THE CHARACTERISTICS OF CURRICULUM IN A DEMOCRATIC EDUCATION ENVIRONMENT

Öz

The aim of this study is to determine the characteristics of curriculum to design democratic education environment. Delphi technique that would enable experts to reach a consensus was used. 61 items have been determined as the characteristics of curriculum in a democratic education environment at the end of three-round Delphi study. As a conclusion, to design democratic education environment, all components of the curriculum are needed to be taken into consideration; participation principle of democracy need to be performed when any decision is made for any components of curriculum and individual differences of students are needed to be taken into consideration.

Anahtar Kelimeler

• Democratic Education, Democratic Education Environment, Curriculum, Delphi Technique, Content Analysis,

DEMOKRATİK BİR EĞİTİM ORTAMINDA EĞİTİM PROGRAMININ ÖZELLİKLERİ

Öz

Bu çalışmanın amacı demokratik bir eğitim ortamı oluşturmak için eğitim programlarında bulunması gereken özelliklerin belirlenmesidir. Çalışmada bir grup uzmanın görüşlerinde fikir birliğine ulaşmayı amaçlayan Delphi tekniği kullanılmıştır. Farklı ülkelerden uzmanların katılımı ile 3 turdan oluşan Delphi çalışması gerçekleştirilmiştir. Delphi çalışmasının sonunda uzmanların fikir birliğine ulaştığı 61 madde demokratik bir eğitim ortamında eğitim programının özellikleri olarak belirlenmiştir. Çalışma sonuçlarına göre demokratik bir eğitim ortamı oluşturmak için eğitim programının tüm öğelerinin dikkate alınması, programın her bir öğesiyle ilgili kararlar alınırken demokrasinin katılım ilkesinin hayata geçirilmesi ve öğrencilerin bireysel farklılıklarının dikkate alınması gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Demokratik Eğitim, Demokratik Eğitim Ortamı, Eğitim Programı, Delphi Tekniği, İçerik Analizi,

Kaynakça

1. Açıkgöz, K.Ü., (2007). Aktif Öğrenme. İzmir: Kanyılmaz Matbaası. Ager, A., Stark, L., Akesson, B., and Boothby, N., (2010). Defining best practice in care and protection of children in crisis-affected settings: A delphi study. Child Development, Cilt: 81, Sayı: 4, ss:1271-1286.
2. Akbaşlı, S., Yelken, T.Y. ve Sünbül, Ö., (2010). Öğretmen adayı demokratik eğilim ölçeği geliştirme çalışması. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 1, Sayı: 1, ss:94-108.
3. Angell, V.A., (1991). Democratic climates in elementary classrooms: A review of theory and research. Theory and Research in Social Education, Cilt: 19, Sayı: 3, ss:241-266.
4. Apple, M.W. and Beane, J.A., (2011). Demokratik Okullar (Güçlü eğitimden dersler), (Çev. M. Sarı). Ankara: Dipnot Yayınları.
5. Arabacı, İ.B., (2005). Öğretme-öğrenme sürecinde öğrencilerin katılımı ve sınıfta demokrasi. Çağdaş Eğitim, Sayı:316, ss:20
6. Aydın, A., (1998). Sınıf Yönetimi. Ankara: Anı Yayıncılık.
7. Banks, C.A.M. and Banks, J.A., (1995). An equity pedagogy: An essential component of multicultural education. Theory Into Practice, Cilt:34, Sayı:3, ss:152-158.
8. Başar, H., (2001). Sınf Yönetimi. Ankara: Pegem Özel Eğitim ve Hizmetleri.

9. Başaran, İ.E., (1986). Demokrat öğrenci nasıl yetiştirilir? Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, Cilt:19, Sayı:1-2, ss:111
10. Bay, E., Kaya, H.İ. ve Gündoğdu, K., (2010). Demokratik yapılandırmacı öğrenme ortamı ölçeği geliştirilmesi. E-Journal of New World Science Academy Educational Sciences, Cilt: 5, Sayı: 2, ss:646-664.
11. Büyükkaragöz, S., (1994). Demokrasi eğitimi ve okul. Çağdaş Eğitim, Sayı:202, ss:10-14.
12. Brouwer, W., Oenema, A., Crutzen, R., de Nooijer, J., de Vries, N., and Brug, J., (2008). An exploration of factors related to dissemination of and exposure to internet-delivered behavior change interventions aimed at adults: A delphi study approach. Journal of Medical Internet Research, Cilt:10, Sayı:2, e Erişim Tarihi: 18.10.2010 http://www.jmir.org/2008/2/e10/
13. Cappa, D., (1956). Classroom situations that develop democratic values. The Social Studies, Cilt:47, Sayı:3, ss:99-100.
14. Creswell, J.W., (2007). Qualitative Inquiry and Research Design: Choosing Among Five Approaches. Thousand Oaks, CA: Sage Publication.
15. Creswell, J.W., (2008). Research Design: Qualitative, Quantitative and Mixed Methods Approaches. Thousand Oaks, CA: Sage Publication.
16. Çakmur, E., (2007). İlköğretim okullarında görevli öğretmenlerin sınıf-içi davranışlarının demokratiklik düzeyleri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
17. Dajani, J.S., Sincoff, M.Z., and Talley, W.K., (1979). Stability and agreement criteria for the termination of delphi studies. Technological Forecasting and Social Change, Cilt:13, Sayı:1, ss:83-90.
18. Dalkey, N. and Helmer, O., (1963). An experimental application of the delphi method to the use of experts. Management Science, Cilt:9, Sayı:3, ss:458-467.
19. Demir, M.K., (2003). İlköğretim sınıf öğretmenlerinin gösterdikleri demokratik davranışlara ilişkin öğrenci görüşleri Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara.
20. Dewey, J., (1996). Demokrasi ve Eğitim, (Çev. T. Yılmaz). İzmir: Ege Üniversitesi Basımevi.
21. Dewey, J., (2001). Democracy and Education. A Penn State Electronic Classics Series Publication. Erişim Tarihi: 2011 http://www2.hn.psu.edu/faculty/jmanis/johndewey/dem&ed.pdf
22. Dewey, J., (2007). Deneyim ve Eğitim, (Çev. S. Akıllı). Ankara: ÖDTÜ Yayıncılık.
23. Dewey, J., (2010a). Günümüzde Eğitim, (Ed. J. Ratner), (Çev. Ed. B. Ata ve T. Öztürk). Ankara: Pegem Akademi.
24. Dewey, J., (2010b). Okul ve Toplum, (Çev. H. A. Başman). Ankara: Pegem Akademi.
25. Duman, B., (2004). Öğrenme-öğretme sürecindeki entelektüel şizofrenizm. Uluslararası Demokrasi Eğitimi Sempozyumu. Çanakkale, Bildiriler Kitabı, ss:94-108.
26. Elfeddali, C B., Mesters, I., Wiers, R.W., and de Vries, H., (2010). Factors underlying smoking relapse prevention: Results of an international delphi study. Health Education Research Advance Access, Cilt:25, Sayı:6, ss:1008-1020.
27. Erden, M., (1998). Eğitimde Program Değerlendirme. Ankara: Anı Yayıncılık.
28. Erden, M., (2003). Sınıf Yönetimi. İstanbul: Alkım Yayınevi.
29. Fer, S., (2009). Öğretim Tasarımı. Ankara: Anı Yayıncılık.
30. Genç, S.Z., (2006). Demokratik kazanımların gerçekleştirilmesinde ilköğretim öğretmenlerinin etkililiğinin değerlendirilmesi. Milli Eğitim, Sayı: 171, ss:43-54.
31. Gimbert, B., (2002). The responsive classroom: A practical approach for bringing democratic ideals into the daily fabric of classroom life. New Horizons For Learning. Erişim Tarihi: 002011 www.marthalakecov.org/~building/strategies/democratic/gimbert.ht m
32. Gömleksiz, M., (1988). Demokratik bir sınıf ortamı açısından Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi öğretim elemanlarının ve öğrencilerinin davranışlarının değerlendirilmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Hacettepe Universitesi, Ankara.
33. Gözütok, D., (1995). Öğretmenlerin Demokratik Tutumları. Ankara: Türk Demokrasi Vakfı Yayınları.
34. Greenberg, D., (1995). Free at Last: The Sudbury Valley School. Framingham, MA: Sudbury Valley School Press.
35. Guerney, B.G. and Merriam, M., (1972). Toward a democratic elementary-school classroom. The Elementary School Journal, Cilt:2, Sayı:7, ss:372-383.
36. Gutek, G. L., (2001). Eğitime Felsefi ve İdeolojik Yaklaşımlar, (Çev. N. Kale). Ankara: Ütopya Yayınevi.
37. Hecht, Y., (2008). Demokratik eğitim. 1. Uluslararası Alternatif Eğitim Sempozyumu. İstanbul, Bildiriler Kitabı, ss:97-101.
38. Hecht, Y., (2010). What is democratic education? Erişim Tarihi: 02010 http://www.box.net/shared/tdgmrean6m
39. Herring, M.C., (2004). Development of constructivist-based distance learning environment. The Quarterly Review of Distance Education, Cilt:5, Sayı:4, ss:231-242.
40. İnandı, Y., ve Peker, S., (2008). Sınıf yönetimine etki eden değişkenler. (Ed. S. Peker, Y. İnandı, Y. Gündüz ve A. Balyer). Sınıf Yönetimi, ss:45-63. İstanbul: Yapım Tanıtım Yayıncılık.
41. Kubow, P.K. and Kinney, M.B., (2000). Fostering democracy in middle school classroom: Insights from a democratic institute in Hungary. The Social Studies, Cilt:91, Sayı:6, ss:265-271.
42. MacMath, S., (2008). Implementing a democratic pedagogy in the classroom: Putting Dewey into practice. Canadian Journal for New Scholars in Education, Cilt:1, Sayı:1, ss:1-12.
43. Mattern, M., (1997). Teaching democratic theory democratically. Political Science and Politics, Cilt:30, Sayı:3, ss:510-515.
44. Mcllrath, C., Keeney, S., McKenna, H., and Mclaughlin, D., (2009). Benchmarks for effective primary care-based nursing services for adults with depression: A Delphi study. Journal of Advanced Nursing, Cilt:66, Sayı:2, ss:269-281.
45. Morrison, K.A., (2008). Democratic classrooms: Incorporating student voice and choice in teacher education courses. Erişim Tarihi:07.02.2011 http://www.newfoundations.com/Morrison.html
46. Ornstein, A.C. and Hunkins, F.P., (1988). Curriculum: Foundation, Principles, and Issues. New Jersey: Prentice Hall. Özsoy, S., (2004). Demokrasi eğitiminin imkansızlığı üzerine. Uluslararası Demokrasi Eğitimi Sempozyumu. Çanakkale, Bildiriler Kitabı, ss:150-159.
47. Peng, J., (2009). An educational analysis of Chinese business development strategies by United States agricultural companies: A delphi study. Unpublished doctoral thesis. Purdue University, Indiana.
48. Print, M., Ørnstrİm, S., and Nielsen, H.S., (2002). Education for democratic processes in schools and classroom. European Journal of Education, Cilt:37, Sayı:2, ss:193-210.
49. Rayens, M.K. and Hahn, E.J., (2000). Building consensus using policy delphi method. Policy, Politics & Nursing Practice, Cilt:1, Sayı:4, ss:308-315.
50. Readhead, Z., (2008). Summerhill Okulu, (Ed. M. Hern), (Çev. E. Ç. Babaoğlu). Alternatif Eğitim Hayatımızın Okulsuzlaştırılaması, ss:153-159. İstanbul: Kalkedon Yayınları.
51. Rowe, G. and Wright, G., (1999). The delphi technique as a forecasting tool: Issues and analysis. International Journal of Forecasting, Cilt: 15, Sayı: 4, ss:353-375.
52. Sadofsky, M., (2008). Bugün için okul, (Ed. M. Hern), (Çev. E. Ç. Babaoğlu). Alternatif Eğitim Hayatımızın Okulsuzlaştırılaması, ss:169-177. İstanbul: Kalkedon Yayınları.
53. Scheele, D.S., (2002). Reality construction as a product of delphi interaction. (Ed. H. A. Linston, M. Turoff ve O. Helmer). The Delphi Method, Techniques and Applications, ss:35-67. Erişim Tarihi: 23.06.2010 http://is.njit.edu/pubs/delphibook/
54. Scheibe, M., Skutsch, M., and Schofer, J., (2002). Experiments in delphi methodology. (Ed. H. A. Linston, M. Turoff ve O. Helmer). The Delphi Method, Techniques and Applications, ss:2572 Erişim Tarihi: 23.06.2010 http://is.njit.edu/pubs/delphibook/
55. Selvi, K., (2006). Developing a teacher trainees’ democratic values scale: validity and reliability analyses. Social Behavior and Personality, Cilt: 34, Sayı: 9, ss:1171-1178.
56. Shechtman, Z., (2002). Validation of the Democratic Teacher Belief Scale (DTBS). Assessment in Education, Cilt: 9, Sayı: 3, ss:363-377.
57. Sönmez, V., (1985). Program Geliştirmede Öğretmen El Kitabı. Ankara: Özen Matbaacılık.
58. Terrell, R., (2009). Determining an effective current and future enterprise architecture in the federal government: A delphi study. Unpublished doctoral thesis. Walden University, Minnesota.
59. Toper, T., (2007). İlköğretim ikinci kademe öğretmenlerinin demokratik tutum ve davranışları sergileme düzeyleri (Kars ili örneği). Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Kafkas Üniversitesi, Kars.
60. Topkaya, E.Z., (2004). English language education as a democratic practice does it lie in learner autonomy? Uluslararası Demokrasi Eğitimi Sempozyumu. Çanakkale, Bildiriler Kitabı, ss:37-42.
61. Torrance, N., Smith, B.S., Elliot, A.M., Campbell, S.E., Chambers, W.A., Hannaford, P.C., and Johnston, M., (2010). Potential pain management programmes in primary care. A UK-wide questionnaire and delphi survey of experts. Family Practice, Cilt: 28, Sayı: 1, s:1-8.
62. Vinterek, M., (2010). How to live democracy in the classroom. Education Inquiry, Cilt: 1, Sayı: 4, ss:367-380.
63. Yalçın, G., (2007). Ortaöğretim öğretmenlerinin sınıf yönetiminde gösterdikleri davranışların demokratikliğine ilişkin öğretmen ve öğrenci görüşleri (Malatya ili örneği). Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. İnönü Üniversitesi, Malatya.
64. Yeşil, R., (2004). İnsan hakları ve demokrasi eğitiminde yöntem. G. Ü. Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 5, Sayı: 1, ss:35-41.
65. Waterlander, W.E., Steenhuis, I.H.M., de Vet, E., Schuit, A.J., and Seidell, J.C., (2009). Expert views on most suitable monetary incentives on food to stimulate healty eating. European Journal of Public Health, Cilt: 20, Sayı: 3, ss:325-331.
66. Wilson, D., Koziol-Mclain, J., Garrett, N., and Sharma, P., (2010). A hospital-based child protection programme evaluation instrument: A modified delphi study. International Journal for Quality in Health Care, Cilt: 22, Sayı: 4, ss:283-293.
67. Witkin, B.R. and Altschuld, J.W., (1995). Planning and Conducting Needs Assessment: A Practical Guide. Thousand Oaks, CA: Sage Publication.