giren 7578 sayılı Kanun ile gerçekleştirilen ebeveyn izni reformunu, ülkenin yapısal doğurganlık kısıtları ve karşılaştırmalı kanıtlar çerçevesinde uygulama öncesi bir değerlendirmeye tabi tutmaktadır. Reform, ücretli analık iznini 16 haftadan 24 haftaya, babalık iznini 5 günden 10 güne çıkarmış; eklenen 61 günün 56'sını anneye tahsis ederek anne-baba izin oranını 17:1 düzeyinde bırakmıştır. Makale, McDonald'ın (2000, 2006, 2013) kurumsal tutarsızlık çerçevesi ile Voydanoff'un (2004, 2005) talepler-kaynaklar modelini uygulayarak reformun ele aldığı kısıtları hafifletmek yerine derinleştirebileceğini üç mekanizma üzerinden ileri sürmektedir: kaynak sağlanmaksızın bakım talebinin birikmesi, aileye yönelik politikanın kadınları istihdam edilebilirlik bakımından dezavantajlı kılabilmesi ve izin oranı aracılığıyla tutarsızlığın normatif olarak yasalaştırılması. Makale ayrıca ikinci düzey tutarsızlık kavramını geliştirmektedir: devletin kurumsal tutarsızlığa, onu üreten normatif düzenden devşirdiği araçlarla karşılık verdiği ve kurumsal gecikmenin düzeltilmeyi bekleyen geçici bir aşama olmaktan çıktığı koşul. Karşılaştırmalı kanıtlar bu koşulun ne zorunlu ne de kalıcı olduğuna işaret etmektedir: Macaristan mali ölçeğin koşuldan çıkış sağlamadığını, İspanya ve Almanya ise farklı bir politika repertuarının bunu sağlayabileceğini göstermektedir. Türkiye'nin pronatalist hedefleri kadınların istihdamda kalmasını gerektirmekte, ancak reform istihdam ile annelik arasındaki bağdaşmazlığı olduğu gibi bırakmaktadır. Doğurganlığı teşvik etmek üzere tasarlanan bir politika, kurumsal mimarisi aracılığıyla onu baskılama yönünde işleyebilir.

Anahtar Kelimeler

SEVENTEEN TO ONE: CAN TÜRKIYE'S 2026 PARENTAL LEAVE REFORM DELIVER WHAT ITS PRONATALIST PROJECT REQUIRES?

Öz

This article offers an ex-ante evaluation of Türkiye's 2026 parental leave reform (Law No. 7578) against structural fertility constraints and comparative evidence. The reform extended paid maternity leave from 16 to 24 weeks and paternity leave from 5 to 10 days; of the 61 added days, 56 accrue to mothers, leaving mother-to-father ratio to 17:1. Drawing on McDonald's (2000, 2006, 2013) institutional incoherence framework and Voydanoff's (2004, 2005) demands-resources model, the article argues the reform may deepen rather than alleviate these constraints through three mechanisms: accumulating care demand without matching resources, an employability paradox by which family policy renders women less employable, and normative codification of incoherence through the leave ratio. It develops the concept of second-order incoherence, where a state answers incoherence with instruments from the same order that produced it, so institutional lag is no longer transitional. Comparative evidence suggests this condition is neither necessary nor permanent: Hungary shows fiscal scale cannot escape it, while Spain and Germany show a different policy repertoire can. Türkiye's pronatalist goals require women's continued employment, yet the reform leaves the incompatibility between employment and motherhood intact. A policy designed to encourage fertility may, through its institutional architecture, work to suppress it.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Abbasoğlu Özgören, A., Ergöçmen, A. B. and Tansel, A. (2018). Birth and employment transitions of women in Turkey: The emergence of role incompatibility. Demographic Research, 39, 1241-1290. https://doi.org/10.4054/DemRes.2018.39.46
Adak, S. (2021). Grassroots familialism? NGO mobilization and neoconservatism in contemporary Turkey. European Journal of Turkish Studies, 33. https://doi.org/10.4000/ejts.7644
Addabbo, T., Cardinali, V., Giovannini, D. and Mazzucchelli, S. (2023) ‘Italy country note’, in Blum, S., Dobrotić, I., Kaufmann, G., Koslowski, A. and Moss, P. (eds.) International Review of Leave Policies and Research 2023. Available at: https://www.leavenetwork.org/annual-review-reports/
Akkan, B. (2018). The politics of care in Turkey: Sacred familialism in a changing political context. Social Politics, 25(1), 72-91. https://doi.org/10.1093/sp/jxx011
Akkan, B., Buğra, A. and Knijn, T. (2023). Gendered familialism in a Mediterranean context: Women's labor market participation and early childhood education and care in Turkey. New Perspectives on Turkey. 2023;69:111-127. 10.1017/NPT.2023.18
Attar, M. A. (2024). The Post-2008 Pronatalist Rhetoric in Türkiye: There is No Robust Causal Effect on Actual Fertility! Nüfusbilim Dergisi, 46, 5-26. https://izlik.org/JA78HL98GB
Billingsley, S. and Ferrarini, T. (2014). Family policy and fertility intentions in 21 European countries. Journal of Marriage and Family, 76(2), 428-445. https://doi.org/10.1111/jomf.12097
Brandth, B. and Kvande, E. (2019). Workplace support of fathers' parental leave use in Norway. Community, Work and Family, 22(1), 43-57. https://doi.org/10.1080/13668803.2018.1472067

Buğra, A. (2014). Revisiting the Wollstonecraft dilemma in the context of conservative liberalism: The case of female employment in Turkey. Social Politics, 21(1), 148-166. https://doi.org/10.1093/sp/jxt001
Buğra, A. (2020). Politics of social policy in a late industrializing country: The case of Turkey. Development and Change, 51(2), 442-462. https://doi.org/10.1111/dech.12566
Bünning, M. (2015). What happens after the 'daddy months'? Fathers' involvement in paid work, childcare, and housework after taking parental leave in Germany. European Sociological Review, 31(6), 738-748. https://doi.org/10.1093/esr/jcv072
Castellanos-Serrano, C. (2024). Parental leave system design impacts on its gendered use: Paternity leave introduction in Spain. Family Relations, 73(1). https://doi.org/10.1111/fare.12875
Cindoglu, D. and Unal, D. (2017). Gender and sexuality in the authoritarian discursive strategies of 'New Turkey.' European Journal of Women's Studies, 24(1), 39-54. https://doi.org/10.1177/1350506816679003
Cooke, L. P. (2009). Gender Equity and Fertility in Italy and Spain. Journal of Social Policy, 38(1), 123-140. https://doi.org/10.1017/S0047279408002584
Coşar, S. and Yeğenoğlu, M. (2011). New grounds for patriarchy in Turkey? Gender policy in the age of AKP. *South European Society and Politics*, 16(4), 555-573. https://doi.org/10.1080/13608746.2011.571919
Dildar, Y. (2015). Patriarchal norms, religion, and female labor supply: Evidence from Turkey. World Development, 76, 40-61. https://doi.org/10.1016/j.worlddev.2015.06.010.
Dildar, Y. (2022). The effect of pronatalist rhetoric on women's fertility preferences in Turkey. Population and Development Review, 48(2), 579-612. https://doi.org/10.1111/padr.12466
Directive (EU) 2019/1158 of the European Parliament and of the Council of 20 June 2019 on work-life balance for parents and carers. Official Journal of the European Union, L 188, 79-93.
DİSK/GENEL-İŞ. (2025). Kadın Emeği Raporu 2025 [Women's Labor Report 2025]. İstanbul: DİSK/GENEL-İŞ Araştırma Dairesi.
Duvander, A.-Z. and Johansson, M. (2012). What are the effects of reforms promoting fathers' parental leave use? Journal of European Social Policy, 22(3), 319-330. https://doi.org/10.1177/0958928712440201
Ekiz Gökmen, Ç. (2022). A new perspective on women's care burden and employment in Turkey. New Perspectives on Turkey, 66, 11-34. https://doi.org/10.1017/npt.2021.21
Ergöçmen, B. (2012). Demographic profile of Turkey: Specifics and challenges. In H. Groth and A. Sousa-Poza (Eds.), Population Dynamics in Muslim Countries (pp. 117-130). Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-642-27881-5_8
Esping-Andersen, G. (2009). Incomplete Revolution: Adapting Welfare States to Women's New Roles. Polity Press. ISBN: 9780745643168
European Commission/EACEA/Eurydice. (2019). Key Data on Early Childhood Education and Care in Europe: 2019 Edition. Publications Office. https://doi.org/10.2797/966808
Eurostat. (2026). Fertility Statistics, 2024. https://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php?title=Fertility_statistics
Eydal, G. B. and Gíslason, I. V. (2014). Caring fathers and parental leave in prosperous times and in economic crisis. In G. B. Eydal and T. Rostgaard (Eds.), Fatherhood in the Nordic Welfare States (pp. 277-296). Policy Press. https://doi.org/10.46692/9781447310495.015
Eydal, G. B. and Rostgaard, T. (2018). Handbook of Family Policy. Edward Elgar. ISBN: 978 1 78471 933 3 Farré, L. and González, L. (2019). Does paternity leave reduce fertility? Journal of Public Economics, 172, 52-66. https://doi.org/10.1016/j.jpubeco.2018.12.002
Farré, L., González, L., Hupkau, C., & Ruiz-Valenzuela, J. (2025). Paternity leave in Spain. SERIEs, 16(3–4), 749–784. https://doi.org/10.1007/s13209-025-00320-1
Fodor, E. (2022). The Gender Regime of Anti-Liberal Hungary. Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-030-85312-9 Gábos, A. and Makay, Zs. (2023). Hungary country note. In S. Blum, I. Dobrotić, G. Kaufman, A. Koslowski and P. Moss (Eds.), International Review of Leave Policies and Research 2023. https://www.leavenetwork.org/
Geisler, E. and Kreyenfeld, M. (2011). Against all odds: Fathers' use of parental leave in Germany. Journal of European Social Policy, 21(1), 88-99. https://doi.org/10.1177/0958928710385732
Glass, C. and Fodor, É. (2022). Risk, reward, and resistance: Navigating work and family under Hungary's new pronatalism. Social Politics, 29(4), 1425-1448. https://doi.org/10.1093/sp/jxac033
Gorjón, L. and Lizarraga, C. (2024). Family-Friendly Policies and Employment Equality: An Analysis of Maternity and Paternity Leave Equalization in Spain. ISEAK Working Paper 2024/3
Greulich, A., Dasre, A. and Inan, C. (2016). Two or three children? Turkish fertility at a crossroads. Population and Development Review, 42(3), 537-559. https://doi.org/10.1111/j.1728-4457.2016.00148.x
Güneş-Ayata, A. and Doğangün, G. (2017). Gender politics of the AKP: Restoration of a religio-conservative gender climate. Journal of Balkan and Near Eastern Studies, 19(6), 610-627. https://doi.org/10.1080/19448953.2017.1328887
HUIPS. (2019). 2018 Turkey Demographic and Health Survey. Hacettepe University Institute of Population Studies.
İlkkaracan, İ. (2012). Why so few women in the labor market in Turkey? Feminist Economics, 18(1), 1-37. https://doi.org/10.1080/13545701.2011.649358
İlkkaracan, İ., Kim, K. and Kaya, T. (2015). The Impact of Public Investment in Social Care Services on Employment, Gender Equality and Poverty: The Turkish Case. ILO Report. Available at: https://www.ilo.org/publications/impact-public-investment-social-care-services-employment-gender-equality
ILO. (2025a). Decent Work for Turkish and Syrian Women in Türkiye's Labour Market: A Focus Group Study. ILO Office for Türkiye. https://doi.org/10.54394/KPLG4662
ILO. (2025b). World Social Protection Database https://www.social-protection.org/gimi/WSPDB.action?id=19
Kleven, H., Landais, C. and Leite-Mariante, G. (2025). The child penalty atlas. Review of Economic Studies, 92(5), 3174-3207. https://doi.org/10.1093/restud/rdae104
Koç, İ., Eryurt, M. A., Adalı, T., & Seçkiner, P. (2010). Türkiye’nin Demografik Dönüşümü: Doğurganlık, Aile Planlaması, Anne-Çocuk Sağlığı ve Beş Yaş Altı Ölümlerdeki Değişimler: 1968–2008. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü. ISBN 978‐975‐491‐285‐2
Kongar, E. and Memiş, E. (2017). Gendered patterns of time use over the life cycle in Turkey. In R. Connelly and E. Kongar (Eds.), Gender and Time Use in a Global Context. Palgrave Macmillan, New York. https://doi.org/10.1057/978-1-137-56837-3_15
Kotsadam, A. and Finseraas, H. (2011). The state intervenes in the battle of the sexes: Causal effects of paternity leave. Social Science Research, 40(6), 1611-1622. https://doi.org/10.1016/j.ssresearch.2011.06.011
Kurnaz, I., & Cilasun, S. M. (2026). İşgücü Piyasası ve Kadın İstihdamı Ekseninde Aile Dostu Politikalar. Ankara: T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ve Birleşmiş Milletler Nüfus Fonu (UNFPA). Available at https://turkiye.unfpa.org/tr/isgucu-piyasasi-ve-kadin-istihdami-ekseninde-aile-dostu-politikalar-rapor
MacFarlane, K. A., O'Neil, M. L., Tekdemir, D., Foster, A. M., & Elçi, Ö. C. (2016). Politics, policies, pronatalism, and practice: Availability and accessibility of abortion and reproductive health services in Turkey. Reproductive Health Matters, 24(48), 62-70. https://doi.org/10.1016/j.rhm.2016.11.002
Maptriks. (2025). 2025 İstanbul Kreş Haritası: Okul Yer Seçiminde Coğrafi Erişilebilirlik. https://www.maptriks.com/2025-istanbul-kres-haritasi-okul-yer-seciminde-cografi-erisilebilirlik/
McDonald, P. (2000). Gender equity in theories of fertility transition. Population and Development Review, 26(3), 427-439. https://doi.org/10.1111/j.1728-4457.2000.00427.x
McDonald, P. (2006). Low fertility and the state: The efficacy of policy. Population and Development Review, 32(3), 485-510. https://doi.org/10.1111/j.1728-4457.2006.00134.x
McDonald, P. (2013). Societal foundations for explaining fertility: Gender equity. Demographic Research, 28, 981-994. https://doi.org/10.4054/DemRes.2013.28.34
Mills, M., Begall, K., Mencarini, L. and Tanturri, M. L. (2008). Gender equity and fertility intentions in Italy and the Netherlands. Demographic Research, 18, 1-26. https://doi.org/10.4054/DemRes.2008.18.1
Ministry of Development, Republic of Türkiye (2015). Ailenin ve Dinamik Nüfus Yapısının Korunması Programı Eylem Planı (Onuncu Kalkınma Planı 2014-2018) Action Plan for the Protection of the Family and Dynamic Population Structure Programme (Tenth Development Plan 2014–2018). Ankara.
Ministry of Development, Republic of Türkiye. (2013). Tenth Development Plan 2014-2018. Ankara. Ministry of Labor and Social Security, Republic of Türkiye. (2025). Asgari Ücret Tespit Komisyonu Kararı 2025. Official Gazette No. 33119, 26 December 2025.
OECD. (2022). Reducing the Gender Employment Gap in Hungary. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/fe5bc945-en
OECD (2024). Education at a Glance 2024: OECD Indicators. OECD Publishing. https://oecdch.art/7711e3afdd https://doi.org/10.1787/c00cad36-en
OECD. (2025). OECD Economic Surveys: Türkiye 2025 (Vol. 2025). OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/d01c660f-en
OECD. (2026). Time use database. https://www.oecd.org/en/data/datasets/time-use-database.html OECD. (2026a). OECD Family Database: SF2.1 Total Fertility Rate https://www.oecd.org/en/data/datasets/oecd-family-database.html
OECD. (2026b) Family Database: PF2.1. Parental leave systems. https://webfs.oecd.org/els-com/Family_Database/PF2_1_Parental_leave_systems.pdf
Oláh, L. Sz. (2003). Gendering fertility: Second births in Sweden and Hungary. Population Research and Policy Review, 22(2), 171-200. https://doi.org/10.1023/A:1025089031871
O'Neil, M.L., Mercimek Göğüş, E., Çelik, E. and Değirmenci, S. (2026). “The state gives me the right not to do it”: Reproductive governance, structural violence and barriers to abortion care in Türkiye. Women's Studies International Forum, Volume 114, https://doi.org/10.1016/j.wsif.2025.103247.
Öztürk, S. Ç. (2026). Measuring the gender wage gap in Türkiye using administrative panel data for the period 2013-2022. The Economic and Labour Relations Review, 1-16. https://doi.org/10.1017/elr.2025.10050
Patnaik, A. (2019). Reserving time for daddy: The consequences of fathers' quotas. Journal of Labor Economics, 37(4), 1009-1059. https://doi.org/10.1086/703115
Pierson, P. (1993). When effect becomes cause: Policy feedback and political change. World Politics, 45(4), 595-628. https://www.jstor.org/stable/2950710
Presidency of Strategy and Budget (2024). Twelfth Development Plan (2024-2028). Ankara: T.R. Presidency of Strategy and Budget.
Presidency of the Republic of Türkiye. (2024a). Ailenin Korunması ve Güçlendirilmesine İlişkin Eylem Planı: Presidential Circular No. 2024/6. Official Gazette No. 32530, 9 May 2024.
Presidency of the Republic of Türkiye. (2024b). Presidential Decree No. 172 on the Establishment of the Population Policies Council. Official Gazette No. 32729, 21 December 2024.
Presidency of the Republic of Türkiye. (2025). 2025 Aile Yılı Tanıtım Programı, 13 January 2025. https://aileyili.gov.tr/
Raute, A. (2019). Can financial incentives reduce the baby gap? Evidence from a reform in maternity leave benefits. Journal of Public Economics, 169, 203-222. https://doi.org/10.1016/j.jpubeco.2018.07.010
Rege, M. and Solli, I. F. (2013). The impact of paternity leave on fathers' future earnings. Demography, 50(6), 2255-2277. https://doi.org/10.1007/s13524-013-0233-1
Republic of Türkiye. (1965). Civil Servants Law No. 657 [Devlet Memurları Kanunu]. Official Gazette No. 12056, 23 July 1965.
Republic of Türkiye. (1983). Social Services Law No. 2828. Official Gazette No. 18059, 27 May 1983.
Republic of Türkiye. (2003). Labor Law No. 4857. Official Gazette No. 25134, 10.06.2003.
Republic of Türkiye. (2006). Social Insurance and General Health Insurance Law No. 5510 [Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu]. Official Gazette No. 26200, 16 June 2006.
Republic of Türkiye. (2013). Regulation on Working Conditions for Pregnant or Nursing Women and on Nursing Rooms and Childcare Nurseries [Gebe veya Emziren Kadınların Çalıştırılma Şartlarıyla Emzirme Odaları ve Çocuk Bakım Yurtlarına Dair Yönetmelik]. Official Gazette No. 28737, 16 August 2013.
Republic of Türkiye. (2025). Regulation on Birth Assistance [Doğum Yardımı Yönetmeliği]. Official Gazette No. 32866, 10 April 2025.
Republic of Türkiye. (2026). Social Services Law and Amendments to Various Laws, Law No. 7578 [Sosyal Hizmetler Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun]. Official Gazette No. 33240, 1 May 2026. Royal Decree-Law 6/2019, of 1 March (Real Decreto-ley 6/2019). Boletín Oficial del Estado, No. 57, 7 March 2019.
Salem, M. B., Bensidoun, I. and Pelek, S. (2011). Informal employment in Turkey: An overview. Région et Développement, 34, 57-84. ⟨halshs-00754514⟩
Saraceno, C. (1994). The ambivalent familism of the Italian welfare state. Social Politics: International Studies in Gender, State & Society, 1(1), 60–82. https://doi.org/10.1093/sp/1.1.60
Saraceno, C., & Keck, W. (2010). Can we identify intergenerational policy regimes in Europe? European Societies, 12(5), 675–696. https://doi.org/10.1080/14616696.2010.483006
Sobotka, T., Matysiak, A., & Brzozowska, Z. (2019). Policy Responses to Low Fertility: How Effective Are They? UNFPA Working Paper No. 1. New York: UNFPA. https://www.unfpa.org/publications/policy-responses-low-fertility-how-effective-are-they
State Planning Organization [DPT]. (2006). Ninth Development Plan 2007-2013. Ankara. Tamm, M. (2019). Fathers' parental leave-taking, childcare involvement and labor market participation. Labour Economics, 59, 184-197. https://doi.org/10.1016/j.labeco.2019.04.007
Telli, P., Cesuroğlu, T. and Aksu Tanık, F. (2019). How Do Pronatalist Policies Impact Women's Access to Safe Abortion Services in Turkey? International Journal of Health Services, 49(4), 799-816. https://doi.org/10.1177/0020731419855877
Thévenon, O. (2011). Family Policies in OECD Countries: A Comparative Analysis. Population and Development Review, 37(1), 57-87. 10.1111/j.1728-4457.2011.00390.x
Thévenon, O. and Solaz, A. (2013). Labour Market Effects of Parental Leave Policies in OECD Countries. OECD Social, Employment and Migration Working Papers No. 141. https://doi.org/10.1787/5k8xb6hw1wjf-en
Turkish Council of Ministers. (2015). Çeyiz Hesabı ve Devlet Katkısına Dair Yönetmelik. Karar Sayısı : 2015/8302, 14.12.2015
TURKSTAT. (2015). Zaman Kullanım Araştırması, Mikro Veri Seti 2014-2015. Turkish Statistical Institute.
TURKSTAT. (2022). Türkiye Family Structure Survey, 2021 (No. 45813). Turkish Statistical Institute. https://veriportali.tuik.gov.tr/tr/press/45813
TURKSTAT. (2025a). Small and Medium Sized Enterprises Statistics, 2024 (No. 54054). Turkish Statistical Institute. https://veriportali.tuik.gov.tr/en/press/54054
TURKSTAT. (2026a). Birth Statistics, 2025 (No. 58018). Turkish Statistical Institute. https://veriportali.tuik.gov.tr/en/press/58018
TURKSTAT. (2026b). Labor Force Statistics, 2025 (No. 57996). Turkish Statistical Institute. https://veriportali.tuik.gov.tr/en/press/57996
United Nations. (1995). Report of the International Conference on Population and Development. United Nations General Assembly A/RES/49/128. Available at https://digitallibrary.un.org/record/172198?v=pdf
UNDP. (2026). Caring for the Future: A Multi-country Analysis of Care Systems in Europe and Central Asia. United Nations Development Programme. Available at https://www.undp.org/moldova/publications/caring-future-multi-country-analysis-care-systems-europe-and-central-asia
UN Women and TURKSTAT. (2026). Women in Türkiye: A Statistical Overview 2025. Ankara. https://www.tuik.gov.tr/media/announcements/women_in_Turkiye2025.pdf
Voydanoff, P. (2004). The Effects of Work Demands and Resources on Work‐to‐Family Conflict and Facilitation. Journal of Marriage and Family, 66(2), 398–412. https://doi.org/10.1111/j.1741-3737.2004.00028.x
Voydanoff, P. (2005). Toward a Conceptualization of Perceived Work‐Family Fit and Balance: A Demands and Resources Approach. Journal of Marriage and Family, 67(4), 822–836. https://doi.org/10.1111/j.1741-3737.2005.00178.x
World Bank (2026a) World Development Indicators: Labor Force Participation Rate, Female (% of Female Population Ages 15+). Washington, DC: World Bank. https://data.worldbank.org/indicator/SL.TLF.CACT.FE.ZS?name_desc=false
World Bank. (2026b). World Development Indicators: Fertility Rate, Total (Births per Woman). https://data.worldbank.org/indicator/SP.DYN.TFRT.IN
Yavuz, S. (2025). Türkiye’de Doğurganlık Dönüşümü (2001-2023): Düşük Doğurganlık Karşısında Pronatalist Adımlar. ASA Dergisi, 3(2), 157-198. https://doi.org/10.71313/asa.1684315

Ayrıntılar

Birincil Dil

İngilizce

Konular

Doğurganlık, Nüfus Eğilimleri ve Politikaları, Sosyal Demografi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Ezgi Berktas ^*
0000-0002-9775-4073
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

30 Eylül 2026

Gönderilme Tarihi

20 Mayıs 2026

Kabul Tarihi

17 Ağustos 2026

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2026 Cilt: 48

DOI

https://doi.org/10.67031/nufusbilim.1956014

IZ

https://izlik.org/JA47YW73ZA

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Berktas, E. (2026). SEVENTEEN TO ONE: CAN TÜRKIYE’S 2026 PARENTAL LEAVE REFORM DELIVER WHAT ITS PRONATALIST PROJECT REQUIRES? Nüfusbilim Dergisi, 48. https://doi.org/10.67031/nufusbilim.1956014

AMA

1.Berktas E. SEVENTEEN TO ONE: CAN TÜRKIYE’S 2026 PARENTAL LEAVE REFORM DELIVER WHAT ITS PRONATALIST PROJECT REQUIRES? Nüfusbilim Dergisi. 2026;48. doi:10.67031/nufusbilim.1956014

Chicago

Berktas, Ezgi. 2026. “SEVENTEEN TO ONE: CAN TÜRKIYE’S 2026 PARENTAL LEAVE REFORM DELIVER WHAT ITS PRONATALIST PROJECT REQUIRES?”. Nüfusbilim Dergisi 48 (Eylül). https://doi.org/10.67031/nufusbilim.1956014.

EndNote

Berktas E (01 Eylül 2026) SEVENTEEN TO ONE: CAN TÜRKIYE’S 2026 PARENTAL LEAVE REFORM DELIVER WHAT ITS PRONATALIST PROJECT REQUIRES? Nüfusbilim Dergisi 48

IEEE

[1]E. Berktas, “SEVENTEEN TO ONE: CAN TÜRKIYE’S 2026 PARENTAL LEAVE REFORM DELIVER WHAT ITS PRONATALIST PROJECT REQUIRES?”, Nüfusbilim Dergisi, c. 48, Eyl. 2026, doi: 10.67031/nufusbilim.1956014.

ISNAD

Berktas, Ezgi. “SEVENTEEN TO ONE: CAN TÜRKIYE’S 2026 PARENTAL LEAVE REFORM DELIVER WHAT ITS PRONATALIST PROJECT REQUIRES?”. Nüfusbilim Dergisi 48 (01 Eylül 2026). https://doi.org/10.67031/nufusbilim.1956014.

JAMA

1.Berktas E. SEVENTEEN TO ONE: CAN TÜRKIYE’S 2026 PARENTAL LEAVE REFORM DELIVER WHAT ITS PRONATALIST PROJECT REQUIRES? Nüfusbilim Dergisi. 2026;48. doi:10.67031/nufusbilim.1956014.

MLA

Berktas, Ezgi. “SEVENTEEN TO ONE: CAN TÜRKIYE’S 2026 PARENTAL LEAVE REFORM DELIVER WHAT ITS PRONATALIST PROJECT REQUIRES?”. Nüfusbilim Dergisi, c. 48, Eylül 2026, doi:10.67031/nufusbilim.1956014.

Vancouver

1.Ezgi Berktas. SEVENTEEN TO ONE: CAN TÜRKIYE’S 2026 PARENTAL LEAVE REFORM DELIVER WHAT ITS PRONATALIST PROJECT REQUIRES? Nüfusbilim Dergisi. 01 Eylül 2026;48. doi:10.67031/nufusbilim.1956014

YAZARLARA BİLGİ

Nüfusbilim Dergisinde nüfus ve nüfusla ilgili konularda araştırma makaleleri, derlemeler, kısa bildiriler, akademik değerlendirme notları ve kitap eleştirileri yayımlanmaktadır. Dergi 1 Ocak 2026 tarihi itibarıyla Sürekli Yayın Modeline geçmiştir. Her bir makale yayına hazır olduğunda DergiPark platformundan yayımlanmakta ancak Dergi yılda bir kez Aralık ayında basılmakta ve o yıl içerisinde yayımlanan makaleler ilgili ciltte yer almaktadır. Nüfusbilim Dergisine Türkçe ve İngilizce makaleler kabul edilmektedir.

Değerlendirmeye alınacak metinlerde;
- özgün olma,
- daha önce başka bir yayında yer almamış olma,
- yayımlanmak üzere başka bir yere gönderilmemiş olma,
- bilimsel araştırma etiği ve yayın etiğine uygun olma
kriterleri aranmaktadır.

Metinler DergiPark sisteminden (https://dergipark.org.tr/tr/pub/nufusbilim) yüklenmeli ya da elektronik ortamda editöre (editor.nee@hacettepe.edu.tr) gönderilmelidir. Ayrıca gönderilen her metin için yazar ya da sorumlu yazar tarafından Etik Beyan Formu imzalanmalı ve belgenin elektronik versiyonu metin ile birlikte sisteme yüklenmeli ya da gönderilmelidir. DergiPark sistemine ya da yazışma adresine ulaşan çalışmalar başvuru sırasıyla değerlendirmeye alınmakta ve yayımlanan metinler takip eden Aralık ayı cildinde yer almaktadır.

Dergiye gönderilecek metinlerin aşağıdaki koşulları sağlaması beklenmektedir:

[1] Times New Roman yazı stiliyle, 12 punto ve tek satır aralığı ile yazılmalıdır.

[2] Tam metin dosyasında yazar isimleri ve bilgileri olmamalı, yazar isimlerini belli edecek bilgilere yer verilmemelidir.

[3] Tam metin dosyası dışında bir başlık sayfası gönderilmelidir. Bu sayfada (i) başlık, (ii) yazar(lar)ın ismi, bağlı olduğu kurumlar ve ORCID numaraları, (iii) iki ya da üç kelimeyi geçmeyecek şekilde makalenin özet başlığı, (iv) yazışma adresi, telefon ve elektronik posta adresi ve ile varsa faks numarası yer almalıdır. Eğer metin bir tez çalışmasından üretilmişse, başlık sayfasında tez danışmanın adı ve tezin kabul edildiği enstitü/anabilim dalı bilgileri belirtilmelidir.

[4] Araştırma makaleleri ve derlemeler kaynakça dahil toplam 7500-10000 kelime arasında olmalıdır. Kısa bildiri ve akademik değerlendirme notları 3000-5000, kitap eleştirileri 1000-2000 kelime arasında olmalıdır.

[5] Tüm metinler 200 kelimeyi geçmeyen, yapılan çalışmanın konusunu tanımlayan Türkçe ve İngilizce özet bölümleriyle başlamalıdır. Türkçe ve İngilizce anahtar kelime(ler) en çok 5 kelime olarak özet bölümünün sonuna eklenmelidir. Anahtar kelimeler uluslararası standartlara uygun olmalıdır.

[6] Metin içinde yer alan tablolar ve şekiller metin içinde geçtikleri sıraya göre numaralandırılmalıdır.

[7] Dipnot kullanılmamalı, notlar metin içerisinde sırasıyla numaralandırılmalı ve "Notlar" başlığı altında ayrı bir sayfada yer almalıdır.

[8] Ekler ana metnin sonunda kaynakçadan önce verilmelidir. Ekler büyük harfler kullanılarak Ek A, Ek B, vb. şeklinde sıralandırılmalıdır.

[9] Grafikler ve şekiller siyah-beyaz baskıya uygun şekilde düzenlenmiş olmalıdır.

[10] Kaynakça ana metnin sonunda yer almalı ve yazarların soyadlarına göre alfabetik sırada verilmelidir. Aynı yazar(lar)ın aynı yıl içindeki birden fazla çalışması için kaynakçada sıralama basım yılından sonra "a", "b", "c" harflerini kullanarak yapılmalıdır. Kaynakların listelenmesi American Psychological Association (APA) Standartlarının 6. baskısına uygun bir biçimde aşağıdaki gibi olmalıdır:

Kitaplar:
Barclay, G.W. (1958a). Techniques of Population Analysis. New York: John Wiley and Sons.

Makaleler:
Barrett, J.C. & Brass, W. (1974). Systematic and Change Components in Fertility Measurement. Population Studies, 28 (3), 473493.

Derlemeler:
Peacock, A.T. (1963). Theory of Population and Modern Economic Analysis. Population Theory and Policy: Selected Readings içinde, J.J. Spengler & O. D. Duncan (Ed.), New York: The Free Press of Glencoe.

Metin içindeki kaynaklar örneğin (Barclay, 1958a) ya da (Barnett ve Brass, 1974) ya da (Barclay, 1958a; Peacock, 1963) şeklinde verilmelidir. Üç yazardan beş yazara kadar kaynak gösterildiği durumlarda ilk kullanımda tüm isimler açık kullanılmalı, takip eden kullanımlarda ise "ve diğerleri" kullanılmalı, gösterim ilk yazarın isminden sonra (Brass ve diğerleri, 1980) şeklinde olmalıdır. Altı veya daha fazla yazarın olduğu durumda doğrudan “ve diğerleri” tercih edilmelidir.

[11] Gönderilen tüm makaleler editor ve alan editörleri tarafından incelendikten sonra değerlendirme için en az iki hakemin görüşüne sunulur. Değerlendirme süreci tamamlandığında yazarlara hakem raporları ulaştırılır. Minör ya da major düzeltme önerilen makalelerin gerekli düzeltmeler yapıldıktan sonra DergiPark sistemine yüklenmesi ya da editöre eposta ile gönderilmesi gerekmektedir.

[12] Hakem değerlendirilmesi gerekmeyen kitap eleştirisi ve söyleşi gibi metinler editör ve dil editörü tarafından incelenir.

[13] Makaleler ulusal ve uluslararası geçerliliği olan akademik yayıncılığın temel etik ilkelerine uygun bir şekilde yazılmalıdır.

[14] Yazarlar tarafından sunulan çalışmaların özgünlüğü, gerekli intihal tespit programları kullanılarak incelenecektir. Yapay zekâ destekli araçlar yalnızca dil, yazım, imla ve biçimsel düzenleme amacıyla kullanılabilir. İçeriğin oluşturulması, argümanların geliştirilmesi, veri analizi, yorumlanması veya sonuçların yazımında yapay zekâ kullanımı kabul edilmemektedir. Çalışmanın tüm akademik ve etik sorumluluğu yazara aittir.

[15] Birden fazla yazarlı makaleler için “Yazarların Katkı Oranı ve Sorumluluk Beyan Formu” doldurulmalıdır.

[16] Yayımlanmasına karar verilen makaleler için yazarın/sorumlu yazarın “Telif Hakkı Devir Formu” doldurulmalıdır.

[17] Nüfusbilim Dergisinin 1 adet kopyası yazar(lar)a ücretsiz olarak gönderilecektir.

Nüfusbilim Dergisi

Etik İlkeler ve Yayın Politikası

Nüfusbilim Dergisi (Committee on Publication Ethics, COPE) tarafından benimsenen ilkeler başta olmak üzere bilimsel araştırma etiği ve yayın etiği uluslararası standartlarına bağlıdır. Nüfusbilim Dergisi editörleri, yayın kurulu, danışma kurulu, hakemleri ve yazarlarının bu standartlara uyması gereklidir.

Yazarlar için etik ilkeler

Nüfusbilim Dergisi’ne gönderilecek makalelerin özgün olması, daha önce yayınlanmamış olması veya eş zamanlı olarak başka bir dergide yayınlanmak üzere gönderilmemiş olması gerekmektedir.

Yazarlar çalışmalarında kullandıkları kaynak ve referansları akademik kriterlere uygun şekilde atıflar ile belirtmek zorundadırlar. Metin içerisinde yazarın kendisine ait olmayan tablo, figür, grafik, görsel, resim gibi fikir veya sanat eserinin kullanımı olması durumunda telif hakkının gözetilmesi yazarın sorumluluğundadır. Aksi durumun tespit edilmesi halinde çalışma reddedilecektir.

İntihal hangi şekilde yapılırsa yapılsın akademik etik ve bilimsel ahlaka aykırı bir davranıştır. Yayınlanmak üzere yazarlar tarafından dergiye gönderilen bilimsel makalelerde intihal, duplikasyon ve benzeri kötüye kullanımlar kabul edilemez.

Etik kurul izni gerektiren çalışmalarda, etik kurul izni ile ilgili bilgiler (kurul adı, onay tarihi ve sayı numarası) makalenin yöntem bölümünde ve makale sonunda yer almalıdır.

Nüfusbilim Dergisine yayımlanmak üzere makale gönderimi sırasında yazar tarafından (birden fazla yazar olması durumunda sorumlu yazar) Etik Beyan Formu imzalanmalı ve elektronik versiyonu makale ile birlikte gönderilmelidir.

Makalede yer alan tüm yazarlar, çalışmanın tasarımına, uygulanmasına, verilerin analizi ve yorumlanmasına önemli katkıda bulunmuş olmalıdır. Yazarların tümü, makale metninin taslağında ve gözden geçirme safhalarından herhangi birinde yer almış olmalı ve nihai versiyonu okumuş ve onaylamış olmalıdır. Makale metninin yazılmasına büyük katkıda bulunan herkes yazar olarak listelenmelidir. Makale tez çalışmasından üretilmiş ve tez danışmanı da yazarlar arasında yer alıyorsa tez danışmanının makaleye somut katkısı başvuru esnasında açıkça belirtilmelidir. Araştırmaya ya da makalenin yazımına daha az oranda kayda değer katkıda bulunan diğer kişilere teşekkür bölümünde yer verilmelidir. Makale metninin ilk hali sunulduktan sonra yazımında yapılan herhangi bir değişikliğin (yazarın yazım düzeni de dahil olmak üzere) tüm yazarlar tarafından yazılı olarak onaylanması gerekir.

Nüfusbilim Dergisine yayınlanmak üzere gönderilen makaleye ilişkin araştırmanın yürütülmesi ya da makalenin hazırlanması sırasında herhangi bir kurum ya da kuruluş tarafından maddi destek söz konusu ise belirtilmelidir.

Yazarlar, çalışmalarını uygunsuz bir şekilde etkileyebileceği düşünülebilecek başka bireyler ve kurumlarla aralarındaki her türlü maddi ve kişisel çıkar ilişkisini makalede açığa kavuşturmakla yükümlüdür. Potansiyel çıkar çatışması örnekleri olarak istihdam, danışmanlıklar, hisse senedi sahipliği, hizmet karşılığı ödenen ücretler, ücretli bilirkişi tanıklığı, hibe ya da diğer fon kaynakları sayılabilir. Yazarlar, herhangi bir çıkar çatışmasını başvuru esnasında belirtmek zorundadır.

Nüfusbilim Dergisine gönderilen makalelerin çift kör hakem sistemi ile değerlendirildikten sonra Editör Kurulu ve Yayın Kurulu nihai yayınlanma kararı sonucu yazarların “Telif Hakkı Devir Formu” doldurmaları gerekmektedir.

Editörler ve hakemler için etik ilkeler

Nüfusbilim Dergisine gönderilen tüm makaleler yazarlarının cinsel yönelim, dinsel inanç, etnik köken, uyruk ya da siyasi görüş gibi kimliklerine dair hiçbir ayrım gözetmeden sadece akademik ve bilimsel içeriğe göre makaleleri değerlendirme ve yayımlama sürecine tabi tutulur. Nüfusbilim Dergisi, yazarların bilimsel ve ifade özgürlüğünü önceler ve yayımlanmak üzere dergiye gönderilen makalelerde yer alabilecek olası ayrımcı ya da nefret suçuna işaret eden söylem ve içerikler olması halinde yayını değerlendirmeye sürecine sokmama hakkına sahiptir.

Editör Kurulunun, Yayın Kurulunun ve hakemlerin yazar(lar) ile herhangi bir nedenden ötürü çıkar çatışması ilişkisinde olması durumunda makaleyi değerlendirme sürecine başlamadan ya da hakem ise makaleyi değerlendirmeyi kabul etmeden önce editör bilgilendirilmelidir. Dergi olası çıkar çatışmalarında akademik dürüstlük ve bilimsel etik ilkelerine göre inceleme süreci başlatır ve vaka sonuçlanana kadar makalenin değerlendirme süreci Editör Kurulu tarafından durdurulur.

Nüfusbilim Dergisi intihal konusunda uluslararası yayın etiği, akademik dürüstlük ve bilimsel ahlak ilkelerine göre hareket eder. Editör Kurulu, gerekli durumlarda yazardan Etik Kurul Onayı, Anket/Görüşme Onam Formları ve telif sorunu oluşturabilecek materyaller (tablo, görsel, harita vb.) için gerekli izinleri talep etme hakkını saklı tutar. Dergiye yayımlanmak üzere gönderilen tüm makaleler ‘Turnitin’ ve/veya ‘iThenticate’ yazılımları ile ön incelemeye tabi tutulur. Bu inceleme sonucunda ya da hakem değerlendirme aşamasında yazarın çalışmasında intihal ve/veya bilimsel etik açısından aykırı bir durum tespit edildiğinde Editör Kurulu makaleyi geri çekmek, söz konusu etik ihlal hakkında yazar(lar)ın çalıştığı kurumlara bildirmek dahil çeşitli işlemler yapma hakkını saklı tutar.

Yazar tarafından niteliği açıkça belirtilmediği takdirde dilimleme yapılan çalışmaların Editör Kurulu, Yayın ya da Danışma Kurulu ya da bağımsız hakemler tarafından tespiti sonucunda yayın etiği ilkeleri gereğince Editör Kurulu değerlendirme süreci ret ile sonuçlandırır ve diğer olası etik ihlallerle ilgili süreçlerdeki hak ve sorumluluklarını saklı tutar. Yine benzer şekilde Nüfusbilim Dergisine gönderilen çalışmanın orijinallik ilkesini ihlal edilerek farklı yayın organlarında yayınlanmış olması ya da değerlendirme sürecinde olduğunun tespit edilmesi halinde Editör Kurulu derginin diğer sorumlu kurullarıyla birlikte söz konusu makaleye ilişkin soruşturma süreci başlatır ve akademik dürüstlük ve bilimsel yayın etik ilkelerinin ihlali ile neticelenen durumları yazar(lar)ın çalıştığı kurumlara bildirmek dahil çeşitli işlemler yapma hakkını saklı tutar.

Gizlilik ilkesi gereğince Nüfusbilim Dergisi Editör Kurulu, yayımlanmak üzere gönderilen makaleleri gizli tutmak ve hakemlik sürecinden elde ettikleri bilgileri kişisel menfaatleri için kullanmamakla yükümlüdür. Ayrıca dergi Editör Kurulu, Yayın Kurulu ve Danışma Kurulu ilgili yazar ve hakemlerle başka türlü anlaşılmadığı müddetçe, dergiye gönderilen tüm materyalin ve hakemlerle yapılan tüm yazışmaların gizliliğini sağlamakla yükümlüdür. Raporlar veya makale hakkındaki bilgiler üçüncü kişilerle paylaşılamaz. Çift kör hakemlik değerlendirme sisteminin kullanıldığı dergide hakemler yazarların isim ve tanımlayıcı bilgilerini bilmeksizin yansız değerlendirme yaparlar. Benzer şekilde Editör Kurulu dergiye yayımlanmak için gönderilen makaleleri değerlendirmekle sorumlu hakemlerin kimliğini gizli tutar. Ancak yazar ya da hakemlerin kimlik bilgileri muhtemel şikayetler, çıkar çatışmaları ve bilimsel etik ihlalleri sonucu olabilecek soruşturmalarda ilgili kişi, kurul ya da kurumlarla paylaşılabilir.

Nüfusbilim Dergisine yayımlanmak üzere gönderilen makalelerin değerlendirilmesi için Editör ve Yayın Kurulu tarafından belirlenen hakemlerin kendi uzmanlık alanları ile ilgili makaleleri değerlendirmek için kabul etmekle yükümlüdür. Hakemlerden değerlendirdikleri çalışma üzerine ayrıntılı bir hakem değerlendirme raporu beklenmektedir. Davet edilen hakemlerin kendi çalışma yüklerini göz önünde bulundurarak ve makale değerlendirme takvimini dikkate alarak makaleyi değerlendirme işini üstlenmeleri ve Editör ve Yayın Kurulundan gelen e-postalara zamanında yanıt vermeleri beklenmektedir. Hakemlik davetinin reddedilmesi durumlarında makaleyi değerlendirebilecek alternatif hakemler için önerilerde bulunmaları beklenmektedir. Editör ve Yayın Kurulu tarafından hakemlere gönderilen her türlü belge gizlidir ve editör onayı olmadan üçüncü kişi ve kurumlarla paylaşılamaz. Hakemler inceledikleri makaleye ilişkin herhangi bir bilgiyi Editör Kurulu ve Yayın Kurulu dışında kişi ya da kurumlarla paylaşması yasaktır. Hakemler yazarlarla doğrudan iletişim kurmaz.

Yayın Politikası

Yayınlanmak üzere gönderilen ve yayınlanması uygun görülen çalışmaların tüm yayın hakları Nüfusbilim Dergisine aittir. Nüfusbilim Dergisi açık yayıncılık ilkesi ile yayımlanmaktadır ve yazarlardan makale işleme, gönderme ve yayımlama sürecinde hiçbir ücret talep edilmez. Derginin okuyucuları dergi arşivinde bulunan makalelerin tam metinlerini herhangi bir ücret ödemeden derginin web sayfasından dijital kopyasını indirebilir, bastırabilir ve diğer kullanıcılarla paylaşabilir. Ancak açık erişim ilkesi gereğince kullanıcılarla paylaşılan bu metinler değiştirilemez, ticari amaçla değerlendirilemez ve yazar isimlerine ve makale bilgilerine atıf yapılmadan kullanılamaz. Uygun bir akademik alıntı stili (örneğin yazar(lar), dergi, makale başlığı, cilt, sayı, sayfa numaraları, DOI ve DergiPark'ta yayınlanan nihai versiyonun bağlantısı) kullanarak ve makalenin bütünlüğü korunması koşulu ile alıntı yapılabilir.

Nüfusbilim Dergisine gönderilen makaleler öncelikle dergi yayın sekreterinin genel incelemesinden geçer ve ilk incelemeden geçemeyen çalışmalar reddedilir. Bu aşamada ret gerekçeleri arasında, bunlarla sınırlı olmamak üzere; çalışmanın dergi yazım kurallarına uyulmadan düzenlenmiş olması, Turnitin ya da iThenticate benzerlik raporunun %15'in üzerinde olması, akademik dürüstlük ve bilimsel yayın ilkelerinin ihlal edilmesi gibi nedenler bulunmaktadır. Yazarlar ön inceleme aşamasında çalışmalarını geri çekebilirler.

İlk değerlendirmeyi geçen çalışmalar Yayın Kurulu incelemesi için gündeme alınır. Bu aşamada ret gerekçeleri arasında, makalenin dergi yayın kapsamının dışında kalması, akademik dürüstlük ve bilimsel yayın ilkelerinin ihlal edilmesi, hakem değerlendirme sürecine alınacak akademik yeterlikte olmadığının tespit edilmesi gibi nedenler bulunmaktadır.

Yayın Kurulu değerlendirmesi olumlu olan çalışmalar hakem değerlendirmesi aşamasına geçer. Çalışmayı değerlendirmek üzere konusunda uzman hakemler Yayın ve Danışma Kurulunun görüşlerine başvurularak belirlenir. Nüfusbilim Dergisine gönderilen makaleler çift kör hakemlik gereğince en az iki hakeme gönderilir. Hakem raporlarının yayımlanma kararına ilişkin birbiri ile uyuşmaması veya raporların yetersiz olduğu durumlarda Editör ve Yayın Kurulu makaleyi değerlendirmek üzere başka bir hakeme gönderme hakkına sahiptir.

Hakem raporlarında değerlendirme sonuçları ‘Olduğu gibi basılabilir’, ‘Küçük düzeltmelerle basılabilir’, ‘Ekteki öneriler doğrultusunda düzeltildikten sonra tekrar incelenerek basıma uygun hale gelebilir’ ve ‘Basıma uygun değildir’ şeklindedir. ‘Küçük düzeltmelerle basılabilir’ değerlendirmesi hakemlerin önerilen düzeltme ve değişiklik taleplerinin kendilerine gönderilmeden yayın kurulu tarafından incelenmesinin yeterli olacağını ifade etmektedir. Öte yandan ‘Ekteki öneriler doğrultusunda düzeltildikten sonra tekrar incelenerek basıma uygun hale gelebilir’ değerlendirme sonucu olan raporlarda hakemler makalenin düzeltilmiş halini tekrar gözden geçirmeyi talep etmektedir. Bu aşamada hakemler tarafından yeterli bulunmayan çalışmalar reddedilir. Olumlu ya da olumsuz tüm hakem raporları yazarlara iletilir.

Hakem değerlendirmesinden geçen makaleler için nihai yayım kararı Yayın Kurulu tarafından verilir. Olumlu hakem raporları Yayın Kurulu için bağlayıcı olmayıp karar oluşturmada öncelikle dikkate alınırlar. Hakem değerlendirmeleri sonucunda en az iki hakemin olumlu değerlendirmesi, Editörün uygun bulması ve Yayın Kurulunun olumlu kararının ardından yayınlanır.

Yayın Kurulu tarafından yayımlanması uygun bulunan çalışmaların son inceleme ve düzenleme işlemleri dergi yayın sekreteri tarafından gerçekleştirilir. İngilizce yazılmış makaleler ve tüm makalelerin İngilizce özetleri bu aşamada Dil Editörü incelemesinden geçer.

Yazarların, makalelerini göndermeden önce yazarların listesini ve sırasını dikkatlice göz önünde bulundurmaları ve orijinal başvuru sırasında yazarların kesin listesini sunmaları beklenir. Yazar listesindeki yazar adlarının eklenmesi, çıkarılması veya yeniden düzenlenmesi, yalnızca makale kabul edilmeden önce ve sadece Editör tarafından onaylanması durumunda yapılmalıdır. Böyle bir değişiklik talep etmek için Editör, sorumlu yazardan (a) yazar listesindeki değişimin nedeni (b) tüm yazarlardan eklenmeyi, isminin çıkarılması veya yeniden düzenlemeyi kabul ettiğine ilişkin yazılı onay ister. Sadece istisnai durumlarda Editör, yazının kabul edilmesinden sonra yazarların eklenmesini, çıkarılmasını veya yeniden düzenlenmesini dikkate alacaktır. Editör söz konusu isteği değerlendirirken, makalenin yayınlanması süreci askıya alınacaktır. Şayet makale zaten çevrimiçi olarak yayınlanmışsa, Editör tarafından onaylanan herhangi bir talep, baskı düzeltmesi ile neticelenecektir.

Yayımlanan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Yazılardaki görüşler dergiye mal edilemez. Dergide yayımlanan çalışmalar ile ilgili düzeltme, açıklama, özür, tekzip niteliğindeki içerikleri yayınlamak konusunda sorumluluk hisseder ve bu tür konularda hassas davranır.