OPINIONS OF MANAGERS WORKING IN SPECIAL EDUCATION SCHOOL ABOUT OCCUPATIONAL HEALTH AND SAFETY

Öz

In this study, it was aimed to determine the opinions of the managers working in the special education school about the occupational health and safety in schools. A total of nine administrators, six of whom are male and three of whom are female, participated in the study-special education school. The research was designed according to the qualitative research design and the data were collected by semi-structured interview technique. The interviews lasted between 17 minutes to eight. The data obtained from the interviews were analyzed by descriptive analysis technique. As a result of the research, the managers working in the special education school commented about occupational health and safety practices that it was an application that should be correct, show and developed. It was detected that the possible risks and hazards were not window locks, slippery flor, electrical outlets, pointed corners of the tables in the special education school classes. Managers expressed the opinion about the danger that could arise in the school and in the class. It has been found that the managers Works such as fixing the cabinets, setting up the fire alarm system, building the disabled ramp in their schools. They expressed their opinion that seminars were held for managers and teachers about personal protective equipment.

Anahtar Kelimeler

• Occupational Healty,Occupational Safety,Manager,Special Education,Special Education School

ÖZEL EĞİTİM OKULU YÖNETİCİLERİNİN İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ’ NE YÖNELİK GÖRÜŞLERİ

Öz

Bu araştırmada, özel eğitim okulunda çalışan yöneticilerin İş Sağlığı Güvenliği’ne ve yapılan uygulamalara yönelik görüşlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya özel eğitim okulunda yöneticilik yapan altısı erkek, üçü kadın olmak üzere toplam dokuz yönetici katılmıştır. Araştırma nitel araştırma desenine göre kurgulanmış olup araştırmada yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile veriler toplanmıştır. Görüşmeler sekiz ile 17 dakika arasında sürmüştür. Yapılan görüşmelerden elde edilen veriler betimsel analiz tekniği ile çözümlenmiştir. Araştırma sonucunda özel eğitim okulunda çalışan yöneticiler iş sağlığı ve güvenliği uygulamaları hakkında doğru, göstermelik ve geliştirilmesi gereken bir uygulama olduğu hakkında görüş bildirmişlerdir. Özel eğitim okulu sınıflarında olası risklerin ve tehlikelerin pencere kilitlerinin olmaması, kaygan zemin, elektrik prizleri, masaların sivri köşeleri olduğu bulgulanmıştır. Yöneticiler; zemin uyarı levhalarının konulmasıyla okulda ve sınıfta oluşabilecek tehlikelerin kontrol altına alınabileceğine yönelik görüş bildirmişlerdir. Yöneticilerin, okullarında dolapları sabitleme, yangın alarm sistemini kurma, engelli rampasının yapılması gibi çalışmalar yaptığı bulgulanmıştır. Kişisel koruyucu donanımlar konusunda idareci ve öğretmenlere yönelik seminerlerin yapıldığına yönelik görüş bildirmişlerdir. 

Anahtar Kelimeler

• İş Sağlığı,İş Güvenliği,Yönetici,Özel Eğitim,Özel Eğitim Okulu

Kaynakça

1. • Arpat, B., Yeşil, Y. ve Öter, N.S., (2014). Tekstil Sektöründe İş Sağlığı Ve Güvenliği Eğitimleri Hakkında Çalışan Algıları Ve Farkındalığı: Denizli İli Örneği. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, Yıl:2, Sayı:8
2. • Avinç, O ve Kökten, M., (2014). 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nda İşveren Yükümlülükleri ve Tekstil Sektörü Açısından Bir Bakış, Tekstil ve Mühendis, 21:93, 33-47.
3. • Baradan, S., (2006). Türkiye’de İnşaat Sektöründe İş Güvenliğinin Yeri ve Gelişmiş Ülkelerle Kıyaslanması, DEÜ Mühendislik Fakültesi, Fen ve Mühendislik Dergisi, Cilt:8, Sayı:1, Syf:87-100, İzmir.
4. • Başesgioğlu, M., (2006). İş Güvenliği, E-Dergi, İntes Yayını, Temmuz-Ağustos.
5. • Bucher, K.T. and Mannig, L., (2003). Challenges and Suggestions for Safe School. Proquest Education Journal. The Clearing House, 76(3).
6. • Ceylan, H., (2012). Türkiye’deki İş Kazalarının Genel Görünümü Ve Gelişmiş Ülkelerle Kıyaslanması, International Journal of Engineering Research and Development, Vol:3, No:2, June.
7. • Carroll, J.S., (1998). Organisational Learning Activities in High Hazard Industries: The Logics Underlying Selfanalysis. Journal of Management Studies, 33(3):699-717. • Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, (2012). Okullarda Sağlık ve Güvenlik Çalışmaları.
8. • Dönmez, B., (2001). Okul Güvenliği Sorunu ve Okul Yöneticisinin Rolü. Kuram Ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 7(25):63-74.

9. • Eripek, S., (2005). Zeka Geriliği. Ankara: Kök Yayıncılık.
10. • Empati, (2008). Her Çocuk Farklıdır. Ekin Koleji, Yıl:4, Sayı:38.
11. • Erginbaş, E., (2010). Avrupa Birliği’nin Türkiye’de İş Sağlığı ve Güvenliğine Etkisi, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
12. • Erdoğan, N.Ö. ve Karacan, E., (2011). İşçi Sağlığı ve İş Güvenliğine İnsan Kaynakları Yönetimi Fonksiyonları Açısından Çözümsel Bir Yaklaşım. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1:102-116.
13. • Güven, R., (2006). Güvenlik Kültürü Oluşumunda Eğitimin Önemi, İş Sağlığı ve Güvenliği Dergisi, ÇSGB İSG Genel Müdürlüğü Yayını, Eğitim Özel Sayısı, Sayı:30, Yıl:6, Nisan-Mayıs-Haziran.
14. • Gözün, E. ve Yıkmış, E., (2004). Öğretmen Adaylarının Kaynaştırma Konusunda Bilgilendirilmelerinin Kaynaştırmaya Yönelik Tutumlarının Değişimindeki Etkililiği. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 65-77.
15. • Hernández, T. and Seem, S., (2004). A Safe School Climate: A Systemic Approach and The School Counselor. Professional School Counseling, 7, 4, 256-262.
16. • Işık, R., (2006). İş Sağlığı ve Güvenliği İçin Eğitim ve Öğretim, İş Sağlığı ve Güvenliği Dergisi, ÇSGB İSG Genel Müdürlüğü Yayını, Eğitim Özel Sayısı, Sayı:30, Yıl:6, Nisan-Mayıs-Haziran.
17. • James, B., (1994). School Violence and the Law: The Search for Suitable Tools. School Psychology Review, 32(2), 190-203.
18. • Kartal, H. ve Bilgin, A., (2009). İlköğretim Okullarında Görev Yapan Öğretmenler ve Öğrenim Gören Öğrencilerin Zorbalığa Yönelik GörüĢleri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(3), 539-562.
19. • Karasar, N., (2010). Bilimsel Araştırma Yön-temi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
20. • Kaufman, P., DeVoe, J.F., Peter, K., Ruddy, S.A., Miller, A.K., Planty, M., Snyder, T.D., and Rand, M.R., (2003). Indicators of School Crime and Safety: 2003, National Center for Education Statistics /NCES, Department of Education, Washington, DC.
21. • Kağızmanlı, B., Kaya, K., Özgüler, A.T. ve Altuğ, M., (2016). Öğretim Elemanlarının Bakış Açılarıyla Öğrenci Profillerinin Değerlendirilmesi: Malatya Meslek Yüksekokulu Örneği. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 5, 60-66. 12.05.2016 tarihinde http://www.jret.org/FileUpload/ks281142/File/08.bugra_kagizmanli.pdf adresinden alınmıştır.
22. • Kaçmaz, H., (2003). İş Sağlığı ve İş Güvenliği Konularında Devletin İşverenin İşçinin Görev Ve Sorumlulukları. 02-03 Mayıs 2003 tarihlerinde Adana’da gerçekleştirilen “II. İş Sağlığı ve Güvenliği Kongresi”nde bildiri olarak sunulmuştur.
23. • Fetko, K.S., Schuster, J.W., Harley, D.A., and Collins, B.C., (1999). Using Simultaneous Prompting to Teach A Chained Vocational Task To Young Adults with Severe Intellectual Disabilities. Education and Training in Mental Retardation and Developmental Disabilities. 34, 318-329.
24. • Mabie, G.E., (2003). Making Schools Safe For The 21st Century: An Interview With Ronald D. Stephens. The Educational Forum, 67(2).
25. • Mayer, J.M., and Leone, P.E., (1999). A Structural Analysis of School Violence and Disruption: Imlications Ffor Creating Safer Schools. Education and Treatment of Children, 22(3).
26. • Özçer, S., (1988). İşçi Sağlığı Ve İş Güvenliğinin Çağdaş Anlamı, Verimlilik Dergisi MPM Yayınları, Yıl:1988/2, Ankara.
27. • Özkılıç, Ö., (2005). İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Yönetim Sistemleri ve Risk Değerlendirme Metodolojileri, TİSK Yayınları, http://www.tisk.org.tr/ yayınlar.asp?sbj=ic&id=1395, 26.12.2005.
28. • Özgüler, A. ve Koca, T., (2013). Meslek Yüksek Okullarında İş Sağlığı Ve Güvenliği Eğitiminin Gerekliliği. Electronic Journal of Vocational Colleges- Aralık 2013 UMYOS Özel Sayı.
29. • Peterson, L.R., and Skiba, R., (2001). Creating School Climates That Prevent School Violence. The Clearing House, 74(3).
30. • Sarıkaya, M., Güllü, A. ve Seyman, M.N., (2009). Meslek Yüksek Okullarında İş Sağlığı Ve Güvenliği Eğitimi Verilmesinin Önemi (Kırıkkale Meslek Yüksek Okulu Örneği). TÜBAV Bilim Dergisi, Cilt:2, Sayı:3, 327-332.
31. • Sabuncu, H., (2006). İş Sağlığı (Çalışanların Sağlığı ve Güvenliği) Eğitimi, E-Dergi, İntes Yayını, Temmuz-Ağustos, ss:1-4.
32. • Sipahi, İ., (2006). İş Sağlığı Ve Güvenliğinde Eğitimin Önemi, İş Sağlığı ve Güvenliği Dergisi, ÇSGB İSG Genel Müdürlüğü Yayını, Eğitim Özel Sayısı, Sayı:30, Yıl:6, Nisan-Mayıs-Haziran.
33. • Şahin, S., (2013). OHSAS 18001 İş Sağlığı ve Güvenliği Sistemi’nde İnsan Kaynakları Yönetimi’nin Yeri ve Önemi. Akademik Bakış Dergisi, 38,1-19.
34. • T.C Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, (2014). Toplumda Engelliler: Sorunlar ve Çözüm Önerileri, Engelliler Biziz Projesi Faaliyetleri.
35. • Türnüklü, A., (2000). Eğitim Bilim Araştırmalarında Etkin Olarak Kullanılabilecek Nitel Bir Araştırma Tekniği: Görüşme, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 6(24), 543-559.
36. • Uçkun, G., Demir, B., Yüksel, A. ve Yüksel, İ., (2015). Kurumsal İtibarın Arttırılmasında İş Sağlığı Ve Güvenliği Kültürünün Rolü İle Meslek Yüksek Okullarında Bulunan İş Güvenliği Uzmanlığı Programının Analizi. Elektronik Mesleki Gelişim ve Araştırmalar Dergisi, Cilt:1, Sayı:2.
37. • Uzuner, Y., (1999). Niteliksel Araştırma Yaklaşımı, Ed.: A.A. Bir, Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
38. • Yılmaz, F., (2013). Çağdaş Bir Çalışma Yaşamının Anahtarı: İş Sağlığı ve Güvenliği Eğitimi, Ülkemiz ve Avrupa Örneği, İş Güvenliği Dergisi, İSGİAD Yayını, Yıl:3, Sayı:9, İstanbul, Ocak-Şubat-Mart.
39. • Yıldırım, A., ve Şimşek, H., (2008). Nitel Araştırma Yöntemleri. (7. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
40. • Yücesoy, Ş., (2002). Zihin Özürlü Öğrencilere Fotokopi Çekme Becerisinin Öğretiminde Eşzamanlı İpucuyla Öğretimin Etkililiği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Eskişehir, Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eylül.
41. • 4857 Sayılı İş Kanunu, 22/05/2003, sayı:25134, Tertip 5, Cilt 42.